*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

|

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

|

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 23

 

 

 

-22-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΑΤΤΩΜΕΝΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ

 

Φαινόμενα γνωστά: Ταλάντωση, συχνότητα, συντονισμός και συγχρονισμός

 

Όπως θα έχει φανεί από την μέχρι τώρα γενική περιγραφή της σχέσης της ύλης με την ισότροπη ενεργειακή ροή του πεπερασμένου χώρου και από τη σχέση του κυκλικού χρόνου με την ύλη και το Σύμπαν, παρατηρούμε όλα τα γνωρίσματα εκείνα που στο χώρο της κλασικής φυσικής θεωρούνται κυματικές ιδιότητες και φαινόμενα ταλάντωσης και συγχρονισμού. Η κυκλική κίνηση με υψηλή ταχύτητα μπορεί να θεωρηθεί αμέσως και σαν ένα στάσιμο κύμα. Το ίδιο και η σταθερά παλλόμενη μεταβολή. Να θυμηθούμε λίγο από τη θεωρία της φυσικής.

Η μεταβολή της κίνησης γύρω από ένα κέντρο ή γύρω από το σημείο ισορροπίας, η παλινδρομική κίνηση, με την τάση να επανέλθει στην κατάσταση ισορροπίας λέγεται ταλάντωση. Όταν το πλάτος παραμένει σταθερό, η ταλάντωση λέγεται αμείωτη. Όταν το πλάτος της ελαττώνεται με την πάροδο του χρόνου (απόσβεση), τότε η ταλάντωση λέγεται φθίνουσα. Ο χρόνος που χρειάζεται το σώμα για να εκτελέσει μία ταλάντωση λέγεται περίοδος της ταλαντώσεως. Ένα φαινόμενο λέγεται περιοδικό, όταν επαναλαμβάνεται το ίδιο σε ίσα χρονικά διαστήματα. Οι ταλαντώσεις ανήκουν στα περιοδικά φαινόμενα. Συχνότητα είναι ο αριθμός που δείχνει πόσες φορές επαναλήφθηκε η ίδια κίνηση ή το ίδιο φαινόμενο στη μονάδα του χρόνου.

Όταν απομακρύνουμε ένα σώμα από τη θέση ισορροπίας του (λ.χ. μία χορδή) τότε αυτό αποκτά δυναμική ενέργεια και την τάση να επανέρθει στην αρχική θέση. Από την ενέργεια αυτή μπορεί να εκτελεί ταλάντωση. Όταν συνεχίσει να εκτελεί ταλάντωση αφού δοθεί μόνο μία φορά ενέργεια, τότε η ταλάντωση ονομάζεται ελεύθερη. Σε αυτή την περίπτωση, η συχνότητα με την οποία γίνεται η περιοδική μεταβολή του αντικειμένου, εξαρτάται μόνο από την κατασκευή και τον τρόπο σύνδεσης του αντικειμένου και ονομάζεται ιδιοσυχνότητα. Η ιδιοσυχνότητα είναι σταθερή όσο είναι σταθερό και το σύστημα. Όταν η ταλάντωση οφείλεται στην εξωτερική δύναμη που ασκείται περιοδικά τότε λέγεται εξαναγκασμένη ταλάντωση. Ο εξωτερικός δότης της ενέργειας λέγεται διεγέρτης. Όταν εκτελείται εξαναγκασμένη ταλάντωση τότε ο ρυθμός της ταλάντωσης καθορίζεται από τη συχνότητα του διεγέρτη. Όταν η συχνότητα του διεγέρτη (ο ρυθμός που μεταβιβάζεται η ενέργεια) γίνει ακριβώς ίση με την ιδιοσυχνότητα του ταλαντούμενου αντικειμένου, τότε το πλάτος της ταλάντωσης γίνεται μέγιστο και το φαινόμενο αυτό λέγεται συντονισμός. Στο φαινόμενο του συντονισμού, το πλάτος της ταλάντωσης γίνεται μέγιστο, υπό την προϋπόθεση ότι η απώλεια ενέργειας (απόσβεση) είναι αμελητέα και η συχνότητα της ταλάντωσης είναι η συχνότητα του διεγέρτη. Κατά το συντονισμό έχουμε μέγιστη μεταφορά ενέργειας από τον διεγέρτη στο σύστημα και η μεταβίβαση της ενέργειας ή η εφαρμογή της δύναμης γίνεται στα κατάλληλα χρονικά διαστήματα, που η ενέργεια μπορεί να μεταβιβαστεί ή η δύναμη να εφαρμοστεί.

Από την ηλεκτροτεχνία: Όταν ένα κύκλωμα είναι συντονισμένο τότε μεταφέρεται μέγιστη πραγματική ισχύς από την πηγή στον ωμικό καταναλωτή του κυκλώματος. Στον ηλεκτρισμό, η ταλάντωση είναι διαδοχή ρευμάτων φόρτισης και εκφόρτισης, σε ένα κύκλωμα.

Ιδιοσυχνότητα είναι η συχνότητα με την οποία ταλαντώνεται ένας ταλαντωτής όταν κάνει ελεύθερη ταλάντωση και όταν οι αποσβέσεις είναι ΅ηδενικές. Στη περίπτωση που υπάρχουν αποσβέσεις όπως συμβαίνει στις φθίνουσες ταλαντώσεις, τότε η περίοδος της ταλάντωσης Τ είναι λίγο μεγαλύτερη και συνεπώς η συχνότητα της ταλάντωσης f είναι λίγο μικρότερη από την ιδιοσυχνότητα και απλά ονομάζεται συχνότητα ελεύθερης ταλάντωσης. Για να έχει ο ταλαντωτής σταθερό πλάτος δηλ. σταθερή ολική ενέργεια θα πρέπει στο ταλαντωτή να προσφέρεται με κατάλληλο τρόπο ενέργεια συνεχώς και ο ρυθμός προσφοράς ενέργειας να είναι είναι ίσος με το ρυθμό που η ενέργεια του ταλαντωτή χάνεται. Στην περίπτωση αυτή, η ταλάντωση που θα προκύψει ονομάζεται εξαναγκασ΅ένη ταλάντωση. Έτσι, όταν στο εκκρεμές ασκείται μια περιοδική εξωτερική δύναμη το σύστημα εξακολουθεί να ταλαντώνεται. Η απώλεια της ενέργειας συνήθως οφείλεται σε δυνάμεις οι οποίες αντιστέκονται στην κίνηση και στον τρόπο της περιοδικής μεταβολής. Στις μηχανικές κινήσεις και στις ταλαντώσεις υλικών σωμάτων, οι δυνάμεις αυτές που προκαλούν απώλεια της ενέργειας είναι οι τριβές.

Στην εξαναγκασ΅ένη ταλάντωση όλη η κινητική ενέργεια του ταλαντωτή μετατρέπεται διαδοχικά σε δυναμική και αντιστρόφως; Όχι. Όλη η κινητική ενέργεια του ταλαντωτή μετατρέπεται διαδοχικά σε δυναμική και αντιστρόφως μόνο όταν η συχνότητα του διεγέρτη συμπίπτει με την ιδιοσυχνότητα του ταλαντωτή και όταν οι απώλειες ενέργειας είναι μηδενικές. 

 

 

Εφόσον κατά γενική παραδοχή υπάρχει μία ανώτερη οριακή ταχύτητα στη μετάδοση της ενέργειας ή στην κίνηση (κατά πάσα πιθανότητα η ταχύτητα του φωτός C ή λίγο μεγαλύτερη) αυτή η διαπίστωση από μόνη της οδηγεί στα συμπεράσματα, ότι δεν μπορεί να μεταβιβαστεί περισσότερη ενέργεια από ένα όριο ποσότητας στον ελάχιστο χρόνο tmin. Ο ρυθμός και ο χρόνος με τον οποίο μεταβιβάζεται ενέργεια στη μάζα δεν μπορεί να είναι πιο γρήγορος από ένα όριο και το όριο αυτό σχετίζεται με την ταχύτητα του φωτός. Επίσης η μεταβολή στην ταχύτητα της κίνησης (± a) δεν μπορεί να γίνεται πιο γρήγορα από ένα μέγιστο όριο (ή από ένα ελάχιστο χρόνο tmin). Η ενέργεια που μπορεί να μεταβιβαστεί στη μάζα επίσης δεν μπορεί να είναι περισσότερη σε ένα ελάχιστο χρόνο και το όριο στην ποσότητά της πάλι σχετίζεται με την ταχύτητα C του φωτός (με την ανώτατη οριακή ταχύτητα). Κατά συνέπεια και το μήκος (λ ή l ή r) που διανύεται στο χρόνο μεταβίβασης της ενέργειας (ή το αντίστοιχο μήκος της κίνησης) δεν μπορεί να είναι μικρότερο από ένα όριο, όπως δεν μπορεί να είναι και μεγαλύτερο από ένα μέγιστο όριο (μέγιστη απόσταση απομάκρυνσης στον πεπερασμένο χώρο). Ο χρόνος 1 sec δεν είναι μόνο η μονάδα στην οποία το φως διανύει ένα μέγιστο μήκος (2,997924 x108 m), αλλά και η μονάδα στην οποία φθάνουν στα όριά τους πολλές άλλες φυσικές μεταβολές ή διεργασίες.

Η αρχή της μικροσκοπικής δομής της ύλης και η ενέργεια που τη διατηρεί δεν προέρχεται από μεταβίβαση ενέργειας μέσα στο χώρο, από κινήσεις εξωτερικές της ύλης. Η ελάχιστη κίνηση και μεταβίβαση ενέργειας (στις μικροσκοπικές διαστάσεις) δεν γίνεται από κάποια ελάχιστη μάζα μέσα στο χώρο και από την κίνησή της, αφού και η ελάχιστη μάζα προέρχεται από “κίνηση” που δεν είναι μέσα στο χώρο μας. Προέρχεται από τη σχετική ακινησία του πεπερασμένου χώρου και από τη διατάραξη της παρουσίας του, που ενεργεί ταυτόχρονα σε όλα τα υλικά πράγματα και την εξωτερική ενέργεια του οποίου περιγράφουμε με τον όρο “βαρύτητα”. Η ταυτόχρονη σύνδεση του πεπερασμένου χώρου με τη δομή όλης της ύλης μπορεί να θεωρηθεί σαν η ταχύτερη μεταβίβαση ενέργειας και η ταχύτερη κίνηση στο Σύμπαν. Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε το φαινόμενο να ξεκινάει μία "ελάχιστη" κίνηση στο μικροσκοπικό επίπεδο με την πιο υψηλή ταχύτητα και όχι όπως ξεκινάει η κίνηση μίας μάζας από χαμηλή ταχύτητα (σε σχέση με τη θέση και την κίνηση των άλλων μαζών). Πρόκειται για κυματική μεταβολή στην ταυτόχρονη παρουσία του χώρου και η μεταβολή αυτή γίνεται στον ελάχιστο χρόνο. Γι' αυτό, η ελάχιστη και συντομότερη κίνηση από την οποία αρχίζει να γίνεται η μικροσκοπική δομή της ύλης δεν μπορεί να είναι η ευθύγραμμη και συνεχής κίνηση που παρατηρούμε να γίνεται από τα σύνθετα πράγματα μέσα στο χώρο, ούτε αποτέλεσμα κάποιας επιτάχυνσης. Αυτή η κίνηση στο βάθος της ύλης δεν συμπίπτει με τη μετατόπιση, αλλά αντιθέτως προκαλεί τη μετατόπιση με κυματικό τρόπο σε μία ποσότητα, η οποία έχει την τάση να διατηρείται σταθερή και να επανέρχεται στην αρχική κατάστασή της.  

 

Αφού έχει οριστεί μία ανώτατη ταχύτητα αυτό σημαίνει, ότι υπάρχει ένα μέγιστο μήκος που μπορεί να διανυθεί στη μονάδα του χρόνου (2,997924 x108 μέτρα σε ένα sec) ή ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα, στο οποίο μπορεί να διανυθεί μία μέγιστη απόσταση και ποτέ μεγαλύτερη (1sec για μήκος 2,997924 x108 m = 0,3335641 x10-8 sec/1m). Στην περίπτωση της κυκλικής κίνησης, θα υπάρχει ένας μέγιστος αριθμός κύκλων που μπορούν να "διανυθούν" στη μονάδα του χρόνου ή ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα (περίοδος), στο οποίο μπορεί να γίνει ένας μέγιστος αριθμός περιστροφών. Με άλλα λόγια, στην κυκλική κίνηση το ανώτατο όριο στην ταχύτητα συνδέεται με ένα ανώτατο όριο στη συχνότητα fmax και με ένα όριο ελάχιστου χρόνου tmin.

Η ελάχιστη κίνηση (κοντά σε μήκος λmin) με την οποία εμφανίζεται ο χώρος μέσα από τη δομή της ύλης, δεν ξεκινάει από μηδενική ή χαμηλή ταχύτητα, αλλά αντιθέτως, γίνεται από την τάση του χώρου να επανέλθει ταχύτατα στην ταυτόχρονη παρουσία του (στον ελάχιστο χρόνο στην κατάσταση ηρεμίας του) όταν με κάποιο τρόπο αυξομειωθεί σαν ποσότητα ενέργειας. ...

 

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

αντίφαση ανάμεσα στην έννοια της διατήρησης της ενέργειας με τον ατελείωτο χρόνο

 


*

 

Μ x V = F x t → Μ = F t / V → V = F t / M

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +