*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή...  Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 41

 

 

-40-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ

 

 

Από την αρχική φιλοσοφική ανάλυση για τη σχέση των επιμέρους πραγμάτων με ένα ολοκληρωμένο και ά-μεσο Σύμπαν, προέκυψε ότι η ύλη αποτελεί τους αρχικούς τρόπους, με τους οποίους το ά-μεσο και ολοκληρωμένο Σύμπαν αρχίζει να γίνεται σαν έμ-μεσο και εξωτερικό. Ότι η ύλη αποτελεί τις ελάχιστες στιγμές μιας εκ των προτέρων ολοκληρωμένης πραγματικότητας στα όρια μίας μέγιστης χρονικής περιόδου. Στο μικρο­σκοπικό χώρο, η κίνηση είναι αξεχώριστη από την ουσία της μάζας και αυτό μπορεί να προκύψει σαν θεωρητικό συμπέρασμα με λογική συνέπεια.

Λάβαμε υπόψη τις πληροφορίες που έχουμε από την επιστημονική εμπειρία, και παρατηρήσαμε θεωρητικά, ότι από τη διαίρεση της ύλης και στο πιο μικροσκοπικό χώρο ανα­καλύ­πτουμε τη σχέση της σταθερότητας με τη γρήγορη και τη κυκλική κίνηση αντί να βρίσκουμε τις ελάχιστες σταθερές ποσότητες μάζας και ένα ξεκάθαρο τέλος από ανεξάρτητα και σταθερά συστατικά.

Η υποατομική ύλη δεν μπορεί να υπάρχει ή να έχει δομή χωρίς καμία κίνηση. Η ουσία των μικρο­σκοπικών υλικών στοιχείων, τα συστατικά της λεγόμενης ύλης, γίνονται από κάποια ανταλλαγή ενέργειας, από κάποια μεταβολή και όχι σαν κάτι συμπαγές και ατροποποίητο. Εμείς, όμως, αυτή την ταχύτατη μεταβίβαση και ανταλλαγή την αντιλαμ­βανόμαστε σαν κινούμενα σωματίδια και σε μεμονωμένες χρονικές στιγμές (και μέσω κβάντων ενέργειας που αλλη­λεπιδρούν στιγμιαία με εκείνη την ταχύτατη ανταλλαγή). Στη δομή της ύλης δεν υπάρχει η δυνατότητα να ξεχωριστεί το πράγμα από την κίνησή του, διότι εκεί στο “βάθος” δημιουργείται το πράγμα από κάποια κίνηση και δεν υπάρχει σαν ξεχωριστό και “ολο­κληρωμένο”.

Λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα της μικροφυσικής και της αστρο­φυσικής παρατηρήσαμε ακόμα ότι η σταθερότητα στις ταχύτατες μικρο­σκοπικές κινήσεις που γίνονται μέσα στη δομή της (σε μεγάλη έκταση στο χώρο, στο βάθος του χρόνου και υπό πολύ διαφορετικές συνθήκες) δεν μπορεί να εξηγηθεί από την ενέργεια και την κίνηση των εξωτερικών (και τυχαίων) της επιδράσεων.

Συμπεράναμε ότι η αρχή της μικροσκοπικής δομής της ύλης και η ενέργεια που τη διατηρεί δεν προέρχεται από μετα­βίβαση ενέργειας μέσα στο χώρο, από κινήσεις εξωτερικές της ύλης.

Συμπεράναμε ότι η ύλη, είτε εδώ κοντά είτε μακριά μας, συνδέεται με κάτι κοινό, με μία κοινή πραγματικότητα και μάλιστα έτσι, που η ύλη διατηρεί παντού την ίδια δομή. Η διατήρηση της ύλης γίνεται με εσωτερικές διαδικασίες, που είναι οι ίδιες με τους ίδιους νόμους σε όλη την έκταση του χώρου και οι οποίες συν­δέονται με κυματικά φαινόμενα, όπως το φως.

Αναλύοντας με σκέψη το φαινόμενο της αδράνειας, όπως εμφανίζεται από τις σχέσεις της Νευτώνειας φυσικής είπαμε: Εάν η μάζα είναι ένα φαινόμενο που προκαλείται γενικότερα από τη μετα­βολή μίας κίνησης και με τη διατήρηση ή την επα­νάληψη αυτής της μεταβολής, τότε η μάζα δεν είναι διαφορετικό φαινόμενο από την ίδια την κίνηση, την ταχύτητα και τη δύναμη.

Έχουμε συμπεράνει θεωρητικά ότι η ενέργεια του χώρου "ρέει" για να καλύψει τα σημεία ελαττωμένης ενέργειας και για να ισορροπήσει και αυτή η ροή της δημιουργεί και διατηρεί ξανά τις ελαττώσεις της (αφού με τη ροή αποσπάται από κάπου αλλού ποσότητα ενέργειας). Τα σημεία στα οποία συντελείται ταχύτατα αυτό το φαινόμενο της ανα­δημιουργίας, της διατήρησης της ενέργειας και της διαδικασίας εξισορ­ρόπησης παρουσιάζονται με τη μορφή της «ύλης».

Η μικροσκοπική δομή της ύλης προδίδει από μόνη της την κυματική κίνηση του χώρου και τη σχέση του χώρου με τη δημιουργία ή την διατήρηση της μάζας. Μέχρι τώρα δεν το αντιλαμ­βανόμασταν διότι παρατηρούσαμε τον υλικό κόσμο και το φαινόμενο της μάζας σαν καλά ξεχωρισμένα φαινόμενα και σαν εξαρτημένα μόνο από εξωτερικές δυνάμεις. Από την παρατήρηση της δομής της ύλης και από τη θεωρητική σκέψη προκύπτουν νέα φαινόμενα (π.χ. ηλεκτρο­μαγνητισμός, αεικίνητα σωματίδια), τα οποία δεν μπορούν να περιγραφτούν όπως τα αισθητά σώματα, σαν ποσότητες ύλης που κινούνται με κάποιες ταχύτητες, διανύοντας ανεμπόδιστα μία πορεία μέχρι να συναντήσουν κάποια εξωτερική δύναμη.

Οι απαντήσεις στις απορίες για τη διατήρηση και τη δημιουργία της ύλης δεν μπορούν να δοθούν χωρίς να κατα­νοήσουμε πώς ο χώρος σαν ενέργεια συμμετέχει σε αυτή τη διαδικασία. Όχι μόνο δεν μπορούν να δοθούν αυτές οι απαντήσεις χωρίς αυτή την κατανόηση, αλλά τελείως αντίθετα η ανθρώπινη σκέψη οδηγείται σε αδιέξοδα, σε ανόητες θεωρίες και σε λάθη ακόμα και μέσα στην επίσημα διδαχτέα επιστημονική γνώση, που στην προκειμένη περίπτωση ανήκει στον ερευνητικό χώρο της φυσικής και της αστρο­φυσικής. Ένα τέτοιο σοβαρό λάθος υπάρχει στην γνωστή εξίσωση της θεωρίας της σχετικότητας που δίνει τη μεταβολή της μάζας σε σχέση με την ταχύτητα Μ = mo / √1-(V2 / c2 )

 

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 


*

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +