*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

 

 

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΠΛΗΡΕΣ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του Τελειωμένου Χρόνου και της Σχετικότητας της Ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

ΒΑΣΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΜΕ ΤΟ ΧΩΡΟ

(Από τη γνωστή φυσική)

 

 

Τι διαφοροποιεί το h f σαν ηλεκτρομαγνητική ενέργεια και ακτινοβολία από το h f σαν μάζα; Ποιος ο ρόλος της ταχύτητας c2 ;

 

Η κίνηση στο εσωτερικό της μικροσκοπικής ύλης και η σταθερότητα στη δομή της δεν μπορούν να εξηγηθούν από την ενέργεια και την κίνηση των εξωτερικών (και τυχαίων) επιδράσεων. Αφού λοιπόν η ενέργεια με την οποία διατηρείται η δομή της ύλης δεν αντλείται από το εξωτερικό της και γνωρίζουμε ότι η ύλη υπάρχει μέσα στις τεράστιες αποστάσεις του χώρου και στην πορεία του χρόνου, αυτή η παρατήρηση μόνη της οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι η ύλη, είτε εδώ κοντά είτε μακριά μας, συνδέεται με κάτι κοινό, με μία κοινή πραγματικότητα και μάλιστα έτσι, που η ύλη να υπάρχει με την ίδια μικροσκοπική δομή. Αυτή η κοινή πραγματικότητα δεν είναι άλλη από τον ίδιο το πεπερασμένο χώρο.

Η αρχή της μικροσκοπικής δομής της ύλης και η ενέργεια με την οποία αυτή διατηρείται δεν προέρχεται από μεταβίβαση ενέργειας μέσα στο χώρο, από κινήσεις εξωτερικές της ύλης.  Προέρχεται από τη σχετική ακινησία του πεπερασμένου χώρου και από τη διατάραξη της παρουσίας του, που ενεργεί ταυτόχρονα σε όλα τα υλικά πράγματα... Πρόκειται για κυματική μεταβολή στην ταυτόχρονη παρουσία του χώρου, ο οποίος έχει την τάση να επανέρχεται στην αρχική κατάσταση ισορροπίας, εκτός αν οι ιδιαίτερες συνθήκες (τις οποίες ψάχνουμε) δεν το επιτρέπουν...

 

Η υπερβολή στην έννοια της κίνησης

Τα άτομα του ακίνητου βιβλίου ταλαντώνονται γύρω από μία θέση ισορροπίας. Τα στοιχειώδη σωμάτια στη δομή του ατόμου κινούνται. Όλα τα σώματα επάνω στον πλανήτη συμμετέχουν στην περιστροφή και στην περιφορά του και ο ίδιος ο πλανήτης στο πέρασμα του χρόνου αλλάζει. Ο ήλιος και οι πλανήτες κινούνται μέσα στο γαλαξία και οι γαλαξίες κινούνται μέσα στο ορατό σύμπαν. Δεν μπορούμε να μπούμε δύο φορές στο ίδιο ποτάμι, όπως είχε ήδη παρατηρήσει εντυπωσιακά ο Ηράκλειτος. Δεν υπάρχει ακίνητη ύλη. Στα παραδείγματα της κίνησης συνηθίζουμε να αφαιρούμε ορισμένα χαρακτηριστικά της και να παρουσιάζουμε την κίνηση σαν απόλυτο και σταθερό γνώρισμα όλων των πραγμάτων σε πλήρη αντίθεση με την ακινησία. Η ακινησία εμφανίζεται σαν ένα φαινόμενο τυχαίο, περιστασιακό και σχετικό. Αν και στη φυσική, η κίνηση περιγράφεται καλά σαν ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο φαινόμενο, συχνά παραμερίζονται όλα τα άλλα γνωρίσματα της κίνησης σαν επουσιώδη και σαν να ήταν η κίνηση ανεξάρτητη από άλλες ιδιότητες. Παρόμοια παρουσιάζουμε την απόσταση στο χώρο σαν μονόδρομο που οδηγεί στην άπειρη απομάκρυνση και σε πλήρη αντίθεση με την έννοια της προσέγγισης. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό το οποίο προσπερνάμε ανυποψίαστοι, είναι ο τρόπος και ο χρόνος που γίνεται η κίνηση, αφού στη φύση η κίνηση δεν πραγματοποιείται μόνο ευθύγραμμα και ομαλά και αντιθέτως η κίνηση αυτής της μορφής είναι η πιο σπάνια. Επίσης, είναι γνωστό στη φυσική, ότι η μετατόπιση και η απόσταση δεν ταυτίζονται, όταν η φορά της κίνησης αλλάζει. Μόνο στην ευθύγραμμη και με σταθερή φορά κίνηση ταυτίζονται η απόσταση με την μετατόπιση. Η μετατόπιση έχει αρχική και τελική θέση ανεξάρτητα από τη διαδρομή του κινούμενου σώματος.

Υπενθύμιση: Για να περιγραφτεί η κίνηση χρειάζεται οπωσδήποτε να γνωρίζουμε τη θέση, τη στιγμή, την απόσταση, τη διάρκεια, τη δύναμη και την ταχύτητα. Ταχύτητα είναι το πηλίκο της μετατόπισης προς την αντίστοιχη χρονική διάρκεια, δηλαδή V= Δχ / Δt

 

 

Φαινόμενα γνωστά: Ταλάντωση, συχνότητα, συντονισμός και συγχρονισμός

 

Όπως θα έχει φανεί από την μέχρι τώρα γενική περιγραφή της σχέσης της ύλης με την ισότροπη ενεργειακή ροή του πεπερασμένου χώρου και από τη σχέση του κυκλικού χρόνου με την ύλη και το Σύμπαν, παρατηρούμε όλα τα γνωρίσματα εκείνα που στο χώρο της κλασικής φυσικής θεωρούνται κυματικές ιδιότητες και φαινόμενα ταλάντωσης και συγχρονισμού. Η κυκλική κίνηση με υψηλή ταχύτητα μπορεί να θεωρηθεί αμέσως και σαν ένα στάσιμο κύμα. Το ίδιο και η σταθερά παλλόμενη μεταβολή. Να θυμηθούμε λίγο από τη θεωρία της φυσικής.

Η μεταβολή της κίνησης γύρω από ένα κέντρο ή γύρω από το σημείο ισορροπίας, η παλινδρομική κίνηση, με την τάση να επανέλθει στην κατάσταση ισορροπίας λέγεται ταλάντωση. Όταν το πλάτος παραμένει σταθερό, η ταλάντωση λέγεται αμείωτη. Όταν το πλάτος της ελαττώνεται με την πάροδο του χρόνου (απόσβεση), τότε η ταλάντωση λέγεται φθίνουσα. Ο χρόνος που χρειάζεται το σώμα για να εκτελέσει μία ταλάντωση λέγεται περίοδος της ταλαντώσεως. Ένα φαινόμενο λέγεται περιοδικό, όταν επαναλαμβάνεται το ίδιο σε ίσα χρονικά διαστήματα. Οι ταλαντώσεις ανήκουν στα περιοδικά φαινόμενα. Συχνότητα είναι ο αριθμός που δείχνει πόσες φορές επαναλήφθηκε η ίδια κίνηση ή το ίδιο φαινόμενο στη μονάδα του χρόνου.

Όταν απομακρύνουμε ένα σώμα από τη θέση ισορροπίας του (λ.χ. μία χορδή) τότε αυτό αποκτά δυναμική ενέργεια και την τάση να επανέρθει στην αρχική θέση. Από την ενέργεια αυτή μπορεί να εκτελεί ταλάντωση. Όταν συνεχίσει να εκτελεί ταλάντωση αφού δοθεί μόνο μία φορά ενέργεια, τότε η ταλάντωση ονομάζεται ελεύθερη. Σε αυτή την περίπτωση, η συχνότητα με την οποία γίνεται η περιοδική μεταβολή του αντικειμένου, εξαρτάται μόνο από την κατασκευή και τον τρόπο σύνδεσης του αντικειμένου και ονομάζεται ιδιοσυχνότητα. Η ιδιοσυχνότητα είναι σταθερή όσο είναι σταθερό και το σύστημα. Όταν η ταλάντωση οφείλεται στην εξωτερική δύναμη που ασκείται περιοδικά τότε λέγεται εξαναγκασμένη ταλάντωση. Ο εξωτερικός δότης της ενέργειας λέγεται διεγέρτης. Όταν εκτελείται εξαναγκασμένη ταλάντωση τότε ο ρυθμός της ταλάντωσης καθορίζεται από τη συχνότητα του διεγέρτη. Όταν η συχνότητα του διεγέρτη (ο ρυθμός που μεταβιβάζεται η ενέργεια) γίνει ακριβώς ίση με την ιδιοσυχνότητα του ταλαντούμενου αντικειμένου, τότε το πλάτος της ταλάντωσης γίνεται μέγιστο και το φαινόμενο αυτό λέγεται συντονισμός. Στο φαινόμενο του συντονισμού, το πλάτος της ταλάντωσης γίνεται μέγιστο, υπό την προϋπόθεση ότι η απώλεια ενέργειας (απόσβεση) είναι αμελητέα και η συχνότητα της ταλάντωσης είναι η συχνότητα του διεγέρτη. Κατά το συντονισμό έχουμε μέγιστη μεταφορά ενέργειας από τον διεγέρτη στο σύστημα και η μεταβίβαση της ενέργειας ή η εφαρμογή της δύναμης γίνεται στα κατάλληλα χρονικά διαστήματα, που η ενέργεια μπορεί να μεταβιβαστεί ή η δύναμη να εφαρμοστεί.

Από την ηλεκτροτεχνία: Όταν ένα κύκλωμα είναι συντονισμένο τότε μεταφέρεται μέγιστη πραγματική ισχύς από την πηγή στον ωμικό καταναλωτή του κυκλώματος. Στον ηλεκτρισμό, η ταλάντωση είναι διαδοχή ρευμάτων φόρτισης και εκφόρτισης, σε ένα κύκλωμα.

Ιδιοσυχνότητα είναι η συχνότητα με την οποία ταλαντώνεται ένας ταλαντωτής όταν κάνει ελεύθερη ταλάντωση και όταν οι αποσβέσεις είναι ΅ηδενικές. Στη περίπτωση που υπάρχουν αποσβέσεις όπως συμβαίνει στις φθίνουσες ταλαντώσεις, τότε η περίοδος της ταλάντωσης Τ είναι λίγο μεγαλύτερη και συνεπώς η συχνότητα της ταλάντωσης f είναι λίγο μικρότερη από την ιδιοσυχνότητα και απλά ονομάζεται συχνότητα ελεύθερης ταλάντωσης. Για να έχει ο ταλαντωτής σταθερό πλάτος δηλ. σταθερή ολική ενέργεια θα πρέπει στο ταλαντωτή να προσφέρεται με κατάλληλο τρόπο ενέργεια συνεχώς και ο ρυθμός προσφοράς ενέργειας να είναι είναι ίσος με το ρυθμό που η ενέργεια του ταλαντωτή χάνεται. Στην περίπτωση αυτή, η ταλάντωση που θα προκύψει ονομάζεται εξαναγκασ΅ένη ταλάντωση. Έτσι, όταν στο εκκρεμές ασκείται μια περιοδική εξωτερική δύναμη το σύστημα εξακολουθεί να ταλαντώνεται. Η απώλεια της ενέργειας συνήθως οφείλεται σε δυνάμεις οι οποίες αντιστέκονται στην κίνηση και στον τρόπο της περιοδικής μεταβολής. Στις μηχανικές κινήσεις και στις ταλαντώσεις υλικών σωμάτων, οι δυνάμεις αυτές που προκαλούν απώλεια της ενέργειας είναι οι τριβές.

Στην εξαναγκασ΅ένη ταλάντωση όλη η κινητική ενέργεια του ταλαντωτή μετατρέπεται διαδοχικά σε δυναμική και αντιστρόφως; Όχι. Όλη η κινητική ενέργεια του ταλαντωτή μετατρέπεται διαδοχικά σε δυναμική και αντιστρόφως μόνο όταν η συχνότητα του διεγέρτη συμπίπτει με την ιδιοσυχνότητα του ταλαντωτή και όταν οι απώλειες ενέργειας είναι μηδενικές. 

 

 

 

 

Μήκος κύματος

 

Το κεντρικό σημείο στο οποίο ξεκινάει η διαταραχή της ισορροπίας του μέσου, λέγεται πηγή των κυμάτων. Τα κύματα μεταφέρουν ενέργεια δια μέσου της σύστασης του φορέα τους, χωρίς να μεταφέρουν την ύλη του μέσου αυτού. Δηλαδή, εάν στην επιφάνεια του νερού επιπλέουν αντικείμενα αυτά δεν απομακρύνονται μαζί με τα κύματα αλλά ταλαντώνονται κατακόρυφα, όπως και το κεντρικό σημείο που ξεκίνησε η διαταραχή. Η συχνότητα ταλαντώσεως του κεντρικού σημείου όπου ξεκινούν τα κύματα καθορίζει τη συχνότητα του κύματος. Τα κύματα λέγονται εγκάρσια, όταν τα μόρια του ελαστικού μέσου ταλαντώνονται σε διεύθυνση κάθετη προς τη διεύθυνση διαδόσεως του κύματος. Μήκος κύματος (λ) λέγεται η απόσταση στην οποία διαδίδεται η διαταραχή σε χρόνο ίσο προς την περίοδο του κύματος, δηλαδή από τη μία κορυφή μέχρι την επόμενη. Ο αριθμός των κυμάτων που "διέρχονται" στη μονάδα του χρόνου ονομάζεται συχνότητα. Η πιο γνωστή μονάδα της συχνότητας είναι ο κύκλος ανά δευτερόλεπτο που λέγεται Hz. Η συχνότητα είναι το αντίστροφο της περιόδου, δηλαδή συχνότητα f = 1/ T.

 

 

Βασικές ιδιότητες των κυμάτων είναι:

Προέρχονται από μία πηγή. Έχουν ένα εύρος (ή ύψος) και συχνότητα (ή και περίοδο). ’λλο χαρακτηριστικό τους είναι η φάση, δηλαδή που βρίσκεται και σε ποιο χρόνο, σε σχέση με ένα άλλο. Όταν τα κύματα που κινούνται προς μία κατεύθυνση συναντήσουν κύματα από άλλο σημείο προέλευσης, τότε μπορεί να προκύψουν μεγαλύτερα κύματα (όταν βρίσκονται σε φάση) ή μικρότερα (όταν έχουν διαφορά φάσης). Όταν λ.χ. τα θαλάσσια κύματα με τον ίδιο ρυθμό συναντηθούν και συμπέσουν ακριβώς (έτσι ώστε το ύψος του ενός κύματος να συμπέσει με το ύψος του άλλου) τότε τα ύψη τους προσθέτονται. Αν συμβεί αντιθέτως τότε ακυρώνονται.

 

 

Σημαντικές πληροφορίες για τα στάσιμα κύματα: Όταν ένα οδεύων κύ΅α συναντηθεί με ένα άλλο κύμα που έχει ίσο πλάτος, αλλά αντίθετη διεύθυνση διάδοσης, τότε γίνεται συμβολή των δύο κυ΅άτων. Η συμβολή του προσπίπτοντος και του ανακλώ΅ενου κύ΅ατος δεν προκαλεί πάντοτε στάσιμα κύματα. Για να δημιουργηθεί και να διατηρηθεί το στάσιμο κύμα θα πρέπει να γίνει κάποιος συγχρονισμός των ταλαντώσεων σε σχέση με την πηγή που τις προκαλεί . Η ανάκλαση του κύματος σε σταθερό ση΅είο, προκαλεί ΅εταβολή της φάσης του κύματος. Το στάσι΅ο κύ΅α έχει ορισ΅ένα ση΅εία τα οποία έχουν μηδενικό (ή ελάχιστο) πλάτος ταλάντωσης και άλλα ση΅εία που έχουν ΅έγιστο πλάτος ταλάντωσης. Η θέση των ση΅είων αυτών δεν ΅εταβάλεται ΅ε τον χρόνο και για το λόγο αυτό τα κύ΅ατα που προκύπτουν λέγονται στάσι΅α. Π.χ. όταν πάλλεται μια χορδή, τα παραγόμενα κύματα οδεύουν και προς τις δύο κατευθύνσεις των άκρων της χορδής, όπου εκεί διακόπτονται και ανακλώνται προς το αρχικό σημείο ταλάντωσης και εκεί συναντιώνται. Το μέγιστο πλάτος ταλάντωσης είναι διπλάσιο από αυτό των αρχικών κυμάτων που συμβάλλουν. Τα σημεία τα οποία δεν ταλαντώνονται (όπως είναι τα άκρα της χορδής) ονομάζονται δεσμοί σε αντίθεση με τις λεγόμενες κοιλίες. Σ’ ένα στάσιμο κύμα, το ΅ήκος κύ΅ατος λ είναι η απόσταση ανά΅εσα σε δύο διαδοχικά ΅έγιστα ή δύο διαδοχικά ελάχιστα. Από τις γνωστές σχέσεις προκύπτει ότι το μήκος κύματος του στάσιμου κύματος είναι το μισό των αρχικών κυμάτων, δηλαδή λ=λ/2.

 

Βασικές διαφορές των στάσι΅ων από τα τρέχοντα κύ΅ατα:

α) Στα στάσιμα κύματα, το πλάτος της ταλάντωσης των κυμάτων δεν είναι το ίδιο σε όλο το μήκος. Μεταβάλλεται από ΅ηδέν έως 2 φορές από το πλάτος των αρχικών κυμάτων που συμβάλλουν και εξαρτάται από τη θέση τους. Στα τρέχοντα κύ΅ατα όλα τα ΅όρια/τμήματα ταλαντώνονται ΅ε το ίδιο πλάτος.

β) Στα στάσιμα κύματα δεν γίνεται μεταφορά ενέργειας ενώ στα τρέχοντα μεταφέρεται.

γ) Στα στάσιμα κύματα υπάρχουν σημεία που παραμένουν ακίνητα ενώ στα τρέχοντα κύ΅ατα όλα τα σημεία εκτελούν ταλάντωση.

δ) Στα στάσιμα κύματα τα σημεία του "ελαστικoύ" ΅έσου περνούν ταυτόχρονα από τη θέση ισορροπίας τους ενώ στα τρέχοντα κύ΅ατα σε διαφορετικές χρονικές στιγ΅ές.

ε) Στα στάσιμα κύματα δύο ση΅εία που απέχουν απόσταση ΅ικρότερη από λ/2 έχουν την ίδια φάση ΅εταξύ δύο δεσ΅ών ή διαφορά φάσης ίση ΅ε π εκατέρωθεν του δεσ΅ού, ενώ στα τρέχοντα κύ΅ατα δύο ση΅εία που απέχουν απόσταση ΅ικρότερη από λ έχουν διαφορά φάσης που κυ΅αίνεται από 0 έως 2π.

 

 

 

Η γωνιακή και η γραμμική ταχύτητα

 

Η περιοδική κίνηση έχει το χαρακτηριστικό ότι επαναλαμβάνεται η ίδια στον ίδιο πάντοτε χρόνο και αυτός ο χρόνος (t) ονομάζεται περίοδος (Τ). Η περίοδος είναι το αντίστροφο της συχνότητας δηλαδή Τ = 1/f . Στην κυκλική κίνηση, τα τόξα που διανύει ένα κυκλικά κινούμενο σώμα έχουν μήκος ανάλογο του χρόνου στον οποίο διανύονται (δηλαδή S = V t ). Ο χρόνος στον οποίο διανύεται το μήκος ενός τόξου ονομάζεται γραμμική ταχύτητα. Το μέτρο για τη γραμμική ταχύτητα υπολογίζεται από τον τύπο V = S / t (δηλαδή η ταχύτητα ισούται με το μήκος του τόξου που διανύθηκε δια το χρόνο που διανύθηκε). Εάν ο χρόνος t είναι ίσος με μία περίοδο (εάν t = T), δηλαδή για την ολοκλήρωση ενός κύκλου, τότε το τόξο που θα διανυθεί θα έχει μήκος S = 2 πR, δηλαδή το μήκος της περιφέρειας ενός κύκλου με ακτίνα R. Η ταχύτητα σε αυτή την περίοδο T για έναν πλήρη κύκλο θα είναι V = 2πR / T.

Για κάθε τόξο που διανύεται, η νοητή ακτίνα μετακινείται κατά μία αντίστοιχη γωνία Δφ. Σε μία πλήρη περιστροφή, η ακτίνα διαγράφει πάντα μία γωνία φ= 360 μοιρών. Το μήκος του τόξου που διανύεται κατά την ομαλή περιστροφή της νοητής ακτίνας δεν είναι το ίδιο για κάθε μήκος της ακτίνας. Το μήκος του τόξου που διανύεται στην πιο μεγάλη ακτίνα (πιο μακριά από το κέντρο) είναι μεγαλύτερο από το μήκος του τόξου που διανύεται σε πιο μικρή ακτίνα (πιο κοντά στο κέντρο) με την ίδια ομαλή περιστροφική κίνηση. Ενώ η ακτίνα (στην ομαλή κυκλική κίνηση) αλλάζει γωνία με την ίδια ταχύτητα για οποιοδήποτε μήκος της ακτίνας (γωνιακή ταχύτητα ονομάζεται, ω = γωνία φ / t = 2π / Τ = 2 π f ) δεν διανύονται τα ίδια μήκη τόξων για κάθε μήκος της ακτίνας. Μπορούμε να πούμε, ότι η μετακίνηση στο άκρο της ακτίνας από ένα σημείο μέχρι ένα άλλο σημείο του τόξου δεν γίνεται με την ίδια ταχύτητα για όλα τα παράλληλα τόξα που διανύονται από όλα τα σημεία της ακτίνας (αυτή ονομάζεται γραμμική ταχύτητα). Από τις σχέσεις V = 2πR/ Τ και ω =2π /Τ βγαίνει η σχέση που δίνει τη γραμμική ταχύτητα (στην περιφέρεια) V = ωR. Μονάδα της γωνιακής ταχύτητας είναι το ακτίνιο ανά δευτερόλεπτο (1rad /sec). 1rad/sec = 0,159Hz και 1Hz =6,283 rad/s.

 

Κυκλική ομαλή κίνηση : Η επιτάχυνση στην ομαλή κυκλική κίνηση δεν αυξομειώνει την ταχύτητα, έχει όμως ως συνέπεια την απόκλιση από την ευθύγραμμη κίνηση. Η ταχύτητα μπορεί να παραμένει η ίδια και η μετατόπιση να γίνεται κυκλικά και αυτό οφείλεται στην επιτάχυνση που στην συγκεκριμένη περίπτωση της περιστροφικής κίνησης ονομάζεται κεντρομόλος (aκ). Θεωρείται κάθετη στην ταχύτητα και με κατεύθυνση προς το κέντρο της τροχιάς (aκ = V2 /r ). Το μήκος της περιφέρειας του κύκλου είναι 2π φορές μεγαλύτερο από το μήκος της ακτίνας του και η ταχύτητα είναι V = 2πr / T).

 

 

 

Αφού έχει οριστεί μία ανώτατη ταχύτητα αυτό σημαίνει, ότι υπάρχει ένα μέγιστο μήκος που μπορεί να διανυθεί στη μονάδα του χρόνου (2,997924 x108 μέτρα σε ένα sec) ή ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα, στο οποίο μπορεί να διανυθεί μία μέγιστη απόσταση και ποτέ μεγαλύτερη (1sec για μήκος 2,997924 x108 m = 0,3335641 x10-8 sec/1m). Στην περίπτωση της κυκλικής κίνησης, θα υπάρχει ένας μέγιστος αριθμός κύκλων που μπορούν να "διανυθούν" στη μονάδα του χρόνου ή ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα (περίοδος), στο οποίο μπορεί να γίνει ένας μέγιστος αριθμός περιστροφών. Με άλλα λόγια, στην κυκλική κίνηση το ανώτατο όριο στην ταχύτητα συνδέεται με ανώτατο όριο στη συχνότητα.

 

Χρήσιμη πληροφορία για την ενέργεια των υλικών σωμάτων: Το γινόμενο της σταθερής δύναμης που μετατοπίζει το σημείο εφαρμογής της κατά τη διεύθυνσή της επί τη μετατόπιση, ονομάζεται έργο (W = F Χ). Το έργο εκφράζει την ενέργεια που μεταφέρεται από ένα σώμα σε ένα άλλο ή που μετατρέπεται από μία μορφή σε μία άλλη. Στην περίπτωση που η δύναμη σχηματίζει γωνία θ με τη μετατόπιση το έργο δίνεται από άλλη σχέση (W=F cosθ Χ ). Όταν η δύναμη είναι κάθετη 90º στη μετατόπιση τότε το έργο θεωρείται μηδέν. Ένα παράδειγμα δύναμης, που το έργο της θεωρείται μηδέν είναι η κεντρομόλος δύναμη στην κυκλική κίνηση και η κάθετη αντίδραση που δέχεται ένα σώμα, όταν κινείται πάνω σε μία επιφάνεια.

Χρήσιμη πληροφορία από την ηλεκτροτεχνία: Όταν η τάση και η ένταση του ρεύματος βρίσκονται σε φάση τότε ο καταναλωτής απορροφά συνεχώς ενέργεια, χωρίς να την επιστρέφει πίσω στην πηγή. Αντίθετα, όταν η διαφορά φάσεως μεταξύ της τάσης και της έντασης είναι 90º ή -90º μοίρες τότε δεν καταναλώνεται ενέργεια.

 

Να παρατηρήσουμε, ακόμα, ότι η ενέργεια στην περίπτωση του κενού χώρου και της δημιουργίας της ύλης, δεν εκφράζεται από τη μετατόπιση σε ευθύγραμμη κίνηση και η δύναμη πρέπει να είναι σχεδόν κάθετη στη μετατόπιση, "σχεδόν" ώστε το έργο να μην είναι τελείως απομονωμένο, μηδενικό και χωρίς σύνδεση με άλλες εξωτερικές δυνάμεις. Η ενέργεια στην περίπτωση του κενού χώρου και της δημιουργίας της ύλης, εκφράζεται από την κυκλική μεταβολή και από τον αριθμό των κύκλων (δηλαδή από τη συχνότητα f στη μεταβολή μίας ποσότητας).

 

 

Διαβάστε ακόμα: πηνίο, πυκνωτής, εναλλασσόμενο ρεύμα, συντονισμός  

 

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

αντίφαση ανάμεσα στην έννοια της διατήρησης της ενέργειας με τον ατελείωτο χρόνο και το άπειρο μήκος στο χώρο

 


*

κοσμολογία, κοσμολογικη θεωρια,  αστροφυσική, κυκλικός χρόνος και περίοδος, σταθερό σύμπαν, ολοκληρωμενο συμπαν, μάζα και υλη, βαρύτητα και ηλεκτρομαγνητισμος, πεπερασμενος χώρος και ύλη, ενεργεια του κενού

 

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2012

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +