|
1
Ο ορισμός της
λέξης "Σύμπαν"
στον 21ο αιώνα
Η
έρευνα για την προέλευση του κόσμου, η παρατήρηση του ουρανού, τα σενάρια
και οι σκέψεις για το πως μπορεί να είναι ο κόσμος πέρα από τον πλανήτη μας
πάντα γοήτευαν πολλούς ανθρώπους και σήμερα αποτελούν ιδιαίτερα ελκυστικά ζητήματα για
εμπορικούς σκοπούς. Μπορούμε να βρούμε άφθονες πληροφορίες και σκέψεις για
το Σύμπαν, όμως εδώ θα σταθούμε στο γενικό ορισμό του Σύμπαντος, όπως
ορίζεται συγκρατημένα, σύμφωνα με τις επιστημονικές παρατηρήσεις. Είναι
εντυπωσιακή η ομοιότητα του ορισμού που διατυπώνεται στις περισσότερες
περιπτώσεις, αφού για το Σύμπαν δεν είναι εύκολο για τον οποιοδήποτε να
εκφράσει δικές του απόψεις ή του είναι αδιάφορο. Αν κάποιος δεν θέλει να
γελοιοποιηθεί και αντιθέτως θέλει να πει κάτι διαπιστωμένο από τους
ερευνητές, τότε είναι καλύτερα να επαναλάβει αυτό που άκουσε ή διάβασε.
►Θα
πάρουμε σαν δείγμα τον ορισμό του Σύμπαντος, που βρίσκουμε στην ηλεκτρονική
εγκυκλοπαίδεια
wikipedia, στην ελληνική και στην αγγλική έκδοσή της.
Ακολουθεί ο γενικός ορισμός στην ελληνική έκδοση
(11/7/09)
:
"
Ως Σύμπαν
εννοούμε, στην καθομιλουμένη, το σύνολο των πραγμάτων που υπήρξαν, υπάρχουν
ή θα υπάρξουν ποτέ, το σύνολο δηλαδή των όντων. Ειδικότερα, λέγοντας Σύμπαν
στην επιστήμη εννοούμε συνήθως ολόκληρο το χωροχρονικό συνεχές, καθώς και το
σύνολο της ύλης και της ενέργειας που περικλείει".
Λίγο πιο κάτω:
"
μπορούμε να
ορίσουμε, με μεγαλύτερη ασφάλεια, ότι:
Σύμπαν είναι το συνολικό ποσό της υπάρχουσας ύλης και ενέργειας.
Το Σύμπαν δεν είναι ούτε «άμορφο» ούτε «άπειρο», αλλά έχει πέρατα. Όσο
και αν, εκ πρώτης όψεως, αυτό είναι δύσκολα αποδεκτό, γεγονός είναι ότι οι
έρευνες της τελευταίας πεντηκονταετίας συγκλίνουν σε αυτήν την άποψη, ότι
δηλαδή το Σύμπαν είναι περιορισμένο, είναι «περατό». Πρώτος κατέληξε σε αυτό
το συμπέρασμα ο Γερμανοεβραίος φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν (A. Einstein)
(1879-1955), όταν εισηγήθηκε την Θεωρία της σχετικότητας.
Έτσι καταλήγουμε να θεωρούμε ότι το σχήμα του Σύμπαντος είναι, το
πιθανότερο, υπερσφαιρικό.
Υπερσφαίρα ονομάζεται η σφαίρα, της οποίας η ακτίνα συνεχώς («εν χρόνω»)
μεταβάλλεται. Τούτο σημαίνει ότι το Σύμπαν μοιάζει με μπαλόνι που συν τω
χρόνω διογκώνεται, διαστέλλεται. Αυτή η διαστολή συνεχίζεται από τη
δημιουργία του μέχρι σήμερα
".
ΣΥΝΤΟΜΕΣ
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
Αυτός ο
συνηθισμένος ορισμός του Σύμπαντος στον 21ο αιώνα δεν κάνει κάτι άλλο από το να
επαναλαμβάνει με περισσότερες λέξεις αυτό που εκφράζει η μοναδική λέξη, όπως
γίνεται στα σύντομα ερμηνευτικά λεξικά. Το Σύμπαν είναι το παν και κατά
συνέπεια συμπεριλαμβάνει κάθε τι οπουδήποτε στο χώρο και στο χρόνο. Κάπως
έτσι σκέφτηκαν πολλοί άνθρωποι στα αρχαία χρόνια και επειδή δεν θεωρούσαν
καλά ξεχωρισμένα τα πράγματα προτίμησαν να αποκαλέσουν την ενοποιημένη
παρουσία του κόσμου με άλλες λέξεις και με λίγη φαντασία έφθαναν και
στο "θεό".
|
Εάν
παρατηρήσουμε τις λέξεις με τις οποίες ορίζεται το Σύμπαν, τότε με λίγη
κακοπιστία μπορούμε να δείξουμε πόσο ρηχή είναι η σκέψη ακόμα και στο χώρο
της επιστήμης. Λ.χ. το "συνεχές" σημαίνει έλλειψη ασυνέχειας; Μην κολλήσουμε
σε αυτό. Στον παραπάνω ορισμό του Σύμπαντος θα παρατηρήσουμε ακόμα τον
συνηθισμένο αποκλεισμό όλων των αιώνων που προηγήθηκαν της εποχής του
Al. Einstein. Διότι οι σύγχρονοι επιστήμονες δεν θεωρούν
γνώση αυτή που προήλθε από τοπικές παρατηρήσεις και από λογικές σκέψεις, με
τα ελάχιστα μέσα που διέθεταν οι παλαιότεροι. Επέλεξαν δικές τους
παρατηρήσεις, οι οποίες έγιναν με πιο σύγχρονες μεθόδους, με πιο πολύπλοκα
όργανα και για πιο μακρινά αντικείμενα.
Δεν θα χάσουμε
το χρόνο μας αναλύοντας τα νοήματα και ξεφεύγοντας από τον στόχο της
αναφοράς μας στον ορισμό του Σύμπαντος. Μία απορία μόνο να σημειωθεί :
Στον 21ο αιώνα
καθόμαστε και διαβάζουμε έναν παιδικό (γενικό) ορισμό του Σύμπαντος, όταν
στο χώρο της φιλοσοφίας έχει καταγραφεί αυτός οι ίδιος ορισμός από πολλούς
αιώνες πριν και σε μερικές περιπτώσεις με περισσότερη ευστοχία ! Αν η
διόγκωση του χώρου και η λέξη "υπερσφαίρα" αποτελούν νέα ευρήματα για να
συμπληρωθεί ο γενικός ορισμός του Σύμπαντος, τότε η φιλοσοφική φαντασία δεν
λείπει ούτε από τη σημερινή επιστήμη. Τόση επιστημονική αυτοσυγκράτηση
για να μην ειπωθεί κάτι που δεν είναι βέβαιο και πάλι οι άνθρωποι δεν
γλίτωσαν από τη φαντασία τους!
►Πάμε
στο γενικό ορισμό που βρίσκουμε
(11/7/09)στην
αγγλική έκδοση της διάσημης
wikipedia (http://en.wikipedia.org/wiki/Universe
):
"
The Universe is defined as everything that physically exists: the entirety of space and time, all forms of matter, energy and momentum, and the physical laws and constants that govern them
".
Στη σύντομη
αγγλική διατύπωση θα παρατηρήσουμε ότι στην έννοια του Σύμπαντος είναι
αναπόσπαστο γνώρισμα κάτι που ξέφυγε από τις πρώτες σειρές της ελληνικής
έκδοσης : οι φυσικοί νόμοι και οι αριθμητικές σταθερές. Ιδιαίτερα σημαντική
παρατήρηση και πιο ολοκληρωμένη πρόταση για ορισμό. Διότι το Σύμπαν δεν
είναι απλώς ένας αριθμός πραγμάτων και μια μεταξύ τους ανταλλαγή ενέργειας.
Υπάρχουν περιορισμοί, εξαναγκασμοί και προϋποθέσεις που δεν προέρχονται από
μεμονωμένα και συγκεκριμένα πράγματα. Αυτά προέρχονται από τη μορφή του
συνόλου και από τη ύπαρξη ενός συνόλου πραγμάτων που έχει προηγηθεί της
παρουσίας των επιμέρους και των περιστασιακών πραγμάτων.
Οι "φυσικοί
νόμοι" και "οι αριθμητικές σταθερές" ίσως φέρνουν διαφορετικές σκέψεις, όμως
πραγματικά είναι κοινές φράσεις που κρύβουν "μεγάλες" απαντήσεις.
Χωρίς αυτές τις απαντήσεις παραμένουν απλές σκέψεις,
οι οποίες έχουν γίνει από πολλούς αιώνες πριν και δεν προσθέτουν τίποτα το
νέο στον ορισμό του Σύμπαντος, όπως τον βρίσκουμε στα περιοδικά και στα
βιβλία του 21ου αιώνα.
|
Αυτή η στασιμότητα και η έλλειψη προόδου στο
γενικό ορισμό του Σύμπαντος προδίδει την τεράστια άγνοια και την παρερμηνεία
που επικρατεί στη σύγχρονη κοσμολογία. Μάλιστα, στη φιλοσοφία μπορούμε
να βρούμε την ίδια λογική σκέψη για το Σύμπαν με πιο προσεκτική διατύπωση
και με πιο καλή προοπτική για την έρευνα.
► Σύμπαν : Το κοινό
σύνολο όλων των πραγμάτων από όλους τους χρόνους και
ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ την ίδια στιγμή που παραμένει ελλιπές και σε εξέλιξη για τα
επιμέρους υλικά πράγματα.
Το ολοκληρωμένο Σύμπαν είναι
πάντοτε το ίδιο μέσα στα όρια ενός μέγιστου χρονικού διαστήματος και η
δημιουργία του γίνεται διαρκώς μέσα από τη δομή της ύλης. Η ύλη αποτελεί τις
ελάχιστες στιγμές μιας εκ των προτέρων ολοκληρωμένης πραγματικότητας στα
όρια μίας μέγιστης χρονικής περιόδου (κοινός χρόνος ΤΣύμπαντος).
Το ολοκληρωμένο Σύμπαν στο σύνολο του χρόνου υπάρχει σχετικά σαν
πεπερασμένος χώρος και σαν σταθερή ποσότητα ενέργειας για όσα μπορούν να
συμβούν με τους υλικούς φορείς και προκαθορίζει τα μέγιστα και τα ελάχιστα
όρια (του μήκους, του χρόνου και της ενέργειας) στις αλληλεπιδράσεις τους. Ο
κόσμος που λείπει συμμετέχει στην ενέργεια του υλικού κόσμου μέσα από τη
μικροσκοπική δομή της ύλης με τη μορφή του πεπερασμένου χώρου.
Εάν το Σύμπαν δεν ήταν σταθερό μέσα σε ένα συνολικό
χρόνο για να είναι όλη η ενέργεια σαν σταθερή ποσότητα, τότε η μεταβολή της
ενέργειας στις μικρότερες χρονικές στιγμές (σαν μέρος) θα γινόταν με
απεριόριστο τρόπο (σε οποιαδήποτε ποσότητα ανεξάρτητα από μονάδα χρόνου) και
θα ήταν πάντοτε ελλιπής και, στη μοιρασιά της εκ τύχης σταθερή. Δεν θα
υπήρχε η ελάχιστη ποσότητα χρόνου tmin
= λmin /
Vmax ούτε μια μέγιστη συχνότητα
fmax.
Το Σύμπαν στην κοσμολογική
θεωρία του "τελειωμένου χρόνου" είναι αυτοτελές,
διότι με απλά φιλοσοφικά λόγια είναι παρών,
αμετάβλητο και “συμπαγές” στα όρια ενός μέγιστου συνολικού χρόνου -γι' αυτό
και “άμεσα” υπαρκτό. Με άλλα λόγια, όλο το Σύμπαν υπάρχει ταυτοχρόνως
και η α-μεσότητα συμπίπτει με την εσωτερικότητα. Η ανάπτυξη
της φαινομενικά παράλογης και αντιφατικής ιδέας οδηγεί σε απίστευτα λογικές
συνέπειες και ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ !
Τι λέει
αυτή η θεωρία;
|
