*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή...  Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

* Το άνοιγμα της σελίδας συνοδεύεται από pop up παράθυρο το οποίο μπορείτε να επιτρέψετε, εάν ζητηθεί

ΣΕΛΙΔΑ 3 από 3

ΗΘΙΚΗ  ΚΑΙ  ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

 

 

 

Ο άνθρωπος είναι ζώο ηθικό με δυνατότητα αυτοδιαμόρφωσης, με συμπεριφορά αυτο-προσδιορισμένη, με δημιουργική δράση, αυτοκαθορίζεται με τις απόψεις και με την εμπειρία του και λαμβάνει τις συνέπειες της δράσης και των σχέσεών του μέσα στο φυσικο-κοινωνικό περιβάλλον. Η εξέλιξη και η δημιουργική δράση φέρνουν αλλαγή, αποσταθεροποίηση, διατάραξη, αμφισβήτηση, ανατροπή, δυσαρέσκεια, προβλήματα και η λογική υπηρετεί στην επαναφορά της ισορροπίας και για την επίλυση των νέων προβλημάτων, αξιοποιώντας την εμπειρία και τη γνώση. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να αρκείται στην επιβίωση και να ζει σταθερά ευχαριστημένος και εφησυχασμένος με μόνη διατάραξη της ηρεμίας του, τη στιγμή που θα πεινάσει, θα διψάσει, θα συνουσιαστεί και θα δεχθεί μία επίθεση. Είναι δημιουργικός, προκαλεί προβλήματα και για την επίλυση των προβλημάτων πρέπει να αντιδράει σε αυτά.

 

Θα ήταν ανισορροπία να παραμένει κάποιος αδιάφορος ή ευχαριστημένος, όταν συντρέχουν λόγοι για να ανησυχήσει, για να λυπηθεί, ακόμα και για ν’ αυτοκτονήσει, όσο σκληρό κι αν ακούγεται αυτό! Για να μην πούμε, ότι θα ήταν παράλογο να συμπεριφερθεί με «λογική», με ηρεμία και με άνεση χρόνου, όταν του αφαιρείται αυτή ακόμα η δυνατότητα, όταν γίνεται υποχείριο, μέσο εκμετάλλευσης, όταν του επιβάλλονται περιορισμοί στο δικαιωματικό αυτο-καθορισμό του (στην ελευθερία του) και όταν εισπράττει τις συνέπειες από στιγμές ανισορροπίας των άλλων. Εδώ έρχεται να «καθαρίσει» η ευφυής λογική που αποβλέπει στο προσωπικό συμφέρον μας, με την οποία θα μπορέσουμε να ανεχθούμε και να διατηρήσουμε την ηρεμία μας ώσπου ν’ αντιδράσουμε την ευνοϊκή στιγμή, με πιο επιτυχή τρόπο. Τον υγιή άνθρωπο πρέπει να τον χαρακτηρίζει η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και αυτό δεν επιτυγχάνεται πάντα χωρίς να προκληθούν νέα προβλήματα. Η φυγή από τα προβλήματα, η αδιαφορία και ο εφησυχασμός μέσα από αυταπάτες με αντάλλαγμα την ψυχική ηρεμία και υγεία δεν αποτελούν επιλογή όλων των ανθρώπων.

 

Τι λογική και τι ηθική μας διδάσκουν και διεκδικούν όλοι για τον εαυτό τους, όταν με τον καθημερινό τρόπο ζωής τους αποδέχονται, ανέχονται, συνεργάζονται, τροφοδοτούν και υποστηρίζουν δραστηριότητες, που παράγουν τις χειρότερες μορφές αδικίας; Έχουν το θράσος να επικαλούνται το καλό μας και να αναζητούν τρόπους επίλυσης των προβλημάτων με τις τραγελαφικές απόψεις τους, με το δεδομένο ότι ορισμένα προβλήματα πρέπει να τα αφήσουμε έξω σαν άσχετα και ότι πρέπει να συμβιβαστούμε με το ψέμα και με το δίκαιο του ισχυρού!

 

Η αδιαφορία και η φυγή από το θεωρητικό προβληματισμό, αυτή και μόνο σημαίνει πολλά. Αποκαλύπτει ένα ψέμα πίσω από τον ακραίο τρόπο με τον οποίο μερικοί εκφράζουν τη διαφωνία τους και αντιδρούν, όταν τους αμφισβητούμε τις θρησκευτικές και φιλάνθρωπες απόψεις τους. Εάν κάποιος είναι πολύ ευαίσθητος στην αδικία και στη δυστυχία των άλλων, τότε πρέπει να βάλει μέσα στον τρόπο ζωής του τον προβληματισμό για την αδικία, τη δυστυχία, το νόημα της ζωής και την αναζήτηση της αλήθειας. Αν είναι τόσο πολύ ευαίσθητος, θα πρέπει να είναι και πολύ σκληρός με όλους εκείνους που έχουν στον τρόπο ζωής τους το ψέμα, την απάτη, την εκμετάλλευση ανθρώπων, τις επιδιώξεις  τους ακόμα και με την ατυχία των άλλων. Δεν πρέπει να παραξενεύει το φαινόμενο του ανθρώπου, που μιλάει για την αγάπη, το Θεό, για την αξία της ανθρώπινης ζωής, που με τη συμπεριφορά του δεν βλάπτει, αντιθέτως βοηθάει, αλλά αυτός μπορεί να είναι ο χειρότερος του κόσμου και αν δεν είναι να γίνει!

 

Η αλήθεια μας αποκαλύπτει την πραγματικότητα, διορθώνει την διαστρεβλωμένη αντίληψη, συνυπολογίζει όλες τις απόψεις, στρέφει την προσοχή στην άγνοια. Η αλήθεια είναι το δίκαιο στη θεωρία, το δίκαιο περιορισμένο στη γνώση και στη διάνοια. Όμως δεν σταματάει στη θεωρία. Η αλήθεια καθοδηγεί τη διάνοια στις σκέψεις και στις επιλογές της, την αποτρέπει από το ψέμα, ρυθμίζει τη συμπεριφορά μας και εξασφαλίζει τη συνεννόηση. Η αλήθεια τελικά συμπίπτει με την αμεροληψία, το δίκαιο και τη δικαιολογημένη ευτυχία.

Το δίκαιο είναι η αλήθεια εξωτερικευμένη με τη συμπεριφορά και τις σχέσεις μας. Αλλά για τον ίδιο λόγο, η αλήθεια και το δίκαιο συγκρούονται με το ψέμα, το λάθος και την αδικία… Η γνώση, ο λόγος, η απόδειξη, η ανάδειξη της αλήθειας, η διαφωνία, η αμφισβήτηση, η γελοιοποίηση της επιπολαιότητας, η απειθαρχία αυτά είναι τα αποτελεσματικότερα μέσα, χωρίς τα οποία δεν μπορούμε να αισιοδοξούμε.

 

Θα έπρεπε να μην πράττουμε ποτέ το κακό, να μη χάνουμε ποτέ τη λογική μας, ν’ ανεχόμαστε απεριόριστα, να τους ευχαριστούμε όλους και να βοηθάμε σε όλες τις περιπτώσεις, εάν δεν υπήρχαν οι άπειροι λόγοι κι αιτίες που μας οδηγούν στο κακό. Μη συγχέουμε το «θα έπρεπε» με το «πρέπει». Πολλά θα έπρεπε να πράττουμε και να μην πράττουμε εάν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Όταν η ηθική παραβλέπει και αγνοεί την πραγματικότητα, τότε δεν μπορεί ν’ αποφύγει τη σύγκρουση μαζί της και με την εμπειρία. Η ανθρώπινη λογική δεν μπορεί να αγνοήσει την πραγματικότητα και να αρκείται σε υπερβολικές και ουτοπικές απόψεις περί του «καλού», εξαιτίας της αδυναμίας να είμαστε πάντοτε καλοί και του φόβου μήπως τροφοδοτήσουμε το «κακό».

 

Να είμαστε καλοί με επίγνωση πως συμπεριφέρεται και διανοείται ένας κακός και έτοιμοι να αντιδράσουμε με γενναιότητα και σκληρότητα όταν χρειαστεί. Όχι καλοί από ανοησία, από δειλία κι από άλλο συμφέρον. Επιθυμούμε την ειρήνη, την αρμονική συμβίωση, να βοηθήσουμε και να επιλύσουμε τα προβλήματα με λογικό και φιλήσυχο τρόπο. Με ποιους όρους, όμως και για ποιους σκοπούς ; Ποια ειρήνη, όταν η καθημερινή ζωή μας είναι ανυπόφορη, όταν η αδικία θεριεύει, όταν η αλήθεια φυλακίζεται, όταν η ζωή πολλών συνανθρώπων θυσιάζεται για τα φιλόδοξα σχέδια κάποιων ισχυρών, όταν επιβάλλονται ανόητες αξίες και πολλαπλασιάζονται οι αιτίες των διαφωνιών και των συγκρούσεων; Επιθυμούμε την ειρήνη χωρίς αδικία, εκμετάλλευση, καταπίεση, αυταπάτες και παράλογους όρους. Επιθυμούμε να βοηθήσουμε, αλλά πρέπει εμείς οι ίδιοι να είμαστε καλά, να μας περισσεύουν δυνάμεις και να μην έχουμε αυταπάτες. Μόνο που ερχόμαστε στον κόσμο και βλέπουμε τόση αδικία, βιαιότητα, ανισότητα, παραλογισμό, δυστυχία και εγωισμό γύρω μας αυτό είναι αποθαρρυντικό και προδίδει πόσο αξιόπιστες είναι πολλές από τις πολιτικοκοινωνικές απόψεις που παπαγαλίζουν ή μας προβάλλουν πολλοί επαγγελματίες.

 

Όσο θα υπάρχουν άνθρωποι, των οποίων οι προτεραιότητες και οι διαθέσεις είναι να υπερισχύσουν από τους άλλους, να επιβάλλουν τις απόψεις τους, να αρκούνται στις υλικές απολαύσεις τους, να μη διανοούνται για όσα δεν βρίσκονται στο οπτικό τους πεδίο και να εκμεταλλεύονται αδίστακτα ζωντανούς και νεκρούς, δυστυχώς δεν θα πάψει να υπάρχει δυστυχία και αδικία. Το πρόβλημα δεν είναι να αρθεί η ανισότητα στον ισχυρό και τον αδύνατο και πώς θα καταφέρουμε να μην «τρώει» ο ένας τον άλλο. Το ζήτημα είναι ποιος πρέπει να «τρώει» ποιόν, ποιος θα τιμωρείται και θ’ αποτρέπεται και ποιος θα ενθαρρύνεται.

 

Κανένας δεν αρκείται και δε βασίζεται πάντοτε στον κοινά αναγνωρισμένο τρόπο απόδοσης της θεσμοθετημένης δικαιοσύνης. Θα μπορούσε να αποδοθεί η δικαιοσύνη μόνο έτσι μέσα από τα δικαστήρια, με βάση τους νόμους και τον ποινικό κώδικα ; Υπήρξε ποτέ πλήρης και ισορροπημένη απόδοση δικαιοσύνης από τον άνθρωπο εδώ στη Γη; Τι γίνεται με τις περιπτώσεις που η αδικία γίνεται με πιο έμμεσο τρόπο ή με τη συμβολή χιλιάδων ανθρώπων και όχι από λίγους ξεχωριστούς υπαίτιους, όπως λ.χ. με την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος ή στη διάρκεια ενός πολέμου; Τι γίνεται όταν οι υπαίτιοι συνεργάζονται με την αποδεκτή εξουσία μίας χώρας ή όταν την επηρεάζουν και μπορούν να την αποσταθεροποιήσουν ή να προκαλέσουν κοινωνική αναταραχή και πολιτικές συγκρούσεις;  Κάποιοι έχουν μεγάλη περιουσία και κάπως λυμένο το οικονομικό τους πρόβλημα με παρανομίες και γενικά με την κακοποιό δράση τους. Όπως με το λαθρεμπόριο όπλων, την παραγωγή και τη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, με ληστείες και κλοπές, με εκμετάλλευση της εργασίας ανηλίκων, με τη μαστρωπία, αποδεχόμενοι χρηματικά ποσά με αντάλλαγμα να παραβιάσουν συμφωνίες και το καθήκον τους. Τέτοιες περιπτώσεις ανέκαθεν υπήρχαν πολλές. Από την άλλη, υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι, που για διαφορετικούς λόγους, ηθικούς, ψυχολογικούς και διανοητικούς, οι ίδιοι δεν ευνοούν την τύχη τους στα οικονομικά. Υπάρχουν αφελείς, ονειροπόλοι, ανασφαλείς, συναισθηματικοί, ιδεολόγοι, με ιδιαιτερότητες, με ιδιόρρυθμα ενδιαφέροντα, με ιδιαίτερες ψυχολογικές αντιδράσεις, με χαμηλούς στόχους, οι οποίοι αδυνατούν ή δυσκολεύονται να ζήσουν αξιοπρεπώς. Δεν θα έπρεπε η Πολιτεία και ο τρόπος διακυβέρνησης να δημιουργούν αποθαρρυντικές συνθήκες για τους πρώτους και να προστατεύουν και να ευνοούν τους δε; Μάλλον θα ήταν άδικο και παράλογο να μην αποδίδεται δικαιοσύνη με κανέναν άλλο τρόπο, τη στιγμή που ξεφεύγουν πολλές αδικίες και παρανομίες στην καθημερινή ζωή με όλες τις λεπτομέρειές της, για διάφορους λόγους.

 

Οι ελλείψεις των νόμων, η κακή οργάνωση του Κράτους, η αδιαφορία της κοινωνίας επιτρέπουν δραστηριότητες επιζήμιες, ανήθικες, εκμεταλλευτικές για τον συνάνθρωπο. Δεν θα έπρεπε να αισθανόμαστε ήσυχοι να εκμεταλλευόμαστε τις νομικές ελλείψεις της πολιτείας. Τέτοιες κερδοσκοπικές δραστηριότητες, που τροφοδοτούν την αδικία και υποθηκεύουν το μέλλον δεν θα έπρεπε να επιτρέπονται από εμάς τους ίδιους! Ποιος θα μας προστατέψει από αυτούς που δεν τις απαγορεύουν στον εαυτό τους ;

Πολλές άδικες πράξεις και παρανομίες δεν γίνονται ποτέ γνωστές ή τουλάχιστον όταν πρέπει, σκόπιμα ή από αδυναμία δεν τιμωρούνται, πολλές άλλες δεν τιμωρούνται αρκετά ή τιμωρούνται αυστηρότερα με αβάσιμα καθορισμένες ποινές και από αδυναμία διασφάλισης της ποινής. Δεν είναι αδικία να αποδίδεται η δικαιοσύνη μετά από απελπιστικά χρονικά διαστήματα, με μεγάλα έξοδα, με χάσιμο πολύτιμου χρόνου, με αλλαγή των σχεδίων μας και με αφάνταστες άλλες συνέπειες στη ζωή μας; Πόσοι δεν έχουν πράξει σε κάποια στιγμή της ζωής τους μία μικρή παρανομία, μία σκόπιμη ή μη πράξη που θα μπορούσε να θεωρηθεί αντίθετη προς τους νόμους;

Πόσοι θα μπορούσαν να βγουν «καθαροί» μετά από μία κακόπιστη προσπάθεια να τους βρουν ενοχοποιητικά στοιχεία; Σε άλλες περιστάσεις, με διαφορετική τύχη θα είχαμε εκτεθεί στο κοινωνικό περιβάλλον μας έως και τιμωρηθεί με απίστευτα σκληρή ποινή. Ο λαβύρινθος των νόμων και η πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων στις νεότερες κοινωνίες κάνουν πιο δυνατό από ποτέ τον κίνδυνο να παρανομήσουμε και να καταδικαστούμε για πράξεις ή παραλείψεις, οι οποίες δεν είναι κακές από ηθική σκοπιά ή είναι αδιάφορες. Υπάρχουν φυλακισμένοι άνθρωποι για πράξεις που δε συνδέονται πάντοτε με διεφθαρμένο εσωτερικό κόσμο, συχνά από κακή τύχη και πραγματικά μετανιωμένοι. Αντιθέτως, αναρίθμητοι διεφθαρμένοι και κακοποιοί, με την οικονομική τους ισχύ, τα αξιώματα και την τύχη τους βρίσκονται έξω από τις φυλακές, οι περισσότεροι με την αυταπάτη ότι είναι καλύτεροι από τους πρώτους.

 

 

Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που αποδίδεται δικαιοσύνη με μη αναγνωρισμένο και νόμιμο τρόπο σε στιγμές, που θα ξέφευγε η αδικία ή δεν θα καταδικαζόταν. Λ.χ. όταν πράξουμε βίαια και τραυματίσουμε ή θανατώσουμε έναν κακοποιό, ο οποίος απειλεί άμεσα τη ζωή μας ή της οικογένειάς μας.

Δεν είναι τρελοί όλοι οι άνθρωποι, οι οποίοι αντιλαμβάνονται την ανεπάρκεια, τα κενά, την αβασιμότητα στους γραπτούς νόμους και για τη φυσική δυσκολία ν’ αποδίδεται δικαιοσύνη μόνο με τον κοινά αποδεκτό τρόπο και γι’ αυτό είναι από καχύποπτοι έως αδιάφοροι και ανεύθυνοι πολίτες. Γιατί κάποιος απελπισμένος δεν πρέπει να καταφύγει σε δικό του τρόπο αντίδρασης και απόδοσης δικαιοσύνης, δηλαδή στην αυτοδικία; Τι πρέπει να γίνει όταν οι νόμιμοι τρόποι δεν μπορούν ν’ αντεπεξέλθουν σε όλες τις καθημερινές περιπτώσεις αδικίας και παραβιάσεων ή όταν η επιδίωξη για δικαιοσύνη με νόμιμο τρόπο απαιτεί άδικες θυσίες και αποτυγχάνει; Τότε, πώς αλλιώς μπορεί να βρει κάποιος το δίκαιό του και να βοηθήσει τον εαυτό του;

 

Με τον όρο της αυτοδικίας δεν εννοώ μόνο τις πιο ακραίες μορφές βίας, τον ξυλοδαρμό και το φόνο. Η διακοπή της επικοινωνίας, της συνεργασίας, της φιλικής σχέσης, η απλή αμφισβήτηση της αξιοπιστίας, η γελοιοποίηση, η αδιαφορία, συνηθισμένες καθημερινές κινήσεις αποτελούσαν ανέκαθεν έξυπνους φυσικούς τρόπους αντίδρασης και αναζήτησης του δικαίου. Εκεί που κάποιος θα ήθελε να χτυπήσει, να σκοτώσει ή να συμπεριφερθεί με έναν βάρβαρο και επιπόλαιο τρόπο, μπορεί να βρει άλλους τρόπους, οι οποίοι θα είναι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, αποτελεσματικοί και χωρίς τις έννομες συνέπειες, όπως αυτών των ακραίων τρόπων βίαιης συμπεριφοράς.

Μπορούμε χωρίς να φθάσουμε στα άκρα και με πιο μακροχρόνια επιδίωξη και το συνηθίζουμε σε πολλές περιπτώσεις, να επιτύχουμε το ίδιο αποτέλεσμα. Να εξαναγκάσουμε τον άλλο σε υποχώρηση, σε συμβιβασμό, σε φυγή, να του αλλάξουμε την άποψη με τρόπο, που μόνο σ’ εκείνον επιτυγχάνει. Όπως λ.χ. όταν εκείνος κινδυνεύει να εκτεθεί και να ζημιωθεί από κάπου αλλού, αυτό εμείς μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε και να τον πιέσουμε. Κάτι επώδυνο μπορεί για κάποιον άλλο να είναι από αδιάφορο έως και επιθυμητό. Λ.χ. ένα γιαούρτι στο πρόσωπο μπορεί να είναι πολύ χειρότερο από το να έχανε ένα υπολογίσιμο χρηματικό ποσό. Ενώ σε άλλη στιγμή ή ένας άλλος θα ανεχόταν πολλά… γιαούρτια.

Στην καθημερινή ζωή, συχνά βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση και πιεζόμαστε για να πράξουμε επιπόλαια, βιαστικά, αντικανονικά, βίαια και παράνομα. Μπορούμε ν’ αμυνόμαστε και να ξεπερνάμε πολλές δυσκολίες με απρόβλεπτους, πρωτότυπους και ανορθόδοξους τρόπους, εκεί που κάποιος θα ανέμενε το συνηθισμένο, τον άμεσο και γνωστό, στον οποίο ρέπει ο άνθρωπος από την ορμή των συναισθημάτων του.


 

Π Ι Σ Ω

 

ΜΕΡΙΚΑ " Ο Χ Ι "  ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΛΕΓΑΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ !

 

Η Ηθική και η Λογική μπορούν με την επεξεργασία των εννοιών, χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις, να οδηγήσουν σε αδιέξοδο και αυτο-ανατροπή πολλές αξίες, σκοπούς, τρόπους ζωής, ευφυείς θεωρίες και νόμους.

Μήνυμα χωρίς χρέωση... προς φιλόδοξους σπουδαστές της νομικής και ιδεολόγους επαναστάτες: Γράψτε ένα εκρηκτικό βιβλίο με ιστορική αναδρομή για την ανθρώπινη βλακεία στην πολιτική ζωή, για την ασάφεια, τα κενά, τις υπερβολές, τις ασυνέπειες και τις αυθαιρεσίες που θα βρεις με το κιλό σε νομικά βιβλία, στις πολιτικές επιστήμες, στην εφαρμογή των πολιτικών συστημάτων, στην άσκηση της κρατικής εξουσίας. Σπείρε τη διαφωνία και την αμφιβολία για τις πολιτικές ιδέες, στη δημοσιογραφία και μέχρι το δικαστικό χώρο. Βάλτε "βόμβα" στις προκαταλήψεις, ταράξτε την ησυχία των νόμων, προκαλέστε διλήμματα και αμφιβολίες, γελοιοποιήστε τη σοβαροφάνεια, την πολυλογία και την ισχυρογνωμοσύνη των πολιτικά δραστηριοποιημένων και των εραστών της εξουσίας.

 

Κοίταξε ακόμα:  "ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ |  "ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΚΟΙ"  | "ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΝΤΥΠΑ ΜΕΣΑ"

 

 

Back To Top

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +