*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

|

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

|

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 37

 

 

 

-36-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

Η ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ (3)

Θεωρητική ανάλυση του φαινομένου του φωτός (με κοινό λεξιλόγιο)


 

Από βιβλίο φυσικής:

Όταν λέμε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, κυρίως εννοούμε την ενέργεια που διαδίδεται (ακτινοβολείται) με τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, τα οποία με τη σειρά τους συνίστανται από ένα ηλεκτρικό πεδίο και ένα μαγνητικό πεδίο (ηλεκτρομαγνητικό πεδίο), τα οποία κινούνται ταυτόχρονα και κάθετα μεταξύ τους, από την πηγή που τα παρήγαγε προς κάθε κατεύθυνση στο χώρο και χωρίς να έχουν ανάγκη κάποιου μέσου διαδόσεως, όπως συμβαίνει π.χ. με τα ηχητικά κύματα.

 

Η ταχύτητα c δεν καθορίζεται από μία κίνηση, η οποία ξεκινάει από μηδενική ταχύτητα και με ένα ρυθμό επιτάχυνσης αλλά από την ελάχιστη χρονική καθυστέρηση που προκαλείται στη μεταβίβαση της ενέργειας που παρουσιάζεται από την αυξομείωση (διακύμανση, μεταβολή) μιας σταθερής ποσότητας και από τη σχέση αυτής της καθυστέρησης με την ποσότητα της ενέργειας που αυξομειώνεται (c = a T → T =λ f / a και Εmax = h / Tmin και Emin = h / Tmax ). Ο χρόνος που χρειάζεται η σταθερή ποσότητα ενέργειας για να επανέλθει σε κατάσταση ισορροπίας (και η καθυστέρηση) φυσικά εξαρτάται από την ποσότητα της ενέργειας που μεταβλήθηκε. Στην καθυστέρηση αυτή (που περιγράφουμε με το λεξιλόγιο της καθημερινής εμπειρίας), όπως το απέδειξε θεωρητικά ο Maxwell 1831-1879) εμπλέκονται η ηλεκτρική διαπερατότητα του κενού εο = 1/36 π x 109 = 8,854 x 10-12 Farad /m και η μαγνητική διαπερατότητα του κενού μο =x 10-7 Henry /m = 12,56636 x10-7 και η χαρακτηριστική αντίσταση zo που προκύπτει zo = √μοο ~376,7 Ωhm = μο c 120 π. Η ταχύτητα φωτός προκύπτει από τη σχέση c = 1/√μο εο ).

Αφού ο χρόνος που ακολουθούν τα κύματα μπορεί να μικραίνει ή να αυξάνει, ενώ η ταχύτητα παραμένει η ίδια (c), αυτό μαρτυράει ένα φαινόμενο μεταβολής που συμβαίνει πριν από την εμφάνιση ή την επανάληψη των κυμάτων μέσα στο χώρο (διαστάσεις επιτάχυνσης a και όπως φαίνεται κεντρομόλου επιτάχυνσης). Η διαφορά στο χρόνο που προκαλούνται και επαναλαμβάνονται τα κύματα παρουσιάζεται εκ των υστέρων μέσα στο χώρο με τη διαφορά στην απόσταση μεταξύ τους (μήκος λ). Στον ίδιο χρόνο μπορεί να αποσπάται και να μεταβιβάζεται περισσότερη ποσότητα ενέργειας και να διέρχονται περισσότερα κύματα, αλλά και στον ίδιο αυτό χρόνο επανέρχεται η ισορροπία (με την αναπλήρωση της αποσπασμένης ενέργειας). Η ταχύτητα λοιπόν προκύπτει από τη σχέση της ελάχιστης ποσότητας της ενέργειας που μεταβάλλεται και του χρόνου που επαναφέρεται η αρχική κατάσταση με την αναπλήρωση της ενέργειας που αποσπάστηκε ξανά κατά ελάχιστες ποσότητες (σχετικοί τύποι P = h fmin/Tmin = h fmax/Tmax). Γίνεται μία μεταβολή σε ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα Tmin και στο διάστημα αυτό η μεταβολή ακυρώνεται. Η επανάληψη της μεταβολής, η επέκταση του κύματος στο χώρο και η απομάκρυνση από το κέντρο που προκλήθηκε δεν είναι χρόνος που διατηρείται ή συνεχίζεται η ίδια αρχική κίνηση. Είναι συγχρόνως ο χρόνος που η μεταβολή αναιρείται, η ενέργεια αναπληρώνεται, η απόσταση αρχίζει εκ νέου και η επανάληψη της ίδιας μεταβολής και του ίδιου χρονικού διαστήματος. Τα κύματα της αυξημένης συχνότητας δεν μεταβιβάζονται πιο γρήγορα ούτε όμως φτάνουν (ακριβώς) ταυτόχρονα στο σημείο της μέτρησής τους. Ο χρόνος που ακολουθούν και η απόστασή τους έχουν καθοριστεί πριν από την απόκτηση της σταθερής ταχύτητάς τους (σε ιδιαίτερα μικρό χρονικό διάστημα και μήκος).

Η ταχύτητα Vc των φωτεινών κυμάτων όπως ειπώθηκε είναι μία σταθερά που προκύπτει από μεταβολές της ενέργειας, όπως και η σταθερά h. Η κυματική μεταβολή στην ενέργεια του χώρου, είπαμε, είναι αυξομείωση μίας ποσότητας, η οποία γίνεται στον ελάχιστο δυνατό χρόνο για την ελάχιστη ποσότητα και σε πολλαπλάσιο χρόνο για πολλαπλάσια ποσότητα αυξομείωσης. Στον τύπο P = h fmax/Tmax όσο αυξάνεται η συχνότητα f (αυξημένος αριθμός κυμάτων στη μονάδα του χρόνου) πρέπει να αυξάνεται και ο χρόνος T και αντιστρόφως (σταθερά fmax/Tmax = fmin/Tmin = f2 → V/ Tmax λmin = V/ Tmin λmax → V=λmin f2 Tmax = λmax f2 Tmin ). Η αυξημένη συχνότητα φαίνεται να συνδέεται με την αυξημένη ποσότητα ενέργειας (συσσωρευμένης ή αποκεντρωμένης) και με μεγαλύτερο χρόνο επαναφοράς στην κατάσταση ισορροπίας. Αντιθέτως, η χαμηλότερη συχνότητα συνδέεται με μικρότερη ποσότητα ενέργειας και με πιο μικρό χρόνο εξισορρόπισης της ενέργειας. Η ταχύτητα φωτός c δείχνει ένα ελάχιστο χρόνο στον οποίο μπορεί να μεταβιβάζεται η ενέργεια ανά ελάχιστη ποσότητα ή να καθυστερεί στη μεταβίβασή της και κατά συνέπεια μέχρι πόσο μπορεί να αυξομειώνεται η ποσότητά της στη μονάδα του χρόνου. Η συχνότητα f δείχνει πόσες φορές αποσπάστηκε ή μεταβιβάστηκε η ελάχιστη ποσότητα ενέργειας στη μονάδα του χρόνου. Στην πραγματικότητα, μεταβάλλεται πάντα η ίδια ποσότητα ενέργειας ανά μονάδα χρόνου. Εάν το γινόμενο hf άλλαζε και αυξανόταν η ενέργεια, ενώ ο χρόνος T στον παρανομαστή παρέμενε ο ίδιος, αυτό θα σήμαινε και μεταβολή της ισχύος και κατά συνέπεια της ταχύτητας των κυμάτων.
 

Ο ελάχιστος χρόνος Tmin είναι πάντα ο ίδιος και σε αυτό το χρόνο πάντοτε αναλογεί η ίδια ελάχιστη ποσότητα ενέργειας (αφού ο λόγος E / t = σταθερός). Ο χρόνος, όμως, μέχρι να επαναληφθεί το κύμα (ενδιάμεσος και σχετικός χρόνος tt, μεταξύ των κυμάτων) μπορεί να διαφέρει και να είναι μεγαλύτερος. Σε αυτή την περίπτωση, όταν ο χρόνος της επανάληψης μεγαλώνει, τότε ο αριθμός των κυμάτων είναι μικρότερος για μία σταθερή μονάδα του χρόνου, η συχνότητα μικρότερη και η απόσταση που απέχουν μέσα στο χώρο είναι μεγαλύτερη. Αντιθέτως, ο μέγιστος αριθμός των κυμάτων στη μονάδα του χρόνου (με την ελάχιστη χρονική διαφορά μεταξύ τους), μπορεί να υπάρξει μόνο στον ελάχιστο δυνατό χρόνο της επανάληψης tmin. Ο αριθμός των κυμάτων στη μονάδα του χρόνου είναι αντιστρόφως ανάλογος με το χρόνο της επανάληψης των κυμάτων, δηλαδή fmax = 1/ tmin και tmin = 1/fmax. Περισσότερα κύματα στη μονάδα του χρόνου, όταν ο χρόνος επανάληψης μικραίνει, λιγότερα όταν ο χρόνος επανάληψης μεγαλώνει.

Η αναπλήρωση και η μεταβίβαση της ελάχιστης ποσότητας ενέργειας (h 1Hz) γίνεται στο συντομότερο χρονικό διάστημα και στο διάστημα αυτό αναλογεί θεωρητικά ένα σταθερό ελάχιστο μήκος. Αφού η χρονική διαφορά που προκαλούνται τα κύματα εμφανίζεται μέσα στο χώρο σαν απόσταση λ μεταξύ τους, τότε το ελάχιστο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί για τη γρηγορότερη επανάληψή τους (στην πιο υψηλή συχνότητα, με το μέγιστο αριθμό κυμάτων που μπορούν να διέλθουν στη μονάδα του χρόνου) αντιστοιχεί στο ελάχιστο μήκος κύματος λmin της πιο υψηλής συχνότητας fmax.
 

Πόση είναι όμως η ελάχιστη απόσταση ( ή ακτίνα ) που έχει διανύσει το φως στον ελάχιστο χρόνο, πόσος είναι ο ελάχιστος χρόνος και ποια η ανώτερη συχνότητα fmax; Ακόμα, ποια είναι η σχέση του ελάχιστου μήκους που διανύει το φως σε ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα, με το μήκος κύματος και ενδεχόμενα με το πλάτος του κύματος;

 

 

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 

Απεριόριστη αύξηση της συχνότητας, θα σήμαινε ακόμα και άπειρη ποσότητα μεταβίβασης κυματικής ενέργειας στη μονάδα του χρόνου.

 


*

εο = 1/36 π x 109 = 8,85 x 10-12 Farad /m

μο = 4π x 10-7 Henry /m = 12,56636 x10-7

zo = √μοο ~376,7 Ωhm = μο c = 120 π

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +