*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

 

Ο Τίμαιος στο φημισμένο διάλογο του Πλάτωνα. Η ανθρώπινη λογική πριν από 24 αιώνες ΧΩΡΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ :

" Κατά την γνώμη μου λοιπόν πρέπει κατά πρώτον να καθορίσουμε τα εξής: τι είναι εκείνο το οποίον υπάρχει πάντοτε αλλά δεν γεννάται ποτέ, και τι είναι εκείνο το οποίο πάντοτε γεννάται αλλά ποτέ δεν υπάρχει. Το πρώτο μπορεί κανείς να το νοήσει λογικά σκεπτόμενος, διότι αυτό είναι πάντοτε το ίδιο, το δεύτερο μπορεί κανείς να το αντιληφθεί χωρίς σκέψη, με τη γνώμη και σαν δοξασία διότι γεννάται και χάνεται, πραγματικά όμως δεν υπάρχει ποτέ "

 

Η ανθρώπινη λογική 24 αιώνες μετά ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ :

" Ολόκληρος ο κόσμος μαζί με το χώρο ήταν "συμπυκνωμένος" σε ένα αδιάστατο σημείο. Χωρίς αιτία και λογική, ένα αδιάστατο σημείο που περιείχε όλο τον κόσμο σε άπειρη πυκνότητα διαταράχτηκε (Big Bang) και έτσι προέκυψε ο χώρος με τις διαστάσεις του, η ενέργεια και οι φυσικοί νόμοι που καθόρισαν την εξέλιξη της αρχικής κατάστασης πλάσματος."

 

Για πρόοδο στη σκέψη του ανθρώπου δεν μπορούμε να μιλήσουμε.

Για πισωγύρισμα στην εποχή της μυθολογίας των αρχαίων λαών, αυτό φαίνεται πιο πιθανό.

Και αφού τότε οι αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν τεράστια άγνοια, κατανοούμε και θαυμάζουμε τη φαντασία τους. Αντιθέτως, αφού σήμερα υπάρχει τεράστια γνώση και κληρονομιά της ανθρώπινης σκέψης δεν κατανοούμε και θεωρούμε ότι πρόκειται για παραλήρημα. Στο πισωγύρισμα, θα πρέπει να παίρνουμε τις προφυλάξεις μας... διότι προ­καλούμε.

 

Σε νεότερους χρόνους, ο φιλόσοφος Σπινόζα (1632-1677) στη θεολογία του, θεώρημα 3: " Για τα πράγματα που δεν έχουν τίποτα το κοινό μεταξύ τους, κανένα από αυτά δεν μπορεί να είναι αίτιο του άλλου ".

 

Δεν υπάρχει 'αιθέρας', δεν υπάρχει 'απόλυτη' κίνηση, 'απόλυτο' σύστημα ανα­φοράς, μόνο 'σχετικές' κινήσεις 'ειδικών' πα­ρατηρητών διακήρυξε ο Αϊνστάιν και κυριο­λεκτικά από τότε μας έχουν ζαλίσει για να το αποδεχτούμε... Παρόλα αυτά, η σχετι­κότητα του χρόνου και του μήκους στον ερευνητικό χώρο της φυσικής δεν τους εμπόδισε να αναφέρονται συνολικά στα πράγματα, να μετράνε τις αποστάσεις των γαλαξιών και την ηλικία του Σύμπαντος. Μας λένε ότι δεν υπάρχει απόλυτος χρόνος ή ένα κοινό σημείο αναφοράς για τη μέ­τρηση του χρόνου. Χωρίς να κατα­λα­βαίνουν καλά ούτε αυτοί οι ίδιοι, μας λένε αφηρημένα, ο χρόνος είναι σχετικός. Αυτές οι απόψεις δεν τους εμποδίζουν να μιλούν για μια ηλικία του Σύμπαντος, δηλαδή για ένα χρονικό διάστημα το οποίο είναι κοινό για όλα τα πράγματα... Το όριο μιας μέγιστης ταχύτητας όπως είναι η ταχύτητα του φωτός, δεν είναι ένα κοινό όριο για το πλήθος των διαφορετικών πραγμάτων, που κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες συγ­κριτικά μεταξύ τους και για το πλήθος των μεταβολών στα φαινόμενα, αν όχι για το Σύμπαν ολόκληρο;

 

1

Ο ορισμός της λέξης "Σύμπαν"
στον 21ο αιώνα

 

 

Η έρευνα για την προέλευση του κόσμου, η πα­ρατήρηση του ουρανού, τα σενάρια και οι σκέ­ψεις για το πως μπορεί να είναι ο κόσμος πέρα από τον πλανήτη μας πάντα γοήτευαν πολλούς αν­θρώπους και σήμερα αποτελούν ιδιαίτερα ελκυ­στικά ζητή­ματα για εμπορικούς σκοπούς. Μπορούμε να βρούμε άφθονες πληροφορίες και σκέψεις για το Σύμπαν, όμως εδώ θα σταθούμε στο γενικό ορισμό του Σύμπαντος, όπως ορίζεται συγ­κρατημένα, σύμ­φωνα με τις επιστημονικές παρα­τηρήσεις. Είναι εν­τυ­πωσιακή η ομοιότητα του ορι­σμού που δια­τυ­πώνεται στις περισσότερες περι­πτώσεις, αφού για το Σύμπαν δεν είναι εύκολο για τον οποιο­δή­ποτε να εκφράσει δικές του απόψεις ή του είναι αδιά­φορο. Αν κάποιος δεν θέλει να γελοιο­ποιηθεί και αντιθέτως θέλει να πει κάτι διαπι­στω­μένο από τους ερευνητές, τότε είναι καλύτερα να επα­ναλάβει αυτό που άκουσε ή διάβασε.

 

Θα πάρουμε σαν δείγμα τον ορισμό του Σύμπαντος, που βρίσκουμε στην ηλεκτρονική εγκυ­κλοπαίδεια wikipedia, στην ελληνική και στην αγ­γλική έκδοσή της. Ακολουθεί ο γενικός ορισμός στην ελληνική έκδοση (11/7/09) :

 

" Ως Σύμπαν εννοούμε, στην καθομιλουμένη, το σύνολο των πραγμάτων που υπήρξαν, υπάρχουν ή θα υπάρξουν ποτέ, το σύνολο δηλαδή των όντων. Ειδι­κότερα, λέγοντας Σύμπαν στην επιστήμη εννοούμε συνήθως ολόκληρο το χωρο­χρονικό συνεχές, καθώς και το σύνολο της ύλης και της ενέργειας που περι­κλείει".

 

Λίγο πιο κάτω:

" μπορούμε να ορίσουμε, με μεγαλύτερη ασφάλεια, ότι:

Σύμπαν είναι το συνολικό ποσό της υπάρχουσας ύλης και ενέργειας.

Το Σύμπαν δεν είναι ούτε «άμορφο» ούτε «άπειρο», αλλά έχει πέρατα. Όσο και αν, εκ πρώτης όψεως, αυτό είναι δύσκολα αποδεκτό, γεγονός είναι ότι οι έρευνες της τελευταίας πεντηκονταετίας συγκλίνουν σε αυτήν την άποψη, ότι δηλαδή το Σύμπαν είναι περιορισμένο, είναι «περατό». Πρώτος κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα ο Γερμανο­εβραίος φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν (A. Ein­stein) (1879-1955), όταν εισηγήθηκε την Θεωρία της σχετι­κότητας.

Έτσι καταλήγουμε να θεωρούμε ότι το σχήμα του Σύμπαντος είναι, το πιθανότερο, υπερ­σφαιρικό.

Υπερσφαίρα ονομάζεται η σφαίρα, της οποίας η ακτίνα συνεχώς («εν χρόνω») μεταβάλλεται. Τούτο σημαίνει ότι το Σύμπαν μοιάζει με μπαλόνι που συν τω χρόνω διογκώνεται, διαστέλλεται. Αυτή η διαστολή συνε­χίζεται από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα ".

 

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Αυτός ο συνηθισμένος ορισμός του Σύμπαν­τος στον 21ο αιώνα δεν κάνει κάτι άλλο από το να επαναλαμ­βάνει με περισ­σότερες λέξεις αυτό που εκφράζει η μοναδική λέξη, όπως γί­νεται στα σύντομα ερμηνευτικά λεξικά. Το Σύμπαν είναι το παν και κατά συνέπεια συμπε­ριλαμβά­νει κάθε τι οπου­δήποτε στο χώρο και στο χρόνο. Κά­πως έτσι σκέφτηκαν πολλοί άνθρωποι στα αρ­χαία χρό­νια και επειδή δεν θεωρούσαν καλά ξε­χωρι­σμέ­να τα πράγ­ματα προτίμησαν να απο­κα­λέσουν την ενο­ποιημένη παρουσία του κόσμου με άλλες  λέξεις και με λίγη φαντασία έφθαναν και στο "θεό".

 

 

Εάν παρατηρήσουμε τις λέξεις με τις οποίες ορίζεται το Σύμπαν, τότε με λίγη κακοπιστία μπο­ρούμε να δείξουμε πόσο ρηχή είναι η σκέψη ακόμα και στο χώρο της επιστήμης. Λ.χ. το "συνεχές" σημαίνει έλλειψη ασυνέχειας; Μην κολ­λήσουμε σε αυτό. Στον παραπάνω ορισμό του Σύμπαντος θα παρα­τη­ρήσουμε ακόμα τον συνη­θι­σμένο απο­κλεισμό όλων των αιώνων που προ­ηγήθηκαν της εποχής του Al. Einstein. Διότι οι σύγ­χρονοι επι­στή­μονες δεν θεωρούν γνώση αυτή που προήλθε από τοπικές παρα­τηρήσεις και από λογικές σκέ­ψεις, με τα ελάχιστα μέσα που διέθεταν οι πα­λαι­ότεροι. Επέ­λεξαν δικές τους παρατηρήσεις, οι οποί­ες έγι­ναν με πιο σύγχρονες μεθόδους, με πιο πολύ­πλοκα όργανα και για πιο μακρινά αντι­κείμενα.

 

 

Δεν θα χάσουμε το χρόνο μας αναλύοντας τα νοήματα και ξεφεύγοντας από τον στόχο της ανα­φοράς μας στον ορισμό του Σύμπαντος. Μία απορία μόνο να σημειωθεί :

Στον 21ο αιώνα καθόμαστε και διαβάζουμε έναν παιδικό (γενικό) ορισμό του Σύμπαντος, όταν στο χώρο της φιλοσοφίας έχει καταγραφεί αυτός οι ίδιος ορισμός από πολλούς αιώνες πριν και σε μερικές περιπτώσεις με περισσότερη ευστοχία! Αν η διό­γκωση του χώρου και η λέξη "υπερ­σφαίρα" απο­τελούν νέα ευρήματα για να συμπληρωθεί ο γενικός ορισμός του Σύμπαντος, τότε η φιλοσοφική φαν­τα­σία δεν λείπει ούτε από τη σημερινή επιστήμη. Τόση επι­στημονική αυτο­συγκράτηση για να μην ειπω­θεί κάτι που δεν είναι βέβαιο και πάλι οι άν­θρωποι δεν γλίτωσαν από τη φαντασία τους!

 

 

 

Πάμε στο γενικό ορισμό που βρίσκουμε (11/7/09)­στην αγγλική έκδοση της διάσημης wiki­pe­dia (http://en.wikipedia.org/wiki/Universe ):

 

" The Universe is defined as everything that physically exists: the entirety of space and time, all forms of matter, energy and momentum, and the physical laws and constants that govern them ".

 

Στη σύντομη αγγλική διατύπωση θα παρα­τηρήσουμε ότι στην έννοια του Σύμπαντος είναι ανα­πόσπαστο γνώρισμα κάτι που ξέφυγε από τις πρώτες σειρές της ελληνικής έκδοσης: οι φυσικοί νόμοι και οι αριθμητικές σταθερές. Ιδιαίτερα σημαν­τική παρατήρηση και πιο ολοκληρωμένη πρόταση για ορισμό. Διότι το Σύμπαν δεν είναι απλώς ένας αριθμός πραγμάτων και μια μεταξύ τους ανταλλαγή ενέργειας. Υπάρχουν περιορισμοί, εξα­ναγκασμοί και προ­ϋποθέσεις που δεν προέρχονται από μεμο­νωμένα και συγκεκριμένα πράγματα. Αυτά προ­έρχονται από τη μορφή του συνόλου και από τη ύπαρξη ενός συνόλου πραγμάτων που έχει προ­ηγηθεί της παρουσίας των επιμέρους και των περι­στασιακών πραγμάτων.

 

Οι "φυσικοί νόμοι" και "οι αριθμητικές σταθερές" ίσως φέρνουν διαφορετικές σκέψεις, όμως πραγ­ματικά είναι κοινές φράσεις που κρύβουν "μεγάλες" απαντήσεις. Χωρίς αυτές τις απαντήσεις παρα­μέ­νουν απλές σκέψεις, οι οποίες έχουν γίνει από πολλούς αιώνες πριν και δεν προσθέτουν τίποτα το νέο στον ορισμό του Σύμπαντος, όπως τον βρί­σκου­με στα περιοδικά και στα βιβλία του 21ου αιώνα.

 

 

Αυτή η στασιμότητα και η έλλειψη προόδου στο γενικό ορισμό του Σύμπαντος προδίδει την τεράστια άγνοια και την παρερ­μηνεία που επι­κρατεί στη σύγχρονη κοσμολογία. Μάλιστα, στη φιλο­σοφία μπορούμε να βρούμε την ίδια λογική σκέψη για το Σύμπαν με πιο προσεκτική διατύπωση και με πιο καλή προοπτική για την έρευνα.

 

 

Σύμπαν: Το κοινό σύνολο όλων των πραγμάτων από όλους τους χρόνους και ΟΛΟ­ΚΛΗΡΩΜΕΝΟ την ίδια στιγμή που παραμένει ελ­λιπές και σε εξέ­λιξη για τα επιμέρους υλικά πράγ­ματα.

Το ολοκληρωμένο Σύμπαν είναι πάντοτε το ίδιο μέσα στα όρια ενός μέγιστου χρονικού διαστήματος και η δημιουργία του γίνεται διαρκώς μέσα από τη δομή της ύλης. Η ύλη αποτελεί τις ελάχιστες στιγμές μιας εκ των προτέρων ολο­κληρωμένης πραγμα­τικότητας στα όρια μίας μέγιστης χρονικής περιόδου (κοινός χρόνος ΤΣύμπαντος). Το ολο­κληρωμένο Σύμ­παν στο σύνολο του χρόνου υπάρχει σχετικά σαν πεπε­ρασμένος χώρος και σαν σταθερή ποσότητα ενέργειας για όσα μπορούν να συμβούν με τους υλικούς φορείς και προ­καθορίζει τα μέγιστα και τα ελάχιστα όρια (του μήκους, του χρόνου και της ενέργειας) στις αλληλε­πιδράσεις τους. Ο κόσμος που λείπει συμμετέχει στην ενέργεια του υλικού κόσμου μέσα από τη μικρο­σκοπική δομή της ύλης με τη μορφή του πεπε­ρασμένου χώρου.

 

 Εάν το Σύμπαν δεν ήταν σταθερό μέσα σε ένα συνολικό χρόνο για να είναι όλη η ενέργεια σαν σταθερή ποσότητα, τότε η μεταβολή της ενέργειας στις μικρότερες χρονικές στιγμές (σαν μέρος) θα γινόταν με απεριόριστο τρόπο (σε οποιαδήποτε ποσότητα ανεξάρτητα από μονάδα χρόνου) και θα ήταν πάντοτε ελλιπής και, στη μοιρασιά της εκ τύχης σταθερή. Δεν θα υπήρχε η ελάχιστη ποσό­τητα χρόνου tmin = λmin / Vmax ούτε μια μέγιστη συχνότητα fmax.

 

Κυκλικός Χρόνος - Πλήρες Σύμπαν

 

 

Το Σύμπαν στην κοσμολογική θεωρία του "τελειωμένου χρόνου" είναι αυτοτελές, διότι με απλά φιλο­σοφικά λόγια είναι παρών, αμετάβλητο και “συμ­παγές” στα όρια ενός μέγιστου συνολικού χρόνου -γι' αυτό και “άμεσα” υπαρκτό. Με άλλα λόγια, όλο το Σύμπαν υπάρχει ταυτοχρόνως και η α-μεσότητα συμπίπτει με την εσω­τερικότητα. Η ανάπτυξη της φαινομενικά παράλογης και αντι­φατικής ιδέας οδηγεί σε απίστευτα λογικές συνέ­πειες και ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟ­ΛΟΓΙΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΕΠΙ­ΣΤΗΜΕΣ!

 

 

Τι λέει αυτή η θεωρία;

 

Μεγάλα ερωτήματα - Σύντομες απαντήσεις                      κλικ εδώ               Συνολικός χρόνος και μαθηματικά

 

Η ΜΑΖΑ "ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙ" ΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Η κοσμολογία σήμερα                                                                        24-03-2011

με αφορμή τις επιστημονικές απόψεις ενός ομοεθνή μου, του γνωστού φυσικού και ερευνητή...   

Παρουσίαση και κριτική μιας "ανταγωνιστικής" κοσμολογικής θεωρίας

Αρχείο μορφοποιημένου κειμένου (.pdf) 46 εκτυπώσιμων σελίδων Α(4)

Ιούλιος - Αύγουστος 2012

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +