*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

|

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

|

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 42

 

 

 

-41-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

Η ΚΥΚΛΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ, Η ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ ΚΑΙ Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ (2)

 

 

 

 

Η γωνιακή και η γραμμική ταχύτητα

 

Η περιοδική κίνηση έχει το χαρακτηριστικό ότι επα­ναλαμ­βάνεται η ίδια στον ίδιο πάντοτε χρόνο και αυτός ο χρόνος (t) ονομάζεται περίοδος (Τ). Η περίοδος είναι το αντίστροφο της συχνότητας δηλαδή Τ = 1/f . Στην κυκλική κίνηση, τα τόξα που διανύει ένα κυκλικά κινούμενο σώμα έχουν μήκος ανάλογο του χρόνου στον οποίο διανύονται (δηλαδή S = V t ). Ο χρόνος στον οποίο διανύεται το μήκος ενός τόξου ονομάζεται γραμμική ταχύτητα. Το μέτρο για τη γραμμική ταχύτητα υπολογίζεται από τον τύπο V = S / t (δηλαδή η ταχύτητα ισούται με το μήκος του τόξου που διανύθηκε δια το χρόνο που διανύθηκε). Εάν ο χρόνος t είναι ίσος με μία περίοδο (εάν t = T), δηλαδή για την ολοκλήρωση ενός κύκλου, τότε το τόξο που θα διανυθεί θα έχει μήκος S = 2 πR, δηλαδή το μήκος της περιφέρειας ενός κύκλου με ακτίνα R. Η ταχύτητα σε αυτή την περίοδο T για έναν πλήρη κύκλο θα είναι V = 2πR / T.

Για κάθε τόξο που διανύεται, η νοητή ακτίνα μετακινείται κατά μία αντίστοιχη γωνία Δφ. Σε μία πλήρη περιστροφή, η ακτίνα διαγράφει πάντα μία γωνία φ= 360 μοιρών. Το μήκος του τόξου που διανύεται κατά την ομαλή περιστροφή της νοητής ακτίνας δεν είναι το ίδιο για κάθε μήκος της ακτίνας. Το μήκος του τόξου που διανύεται στην πιο μεγάλη ακτίνα (πιο μακριά από το κέντρο) είναι μεγαλύτερο από το μήκος του τόξου που διανύεται σε πιο μικρή ακτίνα (πιο κοντά στο κέντρο) με την ίδια ομαλή περιστροφική κίνηση. Ενώ η ακτίνα (στην ομαλή κυκλική κίνηση) αλλάζει γωνία με την ίδια ταχύτητα για οποιοδήποτε μήκος της ακτίνας (γωνιακή ταχύτητα ονομάζεται, ω = γωνία φ / t = 2π / Τ = 2 π f ) δεν διανύονται τα ίδια μήκη τόξων για κάθε μήκος της ακτίνας. Μπορούμε να πούμε, ότι η μετακίνηση στο άκρο της ακτίνας από ένα σημείο μέχρι ένα άλλο σημείο του τόξου δεν γίνεται με την ίδια ταχύτητα για όλα τα παράλληλα τόξα που διανύονται από όλα τα σημεία της ακτίνας (αυτή ονομάζεται γραμμική ταχύτητα). Από τις σχέσεις V = 2πR/ Τ και ω =2π /Τ βγαίνει η σχέση που δίνει τη γραμμική ταχύτητα (στην περιφέρεια) V = ωR. Μονάδα της γωνιακής ταχύτητας είναι το ακτίνιο ανά δευτερόλεπτο (1rad /sec). 1rad/sec = 0,159Hz και 1Hz =6,283 rad/s.

 

Κυκλική ομαλή κίνηση: Η επιτάχυνση στην ομαλή κυκλική κίνηση δεν αυξο­μειώνει την ταχύτητα, έχει όμως ως συνέπεια την απόκλιση από την ευθύ­γραμμη κίνηση. Η ταχύτητα μπορεί να παραμένει η ίδια και η μετατόπιση να γίνεται κυκλικά και αυτό οφείλεται στην επιτάχυνση που στην συγκεκριμένη περίπτωση της περι­στροφικής κίνησης ονομάζεται κεντρομόλος (aκ). Θεωρείται κάθετη στην ταχύτητα και με κατεύθυνση προς το κέντρο της τροχιάς (aκ = V2 /r ). Το μήκος της περιφέρειας του κύκλου είναι 2π φορές μεγαλύτερο από το μήκος της ακτίνας του και η ταχύτητα είναι V = 2πr / T).

 

Να παρατηρήσουμε, ακόμα, ότι η ενέργεια στην περίπτωση του κενού χώρου και της δημιουργίας της ύλης, δεν εκφράζεται από τη μετατόπιση σε ευθύγραμμη κίνηση και η δύναμη πρέπει να είναι σχεδόν κάθετη στη μετατόπιση, "σχεδόν" ώστε το έργο να μην είναι τελείως απομονωμένο, μηδενικό και χωρίς σύνδεση με άλλες εξωτερικές δυνάμεις. Η ενέργεια στην περίπτωση του κενού χώρου και της δημιουργίας της ύλης, εκφράζεται από την κυκλική μεταβολή και από τον αριθμό των κύκλων (δηλαδή από τη συχνότητα f στη μεταβολή μίας ποσότητας).

 


 

 

 

<•> Χωρίς μαθηματικούς υπολογισμούς, χωρίς πολύπλοκα φαινόμενα που να ξεπερνούν την κοινή λογική και με λίγες υποψίες και υποθέσεις καταφέρνουμε να περιγράψουμε τη σχέση της ύλης με άλλα γνωστά φαινόμενα, όπως επιβάλλεται από τη λογική σκέψη για να ταιριάζουν μεταξύ τους τα φαινόμενα και να οδηγούν σε λύσεις των προβλημάτων, χωρίς διάψευση από την εμπειρία. Από την πρώτη σκέψη για ένα Ολοκληρωμένο Σύμπαν εντός μιας Μέγιστης Χρονικής Περιόδου, η έννοια της ύλης παράγεται και προσδιορίζεται σαν ένα φαινόμενο γρήγορων και περιοδικών δια­κυμάνσεων σε μια κοινή ποσότητα. Από όποια παρατήρηση ξεκινήσουμε,

όπως για την ταύτιση του χρόνου με τα ίδια τα πράγματα ή τις ενεργειακές μεταβολές,

όπως για τη διαίρεση της Μέγιστης Περιόδου,

ακόμα και από τον κλασικό ορισμό της μάζας με τη Νευτώνεια σχέση M=F/a,

είτε από την έννοια της ταλάντωσης του κενού χώρου,

είτε από την παρατήρηση της σταθερότητας της δομής της ύλης και την ομοιότητα της δομής ανεξάρτητα από τις εξωτερικές συνθήκες,

είτε από την έννοια της ελάχιστης καθυστέρησης στην τάση του χώρου να επανέλθει στην κατάσταση ισορροπίας κ.λπ.

είτε από την παρατήρηση ορισμένων μόνιμων πεδίων που συνοδεύουν τα δομικά στοιχεία

η ύλη επιβάλλεται θεωρητικά να συνδέεται με μια κοινή και σταθερή ποσότητα, να είναι ένα φαινόμενο δυναμικό και παράγωγο κυματικής κίνησης. Από αυτές τις ίδιες σκέψεις, υποψίες και παρατηρήσεις καταλήγουμε να συμπεράνουμε πιο συγκεκριμένα, ότι τα σωματίδια και η δημιουργία της μάζας σε μικροσκοπικές διαστάσεις είναι φαινόμενα ηλεκτρο­μαγνητικά και καταφέρνουμε να εστιάσουμε τη διερεύνηση για την ενοποίηση του φαινομένου της μάζας με τα ηλεκτρο­μαγνητικά φαινόμενα.

Η εμπειρία και η επιστημονική γνώση οδηγούν τη σκέψη και επιτρέπουν τη σύνδεση της ύλης με όλα τα παραπάνω φαινόμενα, με μαθηματική ακρίβεια. Κοινή ποσότητα και παντού η ίδια δεν παρα­τηρούμε καμία άλλη από τον κενό χώρο. Η κυματική κίνηση και τα κυματικά φαινόμενα είναι καλά γνωστά. Τα κυματικά φαινόμενα που γνωρίζουμε ότι γίνονται με τον πιο γρήγορο τρόπο τα έχουμε προσ­διορίσει με τον όρο "ηλεκτρο­μαγνητικά". Υπάρ­χουν σχέσεις της φυσικής που συνδέουν τη μικρο­σκοπική μάζα και τα σωματίδια με ποσότητες ενέργειας, με συχνότητα ηλεκτρο­μαγνητικών κυμάτων, με μήκος κύματος και με μεταβολές στην ταχύτητά τους. Υπάρχει καταγραμμένο ένα πλήθος φαινομένων που συνοδεύουν την ύπαρξη της ύλης και ανοίγει ο δρόμος για να συνδεθούν περισσότερο μεταξύ τους και με τα φαινόμενα που θεωρούσαμε ότι έχουν μακρινή σχέση με την ύλη. Δεν μας λείπει τίποτα! Οι πρώτες σκέψεις και θεωρητικές παρατηρήσεις για τη σύνδεση της ύλης με τον κενό χώρο και με τα ηλεκτρο­μαγνητικά φαινόμενα αποτελούν μια ορμητική χιονόμπαλα στην κατηφόρα, όπου συμ­παρασύρει ένα πλήθος άλλων φαινομένων...

 

 

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 

Το σταθερό μήκος που περιέχεται στη σταθερή ταχύτητα του φωτός c είναι το μήκος S=2,997924 x108 m. Το μήκος αυτό δια το δίνει μία ακτίνα r. Δηλαδή 2,997924 x108 m / 6,283185 = 0,4771344 x108 m. Αυτή η ακτίνα rc = 0,4771344 x108 m διαιρεμένη με την ακτίνα hbar μας δίνει λόγο 0,4771344 x108 / 1,0545715 x10-34 = 0,452444 x1042 !

 


*

 

V = √(G M / r) = E / 16,35745 = Ε / c2 √50h

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +