*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή...  Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 42

 

 

-41-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

ΤΑ ΟΡΙΑ ΣΤΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ

 

 

Η γνωστή εξίσωση του Einstein για τη μεταβολή της μάζας με τη διαφορά της ταχύτητας Μ = mo / √ 1 - ( V2 / c2 ) είναι πράγματι ελλιπής και γι' αυτό το λόγο γενικευμένη για όλες τις μάζες. Διατυπώθηκε σε μία εποχή που ακόμα κυριαρχούσε η αντίληψη του Νεύτωνα για την ύλη. Μόλις είχε αρχίσει να γίνεται αντιληπτό, ότι η ύλη στη δομή της δεν αποτελείται από ακίνητα και καλά ξεχωρισμένα μικροσωματίδια. Πρώτον, δεν λαμβάνει υπόψη ότι το όριο στην αύξηση της ταχύτητας Vmax συνδέεται με όριο στην αύξηση της επιτάχυνσης/επιβράδυνσης amax και κατά θεωρητική συνέπεια με όριο στην αύξηση της μάζας και της αδράνειας Mmax. Και δεν ελήφθη υπόψη, διότι η ακίνητη μάζα δεν γινόταν ακόμα κατανοητή σαν αποτέλεσμα εξισορροπημένων μικροσκοπικών κινήσεων. Η εισαγωγή του ορίου στην αύξηση της μάζας μέχρι μία μέγιστη ποσότητα Mmax συμπληρώνει τον τύπο και διορθώνει την έλλειψή του.
 

Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΖΑΣ Μο ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΗΣ ΜΑΖΑΣ Mmax . ΕΠΟΜΕΝΩΣ, Ο ΛΟΓΟΣ dM ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΕΣΗ (c / c2 - V2 ) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΕΙΡΟΣ.

 

Κατά συνέπεια, ο αριθμός dM που προκύπτει σαν λόγος από τη σχέση (c / c2 - V2 ) είναι πάντα εντός των ορίων όπου πολλαπλασιαζόμενος επί τη μάζα Μο το γινόμενό τους δεν είναι μεγαλύτερο από τη μέγιστη μάζα Mmax. Η μέγιστη μάζα Mmax αποκτιέται όταν ο λόγος (c / c2 - V2 ) επί τη μάζα Μο δίνει γινόμενο τη μάζα Mmax . Δηλαδή (c / c2 - V2 ) x Mο δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από Mmax. Πρέπει να ισχύει :

 

 

Όταν η ποσότητα Mmax διαιρείται από την αρχική μάζα Mo προκύπτει ο αριθμός εκείνος (dMmax) ο οποίος δεν μπορεί να ξεπεραστεί. Ο αριθμός αυτός από τη σχέση Mmax / Mo πολλαπλασιαζόμενος με την αρχική μάζα Μο βγάζει το οριακό γινόμενο της ποσότητας Mmax. Αυτός ο ίδιος λόγος dMmax πρέπει να προκύπτει και από τη σχέση (c / c2 - V2 .

 

Παράδειγμα. Mmax / Me = 0,3335641 x10-8 / 9,10938 x10-31 = 0,0366176 x1023 (dMmax)

Εάν λοιπόν η σχέση (c / √ c2 - V2 ) = 0,03661765 x1023 τότε :

 

Μ = Μο x (c / √ c2 - V2 ) → Me x 0,03661765 x1023 = 0,3335641 x10-8 = Mmax

 

Στην περίπτωση της μάζας Me= 9,10938 x10-31 του ηλεκτρονίου, η σχέση (c / c2 - V2 ) = dMmax =0,0366176 x1023.

 

Η σχέση (c / c2 - V2 ) βγάζει αυτό το λόγο dMmax όταν η ταχύτητα V2 είναι :

V2 = c2 - (c / dMmax )2 →V2 = c2 - (c / 0,0366176 x1023 )2 = c2 - (81,871 x10-15 )2 =σχεδόν ≈ c2


 

Ο λόγος μέσα στην παρένθεση (c / dMmax )2 βγάζει (81,8711 x10-15 )2 = (Ee )2

Δηλαδή (c / dMmax )2 = (E=mc2 )2

Για να βγάλει η σχέση (c / c2 - V2 ) = dMmax = 0,0366176 x1023 πρέπει c2 - V2 = 81,8711 x10-15

Αφού μόνο τότε c / 81,8711 x10-15 = 0,0366176 x1023
 

Δηλαδή √ c2 - V2 = Emo = Vmo

 

 

ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ:

 

προκύπτει :

Για Mmax = 0,3335641 x10-8 kg και mo = 9,10938 x10-31 kg βρίσκουμε ισοδύναμη ταχύτητα V = 81,871 x10-15 m/s = E

 

 

Η ΙΣΟΤΗΤΑ Mmax / mo = (c / c2 - V2 ) = Vmax / Vo λύνεται :

 

 

Ο προσδιορισμός της μέγιστης μάζας Mmax σε ποσότητα μικρή της τάξεως 10-8 kg (Mplanck ή Mc), αυτή η σχετικά μικρή ποσότητα αποκαλύπτει τα όρια ισχύος του τύπου, όπου περιορίζεται στις μικροποσότητες μάζας, δηλαδή στα σωματίδια. Αφού η αύξηση της μάζας θεωρητικά τερματίζεται στη μέγιστη ταχύτητα Vmax=c σε μία τέτοια μικρή ποσότητα 10-8 kg, αυτό δείχνει ότι η εξίσωση περιγράφει ένα ρυθμό μεταβολής και δημιουργίας της μάζας στις μικροσκοπικές διαστάσεις. Δεν περιγράφει τη μεταβολή της μάζας για σύνθετες ποσότητες, οι οποίες επηρεάζονται και μεταβάλλονται μαζί με άλλα φαινόμενα. Η διόρθωση που χρειαζόταν να γίνει και έπρεπε να είχε γίνει από πολλές δεκαετίες πριν είναι λοιπόν αυτή: Ύπαρξη ορίου και εφαρμογή στη δομή της ύλης, όπου η ουσία της μάζας συμπίπτει με περιοδική μεταβολή στην κίνηση και με τη διατήρηση κάποιας ταχύτητας.

Άλλη παρατήρηση που αποκαλύπτει τον περιορισμένο ρόλο της εξίσωσης mo / √1-( V2/c2 ) στη δομή της ύλης είναι η σύνδεσή της μέγιστης ποσότητας μάζας Mmax με το αντίστροφο της ταχύτητας του φωτός Mc. Αυτή η παρατήρηση εξηγεί γιατί η μάζα δημιουργείται με αυτό το όριο στην αύξησή της και με αυτά τα όρια μεταβολής από τη μεταβολή της ταχύτητας. Εξηγεί γιατί υπάρχει αυτή η στενή σχέση μεταξύ ύπαρξης της μάζας και της ταχύτητας και γιατί οφείλει να παρακολουθεί τις διακυμάνσεις της τελευταίας.

Επειδή, όμως, γνωρίζουμε ότι η αδράνεια είναι ένα φαινόμενο από τη μεταβολή της ταχύτητας και όχι από τη διατήρηση της σταθερής ταχύτητας, αυτή η παρατήρηση μας οδηγεί να συνδέσουμε την κίνηση μέσα στη δομή της ύλης με τον κύκλο και όχι με την ευθύγραμμη κίνηση. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγουμε πιο εύκολα από την παρατήρηση των μικροσκοπικών διαστάσεων και από την εντοπισμένη παρουσία της ύλης, παρά τις εσωτερικές μεταβολές της. Σταθερές ποσότητες μάζας που συντηρούνται ή ισοδυναμούν με σταθερές τιμές ταχύτητας θα ήταν ακατανόητες, χωρίς τα φαινόμενα επιτάχυνσης/επιβράδυνσης, τα οποία συμβιβάζονται με σταθερές ταχύτητες μόνο στην ομαλή κυκλική κίνηση.

Με δεδομένο ότι σταθερές ποσότητες μάζας συντηρούνται και αντιστοιχούν σε σταθερές τιμές ταχύτητας, πρέπει να γίνεται ομαλή ή περιοδική αυξομείωση της ταχύτητας, είτε περιοδική μεταβολή στην ανταλλαγή της ενέργειας, είτε κάποια άλλη περιοδική μεταβολή της κίνησης και φυσικά σε ιδιαίτερα μικρά χρονικά διαστήματα.

Αφού στη μέγιστη ταχύτητα Vmax θεωρητικά αντιστοιχεί μία μέγιστη ποσότητα μάζας Mmax της τάξεως 10-8 kg προκύπτει με τη συνέπεια των συγκεκριμένων θεωρητικών παρατηρήσεων το ερώτημα1*: Τίνος κίνηση και ταχύτητα είναι αποτέλεσμα η μάζα; Υπάρχουν πρωταρχικά τα μικρότερα σωματίδια και από την αύξηση της ταχύτητάς τους αυξάνει η μάζα τους; Ή αντιθέτως, υπάρχουν τα μεγαλύτερα σωματίδια με τη μέγιστη μάζα Mmax και η μείωση της ταχύτητάς τους δημιουργεί τα μικρότερα; Από ποιες δυνάμεις αποκτούν ή διατηρούν την κίνησή τους και από ποιες δυνάμεις περιορίζονται σε μικροσκοπικές διαστάσεις; Αυτά θα ήταν άστοχα και παραπλανητικά ερωτήματα εάν από πριν δεν είχαμε κάνει τους συλλογισμούς για τη σχέση της ύπαρξης της ύλης με την αόρατη ενέργεια του "κενού" χώρου και με φαινόμενα ταλάντωσης, κυμάτωσης και συντονισμού. Εάν, όμως αυτά τα λογικά ερωτήματα είχαν τεθεί και προβληματίσει τους φυσικούς, αντί να καταπιάνονται μονόπλευρα με τις τυχαίες και τις παράδοξες παρατηρήσεις, θα είχαν επιτύχει νωρίτερα μία ενοποιημένη κατανόηση για τη δομή της ύλης και θα είχαν αποφύγει παγίδες και παραλογισμούς.

 

 

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 


*

1 Το ίδιο αυτό ερώτημα προκύπτει από τη θεωρητική ανάλυση των εννοιών της ύλης και της κίνησης και στις ίδιες σκέψεις για την εμπλοκή του "κενού" χώρου καταλήγουμε. Αφού στη δομή της ύλης γίνονται κινήσεις και μεταβολές με τις οποίες η ύλη διατηρείται και μάλιστα παντού με τον ίδιο τρόπο, αφού η δομή της ύλης δεν συντηρείται από τις επιδράσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος, τότε πώς αυτές οι εσωτερικές κινήσεις είναι περιορισμένες σε μικροσκοπικές διαστάσεις;

 

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +