*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

|

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

|

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 32

 

 

 

-31-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

ΟΙ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥΣ

 

 

 

Εάν δεν υπάρχουν οι συνθήκες που προκαλούν καθυστέρηση (και πριν ακόμα αρχίσει να υπάρχει ένας υλικός φορέας σαν σωματίδιο με κάποια μάζα), η ελάττωση και η αντιστάθμιση στη μεταβολή της ισότροπης ενέργειας του χώρου γίνεται με το γρηγορότερο τρόπο και σε χρόνο μικρότερο από αυτόν που αλληλεπιδρούν οι υλικοί φορείς μεταξύ τους. Λογικά, αν η ενέργεια αυξομειωθεί ελάχιστα τότε μια ελάχιστη ποσότητα (hf) θα μεταβιβαστεί κυματικά και η συχνότητα θα είναι μικρή και αντιθέτως. Η μεταβολή στην ενέργεια του χώρου είναι κυματική με την ελάχιστη αδράνεια και όσο δεν διατηρείται η μεταβολή σαν εντοπισμένη υλική και σταθερή κατάσταση (σαν σωματίδιο), στη φυσική εκφράζεται με τη σταθερά h του Πλάνκ επί τη συχνότητα f (ή Ε=hf=hc/λ). Οι αρχικές ελαττώσεις (και αυξομειώσεις) στην ενέργεια του πεπερασμένου χώρου (δηλ. οι αρχικές χρονικές στιγμές μεταβολής της ενέργειας, οι οποίες γίνονται με τον γρηγορότερο τρόπο), χωρίς να συγκεντρώνουν την ενέργεια και να δημιουργούν στάσιμες καταστάσεις, αυτές οι κυματικές μεταβολές είναι οι κοινοί τρόποι αλληλεπηρεασμού των υλικών πραγμάτων, οι οποίοι έχουν ονομαστεί πιο συγκεκριμένα ακτινοβολίες και γίνονται αισθητοί σαν θερμότητα, φως και δια μέσου των υλικών μορίων σαν ήχος και δόνηση.

Πρέπει να ξεχωρίσουμε μια βασική διαφορά στην κίνηση των υλικών πραγμάτων μέσα στο χώρο και στην "κίνηση" της ακτινοβολίας. Όπως πρέπει αντίστοιχα να ξεχωρίσουμε τη βασική διαφορά μεταξύ της συγκεντρωμένης μάζας μέσα στο χώρο και στη μάζα που παρουσιάζεται με τη μορφή σωματιδίων από την κυματική μεταβολή της ενέργειας του ίδιου του χώρου. Η εικόνα που σχηματίζεται από την παρατήρηση της αντίθεσης αυτών των φαινομένων (κίνηση σωμάτων - ακτινοβολία) είναι η εξής:

Η κίνηση μέσα στο χώρο προκαλείται επειδή το σώμα με την αδράνειά και την αντίστασή του λαμβάνει την ενέργεια από τη μια και με την απουσία αντίστασης από την άλλη μπορεί να κινείται.

Η κίνηση των κυμάτων προκαλείται επειδή η δύναμη εφαρμόζεται σε κάποια ομοιόμορφη ποσότητα, που η αδράνεια (επί μέρους, τοπικά) σχεδόν δεν υπάρχει και η ενέργεια δεν μπορεί να μεταβιβαστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ από την άλλη όταν γίνει η μεταβολή τότε εκδηλώνεται η μεγάλη αδράνεια (της συνολικής ποσότητας), που εμποδίζει την κίνηση (ή τη συνέχειά της) και προκαλούνται οι στιγμιαίες μεταβολές με τάση επαναφοράς σε ισορροπία, τις οποίες ονομάζουμε κυμάνσεις.

Στο φαινόμενο των υλικών σωμάτων: Η μάζα των συγκεντρωμένων σωμάτων διατηρείται επειδή δεν εφαρμόζονται επάνω τους δυνάμεις ή εφαρμόζονται έτσι εξισορροπημένα που δεν προκαλούν την καταστροφή τους και αντιθέτως συμβάλλουν στη διαμόρφωσή τους.

Η μάζα των σωματιδίων παρουσιάζεται επειδή η κυματική κίνηση εμποδίζεται και κάποια ποσά ενέργειας προλαβαίνουν να συσσωρευτούν και ταλαντώνονται σε συνθήκες γρήγορης μεταβολής και αδυναμίας να συνδεθούν σταθερά μεταξύ τους για να συγκροτήσουν ένα σώμα.

(...)

Σε αντίθεση με την εξωτερική, ξεχωρισμένη και σε διάφορους χρόνους κίνηση των υλικών πραγμάτων, η κίνηση κατά τη διατάραξη ενός σταθερού μέσου-πράγματος είναι μια διαρκώς αποτρεπόμενη ή με αντίσταση κίνηση. Δεν είναι μια συνεχόμενη μετακίνηση ή μια μετάδοση της αρχικής ενέργειας που συναντάει τυχαίες αντιστάσεις σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Αυτή η κίνηση δεν γίνεται ανεμπόδιστα, γιατί βρίσκει αμέσως κάποια αντίσταση από τη σύσταση (ή από την ουσία) του συνολικού μέσου (της χωρο-ενέργειας), το οποίο επηρεάζεται και μεταβάλλεται με τρόπους που επαναφέρεται άμεσα στην ισορροπημένη κατάσταση.

Η αρχική κίνηση και μετάδοση ενέργειας επάνω σε ένα σταθερό αποδέκτη-μέσο δημιουργεί στιγμιαίες μεταβολές (στη συνοχή του), οι οποίες τελικά δεν επιτρέπουν την αποσταθεροποίησή του και έτσι η ενέργεια αναμεταδίδεται διαρκώς διαμέσου ενός και του ίδιου πράγματος σαν κύμα. Ο χρόνος στον οποίο αναμεταδίδεται η ενέργεια, γίνονται οι μεταβολές και ο συνολικός αριθμός των στιγμιαίων μεταβολών εξαρτώνται από τη «σύσταση» και τη «συνολική ποσότητα» αυτού του μέσου και όχι μόνο από την αρχική κίνηση που επέφερε η διατάραξη. Αντιθέτως μάλιστα, η δυνατότητα να γίνει η αρχική κίνηση επάνω στο μέσο και η ενέργεια που μπορεί να του μεταδοθεί χωρίς να το αποσταθεροποιήσουν, εξαρτάται και περιορίζεται από τις ιδιότητες του μέσου-αποδέκτη (δηλ. από την ιδιοσυστασία του, από το πόσο μπορεί εκείνο να διαταραχθεί, με πόση δύναμη ή μετά από πόσο χρόνο).

(...)

Από πρώτη σκέψη, η ενέργεια του πεπερασμένου χώρου δεν μπορεί να "δεχθεί" τόση ενέργεια που να αποσταθεροποιηθεί συνολικά, αφού αυτή είναι η συνολική ενέργεια με την οποία γίνονται όλες οι επιμέρους επιδράσεις και μεταβολές και αντιθέτως "καταφέρνει" να διατηρείται από εκείνες (με τη μετάδοση και την αναπλήρωση της χαμένης ενέργειας).

Με άλλη διατύπωση: Όταν η ενέργεια του πεπερασμένου χώρου μεταβληθεί, τότε η μεταβίβαση της ενέργειας για την αντιστάθμισή της γίνεται με τον πιο γρήγορο τρόπο.

Με πιο ολοκληρωμένη διατύπωση: Τα χρονικά όρια της συνολικής στιγμής του Σύμπαντος είναι σταθερά και η ενέργεια, η οποία αναλογεί σε αυτήν τη σταθερή (ή τελειωμένη και ταυτόχρονη) και προϋπάρχουσα πραγματικότητα, δεν μπορεί να μεταβιβάζεται και να ελαττώνεται απεριόριστα και ασυγχρόνιστα. Η μεταβολή της ενέργειας και η εξισορρόπησή της γίνονται πάντοτε σε έναν ελάχιστο χρόνο, και ο χώρος επανέρχεται τελικά στην κατάσταση ισορροπίας του (με δυναμική ενέργεια προς τους υλικούς φορείς).

Με προσαρμοσμένη διατύπωση (με όρους της φυσικής): Η μέγιστη βαρυτική δύναμη που αναλογεί στη συνολική μάζα του Σύμπαντος είναι σταθερή. Η συνολική ενέργεια εμφανίζεται προς την ύλη με τη μορφή του πεπερασμένου κενού χώρου που ενεργεί από την ελάχιστη απόσταση με τη μέγιστη δύναμη (και με την ελάχιστη δύναμη από τη μέγιστη απόσταση απομάκρυνσης). Η μεταβολή (ή αυξομείωση) της ενέργειας του χώρου προκαλούν μεταβολή στη βαρυτική δύναμη με τον πιο γρήγορο ρυθμό, αλλά η μέγιστη βαρυτική δύναμη παραμένει σταθερή και αναλογεί στην ίδια συνολική μάζα και για τα ίδια όρια μήκους. Στα σημεία που η μεταβολή της ενέργειας του χώρου (και της βαρυτικής δύναμης) δεν γίνεται με τον πιο γρήγορο ρυθμό (f < fmax), η βαρυτική δύναμη δεν είναι η μέγιστη και τότε η δύναμη παρουσιάζεται σε μεγαλύτερο μήκος, για σύντομα χρονικά διαστήματα και με την ανταλλαγή από στοιχειώδεις ποσότητες ενέργειας, που αποτελούν τη μορφή των σωματιδίων και της ύλης.
 

Η αρχική μεταβολή στην ενέργεια του χώρου -ανεξάρτητα από το ρυθμό της- δεν μπορεί να διατηρηθεί ή να συνεχιστεί απεριόριστα, αφού αυτή είναι μία κυματική κίνηση από τη “διατάραξη” της πεπερασμένης και σταθερής ποσότητάς του. Έτσι, η αρχική μετάδοση της ενέργειας αναμεταδίδεται ισότροπα και συγχρονισμένα (γιατί δημιουργεί μια νέα μεταβολή στη συνέχεια του σφαιρικού χώρου), ώσπου να διαμοιραστεί και να επέλθει η σταθερότητα μετά από κάποια ακτίνα απομάκρυνσης. Η κίνηση της ακτινοβολίας είναι μια ελάχιστη μεταβολή του ίδιου του χώρου (ο οποίος είναι σχετικά ταυτόχρονος προς όλα τα υλικά στοιχεία) και μπορεί να αναμεταδίδει σαν σφαιρικό κύμα μια ελάχιστη ενέργεια (που αποκεντρώνεται και αντισταθμίζεται απομακρυνόμενο από την πηγή). Για μεταβολή με μέγιστη συχνότητα (fmax) μεταδίδεται η μέγιστη ποσότητα ενέργειας (Emax = h x fmax) και αντιθέτως. Δηλαδή, είναι μια κυματική κίνηση με ανάδραση και συγχρονισμένη, η οποία δεν συγκεντρώνει την ενέργεια αλλά την αποκεντρώνει και τη διαμοιράζει σε μεγαλύτερες σφαίρες του χώρου. Αυτό γίνεται με τη διάδοση του φωτός και διαπιστώνουμε, ότι η κίνηση (και η ταχύτητά) του είναι ανεξάρτητη από την κίνηση της πηγής που τη δημιούργησε.

Η διάδοση του φωτός δεν είναι μέσα στο χώρο, όπως λέμε για τα υλικά πράγματα (που κινούνται ευθύγραμμα και μονοδιάστατα). Δεν είναι μία κίνηση εντοπισμένου πράγματος και δεν μπορούμε να λέμε ότι πλησιάζει ή απομακρύνεται σαν ένα μόνο πράγμα. Γι’ αυτό, το φως δε διαδίδεται προς μια σταθερή κατεύθυνση, αλλά με τον πιο άμεσο τρόπο και σφαιρικά προς όλες τις κατευθύνσεις. Η απλή παρατήρηση αυτής της διαφοράς στην "κίνηση" των φωτεινών κυμάτων από την κίνηση των μαζών θα έπρεπε να είχε εκφραστεί στο χώρο της φυσικής από πολλές δεκαετίες με μία διαφορά στη μονάδα μέτρησης της ταχύτητας του φωτός. Επιπλέον, η θεώρηση του κενού χώρου σαν ποσότητα ενέργειας που διατηρείται αντισταθμισμένη με τη μέγιστη συχνότητα fmax (και όχι από απόλυτη ακινησία), οδηγεί στη σκέψη, ότι η κίνηση με τη μέγιστη ταχύτητα συντελείται διαρκώς. Το φως είναι μία από τις περιοχές του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος που αντιλαμβανόμαστε, σε ορισμένες περιπτώσεις της μεταβολής της ενέργειας του χώρου. Η απουσία φωτός δεν είναι απουσία μεταβολής στην ενέργεια του κενού χώρου ούτε απουσία ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Και μη ξεχνάμε, ότι η παρουσία της ύλης συνοδεύεται πάντα από την ακτινοβολία την οποία ονομάζουμε "θερμότητα". Με άλλα λόγια, η ενέργεια των κυμάτων του φωτός ή μίας άλλης ηλεκτρομαγνητικής συχνότητας, αντιστοιχεί σε ένα μικρό ποσοστό μιας σταθερής ποσότητας ενέργειας Emax, την οποία "αντιπροσωπεύει" ο "κενός" χώρος. Αυτή η ποσότητα ενέργειας Emax δεν είναι συγκεντρωμένη σε μία μόνο ελάχιστη απόσταση του χώρου, δεν είναι "συσσωρευμένη" και εντοπισμένη όπως ένα σωματίδιο και γι' αυτό η παρουσία της είναι αδιάστατη και ισότροπη προς κάθε υλικό φορέα.

... ... ...

Οι ακτινοβολίες δεν είναι συνεχείς μετακινήσεις μέσα στο χώρο και μεταδίδονται προς όλες τις διευθύνσεις ταυτοχρόνως σαν εγκάρσια κύματα. Οι περιπτώσεις της κατευθυντικότητάς τους έχουν αιτία την αλληλεπίδρασή τους με τους υλικούς φορείς. Η ελάχιστη ποσότητα της ακτινοβολίας που την ονομάζουμε “φωτόνιο” είναι η “υλοποίηση” της ακτινοβολίας (ή του κύματος) κατά την αλληλεπίδρασή της με τα υλικά πράγματα. Η ενέργεια του χώρου μεταβάλλεται (αυξομειώνεται) ποσοτικά με την ταχύτητα του φωτός. Η ισότροπη κυματική αυξομείωση της ενέργειας του κενού χώρου είναι φαινόμενο συγκέντρωσης και αποκέντρωσης της ενέργειας, δηλαδή βαρυτικό και ηλεκτρομαγνητικό φαινόμενο. Όταν τα αποκεντρωμένα κύματα που μεταβάλλονται με την ταχύτητα του φωτός και απομακρύνονται ισότροπα ενεργήσουν επάνω σε ένα υλικό πράγμα τότε η ενέργειά τους συγκεντρώνεται και αποκτάει τη μορφή σωματιδίου, το λεγόμενο φωτόνιο.Το ίδιο το φωτόνιο δεν μετακινείται σαν μάζα και με ευθύγραμμο τρόπο μέσα στο χώρο. Αντιστοιχεί στην ελάχιστη στιγμή μεταβίβασης μίας ελάχιστης ποσότητας ενέργειας από ένα κύμα. Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε ελάχιστες ποσότητες ενέργειας που εκτοξεύονται ευθύγραμμα μέσα στο χώρο με την ταχύτητα του φωτός.

 

Σύμφωνα με την κλασική φυσική, όταν ωθούμε για μία μόνο στιγμή ένα ελεύθερο σώμα σε χώρο χωρίς εμπόδια, τότε αυτό αρχίζει να κινείται και στη συνέχεια επιβραδύνεται και σταματάει λόγω της τριβής ή άλλων δυνάμεων. Εάν δεν υπήρχαν οι δυνάμεις που εμποδίζουν την ευθύγραμμη κίνησή του, το σώμα θα διατηρούσε την ταχύτητα του (που απόκτησε από την αρχική ώθηση) σύμφωνα και με το αξίωμα της αδράνειας. Με την ίδια λογική, μπορούμε να πούμε και για το φως, ότι προκύπτει σαν κίνηση στο "κενό" από μία "ώθηση" και διατηρεί την ταχύτητά του ανεξάρτητα από την πηγή του, διότι δεν υπάρχει το φαινόμενο της τριβής ή άλλες δυνάμεις να το σταματήσουν. Όμως η κίνηση του φωτός είναι ένα κύμα, το οποίο όταν συναντήσει "εμπόδιο" δεν σταματάει και δεν εξαφανίζεται στο σύνολό του ή σε μία και την ίδια χρονική στιγμή. Εξασθενεί, απορροφάται ή αλλάζει διεύθυνση στα σημεία εκείνα που αλληλεπιδράει με το "εμπόδιο". Αυτή η αλληλεπίδραση με το εμπόδιο γίνεται με τη μεγαλύτερη ταχύτητα, σε πολύ μικρά χρονικά διαστήματα, που του αποσπούν την ενέργεια κατά ελάχιστες ποσότητες, δηλαδή ελάχιστα και ασυνεχώς. Η ταχύτατη απόσπαση ενέργειας κατά ελάχιστες ποσότητες (στον ελάχιστο χρόνο) από το κύμα του φωτός δεν αφήνει να επηρεαστεί στο σύνολό της η ποσότητα της ενέργειας του κύματος και η διάδοσή του συνολικά. Κατά τον ίδιο τρόπο, που το απότομο τράβηγμα ενός φύλλου χαρτιού μπορεί να αφήσει ακίνητο στη θέση του ένα σώμα που βρίσκεται σταθερά τοποθετημένο στην επιφάνειά του. Η "χαλαρή" σύνδεση στη "σύσταση" του φωτός (ή του χώρου) δεν διευκολύνει την άμεση επίδραση και την ταυτόχρονη μεταβίβαση της ενέργειας προς το σύνολο του κύματος για να το μεταβάλει συνολικά (όπως γίνεται και με τα μόρια ενός αερίου). Η απορρόφηση του φωτός και η αλλαγή της διεύθυνσής του μακροσκοπικά αντιστοιχεί σε επιβράδυνση και σε διακοπή στην κίνησή του. Μόνο που αυτό δεν συμβαίνει για το σύνολο του κύματος και της ενέργειάς του σε μία και την ίδια χρονική στιγμή, όπως συμβαίνει σε ένα υλικό σώμα με τα μέρη του συγκρατημένα σε σταθερές θέσεις από συνεκτικές δυνάμεις. Η αλληλεπίδραση των κυμάτων του φωτός συμβαίνει στο πιο μικρό χρονικό διάστημα και το φωτόνιο (h Hz) ισοδυναμεί με την ενέργεια που ανταλλάσσεται στο ελάχιστο αυτό χρονικό διάστημα.

Πρέπει ακόμα να προσέξουμε, ότι η ενέργεια του χώρου παρουσιάζει ελάχιστη αδράνεια για τις πιο μικρές μεταβολές και μεταβάλλεται πολύ γρήγορα με την ελάχιστη διαταραχή, όμως έχει την τάση να επανέλθει στην κατάσταση ηρεμίας (αρνητική αδράνεια). Δεν έχει μηδενική αδράνεια και η ελάχιστη αδράνειά του παρουσιάζεται σαν καθυστέρηση μέχρι να επανέλθει σε κατάσταση ισορροπίας και σαν ένα όριο στο χρόνο που μπορεί να διατηρείται η μεταβολή του. Διατηρεί την κατάσταση ισορροπίας του, όπως η συνηθισμένη ύλη, όμως η αρχική του κατάσταση δεν είναι η ακινησία η μία χαμηλή ταχύτητα, αλλά τελείως αντίθετα είναι η μεταβολή με την πιο υψηλή συχνότητα (fmax).

 

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 

 

 


*

 

Emax = h fmax = h / Tmin = h c / λmin = Mmax c2 = Fmax λmin

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +