*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή...  Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ 43

 

 

-42-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

Η ΑΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΙΟ ΣΤΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ

 

 

 

 

Από την υπόθεση ότι η ταχύτητα του φωτός μπορεί να αποκτιέται με γρήγορο ή αργό ρυθμό χωρίς να ξεπερνιέται , προκύπτει ότι η επιτάχυνση δεν μπορεί να αυξάνει για άπειρο χρονικό διάστημα αλλά μέχρι το χρονικό διάστημα που η ταχύτητα γίνεται c. Έτσι, η μικρή επιτάχυνση χρειάζεται ένα μεγάλο χρονικό διάστημα Τ για να φτάσει στην ανώτερη ταχύτητα c (c=Tmax x amin), ενώ η μεγάλη επιτάχυνση χρειάζεται ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα (c=Tmin x amax).

 

Vmax = c = amin x Tmax = amax x Tmin

Vmax = c = amin / fmin = amax / fmax

 

Η ταχύτητα του φωτός c εκφράζει το όριο που μπορεί να φτάσει η επιτάχυνση και κατά συνέπεια το ελάχιστο και το μέγιστο χρονικό διάστημα που η επιτάχυνση μπορεί να γίνεται.

 

Με αυτή τη λογική, η επιτάχυνση που προκαλείται από τις μονάδες της μάζας 1kg σε απόσταση 1m με τη δύναμη 1Newton (όπως προκύπτουν από τη σταθερά G ), είναι η επιτάχυνση με τον ελάχιστο ρυθμό amin ( και για τη μέγιστη χρονική περίοδο Tmax. Αντιθέτως, η επιτάχυνση με το μέγιστο ρυθμό Gmax γίνεται στο ελάχιστο χρονικό διάστημα Tmin.

Επειδή η ταχύτητα εκφράζει και μεταβολή στο μήκος, τα όρια της επιτάχυνσης καθορίζουν και τα όρια μεταβολής του μήκους στη μονάδα του χρόνου.

 

 

Ακόμα, από τη σχέση του Νεύτωνα a = F / m, αλλά και από το όριο στην επιτάχυνση μπορούμε να καταλάβουμε ότι καμία δύναμη δεν μπορεί να ασκείται για άπειρο χρονικό διάστημα και να προκαλεί άπειρη επιτάχυνση. Επίσης, το μέγεθος της δύναμης F πρέπει να εξαρτάται και από το χρονικό διάστημα που ασκείται, (λόγω της μεταβολής που προκαλεί στο αντικείμενο που δέχεται τη δύναμη). Η σταθερή ταχύτητα του φωτός c μαρτυράει μία μέγιστη δύναμη F , η οποία είναι μέγιστη σε ορισμένο χρονικό διάστημα ή περιοδικά και όχι συνεχώς. Πρέπει να υπάρχουν στιγμές που η δράση λείπει (χρονικά κενά) , όταν η επιτάχυνση φθάνει στο μέγιστο αποτέλεσμα της ανώτερης ταχύτητας κίνησης. Διαφορετικά, η επιτάχυνση δεν θα σταματούσε ποτέ και δεν θα υπήρχε ένα ανώτατο όριο στην ταχύτητα. Αυτή η παρατήρηση η οποία προέκυψε θεωρητικά από τη λογική των εννοιών, φαίνεται να συμφωνεί με την παρατήρηση για την σχέση h = λmin.

 

Emax / λmin = Fmax   και  Vmax / λmin = fmax. Εάν  Vmax = Emax  τότε και  fmax = Fmax.

 

Το όριο μίας ανώτερης ταχύτητας, αυτό από μόνο του επιβάλει όριο στη μέγιστη επιτάχυνση a, στη αύξηση της δύναμης F και τελικά στην ποσότητα της μάζας που μπορεί να επιταχυνθεί. Τα όρια αυτά προκύπτουν από το όριο στο χρονικό διάστημα t που μπορεί να εφαρμόζεται η δύναμη F και προδίδουν την ύπαρξη μίας διαδικασίας με την οποία η φύση αυτοπεριορίζει τη δύναμή της, για να υπάρχουν καταστάσεις ομαλής ταχύτητας και σχετικής ακινησίας.


 

Η σταθερά h εμφανίζεται και σαν ελάχιστο μήκος λmin το οποίο όταν πολλαπλασιάζεται σαν μήκος με μία συχνότητα τότε προκύπτει ταχύτητα V ( λmin x fmax = c). Εάν η ποσότητα της σταθεράς h πολλαπλασιαστεί σαν ελάχιστο μήκος λmin και η συχνότητα fmax θεωρηθεί σαν δύναμη Fmax, τότε το γινόμενό τους ( λmin x Fmax = Emax) είναι μία ποσότητα με μονάδες ενέργειας. Η σχέση της μέγιστης μάζας επί τη μέγιστη επιτάχυνση βγάζει αποτέλεσμα την ίδια fmax, δηλαδή :

 

Mmax x amax = Emax /λmin = Vmax / λmin = fmax = Fmax = 0,452444 x1042


 

Η ενέργεια δια το μήκος δίνει μονάδες δύναμης, δηλαδή Ε / λ = F και κατά συνέπεια E = F x λ. Η ταύτιση της μέγιστης ταχύτητας Vmax με μία ποσότητα ενέργειας Emax (c=Emax ) δίνει και μία διαφορετική διάσταση στην έννοια της συχνότητας. Εάν θεωρήσουμε την ποσότητα h σαν ελάχιστη ποσότητα μήκους ( h = λmin) και τη συχνότητα f τη θεωρήσουμε σαν ποσότητα δύναμης F (f = F) τότε ξανά λmin x Fmax = Emax

 

fmax x λmin = fmax x h = Fmax x λmin = Emax = Mmax x c2

 

Η επιτάχυνση επί το διανυόμενο μήκος στο οποίο αποκτιέται η μέγιστη ταχύτητα c είναι η ταχύτητα στο τετράγωνο, δηλ. a x λ = V2 . Στην περίπτωση που επαναλαμβάνεται το φαινόμενο της επιτάχυνσης μέχρι την απόκτηση της μέγιστης ταχύτητας c υπό συνθήκες αναμεταβίβασης ενέργειας, τότε έχουμε επιτάχυνση x μήκος / ανά περίοδο και αυτό είναι η ισχύς P (χωρίς τα kg).

 

Η ταχύτητα του φωτός είναι μεταβαλλόμενη περιοδικά με το ρυθμό της συχνότητας και τα Hz συμπίπτουν με δύναμη Newton. Την περιοδική μεταβολή της ταχύτητας στα ηλεκτρομαγνητικά κύματα εμείς την παρατηρούμε σαν συγκεκριμένο αριθμό κυμάτων και το ρυθμό της μεταβολής τον αποκαλούμε συχνότητα. Στις ιδιαίτερα υψηλές συχνότητες και στα ιδιαίτερα μικρά μήκη κύματος, η μεταβολή της ταχύτητας δεν μπορεί να παρατηρηθεί, αφού εμείς μετράμε κύματα μετά από μεγαλύτερη απόσταση. Εξάλλου, αφού η ταχύτητα επανέρχεται περιοδικά στην ίδια μέγιστη ταχύτητα Vmax σε ιδιαίτερα μικρά χρονικά διαστήματα, εμείς σωστά παρατηρούμε ότι αυτή είναι σταθερή ταχύτητα. Παρατηρούμε, όμως και άλλα φαινόμενα από τη διάδοση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, τα οποία συνδέονται και εξηγούνται από τη μεταβολή της ταχύτητας και από το ρυθμό που αυτή αυξομειώνεται. Η μεταβαλλόμενη ταχύτητα των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων εξηγεί και το φαινόμενο των ηχητικών κυμάτων, αφού αυτά προκαλούνται από ταλαντώσεις των υλικών φορέων, οι οποίοι λόγω αυξημένης αδράνειας δεν ανταποκρίνονται στις υψηλές συχνότητες, αλλά στις πιο χαμηλές συχνότητες του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος.

 

Παράδειγμα υπολογισμού ενέργειας ηλ/κών κυμάτων από μεταβολή ταχύτητας a και δύναμη F

Συχνότητα f = 1000MHz = 10 x108 Hz

 

Ε = hf = 6,62606 x10-34 x 10 x108 Hz = 66,26061 x10-26 J

E = hc/λ = 6,62606 x10-34 x c / 0,2997924m =19,864424 x10-26 / 0,2997924m = 66,2606 x10-26 J

M = Ε / c2 = 7,372489 x10-42 kg

E = M c2 = 7,372489 x10-42 x 8,98755 x1016 = 66,26061 x10-26 J

 

Αν λminh

F = Ε / λmin = 66,26061 x10-26 / 6,62606 x10-34 = 10 x108 Newton

 

a = f2 λ = (10 x108 )2 x 0,2997924m = 29,97924 x1016 m/s2

 

M = F / amax 10 x108 / 1,356394 x1050 = 7,372489 x10-42 kg  

 

 

M = F/a ...→Tmin / λ = Vm / Vmax2 = fm / amax

M = Vm / Vmax2 = 66,2606 x10-26 / 8,98755 x1016 = 7,37248 x10-42 kg

Εάν λοιπόν 1/ Vmax = Mmax και Vmax = Emax για τη δημιουργία της ύλης, από αυτή τη ταύτιση προκύπτει η ταύτιση και άλλων μονάδων, όπως η σχέση fmax x h = Fmax x λmin = Emax

 

 

 

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 


*

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +