*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

|

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

|

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 25

 

 

 

-24-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

Ο ΧΩΡΟΣ ΣΑΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗ ΡΟΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΛΗ

 

 

 

Η βαρύτητα ή παγκόσμια ελκτική δύναμη είναι ένα γενικευμένο φαινόμενο αναπόσπαστο από την παρουσία της ύλης. Διότι η ύλη είναι μία "διαδικασία" στη μεταβίβαση και στην αυξομείωση της ενέργειας του κοινού και ισότροπου χώρου, ο οποίος είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με τη δομή της ύλης. Όπου προκληθεί συσσώρευση και συγκέντρωση σε μία κοινή ποσότητα, συγχρόνως κάπου γίνεται ελάττωση και αποκέντρωση. Ως εκ τούτου, η παρουσία της ύλης είναι αναπόσπαστη από τη βαρύτητα που εκδηλώνεται σαν ελκτική δύναμη της ύλης, ενώ η "πηγή" της βαρύτητας είναι ο ίδιος ο χώρος. Η άμεση και κοινή ενέργεια του πεπερασμένου χώρου (ή της βαρύτητας) υπάρχει όπως κάποια ροή προς όλα τα υλικά πράγματα και με τον ίδιο πιο γρήγορο τρόπο (στον ελάχιστο χρόνο που επιβάλλεται από την ταυτόχρονη παρουσία του χώρου και για την επαναφορά στη σταθεροποιημένη κατάστασή του).

Η αιτία της συγκέντρωσης των υλικών φορέων είναι η ροή της χωροενέργειας προς αντιστάθμιση των ελαττώσεών της που παρουσιάζονται σαν υλικοί φορείς και σαν τοπική αυξομείωση στην ενέργεια του χώρου. Συγκέντρωση της ύλης στο χώρο σημαίνει αλληλενέργεια των υλικών φορέων με πιο άμεσους τρόπους σε μικρότερο χρόνο και επομένως περισσότερη ελάττωση της ενέργειας στην ίδια στιγμή και μεταβίβαση περισσότερης ενέργειας για την αντιστάθμιση της ελάττωσής της. Η ελκτική ροή περιορίζει (τι θα πει παραμορφώνει;) το χώρο και το χρόνο, στον οποίο αλληλεπιδρούν τα απλούστερα υλικά στοιχεία και προβάλλει αντίσταση στη μετακίνησή τους (μέσα στο βαρυτικό πεδίο). Να φανταστούμε την ενέργεια του χώρου, όπως είναι η άνωση της θάλασσας και την ελκτική ροή σαν μια θαλάσσια δίνη, που παρασύρει πολλά σκουπίδια. Επειδή όλα τα πράγματα και οι ίδιοι οι υλικοί φορείς είναι γρήγοροι τρόποι μεταβολής σε μια συνολική ποσότητα ενέργειας και στιγμές στην μεταβίβαση μίας και της ίδιας ενέργειας, επειδή δεν διαφέρουν στην ουσία και υπάρχουν όλα στον ίδιο συνολικό Χρόνο, γι’ αυτό η χωρική ενέργεια τα επηρεάζει όλα ανεξαρτήτως της ποιότητάς τους. Δηλαδή, ανεξαρτήτως του τρόπου και του χρόνου που εκείνα υπάρχουν, γίνονται και συνδυάζονται, ανεξαρτήτως της ενέργειας που ανταλλάσσουν, ανεξαρτήτως της ποιότητάς τους και ανεξαρτήτως της εξωτερικής απόστασής τους. Με άλλα λόγια, η βαρύτητα ενεργεί επάνω στη μάζα, ανεξάρτητα από τη χημική σύσταση ή από το είδος της ύλης, όπως είναι γνωστό και σκοπίμως επαναλαμβάνω με άλλη διατύπωση. Αυτό εξηγείται διότι η παρουσία της ( εντοπισμένης σαν σώμα ) ύλης γίνεται με την ενέργεια που “αποσπάει” ισότροπα από τον κοινό χώρο. Να ο ορισμός που είναι ο πιο σωστός για τη φυσική: Βαρύτητα είναι η ενέργεια που αντλεί κυματικά η ύλη από τον ισότροπο χώρο για να διατηρείται η ίδια σαν αποσπασμένο σώμα. Είμαστε φτιαγμένοι από μία “αραχνούφαντη” ουσία... θα μπορούσαμε να πούμε.

Κατά συνέπεια, πεδίο βαρύτητας μπορεί να θεωρηθεί ο σφαιρικός (ή ακτινωτός) χώρος από τον οποίο αντλείται ισοτροπικά και ομόκεντρα η χωρική ενέργεια για να διατηρείται και να δημιουργείται η ύλη. Η ταχύτατη απορρόφηση ενέργειας από την δομή της ύλης δεν πρέπει να θεωρείται ότι γίνεται απ' ευθείας από τον εξωτερικό της χώρο αλλά από το “βάθος” της μικροσκοπικής δομής της, που συνδέεται άμεσα με την παρουσία του χώρου. Η ύλη με τη δομή της προκαλεί ισότροπη ελάττωση στον περιβάλλοντα χώρο, η οποία αναπληρώνεται από την ενέργεια που αντλείται ακτινωτά από τον χώρο. Η ισότροπη απόσπαση της ενέργειας του χώρου με ακτίνα προς το κέντρο βάρους της μάζας (που ή ίδια υπάρχει σαν έλλειμμα ενέργειας) ισοδυναμούν με βαρυτικό πεδίο. Με την ερμηνεία αυτή, η ένταση του βαρυτικού πεδίου δεν παύει να είναι ανάλογη της μάζας και αντιστρόφως ανάλογη με την ευθεία απόσταση r εις το τετράγωνο από το κέντρο της μάζας (g = GM/R2). Όμως, η μάζα επίσης πρέπει να είναι ποσότητα ανάλογη προς την ποσότητα ενέργειας που αποσπάται ισότροπα από την ακτίνα του χώρου εις το τετράγωνο. (Η μάζα είναι το ίδιο ανάλογη και αν όχι, μήπως αυτό οφείλεται στις διαδικασίες που σταθεροποιούν τα σωματίδια); Επειδή η δομή της ύλης και οι αρχικές ποσότητες μάζας προκύπτουν με δυναμικά φαινόμενα και από ορισμένες διαδικασίες (μεταβολές και ανταλλαγές ενέργειας), πιθανόν η μάζα των ξεχωριστών σωματιδίων να μην ισοδυναμεί με την ολική ποσότητα της ενέργειας που αποσπάται από τον χώρο. Στην περίπτωση αυτή, το βαρυτικό πεδίο λογικά θα έχει πιο μεγάλη ένταση από αυτή που θα υπολογίζουμε με μετρήσεις των σωμάτων σαν ξεχωριστών.

Ένα ισοδύναμο μακροσκοπικό φαινόμενο, που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε το φαινόμενο της υψίσυχνης ενεργειακής ροής του χώρου προς την ύλη, είναι η περιδίνηση του νερού που διαρρέει από την τρύπα της μπανιέρας, όταν τραβήξουμε την τάπα. Η υδάτινη τρύπα κατά την περιδίνηση αντιστοιχεί στον ατομικό πυρήνα της ύλης και η ροή του νερού από μεγαλύτερη υδάτινη επιφάνεια προς το σημείο διαρροής αντιστοιχεί στη ροή ενέργειας του χώρου και στο πεδίο βαρύτητας. Ρωτήσαμε νωρίτερα τι διαφοροποιεί το h f σαν ενέργεια και ακτινοβολία από το h f σαν μάζα και παρατηρήσαμε τα αντίθετα φαινόμενα της αποκέντρωσης και της συγκέντρωσης. Τώρα παρατηρούμε ακόμα, ότι η ποσότητα ενέργειας που αποσπάται ισότροπα από μία ακτίνα r του χώρου εμφανίζεται συγκεντρωμένη σε πιο μικρή ακτίνα. Αυτή η ανάποδη συμπεριφορά της ενεργειακής ροής του χώρου προς τη μικροσκοπική δομή της ύλης είναι φαινόμενο ισοδύναμο με τη λήψη ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων από παραβολικό κάτοπτρο με συγκεκριμένη συχνότητα συντονισμού ή με την εστίαση του ηλιακού φωτός.

 

h f  = h c /λ               r ?

 

Η ύλη μπορεί να θεωρηθεί σαν τη ποσότητα της χωρικής ενέργειας που συγκεντρώνεται στην ελάχιστη μονάδα του χρόνου για να αναπληρώσει ένα σημείο ελαττωμένης ενέργειας, χωρίς ποτέ να το επιτυγχάνει. ... ... ... Η μόνιμη μεταβίβαση ενέργειας του χώρου προς τα σημεία που παρουσιάζεται με τη μορφή της ύλης και το βαρυτικό πεδίο σχετίζονται άμεσα και με τη μόνιμη εκπομπή κυμάτων σε περιοχές συχνοτήτων που ανιχνεύονται τοπικά σαν θερμότητα. Η θερμική ενέργεια συνήθως θεωρείται ενέργεια κάποιας άτακτης τυχαίας κίνησης, όμως είναι ένα φαινόμενο που συνδέεται μόνιμα με την παρουσία της ύλης και των σωματιδίων, ακόμα και όταν εκείνα βρίσκονται στην πιο σταθερή κατάστασή τους. Το φαινόμενο της θερμότητας όχι μόνο δεν είναι τυχαίο και δεν παράγεται ανεξέλεγκτα αλλά στη φυσική συνδέεται με πλήθος άλλων φαινομένων, με σχέσεις που περιγράφονται μαθηματικά και σύμφωνα με νόμους.
 

Η αύξηση της θερμοκρασίας σχετίζεται με την αύξηση της ταχύτητας των μορίων, ανεξάρτητα από το είδος των σωματιδίων που αποτελούνται τα πράγματα.

Σχετικό με τη θερμοκρασία είναι και το φαινόμενο ενός σώματος που απορροφάει ιδανικά την ακτινοβολία και έχει ονομαστεί "μέλαν σώμα". Το πως ακριβώς εξαρτάται η συχνότητα ακτινοβολίας ενός τέτοιου σώματος από τη θερμοκρασία του, αρχικά οι σχέσεις και οι υπολογισμοί (εφαρμογή του νόμου Rayleigh-Jeans της κλασικής φυσικής και του νόμου του Wilhelm Wien [λmax * T = 2.9 * 10-3 m K]) δεν συμφωνούσαν με τις πραγματικές μετρήσεις. Όπως είναι καλά γνωστό, το πρόβλημα αυτής της σχέσης έλυσε ο Max Planck (Πλανκ, 1858-1947).

 

(...)

 

 

 

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 


* Από τη μαθηματική διερεύνηση συμπεριλήφθηκαν οι παρακάτω σχέσεις.
 

 

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +