*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή...  Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 39

 

 

-38-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

Η ΑΜΕΣΗ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΕ ΤΟ ΧΩΡΟ KAI H ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΑΖΑΣ ΜΕ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ 

 

 

Οι υλικοί φορείς είναι τα “ελάχιστα” πράγματα, δηλαδή τα πράγματα με τους λιγότερους τρόπους αλληλεπίδρασης και δεν μπορούν να συνδέονται με πολλά διαφορετικά πράγματα ή με περισσότερους τρόπους στην ίδια στιγμή, σε αντίθεση με τα πιο σύνθετα στα οποία περιέχονται. Επειδή δεν μπορούν να αλληλεπιδρούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους ανά χρονική στιγμή γι' αυτό συνδέονται με τα σύνθετα πράγματα πιο έμμεσα, διαμέσου των άλλων υλικών φορέων και μετά από τη μεταβίβαση της ενέργειάς τους σε πολλές χρονικές στιγμές. Έτσι, οι υλικοί φορείς υπάρχουν περισσότερο ανεξάρτητοι από τα πιο σύνθετα πράγματα και τις μακροσκοπικές μεταβολές τους και είναι δυνατό να μορφοποιούνται προσδιορισμένα και να αποκτούν μαζικά διαφορετικό σχήμα, μέγεθος και άλλες μακροσκοπικές ιδιότητες. Μέσα στη σύνθεση των πραγμάτων, τα μικροσκοπικά σωματίδια δεν βρίσκονται κατ' ανάγκη σαν μέρη-στοιχεία της σύνθεσής τους (τουλάχιστον σε μία χρονική στιγμή), αφού η μεμονωμένη επίδρασή τους στη συνολική κατάσταση μπορεί να είναι μηδαμινή στη συγκεκριμένη στιγμή και πιο καθοριστική μετά από πιο έμμεση επίδραση στην πορεία του χρόνου.

Οι υλικοί φορείς σαν τα απλούστερα πράγματα του Σύμπαντος, σαν τα ελάχιστα μέρη από τη διαίρεση των πραγμάτων, δεν θα μπορούσαν να είχαν άλλες ιδιότητες εκτός από αυτές που προκύπτουν από τη μεταβολή της θέσης τους, τη διάρκεια στην αλληλεπίδρασή τους και από τη διάρκεια που αυτοί οι ίδιοι γίνονται κατά τη ταχύτατη μεταβίβαση της ενέργειας. Θα υπήρχαν για πάντα τυχαία και ποσοτικά σαν τα μόρια ενός αερίου, εάν ο “κενός” χώρος και η παρουσία του συνόλου δεν έβαζαν τις προϋποθέσεις που τους εξαναγκάζουν να “συνάψουν” σχέσεις. Ακόμα και η λέξη “ατμόσφαιρα” περιέχει την έννοια της σφαίρας και της περιβάλλουσας ιδιότητας και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εύστοχα για να δειχτεί η χαοτική κίνηση, που θα υπήρχε με όλη τη σημασία του χάους. Η ρυθμική και συγχρονισμένη μεταβολή στη μικροσκοπική ύπαρξη των υλικών φορέων είναι όλη η ποιότητα και η δομή τους. Αυτό θα μπορούσαμε να το πούμε ακόμα και αν αγνοούσαμε ότι η ύλη είναι οι ελάχιστοι τρόποι που γίνεται το Σύμπαν και χωρίς να έχουμε θεωρήσει -όπως το έκανε και ο Σπινόζα- πως τα πράγματα είναι τρόποι διαμόρφωσης μίας κοινής ουσίας. Τώρα όμως κατανοούμε επιπλέον ότι και η στοιχειώδης δομή τους και η όποια σταθερότητα στην παρουσία τους πάλι οφείλεται στις συνθήκες ταλάντωσης της ενέργειας και επαναφοράς της κίνησης σε ισορροπία, που επιβάλλεται με την ταυτόχρονη ενέργεια του χώρου (και με την παρουσία του σταθεροποιημένου συνόλου τους). Από τη διάρκεια στους τρόπους με τους οποίους αλληλεπιδρούν, από τη διαφορά αυτού του χρόνου, από το χρόνο στον οποίο αλληλομεταβιβάζουν την ενέργειά τους και από το συγχρονισμό των μεταβολών προέρχονται οι διάφοροι σταθεροί τρόποι απόστασης (ή έμμεσης αλληλεπίδρασης) και τα κενά τους, που ειδικότερα ονομάζονται σχήμα, συνοχή, σκληρότητα, όγκος, ελαστικότητα και τα λοιπά.

 

 

 

Ιδιότητες της ύλης: Μηχανικές (όπως πυκνότητα, σκληρότητα, ελαστικότητα, συνοχή, διαλυτότητα), θερμικές (όπως θερμοκρασία τήξεως και βρασμού, αγωγιμότητα), χημικές (όπως ρευστότητα, οξείδωση), ηλεκτρικές (όπως αγωγιμότητα, ιονισμός, πιεζοηλεκτρικές, θερμοηλεκτρικές) οπτικές (όπως φωτεινότητα, χρώμα, διαφάνεια, στιλπνότητα, φθορισμός, φωτοευαισθησία), μαγνητικές, ραδιενεργές και λοιπά.

Η πρώτη υπόθεση για τον τρόπο κατασκευής των στοιχείων οφείλεται στον William Prout (1815), ο οποίος, μετά τη διατύπωση της ατομικής θεωρίας από τον Dalton και τον υπολογισμό των ατομικών βαρών με βάση το υδρογόνο, παρατήρησε ότι τα ατομικά βάρη των περισσοτέρων στοιχείων ήταν σχεδόν ακέραιοι αριθμοί. Η παρατήρηση αυτή τον οδήγησε στη σκέψη ότι όλα τα στοιχεία είναι συγκροτήματα ενός και του αυτού απλού υλικού, που πρέπει να είναι το άτομο του υδρογόνου. Η υπόθεση αυτή αμφισβητήθηκε από τον Stass, ο οποίος, αφού προσδιόρισε με ακρίβεια τα ατομικά βάρη των περισσοτέρων στοιχείων, βρήκε ότι τα περισσότερα από αυτά είναι δεκαδικοί αριθμοί.

Αργότερα όμως διαπιστώθηκε από τον Aston, με τη βοήθεια του φασματογράφου μάζας, ότι τα στοιχεία με δεκαδικά ατομικά βάρη είναι μίγματα ισοτόπων, των οποίων τα βάρη είναι ακέραια πολλαπλάσια του βάρους του πρωτονίου.

Η περιοδικότητα, η οποία παρουσιάζεται στις ιδιότητες των στοιχείων (όπως αυτά έχουν τοποθετηθεί στο περιοδικό σύστημα με αύξοντα ατομικό αριθμό), προέρχεται από ανάλογη περιοδικότητα, η οποία χαρακτηρίζει την κατανομή των ηλεκτρονίων στις επιτρεπόμενες στιβάδες γύρω από τον πυρήνα. Όλες οι ιδιότητες των ατόμων (εκτός από τις πυρηνικές μεταβολές) έχουν άμεση σχέση με τα ηλεκτρόνια της εξώτατης στιβάδας, που ονομάζονται ηλεκτρόνια σθένους. Έτσι, στοιχεία με τον ίδιο αριθμό ηλεκτρονίων στην εξώτατη στιβάδα, έχουν ανάλογες χημικές ιδιότητες.

 

 

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 

 


*

 

V = √(G M / r) = E / 16,35745 = Ε / c2 √50h

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +