*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή...  Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ

 

 

-49-

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΜΑΖΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΗΣ

 

 

Τελικά έχει ή δεν έχει μια αρχή στο χρόνο το Σύμπαν; Σε αυτό έχουμε απαντήσει καθαρά. Το Σύμπαν σαν σύνολο υπήρχε ανέκαθεν (ολοκληρωμένο), με την ίδια ποσότητα ενέργειας και με την ίδια ποιότητα. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία γι’ αυτό. Όμως δεν λείπουν οι μικρότερες στιγμές της ύπαρξής του και το Σύμπαν γίνεται ταυτοχρόνως σε πολλές μικρότερες στιγμές σαν έμμεσο και εξωτερικό (ή υλικό, αν προτιμάτε). Δεν λείπουν όλα μαζί τα μικρότερα χρονικά διαστήματα της ύπαρξης του Σύμπαντος, όπως δεν λείπει ποτέ η ποιότητα ή η μορφή του, όπως δεν του λείπει η ενέργεια. Από που λοιπόν το πλήρες Σύμπαν ξεκινάει να γίνεται; Που είναι τα μικρότερα χρονικά διαστήματα της ύπαρξής του; Τα εντοπίζουμε στις κυματικές μεταβολές του κενού χώρου. Και αφού αυτές είναι διακυμάνσεις με τον πιο γρήγορο τρόπο και στα πιο σύντομα χρονικά διαστήματα, άρα γίνονται στα μικρότερα μήκη και στις πιο κοντινές αποστάσεις. Τα πιο σύντομα χρονικά διαστήματα είναι πάντοτε τα ίδια για ένα και το ίδιο Σύμπαν. Τα ποσά της ενέργειας που μεταβάλλονται σε αυτή τη διαδικασία δεν αντλούνται από το εξωτερικό του Σύμπαντος αλλά από το ίδιο το Σύμπαν, το οποίο είναι κοινό και πάντοτε το ίδιο στο σύνολό του και υπάρχει σαν σταθερή ποσότητα ενέργειας για όλες τις μεταβολές που γίνονται στα μικρότερα χρονικά διαστήματα. Αυτή η σταθερή ποσότητα ενέργειας για τα υλικά πράγματα υπάρχει σαν κενός χώρος μεταξύ τους, αφού δεν αλληλεπιδρούν μαζί της από απόσταση και σε αργό χρόνο. Αλληλεπιδρούν, όμως μαζί της από την πιο μικρή απόσταση και στα πιο μικρά χρονικά διαστήματα και με αυτόν τρόπο ανταλλάσσονται στοιχειώδης ποσά ενέργειας, που αναλογούν σε αυτές τις σύντομες διακυμάνσεις.

Η απόσταση (στον κενό χώρο) είναι σχετική και υπαρκτή μόνο για τα υλικά πράγματα και ο χώρος περιέχει παντού την ελάχιστη απόστασή του. Ο μέγιστος χρόνος, που αντιστοιχεί στη μέγιστη ενέργεια και απόσταση του χώρου και ο ελάχιστος χρόνος, που αντιστοιχεί στην ελάχιστη ενέργεια και απόσταση των υλικών φορέων, αποτελούν όρια σταθερά και προκαθοριστικά για τις έμμεσες-υλικές αλληλεπιδράσεις (και για τους δυνατούς τρόπους-χρόνους). Τα υλικά πράγματα ξεκινούν να υπάρχουν με ταχύτατες διαδικασίες που προκαλούν ελάττωση στη σταθερή ενέργεια του κενού χώρου και η ενέργεια του τελευταίου αποτελεί μια ανεξάντλητη δυνατότητα για τους υλικούς φορείς. Η απόσταση μεταξύ των πραγμάτων δεν είναι μόνο έλλειψη σύνδεσης μεταξύ τους και απουσία ενέργειας. Η απόσταση μεταξύ των πραγμάτων ισοδυναμεί με χρόνο και ποσότητα ενέργειας που μπορεί να μεταβιβαστεί στη μονάδα του χρόνου. Το πλήρες Σύμπαν γίνεται μέσα στο χρόνο και στο χώρο σαν εξωτερικό, με τεράστιες ελλείψεις και σε μικρότερα χρονικά διαστήματα, ενώ στην πραγματικότητα αυτό ήδη είναι πλήρες.
 

Η μέγιστη συνολική στιγμή στην οποία είναι ταυτοχρόνως το Σύμπαν υπάρχει σχετικά για τα υλικά-έμμεσα πράγματα σαν μια μέγιστη απόσταση, η οποία είναι η ίδια για όλα τα πράγματα. Η μέγιστη και κοινή απόσταση για όλα τα πράγματα ονομάζεται κενός χώρος. Αντιθέτως, η ελάχιστη στιγμή στην οποία το Σύμπαν αρχίζει να γίνεται σαν έμμεσο με τους υλικούς φορείς, αναλογεί σε μια ελάχιστη απόσταση, ξανά η ίδια για όλα τα πράγματα. Γι’ αυτό και όλα τα πράγματα γίνονται από τα ίδια δομικά στοιχεία, αφού ξεκινούν με τα ίδια ελάχιστα ποσά ενέργειας, που υπάρχουν στα ίδια ελάχιστα χρονικά διαστήματα και μήκη. Με άλλα λόγια, τα πράγματα γίνονται με αλληλεπιδράσεις που διατηρούνται σε ευρύτερα χρονικά διαστήματα (από την ελάχιστη στιγμή μιας αλληλεπίδρασης) και περιέχουν τους τρόπους (και τις αποστάσεις) που γίνονται στις ελάχιστες στιγμές (και στα ελάχιστα μήκη) της αλληλεπίδρασης.

Οι αποστάσεις αυτές δεν είναι ευθύγραμμες (όπως αν ήταν άπειρου μήκους) αλλά τόξα που επιστρέφουν πίσω στον εαυτό τους, όπως είναι και η μέγιστη απόσταση απομάκρυνσης. Η απόσταση υπάρχει σε σχέση με τα έμμεσα-υλικά και εξωτερικά πράγματα. Αυτό σημαίνει, ότι η ελάχιστη και η μέγιστη απόσταση είναι σχετικές και δεν υπάρχουν σαν σταθερά όρια του χώρου ή σαν σταθερά σημεία του. Όλα τα υλικά πράγματα βρίσκονται στη μέγιστη απόσταση σε σχέση με ορισμένα άλλα και ο χώρος περιέχει παντού την ελάχιστη απόστασή του, σε όλα τα σημεία του. Αυτό παραστατικά μπορούμε να το φανταστούμε σαν να βρίσκονται όλα επάνω στην επιφάνεια μίας σφαίρας, χωρίς να υπάρχει ένα κοινό κεντρικό σημείο. Βλέπετε, πως με θεωρητικές παρατηρήσεις και με μια σειρά συλλογισμών μπορούμε να σκεφτούμε και να παρατηρήσουμε όλα όσα σκέφτονται οι ειδικευμένοι με τα πιο πολύπλοκα μαθηματικά και με την επιστημονική ορολογία τους. Χωρίς πειράματα, χωρίς μαθηματικές σχέσεις και χωρίς να δημιουργούμε νέες λέξεις προς ανάμνηση των τυχαίων επιστημονικών παρατηρήσεων!
 

Το Σύμπαν μέσα στο χώρο σαν έμμεσο, υλικό και εξωτερικό δεν έχει ένα κέντρο, δεν γίνεται γύρω από ένα κοινό κεντρικό σημείο. Από κάθε θέση μέσα στον πεπερασμένο χώρο υπάρχει μία μέγιστη απόσταση, μετά από την οποία θα γινόταν επιστροφή στην αρχή. Η ακτίνα του κύκλου στον πεπερασμένο χώρο του Σύμπαντος είναι καμπύλη. Ο ίδιος ο χώρος στο σύνολό του είναι το κέντρο, θα λέγαμε. Κανένα μέρος του δεν είναι όριο κοινής συγκέντρωσης, κοινό όριο τέλους και αρχής ή δημιουργίας του υλικού κόσμου. Έτσι, η συγκέντρωση των υλικών φορέων δεν γίνεται γύρω από ένα κοινό κέντρο ή προς μια μόνο διεύθυνση, όπως και η μεταβίβαση της ενέργειας, αλλά η μέγιστη απόστασή τους παραμένει πάντοτε η ίδια. Ο χώρος παντού είναι στη μέγιστη απόστασή του, παντού αρχίζει και τελειώνει να υπάρχει. Με μια δόση υπερβολής και ασάφειας θα λέγαμε, ότι το Σύμπαν παντού καταστρέφεται και παντού δημιουργείται διαρκώς, σχετικώς και... ασυνεχώς, από τις μικροσκοπικές εκρήξεις του.

Λογικό είναι να αναρωτηθούμε που φθάνουμε μετά από τη μέγιστη απόσταση απομάκρυνσης. Θεωρητικά, μετά από ένα σημείο απομάκρυνσης και καμπύλης διαδρομής 180 μοιρών στον πεπερασμένο χώρο (και μετά από ένα μέγιστο χρονικό διάστημα) οδηγούμαστε ξανά πίσω και επιστρέφουμε στην αρχή, απ' όπου ξεκινήσαμε. Αυτή η παρατήρηση, η οποία δεν είναι πρωτότυπη, εκ πρώτης σκέψεως δεν μας δείχνει κάποια πολύτιμη πληροφορία. Όμως στη θεωρία του ταυτόχρονου Σύμπαντος (που εξηγούμε τη δυνατότητα αναδημιουργίας του Σύμπαντος από την άμεση σχέση των υλικών φορέων με την σταθερή ενέργεια του κενού χώρου, με την οποία τα δομικά στοιχεία υπάρχουν σαν ελάχιστες διακυμάνσεις της), μπορούμε να συμπεράνουμε το εξής καταπληκτικό φαινόμενο: Όπως έχουμε πει, καμία ποσότητα ενέργειας ή μάζας δεν μπορεί να απομακρυνθεί επ' άπειρο και μετά από ένα μέγιστο χρόνο η κίνηση επιστρέφει πίσω. Η ύλη παρουσιάζεται από τη "ροή" ενέργειας του χώρου ο οποίος αντισταθμίζει τις ελάχιστες ελαττώσεις του και αντιστρόφως η ενέργεια που ανταλλάσσουν μεταξύ τους οι υλικοί φορείς επιστρέφει πάλι στον κενό χώρο με τις κυματικές μεταβολές. Από αυτές τις θεωρητικές παρατηρήσεις, μπορούμε να σκεφτούμε, ότι όλη η ενέργεια που αποκεντρώνεται σαν ακτινοβολία ή από όποια άλλη απώλεια ενέργειας της ύλης και απορροφάται από την ενέργεια του χώρου, αυτή η ενέργεια επιστρέφει ξανά πίσω σαν ενέργεια που επικεντρώνεται, δηλαδή σαν βαρύτητα ! Αυτό το συμπέρασμα είναι από τα πλέον εντυπωσιακά και ανατρεπτικά της θεωρίας του Τελειωμένου Χρόνου και της Σχετικότητας της Ενέργειας. Δηλαδή, προκύπτει, ότι η ενεργειακή ροή του χώρου που επενεργεί συγκεντρωτικά σαν βαρύτητα είναι το “φως” ανάποδα στο χρόνο ! Αυτό σημαίνει ακόμα, ότι κάθε απώλεια ενέργειας με τη μορφή ακτινοβολίας που γίνεται στην άλλη άκρη του Σύμπαντος επιστρέφει προς την πλευρά μας με τη μορφή της βαρυτικής ενέργειας. Αυτά τα δύο αντίθετα φαινόμενα θυμίζουν “διαστολή” και “συστολή” του χώρου και μάλιστα συγχρόνως.

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

 

ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗ  -  Η εμπειρία μαζί με τη λογική...

 


*

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +