*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

|

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

|

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 4

 

 

 

-3-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

Η Λογική παρατήρηση μιας αντίθεσης επί της συνηθισμένης εμπειρίας. 

Σχέση μάζας, βαρύτητας και κίνησης από μια πρώτη σκέψη:

 

 

Κανονικά, αυτή η πραγματεία, θα έπρεπε να ξεκινήσει αμέσως με πολλές φιλοσοφικές σκέψεις και με τις πιο γενικές απόψεις από τις οποίες προκύπτουν οι πιο σημαντικές σχέσεις, τις οποίες μπορούμε να βρούμε και να παρατηρήσουμε στα ιδιαίτερα φαινόμενα, χωρίς τις πληροφορίες που έχουμε από τη νεότερη φυσική. Θα ήταν ακόμα χρήσιμο να θυμηθούμε μερικές από τις σκέψεις που μπόρεσαν να κάνουν μερικοί ενδιαφερόμενοι άνθρωποι (φιλόσοφοι) για την ουσία και την ύλη από τα αρχαία χρόνια. Επειδή, όμως, αυτές οι φιλοσοφικές σκέψεις, εκτός που θα χρειαστούν μεγάλο αριθμό σελίδων, θα χαρακτηριστούν εύκολα αβάσιμες και σαν φαντασιώσεις, γι' αυτό το λόγο, η πραγματεία ξεκινάει με σύντομες σκέψεις που εστιάζονται στη δομή της ύλης' ένα ζήτημα που συνδέεται με τη δημιουργία του κόσμου, για το οποίο υπάρχει έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον και πολλή γνώση και αποτέλεσε κεντρικό ζήτημα στη σκέψη των φιλοσόφων από τα αρχαία χρόνια.

Θα ήταν πιο εντυπωσιακό να ξεκινήσουμε αμέσως με τις πληροφορίες της φυσικής και με εξισώσεις. Όμως, αυτό θα μείωνε τον σημαντικό ρόλο που έχει για οποιαδήποτε έρευνα, η δημι­ουργική σκέψη, η σωστή περιγραφή και διατύπωση των φαινομένων, η παρατήρηση των σχέσεων στο φυσικό κόσμο, η ανίχνευση των αδιέξοδων σκέψεων, η ικανότητα να θέτουμε σωστά τα ερωτήματα και τα προβλήματα, ακόμα και η φαντασία. Και επειδή πράγματι ο ρόλος της σκέψης και της εύστοχης παρα­τήρησης είναι έτσι καθοριστικός για την απο­τελεσμα­τικότητα της έρευνας, γι' αυτό μπόρεσαν να δοθούν οι λύσεις που θα ακο­λουθήσουν σε σημαντικά επιστημονικά προβλήματα και να ανα­πτυχθεί η κοσμολογική θεωρία αυτής της πραγματείας. Τις φιλο­σοφικές σκέψεις δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε τελείως και θα τις περάσουμε στα σύντομα, χαλαρά και εστιασμένοι στις αξιό­λογες παρατηρήσεις.

Από μία αρχική και κάπως βιαστική ανάλυση των εννοιών για τη δομή της ύλης, αξιοποιώντας τις στοιχειώδεις πληροφορίες της σύγχρονης φυσικής μπορούμε ξανά εύκολα να συμπεράνουμε μερικές σημαντικές σχέσεις μεταξύ της ύλης και της κίνησης. Θα απορήσουμε, πώς στη φυσική δεν έγιναν αυτές οι θεωρητικές παρατηρήσεις ή υπο­βαθμίστηκαν, ενώ θα βοηθούσαν στην έρευνα και για να αποφευχθούν άτοπες απόψεις. Οι πρώτες λογικές εξηγήσεις αυτής της υπο­βάθμισης του ρόλου της σκέψης για ένα σημαντικό επιστημονικό ζήτημα όπου υπάρχουν άφθονες πληρο­φορίες είναι δύο: Οι περισσότεροι ερευνητές ήταν αγράμ­ματοι ή απλώς επανα­λάμβαναν χωρίς δημιουργική και κριτική σκέψη (φαινόμενο copy/paste) όσα διδάχτηκαν.

 

 

Στο ξεκίνημα αυτής της πραγματείας, σκόπιμα επιχειρούμε με τη λογική ανάλυση των εννοιών και με τη βοήθεια της φαν­ταστικής ανα­παράστασης να παρατηρήσουμε μερικά σταθερά φαινόμενα και γενικές σχέσεις, που βρίσκονται στον μικρο­σκοπικό χώρο της ύλης. Βεβαίως, για να αντλήσουμε πληροφορίες χρειά­ζονται όργανα με την πιο υψηλή τεχνολογία, τα οποία μπό­ρεσαν να κατασκευαστούν για πρώτη φορά στη διάρκεια του 20ου αιώνα. Υποτίθεται ότι είμαστε πληροφορημένοι και κατέχουμε τις στοι­χειώδεις γνώσεις που χρειάζονται για την κατανόηση της πραγ­ματείας και κυρίως για να μην εκληφθεί ως άγνοια η αρχική ανα­φορά μας στη ύλη με γενικούς όρους και χωρίς τις πολύτιμες επι­στημονικές γνώσεις. Δεν θα τολμούσαμε να μιλήσουμε για τη δομή της ύλης με θεωρητικές σκέψεις και αναλύσεις, εάν προ­ηγουμένως δεν είχε διαμορφωθεί θεωρητικά και με παρα­τηρήσεις επί της κοινής εμπειρίας, η γενική άποψη:

1) Για ένα αυτοτελές και ολοκληρωμένο Σύμπαν εντός μίας μέγιστης χρονικής περιόδου. 

2) Για τη σχέση ενός τέτοιου σταθερού Σύμπαντος με τα όρια στο χρόνο και στο μήκος (ως εκ τούτου επίσης με τα όρια στην κίνηση). 

3) Για τη σχέση ενός τέτοιου Σύμπαντος με την παρουσία του κενού (και πεπερασμένου) χώρου.

4) Για τη καμπυλότητα του χώρου (όριο μέγιστης από­στασης και δυνατότητα για απομάκρυνση και προσέγγιση συγ­χρόνως). 

5) Με την παρουσία της ύλης σε ρόλο φορέα και αρχικής μεταβολής για την ύπαρξη των πιο σύνθετων υλικών πραγ­μάτων με τη δυναμική συμμετοχή του κενού χώρου στη δια­δικασία που διατηρεί τη δομή της ύλης.

6) Για τη σχέση ενός τέτοιου κενού χώρου με φαινόμενα περιοδικής κίνησης και με τα γνωστά κυματικά φαινόμενα.

 Αυτές είναι οι βασικές απόψεις που συγκροτούν τον πυρήνα της κοσμολογικής θεωρίας που φέρει τον τίτλο "θεωρία του Τελειω­μένου Χρόνου και της Σχετικότητας της Ενέργειας".

 

Παρατηρώντας θεωρητικά (μέσα στη σκέψη) την αντίθεση

 

-> Η παρουσία της βαρύτητας σχετίζεται άμεσα με την παρουσία της μάζας (και της απόστασης)

-> Η παρουσία της μάζας (της απόστασης και της έκτασης) σχετίζεται άμεσα με την “απουσία” βαρύτητας και για την ακρίβεια με το ότι η βαρύτητα δεν είναι απε­ριόριστα ελκτική και δεν μπορεί να συγκεντρώσει το σύνολο των μαζών μέχρι εξαφανίσεως των αποστάσεων ούτε να εξαφανίσει την έκταση που κατα­λαμβάνει η μάζα, συνεπώς να εξαφανίσει και την ίδια τη μάζα. Η βαρυτική έλξη είναι τόση όση για να υπάρχει απόσταση μεταξύ των μαζών και για να διατηρείται η ίδια η μάζα (με κάποια έκταση).

Θα μπορούσαμε να πούμε και αντιθέτως, ότι η μάζα είναι τόση όση για να μπορεί να διατηρείται σε απόσταση και να υπάρχει ελκτική δύναμη περιορισμένου μεγέθους.

-> Η “απουσία” ή ο περιορισμός της βαρυτικής έλξης σχετίζεται άμεσα με την αντίθεση που προ­βάλ­λει η ροή ενέργειας (ή η κίνηση) μέσα στη σύσταση των υλικών μικρο­ποσοτήτων, δηλαδή με την αδυναμία της βαρύτητας να “υπάρξει” και να ενεργήσει στις μικρό­τερες αποστάσεις και διαστάσεις, όπου η δομή της ύλης γίνεται. Αντιθέτως, μπορούμε να πούμε, ότι η μάζα και η από­σταση (ή έκταση) αρχίζουν να υπάρχουν με κινήσεις που ξεπερνούν (ή ξεγελούν θα μπορούσαμε να πούμε) την ενέργεια της βαρυτικής έλξης και δεν την αφήνουν να “συγκεντρώνει” και να “παράγει” έργο επ' άπειρο.

-> Η παρουσία της μάζας και της βαρύτητας μακροσκοπικά σχετίζονται άμεσα με την έλλειψη αρκετής ενέργειας προς την ενέργεια και τις κινήσεις που γίνονται στις πιο μικροσκοπικές αποστάσεις (ή διαστάσεις). Με άλλα λόγια, σχετίζονται με την “αδυναμία” της βαρύτητας να ενεργήσει (να κινήσει και να “νικήσει”) επί των όποιων κινήσεων γίνονται στη μικρότερη απόσταση και διάσταση, εκεί που η ύλη μοιάζει να συντηρείται από μία αρχική ενέργεια, αντίθετη προς τη βαρύτητα. 

 

Σχέση μάζας, βαρύτητας1 και κίνησης από μια πρώτη σκέψη:

 

Η βαρύτητα υπάρχει με τη μάζα και η μάζα όμως προϋποθέτει να έχει η ίδια κάτι αντίθετο (απωθητικό) από την βαρυτική έλξη. Η ύλη γίνεται από ενέργεια και με κινήσεις που “αγνοούν” την ενέργεια της βαρύτητας (την ελκτική δύναμή της) ή την ελαττώνουν. Αυτή η αντίθεση της παρουσίας της μάζας προς τη βαρύτητα και της βαρύτητας προς την πρώτη, με δεδομένο ότι στη δομή της ύλης έχουν παρατηρηθεί δυναμικά φαινόμενα και κινήσεις, η αντίθεση πρέπει να προκαλείται από τη μεγάλη ταχύτητα ή από το μικρό χρόνο, στον οποίο γίνονται οι μεταβολές της ενέργειας (που τροφοδοτεί, δημιουργεί ή συντηρεί τη δομή της ύλης). Διότι η ελκτική δύναμη και η κίνηση που αυτή μπορεί να προκαλέσει στα εμφανιζόμενα ακίνητα δομικά στοιχεία βρίσκει αναμφίβολα μία αντίσταση, που θα ήταν αδιέξοδο και σε σύγκρουση με τα δεδομένα της φυσικής, εάν τη φανταζόμασταν "στατική", δηλαδή αν τη θεωρούσαμε αντίσταση λόγω της συμπαγούς και αδιαίρετης σύστασης της ύλης. Η αντίσταση αυτή στην εξωτερική ελκτική δύναμη και η διατήρηση των κινήσεων στις μικροσκοπικές διαστάσεις προδίδει θεωρητικά κινήσεις και δυνάμεις, που βάζουν όριο στην ελκτική δράση ή που τη χρησιμοποιούν με έναν ορισμένο τρόπο. Πυρηνική δύναμη λοιπόν στη δομή της ύλης ή δύναμη αντι-βαρύτητας, θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί εύκολα ; Η παρουσία της ύλης οφείλεται σε δυνάμεις και σε κινήσεις, που εμφανίζουν το χαρακτηριστικό της “αντι-βαρύτητας” ή της απώθησης. Εάν με αυτό το συλλογισμό που θα χαρακτηριζόταν “φιλοσοφικός”, είχαμε ονομάσει “δύναμη αντι-βαρύτητας” αντί για “πυρηνική δύναμη”, τα δυναμικά φαινόμενα και τις κινήσεις που διατηρούν τη δομή της ύλης, τότε η έννοια θα ήταν μάλλον πιο εύστοχη για να κατα­νοήσουμε τη δομή της ύλης και για να μην πέσουμε στην παγίδα μίας ανάποδης ερμηνείας και σε παραπλανητικές σκέψεις για ανύπαρκτες δυνάμεις. Διότι η πυρηνική δύναμη εμφανίστηκε σαν τελείως ξένη και άσχετη με το βαρυτικό πεδίο και δεν αφήνει να σκεφτούμε τουλάχιστον μια γενικότερη αντίθεση προς τη βαρυτική δύναμη, εκτός από τη δια­πιστωμένη αντίθεση προς το ομώνυμο ηλεκτρικό φορτίων των πρωτονίων. 

Αφελής απορία: Θυμάμαι όταν ήμασταν πιτσιρικάδες διδα­σκόμασταν απλουστευμένα ποια είναι η δομή της ύλης και ότι στο άτομο υπάρχουν τα ηλεκτρόνια που διαγράφουν κυκλικές κινήσεις γύρω από το θετικά φορτισμένο πυρήνα. Μία από τις απορίες που γεννούσε το παιδικό μυαλό, ήταν πώς από μία τέτοια δομή της ύλης, όπου αναρίθμητα μικροσκοπικά άτομα συνδέονται και μάλιστα με τη μεσολάβηση των αεικίνητων ηλεκτρονίων, πώς τελικά δια­μορφώνονται πράγματα που μας φαίνονται κάπως σταθερά. Πώς μικροσκοπικές ποσότητες που κινούνται αστα­μάτητα ή κυματικές κινήσεις καταφέρνουν και αποκτούν μια πιο σύνθετη και σταθερή μορφή; Αυτό το ερώτημα μπορεί να τεθεί ακόμα και αν δεν γνωρίζαμε την απροσδιοριστία που έχει εισα­γάγει η κβαντική φυσική στη δομή της ύλης, κάνοντας την απορία ακόμα πιο μεγάλη! Τελικά, μέσα από διαφορετικές και δύσκολες παρα­τηρήσεις, και από διαφορετικές απορίες, οι ερευ­νητές ανα­γκάστηκαν να διορθώσουν την αρχική απλου­στευμένη εικόνα της δομής του ατόμου, που έτσι γενικά δεν μπορούσε να ικανοποιεί ούτε ένα παιδί. Για να επιλυθούν ιδιαίτερα προβλήματα που δη­μιουργούσαν οι πειραματικές μετρήσεις και για να εξηγηθούν πολλά νέα και παράξενα φαινόμενα, έφτασαν σε μια πιο ειλικρινή άποψη της δομής του ατόμου, αφού τώρα αυτή η δομή περι­γράφεται σαν ένας συνδυασμός πεδίων, όπως θα μπορούσαν να την έχουν σκεφτεί σαν πιο πιθανή και πιο λογική άποψη από την αρχή.

 

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 

 


*1 Ξεκινάμε μερικές πρώτες σκέψεις για τη βαρύτητα με την Νευτώνεια έννοια και όχι σαν αλλοίωση της γεωμετρίας του ενιαίου χώρου-χρόνου.

 

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +