ΠΡΟΛΟΓΟΣ

 

Το έτος 2000 εκδόθηκε σε μικρό αριθμό αντιτύπων (1000) το βιβλίο με τον τίτλο «Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ» (ISBN 960-385-019-5 από τον οίκο «Δωδώνη», αριθμός σελ 448). Στο βιβλίο εκείνο έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια να απαντηθούν συνολικά και με συμπυκνωμένο τρόπο τα μεγάλα ζητήματα της Φιλοσοφίας αποφεύγοντας να βασιστώ σε έτοιμες απόψεις ή σε προηγούμενες θεωρίες. Ένα πλήθος από τυχαίες και αποσπασματικές διαπιστώσεις στην εμπειρία και ένα πλήθος από ξεχωριστές εξηγήσεις μπορούν να προκύψουν πιο γρήγορα, πιο εύκολα και όχι τυχαία. Μπορούν μέσα από τη θεωρητική ανάλυση των συνηθισμένων εννοιών και με τη δυνατότητά μας να γνωρίζουμε όλα τα πράγματα μέσα από την παρατήρηση σχέσεων και ομοιοτήτων στα πλησιέστερα πράγματα της εμπειρίας μας. Αυτό επιδίωξα να επιτύχω και να  αποδείξω με τη «Θεολογία της Επιστήμης» και έγινα πολύ κουραστικός, χωρίς να γίνω πολύ κατανοητός.

 

Στο φιλοσοφικό βιβλίο εκείνο, δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά μια πρωτότυπη κοσμολογική θεωρία περιπλεγμένη σε  συλλογιστικές λεπτομέρειες, με πολλές ασάφειες και ανάμεσα στην ανάπτυξη διαφορετικών ζητημάτων. Αυτή η θεωρία περί της αρχής του Σύμπαντος ξεκινάει με τη λογική ενός αυτοτελούς και σταθεροποιημένου Σύμπαντος σε αντίθεση με την κυρίαρχη θεωρία της «Μεγάλης Έκρηξης» και έφερε εύστοχα τον ειδικό τίτλο «Θεωρία του Τελειωμένου Χρόνου και της Σχετικότητας της Ενέργειας». Πιο σύντομα -αλλά με κάποια ανακρίβεια- την ονομάζω Θεωρία του Ταυτόχρονου Σύμπαντος. Πρόκειται για μία τολμηρή θεωρία, η οποία χωρίς να ξεκινήσει από τις ανακαλύψεις της φυσικής ή να καταφύγει σε προηγούμενες θεωρίες, καταφέρνει να περιγράψει και να ερμηνεύσει ενοποιημένα τις σχέσεις μεταξύ φαινομένων όπως είναι ο χώρος, ο χρόνος, η ύλη, η ενέργεια και με πρωτοφανή λογική την εμφάνιση της Ζωής από τις μικροσκοπικές διαστάσεις του χώρου. Με συνηθισμένο λεξιλόγιο και μέσα από γενικές αρχές κατάφερε να εισέλθει δημιουργικά σε επιστημονικά ζητήματα, τα οποία παρουσιάζονται στο χώρο της φυσικής μέσα από τυχαίες παρατηρήσεις και ανακαλύψεις και μάλιστα να προχωρήσει ένα βήμα πιο πέρα.

 

Αν και η θεωρία διατυπώνεται με τις απλούστερες λέξεις του κόσμου, δεν θα είναι ακόμα εύκολο να την παρακολουθήσει και να την καταλάβει κάποιος απροετοίμαστος. Θα δυσκολευτεί πολύ, εάν κάποιος αγνοεί τις εξελίξεις στο χώρο της φυσικής του 20ου αιώνα και δεν είναι εξοικειωμένος με παλαιότερες φιλοσοφικές θεωρίες και με τις αφηρημένες έννοιες. Δεν θα είχαμε βρει τη θεωρία τόσο δυσνόητη και δεν θα αξιώναμε να είναι πιο ευκατάληπτη από ένα σχολικό βιβλίο, εάν είχαμε λάβει  υπόψη πόσο κοπιάζουμε για να καταλάβουμε γύρω από πολλά άλλα εφήμερα ζητήματα και αν ήταν έντονο το ενδιαφέρον για να σκεφτούμε γύρω από τα μεγάλα φιλοσοφικά ζητήματα. Σύντομα, όταν θα πρέπει να περιγράψουν και να εξηγήσουν την αρχή και την ουσία των πραγμάτων με τις απλούστερες εκφράσεις, περιληπτικά, χωρίς μαθηματικά και μαγικές διαστάσεις, δεν θα βρούνε πιο εύστοχο και πιο γρήγορο τρόπο να το κάνουν !

 

 

               ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΝΙΚΟΛΟΥΔΑΚΗΣ