*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

 

 

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

 ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΑΖΑ ΜΕ ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΗΣ ΜΑΖΑΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ PLANCK

 

 

ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΚΑΡΑΜΙΧΑ

 

 

Ο γνωστός τύπος GM/r2 μας δίνει την επιτάχυνση g που προκαλεί η δύναμη της βαρύτητας ενός σώματος με μάζα Μ, δηλαδή g = G M / r2 . Εάν λοιπόν βάλουμε τα στοιχεία του πλανήτη μας θα βρούμε περίπου την επιτάχυνση που προκαλεί το βαρυτικό πεδίο του στην ακτίνα r.

Εάν ο τύπος γίνει Gm/r το αποτέλεσμά του σε μονάδες είναι ταχύτητα στο τεράγωνο V2 . Με ρίζα στο αποτέλεσμα απομένει καθαρά η ταχύτητα V, δηλαδή V = √GM/r. Η ταχύτητα περιφοράς των δορυφόρων γύρω από τη γη δίνεται από αυτή τη σχέση.

Ο Ευάγγελος Καραμίχας, σκέφτηκε να βάλει στον τύπο V = √GM/r τα στοιχεία ενός υποατομικού σωματιδίου, όπως το καλά γνωστό μας ηλεκτρόνιο. Εδώ όμως έκανε μία παρατυπία και στον παρανομαστή έβαλε για ακτίνα το μήκος Compton του ηλεκτρονίου (λ=h/Me c) και όχι τη καθαρά γεωμετρική ακτίνα, όπως αυτή των ουράνιων σωμάτων. Πάντως, η μονάδα που έχει το χαρακτηριστικό αυτό μήκος στο ηλεκτρόνιο είναι σωστή για να δώσει ένα αποτέλεσμα σε ταχύτητα. Για το ηλεκτρόνιο βρήκε: V = √GM/r → (6,6725 x10-11 ) x (9,10938 x10-31 ) / 0,24263 x10-11 =  =60,7823 x10-42 / 0,24263 x10-11 =250,5145 x10-31 =25,05145 x10-30 → √25,05145 x10-30 =5,0051 x10-15 m/sec.

Έκανε το ίδιο για το πρωτόνιο και για το νετρόνιο και βρήκε μία μεγαλύτερη ταχύτητα. Αυτή την ταχύτητα Vg την αποκαλεί "βαρυτική ταχύτητα", προφανώς διότι προκύπτει από τον τύπο που δίνει ταχύτητα μέσα σε βαρυτικό πεδίο ή σε κάποια σχέση με αυτό. Πολύ λογικά σκέφτηκε και παρατήρησε ότι για κάθε ταχύτητα Vg που βγαίνει με αυτό τον τύπο μπορεί να ισοδυναμεί θεωρητικά ένα σωματίδιο ορισμένης μάζας Μ. Όπως και αντίστροφα, για κάθε σωματίδιο μπορεί να υπολογιστεί μία ορισμένη αντίστοιχη ταχύτητα Vg. Αν όμως η ταχύτητα του φωτός c είναι η ανώτερη ταχύτητα μέσα στο Σύμπαν, τότε πόση μάζα θα έχει το σωμάτιο, του οποίου θα βρίσκαμε την ταχύτητα c ;

Παρατήρησε, ότι για να βγει στο αποτέλεσμα η ταχύτητα c του φωτός από τον τύπο V = √GM/r η μάζα πρέπει να γίνει ίση με την αποκαλούμενη στη φυσική μάζα Planck Mpl = (hc /G) .

Δηλαδή c = √GMplanck /λplanck 

και ισχύουν οι σχέσεις:  m / v = Mplanck / c → Mplanck / m = c / V

 

Vm =m c / Mplanck = √(G m / λm)

 

Δηλαδή οι παρατηρήσεις και οι σχέσεις του με όριο τη μάζα Πλανκ και την ταχύτητα του φωτός c οδηγούν πιο απλοποιημένα στις παρακάτω σχέσεις :

Mmax & Vmax equations

 

Vm = Μ c / Mpl = √G M / r = Vg

Στον τύπο που προκύπτει θεωρητικά η μάζα Planck (Mpl=√hc/G) συναντιούνται τρεις καθοριστικές σταθερές. Εάν μάζα m = Mpl (δηλαδή 5,4562465 x 10-8 kg) τότε η ταχύτητα V είναι του φωτός (δηλαδή V=c= 2,997 924 5 x 108 m/sec).

 

Εάν ορίσουμε την ελάχιστη ποσότητα μάζας (δηλαδή m=Mmin= 0,7372496 x10-50 kg), τότε προκύπτει μία ελάχιστη ταχύτητα Vmin

V= Μ c/Mpl Vmin = Μmin c / Mpl =

(0,737249677 x10-50 kg) x (2,997 924 5 x 108 m/sec) / 5,4562465 x 10-8 kg = 0,40508042 x 10-34 m/sec

 

Η ελάχιστη ταχύτητα Vmin που αντιστοιχεί στην ελάχιστη μάζα Mmin είναι ίδιος αριθμός με το μήκος Compton της μάζας Πλανκ Mpl, δηλαδή Λpl = 0,4050804 x 10-34 m

 

Η παραπάνω εξίσωση της ταχύτητας λύνεται ως προς μάζα: Μ = Mpl x V/c . Δηλαδή, εάν η ταχύτητα V δεν μπορεί να ξεπεράσει την ταχύτητα του φωτός c τότε και η μάζα Μ δεν μπορεί να ξεπεράσει τη μάζα Πλανκ Μpl. Επίσης Mpl = Μ c / v → Mp / Μ = c / V  (όπου V η "βαρυτική" ταχύτητα της μάζας Μ).

 

 

Εισαγωγή της ταχύτητας Vg

 

M = Mpl V / c m = (h fpl /c2 ) x (V /c)

Εάν V =c τότε M =Mplanck

 

ή  M = (h / fpl Λp2 ) V / c  Mpl = h / λm Vm

Εάν V =c και λ = Λp τότε M =Mpl . Εάν λ = το λ της ζητούμενης μάζας και V η "βαρυτική" ταχύτητά της τότε το M = Mpl .

Εάν λ = το λ της ζητούμενης μάζας και V =c τότε το M= η ζητούμενη μάζα

 

Vc = h / M λm = c                    Vm = h /Mpl λm                  c2 = h fpl /Mpl

 

 

ΣΤΑΘΕΡΑ  λ x M

M λm = 2,2102 x10-42 = h/c = h/Λp fpl = Mmin x c

 

ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ

 

fm = Em / h = M c2 / h = M / Mmin

λm = h / m c = c / fm

h = M c λm = M λm2 fm

Μ = h / fm λm2 = h fm / c2 = h / c λm = h G / λm x 0,02

 

Mpl = h fpl / c V = Mpl = h / λm Vm

 

Vm = M c / MplVm = h /Mpl λmVm = h / (h fpl/c2 ) λm

 

Vm = c2 / fpl λm →  Vm = Λp c / λm = 1,2143 x10-26 / λm

 

Vm = Λp c / λm = Λp fm

 

fpl =συχνότητα Πλανκ, Vm=αντίστοιχη ταχύτητα της μάζας m, Λp=Μήκος Compton της Mplanck

 

ΣΤΑΘΕΡΑ 1,2143 x 10-26 (m2 /sec)

 

pl c ] = [h /Mpl ] = [c2 / fpl] = [fpl Λp2 ] =m Vm ] = 1,2143 x 10-26

 

ΣΤΑΘΕΡΑ ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΣΤΑΘΕΡΩΝ (ΜΑΖΑ ΠΛΑΝΚ)

 

Mpl = h / λm Vm   ή   Mpl = h / 1,2143 x 10-26

 

 

Η μάζα ενοποίησης είναι μία ποσότητα που παραμένει σταθερή από τις μεταβολές των επιμέρους σταθερών. Η ύλη θα φανεί ότι οφείλει την ύπαρξή της στην παραβίαση των σταθερών και ίσως στο μικρό χρονικό διάστημα που η παραβίαση αυτή αίρεται και η σταθερότητα επαναφέρεται. Οι επιμέρους σταθερές αποτελούν τα ακραία όρια αυτών των μεταβολών στην κίνηση και στην ενέργεια, που φαίνεται πως ξεκινάει από κυματική μεταβολή στην ενέργεια του κενού χώρου.

 

 

Mpl = √ 50 c2 h = c √ 50 h

 

 

 

Θα παρατηρήσουμε, ότι όλες οι ποσότητες ενέργειας, συχνότητας, μήκους, ταχύτητας και λοιπά μπορούν να μετατραπούν η μία στην άλλη και τελικά να μετατραπούν σε χιλιόγραμμα και να εκφραστούν με τον όρο της "μάζας". Στη δομή της ύλης όμως, δεν βρίσκεται τόσο μεγάλη ποικιλία από σωματίδια για τη δημιουργία της μάζας και αντιθέτως γίνονται μεταβολές από τις οποίες προκύπτει ένας σχετικά μικρός αριθμός από τα θεωρητικώς δυνατά σωματίδια με πιο εντοπισμένη παρουσία. Ελάχιστα από αυτά τα σωματίδια, όπως το ηλεκτρόνιο και τα νουκλεόνια παρουσιάζονται πιο καθοριστικά, πιο σταθερά και πιο ξεχωριστά για την ύπαρξη της ύλης. Πρέπει να βρούμε την αιτία και τις προϋποθέσεις για τις οποίες υπάρχουν αυτά τα ελάχιστα σωματίδια με αυτές τις ιδιότητές τους και όχι κάποια άλλα από τα πολυάριθμα δυνατά των θεωρητικών υπολογισμών. Τι διαφοροποιεί την ενέργεια h f από την ενέργεια h f της μάζας?

 

 

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

 

Mplanck = √(hc /G) = h / c Λpl

Mplanck = fpl x h/c2 = 5,4562465 x 10-8 kg

Mpl = Μάζα Πλανκ, fpl = Συχνότητα Mpl, Λp = Μήκος Mpl, Vm = Ισοδύναμη ταχύτητα μάζας

 


*

 

E = hc /λ = m c2       και        M = h / cλ = Ε / c2

 

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2012

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +