" Για να το κόψουμε μια και καλή, αρκεί αυτή η παρατήρηση, ότι το παρελθόν, κατά τη στιγμή που μιλάω, αποτελεί ήδη μια ολόκληρη αιωνιότητα, έναν άπειρον διαρρεύσαντα χρόνο, όπου κάθε τι που μπορεί και οφείλει να υπάρχει θα έπρεπε να έχει ήδη βρει θέση".

                                        ΑΡΘΟΥΡ ΣΟΠΕΓΧΑΟΥΕΡ

 

Παρά το ότι έχει προηγηθεί χρόνος χωρίς αρχή, ακόμα υπάρχει μέλλον. Το παρελθόν και το μέλλον υπάρχουν πάντοτε σε σχέση με τα περιορισμένα πράγματα. Ακόμα κι αν νοήσουμε μια αρχή του χρόνου για όλο το Σύμπαν, εμείς δε θα πάψουμε να αναρωτιόμαστε για την αιτία της αρχής του και να διαπιστώνουμε ότι τα πράγματα δεν έπαψαν να γίνονται. Δεν υπάρχει ένα πράγμα ή μια στιγμή εξέλιξης στη σχετική πραγματικότητα, που να είναι ο τελικός σκοπός για όλα όσα προηγήθηκαν και δε λείπει το μέλλον, για να καθοριστεί τότε πώς έπρεπε να είναι τα πράγματα και οι σχέσεις τους στο παρελθόν.

Πέραν αυτού, όταν το μέλλον είναι απρόβλεπτο, τότε δικαιολογημένα αμφιβάλλουμε αν τελικά θα απομείνει τίποτε, για να δείχνει την ύπαρξη και την ευφυή δραστηριότητά μας, τουλάχιστον έτσι γενικά, όπως ο σταυρός επάνω στο μνήμα. Αν οι άνθρωποι που θα γεννιούνται στο μέλλον, θα έχουν τις προδιαθέσεις και την ευνοϊκή τύχη να ζουν περισσότερο, χωρίς ασθένειες, χωρίς ανισότητες, χωρίς παρανομίες και αδικία, με υπεράνθρωπη διανοητική ευφυΐα σε μια ευημερούσα κοινωνία, αυτό δε θα αλλάξει σε τίποτε το πως υπήρξαν οι άτυχοι πρόγονοί τους. Δε θα πάψει να είναι αλήθεια πως υπήρξαν αναρίθμητοι άνθρωποι κάθε ηλικίας, οι οποίοι αδικήθηκαν, βασανίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους από ασθένειες, από φυσικές καταστροφές, κοινωνικές αναταραχές, πολεμικές συγκρούσεις, από τις παρενέργειες της τεχνολογικής εξέλιξης, οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους για σκοπούς απραγματοποίητους και ενώ όλοι ήθελαν μια καλύτερη τύχη στη ζωή τους. Όπως και πολλές όμορφες στιγμές, που θα μείνουν άγνωστες και ακατάληπτες για τις επόμενες γενεές.

Η πραγματικότητα θα διαψεύδει με τον πιο απελπιστικό και απρόσμενο τρόπο, ενώ η σκιά του παρελθόντος θα εκδικείται όσους δικαιολογούν τη ζωή με την ιστορική εξέλιξη και αποσκοπούν να βασίσουν έτσι ανθρωποκεντρικά μια ηθική. Η πίστη σε μια τέτοια εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας ή γενικά στην ύπαρξη ενός τελικού σκοπού είναι ένας ακόμα υπερβολικός τρόπος, για να δικαιολογούμε τις εγωκεντρικές δραστηριότητές μας, που μόνο για έναν τελικό σκοπό δε γίνονται.

Ποιος τελικός σκοπός μπορεί να δικαιολογήσει τους χιλιάδες νεκρούς όλων των ηλικιών και τις τρομερές λεπτομέρειες της κάθε περίπτωσης από ένα σεισμό, από έναν πόλεμο, από ένα ναυάγιο και γιατί τα άλλα ζωντανά πλάσματα, τα οποία εκμεταλλευόμαστε με όλους τους δυνατούς τρόπους, να μη θεωρούνται αδικημένα; Θέλουμε να βρεθούμε στη θέση τους;

 

  Η Θεολογία της Επιστήμης ©2000, ISBN 960-385-019-5, Δωδώνη

* Κοιτάξτε ιδιαίτερα στις σελίδες με τον τίτλο:  Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΝΟΙΑ

 

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2010

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +