*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

|

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

|

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

 

 

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΡΑΜΙΧΑΣ : ΕΝΑΣ ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΟΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ

(Αποσπάσματα για τους Φυσικούς)

 

 

Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι επιλεγμένα αποκλειστικά για τους Φυσικούς και για την ιστορία της φυσικής. Ο Ευάγγελος Καραμίχας δεν σπούδασε φυσικός, δεν είναι αναγνωρισμένος επιστήμονας ούτε γνωστός συγγραφέας. Το γεγονός αυτό εκθέτει και γελοιοποιεί την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, από τη οποία ξέφυγαν απλές και ιδιαίτερα σηματικές ανακαλύψεις. Οι σκέψεις, οι παρατηρήσεις και οι διαπιστώσεις που ακολουθούν θα μπορούσαν να είχαν γίνει από ένα βραβευμένο νομπελίστα φυσικό, της ίδιας φήμης, όπως του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Δυστυχώς, όμως, η κοινωνία στον πλανήτη Γη, εμφανίζει ακρότητες, αντιφάσεις και αδικίες που δεν περιορίζονται στις εργασιακές σχέσεις και στα οικονομικά. Στην επιστήμη, πολλές φορές, κάποιοι ερευνητές οι οποίοι είναι άγνωστοι και έξω από τους γνωστούς κύκλους δεν αναγνωρίζονται αμέσως και ακόμα χειρότερα τους περιφρονούν, ενώ με την εργασία τους θα επωφεληθούν αργότερα ολόκληρη η ανθρωπότητα και πολλοί επιστήμονες που θα πληρώνονται σαν επαγγελματίες.

                                    Κ. Ν. 2009 


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

 

Ο Αινσταιν δεχτηκε ως ανωτατο οριο ταχυτητων την C αλλά δεν δικαιολογησε γιατι η φυση εθεσε αυτον τον περιορισμο μονο στην ταχυτητα. Δεν εξηγησε γιατι η φυση αφησε τα άλλα μεγεθη ελευθερα να μπορουν να αυξομειωνονται μεχρι το απειρον ή το μηδεν. Αυτο αποτελει κενο για την θεωρια του.

 

 

Ο γνωστός τύπος από τη Νευτώνεια φυσική GM/r εκφραζει το βαρυτικο δυναμικο, αλλά ασχετα με αυτο, εχει διαστασεις ταχυτητας στο τετραγωνο. Λενε οτι ο ανθρωπος εχει την τιμη να καταγεται απο τον πιθηκο αλλά ακομη και αν καταγομουνα απο βλητο, δεν θα ημουνα τοσο βλακας να αφησω να περασει απαρατηρητη και να μην κανω αμεσως τις σκεψεις που απορρεουν αυτοματα, ακαριαια και φυσιολογικα απο την ασημαντη αυτη σχεση, που οι σοφοι την περιφρονησαν, γιατι με την κοφτερη σαν ξουραφι εξυπναδα τους, καταλαβαν οτι δεν ειχε τιποτα σπουδαιο να τους πει. Ομως η ταχυτητα στο τετραγωνο ειναι η βασικοτερη παραμετρος στις εξισωσεις της σχετικοτητας, γιαυτο εγω με την υπερμετρη βλακεια μου, υποπτευτηκα αμεσως, οτι η παρασταση (GM/r) ενδεχεται να εχει συνδεση με την σχετικοτητα, που να ειναι τοσο στενη και τοσο αγαθη, οσο ειναι η συνδεση που εχει ο διαβολος με το λιβανι. Αλλά και το μυαλο μας εχει τοση σχεση με την λογικη, οση ειχε το κεφαλι του Αινσταιν με το κουρειο.

 

Για κάθε ταχύτητα Vg που βγαίνει από τον τύποGM/r μπορεί να ισοδυναμεί θεωρητικά ένα σωματίδιο ορισμένης μάζας . Όπως και αντίστροφα, για κάθε σωματίδιο μπορεί να υπολογιστεί μία ορισμένη ταχύτητα Vg. Η ταχύτητα αυτή προκύπτει η μέγιστη c για σωματίδιο μέγιστης μάζας Πλανκ Mpl =5,45624 x10-8 kg.

Δηλαδή ισχύουν οι σχέσεις:  m / v = Mplanck / c Mplanck / m = c / V

 

Mpl = √(hc /G)

Eplanck / h = 7,4008 x1042 Hz

fpl = 7,4008 x1042 Hz

Epl = 49,03828 x108 J

Mpl = 5,456246 x10-8 kg

Emin = h1Hz = 6,62606 x10-34

Mmin = h1Hz/c2 = 0,73725 x10-50

λpl = c / fpl = 0,405080 x10-34 m

apl = fpl2 λpl = c2 /λpl = 22,186977 x1050 m/s2

 

V=√(G Mpl / λpl )= √(36,4068 x10-19 / 0,40508 x10-34)→ V=√ 89,8755 x1015 = c

 

Λ.χ. για το ηλεκτρόνιο βρίσκει: V = √GM/r (6,6725 x10-11 ) x (9,10938 x10-31 ) / 0,24263 x10-11 = 250,5145 x10-31 → √25,05145 x10-30 = 5,0051 x10-15 m/sec

 

Για το πρωτόνιο: V =√ 8,445959 x10-23 = 0,919019 x10-11 m/s

 

Αυτή την ταχύτητα, ο Ευάγγελος Καραμίχας την αποκαλεί "βαρυτική ταχύτητα"

 

 

Ο Νευτων ειπε, «εκανα τις ανακαλυψεις μου γιατι στηριχτηκα στους ωμους γιγαντων». Εγω εκανα τις δικες μου γιατι εκλασα αυτους που παριστανουν τους γιγαντες, ενω δεν ειναι ουτε νανοι, ειναι ασημαντα νανοπουλα. Ειναι απλο, απλουστατο. Οπως ο οργανισμος παραγει αντισωματα, απο τα οποια ανιχνευουμε εναν ιο, ετσι και οι βαρυγδουποι παραγουν αντιγνωση απο την οποια ευκολοτατα εμεις ανιχνευουμε την γνωση.

 

 

 Στα σωματιδια ειναι συνυφασμενη η βαρυτικη ταχυτητα, που ακομη και αν δεν ειναι πραγματικο μεγεθος, ειναι μια κατασταση του σωματιδιου που κανει την σχετικιστικη μεταβολη της μαζας του να ειναι διαφορετικη απο αυτην που λεει η γνωστη σχετικοτητα και τετοια οπως ηδη την παρουσιασα με τις εξισωσεις μου. Γιαυτο, στη νεα σχετικοτητα, η φραση «μεταβολη της μαζας μετα της ταχυτητας» εχει πολυ διαφορετικο νοημα. Ο ορος μαζα ηρεμιας στη δικη μου θεωρια δεν υπαρχει και ο ορος «μεταβολη της μαζας μετα της ταχυτητας» ισχυει οταν η ταχυτητα ξεπερναει την βαρυτικη ταχυτητα του σωματιδιου. Στην δικη μου θεωρια εχουμε κινηση χωρις να εχουμε μεταβολη της μαζας, αλλά μια συνυπαρξη της μαζας με την βαρυτικη ταχυτητα που αντιστοιχει σε αυτην. Για να εχουμε μεταβολη της μαζας, πρεπει να εχουμε και μεταβολη της ταχυτητας του σωματιδιου, περαν της βαρυτικης ταχυτητας αυτου, η οποια ειναι ηδη συνυφασμενη και συνυπαρχει με το σωματιδιο.Ομως, στο σωματιδιο ενοποιησης Μ η βαρυτικη ταχυτητα που ειναι συνυφασμενη σε αυτο, ειναι η ταχυτητα του φωτος C, που ειναι οριακη και αξεπεραστη και δεν μπορει να λαβει μεγαλυτερη τιμη. Το σωματιδιο Μ κινειται ηδη με την ταχυτητα C και ειναι αυτο που ειναι, κινουμενο ηδη με την ταχυτητα C, γιαυτο και δεν εχει νοημα να μιλαμε για σχετικιστικη μεταβολη της μαζας του, λογω αυτης της ταχυτητας του. Δεν υπαρχει σωματιδιο Μ σε ηρεμια ωστε η κινηση του με ταχυτητα C να αυξησει την μαζα του.

 

 

O Αινσταιν εφερε επανασταση οταν ισχυριστηκε οτι η τιμη των μεγεθων μεταβαλλεται με την ταχυτητα. Εγω φερνω μεγαλυτερη επανασταση οταν λεω οτι μεταβαλλεται ανομοια μετα της ταχυτητας. Και οπως ο Κεπλερ θρυματισε τις κρυσταλινες σφαιρες του Πτολεμαιου οταν εδειξε οτι ειναι παραβολικες και οχι κυκλικες οι τροχιες των πλανητων, ετσι και εγω θρυματιζω την αλανθαστες αποψεις του Αινσταιν οταν λεω οτι ειναι περιορισμενες και κλιμακωτες οι μεταβολες των μεγεθων. Αν ηταν λαθος του Νευτωνα να πιστευει οτι η ταχυτητα μπορει να αυξηθει μεχρι το απειρον, ειναι επισης λαθος του Αινσταιν να ισχυριζεται οτι η μαζα συνεπεια της ταχυτητας μπορει να αυξανεται μεχρι το απειρον. Το απειρον η φυση το εχει φυλαξει για την πολυμορφια της και οχι για την μαζα οταν τρεχει με την ταχυτητα του φωτος. Οπως η γη με την επανασταση του Αρισταρχου, που την βαφτισαν Κοπερνικου, εχασε το προνομιο να ειναι κεντρο του Συμπαντος και εγινε ενας ασημαντος πλανητης του ηλιακου συστηματος, το ιδιο και η ταχυτητα του φωτος με την δικη μου επανασταση χανει το προνομιο να ειναι αυτη μονη απολυτο μεγεθος και γινεται ενα απο τα απολυτα κβαντικα στοιχεια του σωματιδιου Μ. Tωρα το σωματιδιο Μ γινεται κεντρικη εννοια στη σχετικοτητα, οπως ο ηλιος εγινε κεντρικο σωμα για τους πλανητες. Κι αν ηταν βεβηλωση κατα της θρησκειας να πεις οτι δεν ειναι ο ηλιος που γυριζει γυρο απο την γη, ειναι ακομη μεγαλυτερη βεβηλωση κατα της σχετικιστικης θρησκειας να λεω εγω οτι το σωματιδιο Μ διαψευδει του Αινσταιν την λογικη. Ο Αινσταιν τιποτα το διαφορετικο δεν βλεπει στο σωματιδιο Μ. Κανει το λαθος να το θεωρει απλο σαν ολα τα αλλα, οπως ο Νευτων εκανε το λαθος να θεωρει την ταχυτητα του φωτος απλη σαν ολες τις αλλες.

 

 

Ο Αινσταιν σταματησε τον χρονο και μηδενισε το μηκος. Εγω σε αντιθεση με αυτον δεν μηδενιζω τα μεγεθη, τα κβαντιζω. Τους δινω μια σταθερη, οριακη τιμη και κανω συμβατη την σχετικοτητα με την κβαντομηχανικη, που μεχρι τωρα ηταν ασυμβιβαστες. Δειχνω οτι ολα τα μεγεθη εχουν καποια αξεπεραστη και οριακη τιμη και δεν ειναι μονο η ταχυτητα του φωτος που μονοπωλουσε αυτη την ιδιοτητα.

 

 

Εγω απαλλασω την υλη απο το περιττο βαρος που της δινει η σχετικοτητα, η οποια νομιζει οτι μπορει η μαζα να ξεπερασει το μετρο και το οριο του σωματιδιου Μ. Απο το Μ μεχρι την απειρη μαζα υπαρχει ενας απεραντος χωρος του παραλογου που εγω τον καταργω. Στην σχετικοτητα ενα σωματιδιο θα μπορουσε να εχει μαζα μεγαλυτερη και απο αυτην του Συμπαντος, εγω αυτους τους διανοητικους εξωφρενισμους τους εξαφανιζω.

 

 

ο Αινσταιν στην προσπαθεια του να διορθωσει τον Νευτωνα επανελαβε το λαθος του Νευτωνα. Συμφωνα με τον τελευταιο, η ορμη ενος σωματιδιου μπορει να αυξανεται απεριοριστα και να φτασει το απειρον, διοτι και η ταχυτητα μπορει να φτασει το απειρον. Σ’αυτην την αποψη του Νευτωνα ο Αινσταιν λεει και ναι και οχι. Οχι διοτι η ταχυτητα εχει οριο στην C. Και ναι διοτι η μαζα του σωματιδιου αυξανει μετα της ταχυτητας, η οποια οταν γινει C κανει την μαζα του απειρη. Το γεγονος αυτο κανει και την ορμη να ειναι απειρη. Δηλαδη ο Αινσταιν συμφωνει με τον Νευτωνα στο οτι η ορμη ενος σωματιδιου μπορει να αυξηθει μεχρι να φτασει στο απειρον. Στο μονο που διαφωνει ειναι ο τροπος δια του οποιου αυτο μπορει να συμβει. Αρνειται την επ’απειρον αυξηση της ορμης μεσω της επ’απειρον αυξησης της ταχυτητας, αλλά δεχεται την απειρη ορμη μονο μεσω της επ’απειρον αυξησης της μαζας. Δηλαδη αρνειται την αυξηση της ταχυτητας μεχρι το απειρον, αλλά δεν αρνειται την αυξηση της μαζας αδρανειας μεχρι το απειρον. Συνδιαζοντας τις αποψεις Νευτωνα και Αινσταιν εχουμε την εξισωση:

Aπειρη ταχυτητα x σταθερη και πεπερασμανη μαζα = πεπερασμενη και σταθερη ταχυτητα φωτος C x απειρη μαζα.

Εγω διαφωνω με αμφοτερους τους σεβαστους γιγαντες της σκεψης. Αρνουμαι και των δυο σοφων την αποψη για απεριοριστη ορμη, που με διαφορετικο τροπο η καθε μια προβλεπουν οι θεωριες τους, και δεχομαι οτι και η ορμη ενος σωματιδιου ειναι περιορισμενη και εχει ανωτατο οριο το ΜC, οπως το οριο στην ενεργεια ειναι το ΜC2.

 

 

 

Οπως δεν χρειαζεται ποσοτητα γνωσεων για να κανεις ανακαλυψεις, ετσι δεν χρειαζεται υπερβολικη συσσωρευση μαζας για να κανεις πλουσιοτερη και γοητευτικοτερη την σχετικιστικη πλευρα της φυσης. Tο απειρον και το μηδεν ειναι στις δυνατοτητες ενος παντοδυναμου Θεου, που ομως ειναι και πανσοφος και αποφευγει τις υπερβολες προς χαριν της λογικης. Φτιαχνει πιο αρμονικο κοσμο με τις πεπερασμενες μεταβολες, απο οτι με τις απεριοριστες, ομοιομορφες και στειρες

 

 

Αλλα οι διαφορές που εχω με την σχετικοτητα δεν σταματουν εδω. Διαφωνω προς τον Αινσταιν οχι μονο οταν ισχυριζεται οτι οι μεταβολες ειναι απεριοριστες αλλά και οταν υποστηριζει οτι ειναι ομοιομορφες. Συμφωνα με την θεωρια του, ειτε προκειται για το απειροελαχιστο ηλεκτρονιο, ειτε για το πρωτονιο που ειναι 1836 φορες βαρυτερο, οταν αμφοτερα κινουνται με την ιδια ταχυτητα, η μαζα αδρανειας τους θα εχει μεγαλωσει κατα την ιδια αναλογια. Το ιδιο ισχυριζεται και για το μηκος καθως και τον χρονο, που δεχεται οτι εκαστον των μεγεθων αυτων μεταβαλλεται με τροπο σταθερο και ομοιομορφο, που ειναι ανεξαρτητος απο το μετρο τους.

 

 

ενω ξεραμε οτι οι μεταβολες ειναι σχετικες ως προς καποιο συστημα αναφορας, τωρα διαπιστωνουμε οτι ειναι σχετικες και ως προς το μετρο που εχει το φυσικο μεγεθος που υφισταται την μεταβολη.

Αν παρουμε ως παραδειγμα τα σωματιδια, επειδη η βαρυτικη τους ταχυτητα v δεν ειναι ιδια για ολα, αλλά διαφερει απο το ενα στο αλλο αναλογα με την μαζα τους, γιαυτο σε δεδομενη ταχυτητα V ενος, ας πουμε, ενος ηλεκτρονιου, η αρχικη μαζα ηρεμιας του θα εχει αυξηθει περισσοτερες φορες απο οτι η αρχικη μαζα ηρεμιας ενος πρωτονιου που κινειται με την ιδια ταχυτητα. Οσο βαρυτερο ειναι ενα σωματιδιο, τοσο μεγαλυτερη ειναι η βαρυτικη του ταχυτητα και κατα συνεπεια ειναι μεγαλυτερη και η αρνητικη επιδραση που αυτη εχει στην σχετικιστικη διαδικασια, ωστε να κανει, οχι μονο την μαζα του, αλλά και τα υπολοιπα κβαντικα του στοιχεια να μεταβαλλονται λιγοτερο απο οτι μεταβαλλονται σ’ενα μικροτερο σωματιδιο, που αμφοτερα κινουνται με την ιδια ταχυτητα.
 

 

Με βαση τα ανωτερω θα μπορουσαμε να πουμε οτι και τα μηκη δεν συστελλονται αναλογα με την ταχυτητα αλλά και αναλογα προς το μετρο που εχουν. Και τα χρονικα διαστηματα δεν διαστελλονται αναλογα με την ταχυτητα του ρολογιου που τα καταγραφει αλλά και αναλογα με την διαρκεια τους. Διοτι τοσο σε ενα μηκος οσο και σε ενα χρονικο διαστημα αντιστοιχει η βαρυτικη ταχυτητα, (βλεπε εξισωσεις 38) που καθοριζει και αυτη την σχετικιστικη μεταβολη των μεγεθων αυτων.

Γιαυτο ενας ακινητος παρατηρητης, θα βρισκει οτι το μηκος Compton ενος σωματιδιου που ακινητο ειναι, ας πουμε 3,825 x10^-8 cm. εχει συσταλει περισσοτερο απο το μηκος Compton ενος μεγαλυτερου σωματιδιου που ειναι 9,3012 x10^-17 cm αν αμφοτερα τα μηκη κινουνται με την ιδια υψηλη ταχυτητα.

Οσο για το μηκος Compton του σωματιδιου M = 53,46x10^-6gr που ειναι 4,134336x10^-33 cm, καμια συστολη δεν θα υποστει αν κινειθει με την δοθεισα ταχυτητα V = 2,937354x10^10 cm/sec διοτι αυτη ειναι η βαρυτικη του ταχυτητα και οπως ειπαμε δεν υπαρχει σχετικοτητα για ενα μεγεθος που κινειται με την βαρυτικη του ταχυτητα.

Και οταν τα ανωτερω μηκη κινηθουν με την ταχυτητα του φωτος, δεν μηδενιζονται για τον ακινητο παρατηρητη, οπως λεει ο Αινσταιν αλλά αμφοτερα μειωνονται μεχρι την μικροτερη δυνατη τιμη που ειναι ιση με το μηκος Compton του σωματιδιου Μ δηλαδη γινονται 4,050806 x10^-33 cm.

Συνέπεια αυτου ειναι οτι ενα απειροελαχιστο μηκος ισο με το ανωτερω, εστω και αν κινηθει με την ταχυτητα του φωτος, καμια περαιτερω συστολη δεν θα υποστει για τον ακινητο παρατηρητη αλλα θα διατηρησει σταθερη αυτη την τιμη, που για την θεωρια μου ειναι κατωτατο οριο χωρικου διαστηματος.
 

 

Αναλογους συλλογισμους μπορουμε να κανουμε και για την μεταβολη του χρονου. Ενα ρολόι με αργοτερο ρυθμο, που μετραει μεγαλυτερο χρονικο διαστημα αναμεσα σε δυο διαδοχικα τικ – τακ, θα υποστει μεγαλυτερη χρονικη μεταβολη απο ενα αλλο που μετραει μικροτερο χρονικο διαστημα, εστω και αν αμφοτερα τα ρολογια κινουνται με την ιδια ταχυτητα.

Τα ρολογια δεν υφιστανται την μεταβολη αποκλειστικα και μονο λογω της ταχύτητάς των, αλλά και λογω του διαφορετικου ρυθμου με τον οποιον εκαστον μετραει τον χρονο. Διοτι σε διαφορετικο ρυθμο αντιστοιχει διαφορετικη βαρυτικη ταχυτητα, που οπως ειπαμε καθοριζει και αυτη την σχετικιστικη μεταβολη. Ο Αινσταιν απερριψε της εποχης του την αποψη οτι ο χρονος ρεει ομοιομορφα για ολα τα αδρανειακα συστηματα, κι εγω απορριπτω την δικη του αποψη οτι μεταβαλλεται ομοιομορφα για ολα τα ρολογια. Εγω δεχομαι οτι, οπως δεν ρεει με τον ιδιο ρυθμο για συστηματα με διαφορετικη ταχυτητα, ετσι δεν μεταβαλλεται με την ιδια αναλογια για ρολογια που δουλευουν με διαφορετικο ρυθμο.

Συμφωνα με αυτην την αποψη ο χρονος ζωης ενος ακινητου μ-μεσονιου που ειναι δυο εκατομμυριοστα του δευτερολεπτου, θα επιβραδυνθει σε μεγαλυτερη αναλογια απο τον χρονο ζωης ενος αλλου ακινητου μεσονιου που ειναι δυο δισεκατομμυριοστα του δευτερολεπτου, αν αμφοτερα κινηθουν με την ιδια υψηλη ταχυτητα. Αποτελεσμα αυτου θα ειναι οτι για εναν ακινητο παρατηρητη, η ζωη του πρωτου μεσονιου θα επιμηκυνθει δυσαναλογα περισσοτερο απο την ζωη του δευτερου. Και οταν τα μεσονια του παραδειγματος κινηθουν με την ταχυτητα του φωτος, τοτε ο χρονος γι’αυτα δεν μηδενιζεται, οπως λεει ο Αινσταιν, αλλά συνεχιζει την ανελεητη ροη του, αλλά με βραδυτερο ρυθμο, ετσι ωστε οταν για ενα ακινητο ρολοι περναει χρονος ενος δευτερολεπτου, για τα μεσονια που κινουνται με C περναει χρονος ισος με τον κβαντικο χρονο του Μ που ειναι 1,3512035 x10^-43 sec. Αρα και τα μεσονια που κινουνται με την ταχυτητα του φωτος “γερνούν”, γιατι ο χρονος δεν χαριζεται σ’αυτα και δεν σταματαει την ροη του, οπως υποστηριζει η γνωστη σχετικοτητα, γιαυτο δεν θα ζουσαν αιωνια αν εκινουντο με C αλλά θα ερχοτανε και γι’ αυτα η μοιραια στιγμη που θα διασπαζοντουσαν.

Μονο που ο ερχομος της μοιραιας στιγμης για το πρωτο μεσονιο που ζει δυο εκατομμυριοστα του δευτερολεπτου θα ειχε καθυστέρηση σε μεγαλυτερη αναλογια απο οτι για το δευτερο που ζει δυο δισεκατομμυριοστα του δευτερολεπτου.
 

 

 

Ο Νευτων στους νομους του μιλαει για κατασταση ηρεμιας, που μαλλον θα την εμπνευστηκε απο τα βουνα, αλλά εμεις εδω θα δουμε αν ισχυει για τα σωματιδια που αποτελουν τα βουνα. Στην τρεχουσα φυσικη οταν μιλαμε για ενα σωματιδιο το εννοουμε με την κατωτερη τιμη που εχει η μαζα του οταν ηρεμει, διοτι σε κατασταση κινησης εχει την αυξημενη μαζα που η φυσικη νομιζει οτι του δινει η ταχυτητα, συμφωνα με την εξισωση του Αινσταιν



Πραγματι αν στην ανωτερω εξισωση θεσουμε V = 0 περνουμε τελικη μαζα Μ ιση με την αρχικη m.
Στη δικη μου θεωρια η εξισωση που δινει την μεταβολη της μαζας μετα της ταχυτητας ειναι



 

Στην εξισωση αυτη, αν θεσουμε ταχυτητα V ισον με το μηδεν, περνουμε ως τελικη μια ακινητη μαζα m, η οποια ειναι μικροτερη απο την αρχικη m, την οποια εχει ενα σωματιδιο οταν ειναι ακινητο, οπως ισχυριζεται η τρεχουσα φυσικη, ή οταν κινειται με την βαρυτικη του ταχυτητα, οπως ισχυριζομαι εγω. Αλλά και αυτη η μικροτερη μαζα m εχει καποια βαρυτικη ταχυτητα, πραγμα που αντιβαινει στο οτι θεσαμε στην εξισωση V = 0.

Απο αυτο βλεπουμε οτι ακομη και αν εμεις θετουμε ταχυτητα V = 0, η εξισωση δινει καποια μαζα που, εφ’οσον και αυτη εχει βαρυτικη ταχυτητα, αρα δεν βρισκεται σε ακινησια. Οποτε αποψη μου ειναι οτι δεν εχει νοημα να βαζουμε στην ανωτερω εξισωση ταχυτητα μικροτερη απο την βαρυτικη ταχυτητα του σωματιδιου, πολυ περισσοτερο να βαζουμε ταχυτητα ιση με το μηδεν.

H ανωτερω εξισωση, για να μας δωσει τελικη μαζα ιση με την αρχικη, θα πρεπει να θεσουμε ταχυτητα V ιση με την βαρυτικη ταχυτητα ν του σωματιδιου. Αυτο δειχνει οτι το σωματιδιο δεν βρισκεται σε κατασταση ηρεμιας αλλά κινειται με την βαρυτικη του ταχυτητα ν, η οποια απο το προηγουμενο κεφαλαιο ειδαμε οτι ειναι η μικροτερη δυνατη ταχυτητα που μπορει να εχει το σωματιδιο.

Απο ολα αυτα καταλειγουμε στο συμπερασμα οτι ισως πρε-πει να εγκαταλειψουμε τον ορο μαζα ηρεμιας. Την αποψη οτι σε ενα σωματιδιο υπαρχει η κατασταση ηρεμιας πρεπει να την αναθεωρησουμε. Πρεπει το θεμα αυτο να το ελεγξουμε βαθυτερα γιατι ισως η κατασταση ηρεμιας να μην υπαρχει. Η κατωτερη τιμη μαζας που εχει αυτο που θεωρουμε ως ενα συγκεκριμενο σωματιδιο, ισως ειναι αυτη που εχει οταν βρισκεται σε κινηση με την βαρυτικη του ταχυτητα. Ακινητο σωματιδιο ισως σημαινει ανυπαρκτο σωματιδιο.

Ας μην ειμαστε λοιπον και πολυ σιγουροι οταν μιλαμε για μαζα ηρεμιας σωματιδιου. Ισως ειναι καλλιτερα να λεμε μαζα αρχικη ή αρχικο σωματιδιο, εννοωντας με αυτο, το σωματιδιο που δεν βρισκεται σε ακινησια αλλά σε μια βασικη φυσικη κατασταση, που την χαρακτηριζει μια αεναη κινηση με την βαρυτικη του ταχυτητα V.

 

 

Στη θεωρια του Αινσταιν ενα σωματιδιο αποκτα απειρη μαζα οταν τρεξει με την ταχυτητα του φωτος C. Στην δικη μου θεωρια, οταν το σωματιδιο τρεξει με την ταχυτητα C, αποκτα την μαζα του σωματιδιου ενοποιησης Μ. Για να γινει απειρη η μαζα ενος σωματιδιου πρεπει αυτο να ξεπερασει την ταχυτητα του φωτος. Απο την διερευνηση της εξισωσης 69 βλεπουμε οτι οσο πιο ελαφρυ ειναι το σωματιδιο, τοσο λιγοτερο η ταχυτητα του πρεπει να ξεπερασει την ταχυτητα του φωτος, για να γινει η μαζα του απειρη. Ετσι το βαρυτερο σωματιδιο που ειναι το σωματιδιο ενοποιησης Μ, για να αποκτησει απειρη μαζα πρεπει να τρεξει με ταχυτητα √2 x C


 

Δεχομαστε ομως οτι κανενα σωματιδιο δεν μπορει να ξεπερασει την ταχυτητα C, γιαυτο και η μαζα του σωματιδιου Μ δεν μπορει λογω ταχυτητας να παρει μεγαλυτερη τιμη

 

 

 

Ισως ειναι λαθος να λεμε οτι δεν εχει νοημα η κινηση ενος σωματος που ειναι το μοναδικο στο Συμπαν, οπως πρεσβευει η αφυσικη φυσικη και η λανθασμενη σχετικοτητα. Η κινηση προκαλει μεταβολη στο μετρο των κινουμενων μεγεθων, η οποια μεταβολη μπορει να παρατηρηθει. Αρα γινεται αιτια γεγονοτων που της δινουν νοημα. Ετσι το νοημα που η κινηση δεν εχει εφ’οσον δεν μπορουμε να επισημανουμε καποια αλλαγη θεσης στον χωρο, το αποκτα οταν επισημαινουμε την αλλαγη που επιφερει στο μετρο του χρονου. Η επισημανση της κινησης δεν μονοπωλειται απο την επιση-μανση αλλαγης θεσης στον χωρο. Η κινηση επισημαινεται και απο την αλλαγη στον χρονο. Το καλο το παληκαρι ξερει κι αλλο μονοπατι. Αν λοιπον μπορουμε να την επισημανουμε απο την διαφορετικη μεταβολη που επιφερει σε χρονικα διαστηματα, που διαφερουν μεταξυ τους στην διαρκεια, τοτε οταν λεμε οτι δεν εχει νοημα η κινηση ενος μοναδικου σωματος στο Συμπαν, θα πρεπει να λαβουμε υπ’οψη μας μηπως εκεινο που δεν εχει νοημα ειναι αυτος ο ισχυρισμος μας.....

Εφ’οσον ο χρονος ειναι η τεταρτη διασταση του χρονου, οπως ισχυριζεται η σχετικοτητα, τοτε δεν πρεπει να παραξενευομαστε που μπορουμε να επισημανουμε την κινηση μεσω αυτου. Αφου οι τρεις διαστασεις του χωρου αποτελουσαν συστημα αναφορας για την επισημανση της κινησης, γιατι να μην ειναι συστημα αναφορας και η τεταρτη διασταση, δηλαδη ο χρονος?

 


 

Το να πας στο φεγγαρι που το βλεπεις και ξερεις οτι υπαρχει, με το σημερινο επιπεδο επιστημης και τεχνολογιας, με εκατονταδες προκαταρκτικων πτησεων και με χιλιαδες επιστημονες και τεχνικους που σχεδιασαν την κατακτηση του, ειναι μικρος αθλος σε συγκριση με το να ξανοιχτεις στην απεραντη υδατινη ερημο του αγριου ατλαντικου, χωρις να εχεις το παραμικρο εφοδιο και απο πουθενα καποια υποστηριξη και λογικη βαση για την επιτυχια του παρατολμου εγχειρηματος...

 

 

Το φωτόνιο, που εχει παρει την ονομασια του απο το φως, αποτελει τον διαδοτη της ηλεκτρομαγνητικης δυναμης. Θα ηταν προτιμοτερο να επερνε ονομα απο την λεξη σκοτος, διοτι αναμφισβητητα μεταφερει στα ματια φως, αλλα στο μυαλο μεταδιδει σκοτος

 

Η κβαντομηχανική θεωρειται ο βασιλιας της φυσικης, διοτι οπως οι βασιλιαδες ειχαν το ανευθυνο, ετσι και η κβαντομηχανικη εχει το αναιτιο

 

 

Αποδιδοντας στα σωματιδια υφη απο λεπτοτερες υποδιαιρεσεις αυτων, παραγνωριζομε τον δυναμισμο τους και τις ιδιοτητες τους που εκπορευονται απο αυτον. Με αυτον τον τροπο θετομαι φραγμο στη ροη γνωσεων που πηγαζουν απο την δυναμικη θεωρηση των σωματιδιων, και βυθιζομαστε στο τελμα της στασιμοτητας απο τη στατικη θεωρηση της εσωτερικης υφης, ή δομης, η οποία ειναι αγονη και στειρα, διοτι καθιστα το σωματιδιο αδρανες, το στερει απο την λειτουργικοτητα του... Το σωματιδιο δεν ειναι ενα αδρανες απολιθωμα ταρυχευμενο κατω απο το βαρος της υλης και θαμενο στα βαθεια θεμελεια της πραγματικοτητας. Ειναι προιον και παραγων μιας αιτιοτητας...

 

 

Το να διευθυνεις Εργαστηριο Θεωρητικης Φυσικης και να λες οτι συμβαλλεις καθοριστικα (το καθοριστικα μ' αρεσει) στη διαμορφωση της Θεωριας των Αλληλεπιδρασεων των Στοιχειωδων Σωματιων, και συγχρονως να αγνοεις τις εξισωσεις που δινουν την μαζα του μ-μεσονιου, οπως και καποιων αδρονιων, ειναι για γελια. Δεν μπορεις να μιλας για αλληλεπιδραση σωματιδιων οταν δεν γνωριζεις τους νομους που την διεπουν,

 

Η εκρηξη ενος σουπερνοβα ειναι μια ασημαντη πορδη μπροστα στο ανοιγμα των ματιων ενος βρεφους, που ερχεται στη ζωη κλαιγοντας.

 

Η φυση δεν ειναι τοσο ριχη οσο την παρουσιαζουν τα ματια μας, αλλα χρειαζεται η οραση του μυαλου για να γνωρισομε το απυθμενο βαθος της

 

 

www.kosmologia.gr

 

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 

 

Back To Top