*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

|

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

|

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΕΠΙΛΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

 


Gr-lang Eng language

ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΜΕ ΓΝΩΣΗ !

???

 

 

Η ΗΘΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
 

Η ΦΥΣΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΑΣ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΓΝΩΣΤΗ.

Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ...

 

<•> ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ (ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΩΣ ΑΤΟΜΟ) ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ (2)

 

>>>► Κατεβάστε αυτό το τμήμα της παγκόσμιας διακήρυξης της κοσμολογικής Ηθικής

 

<·> 12) Επίσης, ο εσωτερικός προσανατολισμός της ζωής και οι ηθικές αξίες διαπιστώνονται μόνο από τον άνθρωπο μέσα στο πνεύμα του και όχι από την παρατήρηση των εξωτερικών φαινομένων. Οι φυσικοί νόμοι ρυθμίζουν τα εξωτερικά και άψυχα φαινόμενα, από τα οποία το βιολογικό σώμα όσο υπάρχει ποτέ δεν αποκόπτεται. Μέχρι την εμφάνιση των άλλων μορφών ζωής χωρίς τη σκέψη, οι φυσικοί νόμοι επιβάλλουν ρυθμίσεις στη συμπεριφορά των ζώων και προσαρμογή στο περιβάλλον, η οποία περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην επιβίωσή τους.

Οι θεμελιώδεις αρχές της ηθικής τις οποίες ανιχνεύει ο άνθρωπος μέσα στο πνεύμα του, επίσης ξεκινούν από τον πραγματικό κόσμο και είναι παγκόσμιες, όπως οι φυσικοί νόμοι. Οι πνευματικές αξίες, οι κανόνες για τη ρύθμιση της δημιουργικής δράσης και οι θεμελιακές απόψεις της ηθικής δεν παράγονται από τους φυσικούς νόμους της άψυχης ύλης. Αντιθέτως οι φυσικοί νόμοι διατηρούνται με τον κόσμο ως άμεσο, σταθερό και αυτοτελές σύνολο. Γι' αυτό ο εσωτερικός προσανατολισμός της Ζωής και η συγκράτηση της εξωτερικής δράσης δεν θεμελιώνονται στους φυσικούς νόμους (της άψυχης ύλης), οι οποίοι σταματούν να ρυθμίζουν τα πράγματα μέχρι την ύπαρξη των ζώων/κτηνών. Οι φυσικοί νόμοι ρυθμίζουν εξωτερικά τα φαινόμενα και τα πράγματα και εξασφαλίζουν μια σχέση δράσης -αντίδρασης με σκοπό την ισορροπία, αλλά δεν πηγάζουν από τα υλικά πράγματα ή ξεχωριστά από κάποιο. Η αναζήτηση ισορροπίας και η αντίδραση για τη διατήρηση της ισορροπίας είναι η θεμελιώδης αρχή που εξυπηρετούν και αποσκοπούν όλοι οι νόμοι. Πώς όμως διατηρούνται οι φυσικοί νόμοι και "γνωρίζουν" τι πρέπει να εξυπηρετούν; Πώς υλοποιούνται από τη δράση και με τη σύγκρουση των πραγμάτων και δεν καταρρέει ο κόσμος; Οι φυσικοί νόμοι εμφανίζονται έτσι σαν αρχικοί για τον κόσμο, με τη φανταστική αφαίρεση του κόσμου ως σύνολο και ως πνεύμα. Αν ο κόσμος ως ταυτόχρονο σύνολο είναι ένα παγκόσμιο πνεύμα (κενός χώρος για το μάτι) τότε τα δομικά στοιχεία είναι η απουσία του πνεύματος.

Για να μην αναμείξουμε εδώ στα ζητήματα της ηθικής και της κοινωνιο­λογίας, τη φυσική και την κοσμολογία, θα περιοριστούμε στην αμέσως επόμενη διαπίστωση. Σκεφτείτε ότι όλοι οι φυσικοί νόμοι ξεκινούν από την αρχή διατήρησης της ενέργειας. Αυτοί οι νόμοι είναι μαθηματικές σχέσεις (αναλογίας) για τη ρύθμιση μιας ποσότητας που μεταβάλλεται ή μεταβιβάζεται με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο μέσα στη φύση, αστραπιαία ή πιο αργά, με ρυθμό ή σε τυχαία χρονικά διαστήματα. Όμως η αρχή διατήρησης της ενέργειας (ποσοτική και αφηρημένη έκφραση για την ουσία), την οποία διατηρούν οι φυσικοί νόμοι δεν είναι παρά η αρχή διατήρησης στην ποιότητα του συνόλου του κόσμου και η αρχή της σταθερότητας του παγκόσμιου πνεύματος, με το οποίο τα δομικά στοιχεία διαρκώς και συγχρονισμένα ρυθμίζονται. Εμείς αντι­λαμβανόμαστε το παγκόσμιο πνεύμα και τη συνολική ενέργεια σαν απουσία του κόσμου και την ονομάζουμε έλλειψη εμποδίου και κενό χώρο. Και με τέτοια ψευδαίσθηση, αδυνατούμε ν' αντιληφθούμε πώς συναντιούνται και ρυθμίζονται ένα ατελείωτο πλήθος εξωτερικών -μεταξύ τους- πραγμάτων, τα οποία μετά από περισσότερη έρευνα φαίνονται να αποτελούν αξεχώριστα μέρη ενός κοινού συνόλου. Αυτό το κοινό σύνολο δεν λείπει και δεν είναι αποτέλεσμα εξωτερικής ένωσης και εξωτερικής συνάντησης των ορατών πραγμάτων. απόσπασμαΜε αυτή την κοσμολογική διαπίστωση για τη σύνδεση του εσωτερικού προσα­νατο­λισμού της ζωής με το παγκόσμιο πνεύμα (του κόσμου ως σταθερό σύνολο), η έννοια του Δικαίου απεγ­κλωβίζεται για πάντα από τη θρησκεία και την ανθρώπινη φαντασία. Η άμεση σύνδεση του παγκόσμιου πνεύματος με τον εαυτό του (χωρίς μετα­χείριση άλλων πραγ­μάτων), η αυτοτέλεια, η σταθερότητα και η ισορροπία του και η αμερόληπτη παρατήρηση μέσα στο πνεύμα αποτελούν γνωρίσματα του φυσικού κόσμου ως σύνολο, ανεξάρτητα από το ανθρώπινο πνεύμα. Το Δίκαιο θεμελιώνεται στις φυσικές επιστήμες και σε μια κοσμο­λογική ηθική, που προϋποθέτει ένα παγκόσμιο πνεύμα με γνώση, σταθερότητα, ανοχή στις ιδιομορφίες και με το αντίστοιχο βίωμα ηρεμίας.1

εξουσία με δημοκρατία13) Οι πολιτικοί νόμοι δεν μπορούν να συμπίπτουν ή να συμ­φωνούν στο σύνολό τους με τις θεμε­λιώδεις απόψεις και με τους φυσικούς νόμους. Αυτή η δια­πίστωση είναι και πρόβλεψη, αφού ο τελικός σκοπός τους δεν συμπίπτει με τον ατομικό σκοπό της ηθικής, παρά μόνο έμμεσα. Αυτή η διαφορά στον άμεσο και ατομικό σκοπό της παγ­κόσμιας ηθικής, με το τελικό σκοπό των πολιτικών νόμων σημαίνει, ότι (πολλές φορές και σε πολλές περιπτώσεις) οι πολιτικοί νόμοι συγ­κρούονται με την ηθική ή την αγνοούν. Οι πολιτικοί νόμοι δεν αποσκοπούν και δεν εξυπη­ρετούν απο­κλειστικά μια ζωή με πνευματικές αξίες. Από την άλλη, η ηθική με εσωτερικό προσα­νατολισμό δεν αγνοεί την ανάγκη για εξωτερική δράση, δεν εξαντλείται με τον πνευματικό τρόπο ζωής και δεν περιορίζεται στην πνευματική δημιουργία και καλλιέργεια, στην έρευνα και στην πνευματική συνεργασία. Η ηθική επιστρατεύει πνευματικά το άτομο μέσα στην κοινωνία για να υποστηρίξει, να υπερασπίσει και να επιβεβαιώσει τις παγκόσμιες πνευματικές και ηθικές αξίες, όταν και όποτε χρειαστεί ή όταν δοθεί η αφορμή. Η διάδοση του ψέματος, η παραπλάνηση και η εξαπάτηση μέσα στην κοινωνία είναι πνευματικές ενέργειες σε σύγκρουση με τις θεμελιώδεις και παγκόσμιες αξίες, όπως είναι η γνώση, η αμεροληψία, η ερευνητική σκέψη και η αυτογνωσία. Με τον εσωτερικό προσανατολισμό του πνεύματος μέσα στην πολιτισμένη κοινωνία είμαστε επι­στρατευμένοι σε έναν πνευματικό και ηθικό πόλεμο, με τις πιο σαφείς και καθολικές διαπιστώσεις για τη φυσική και την κοινωνική πραγματικότητα. Επιπλέον, η διάδοση του ψέματος, η παραπλάνηση και η εξαπάτηση είναι και ποινικά αδικήματα, όπως η κλοπή. Σε αυτόν τον πνευματικό και ηθικό πόλεμο μπορούμε να εκμεταλ­λευτούμε τη σύνδεση γενικά της εξαπάτησης με την παραβίαση της υπάρχουσας νομοθεσίας, αλλά και ευρύτερα, να διερευνήσουμε κάθε σχέση εμπιστοσύνης με τα νομικά και ηθικά ζητήματα. Μερικά γνωστά επαγγέλματα έχουν πιο στενή σχέση με την εφαρμογή της ηθικής, όπως η παρα­κολούθηση για την εξιχνίαση των αδικημάτων και στο δικαστικό σώμα. Εκτός από τις επιδεικτικές λογομαχίες, τις απλές δημοσιεύσεις των απόψεών μας και την αμυντική συμπεριφορά για την υπεράσπιση ή την αναζήτηση της αλήθειας, μπορούμε να θέτουμε και το νομικό ζήτημα για πολλές ανήθικες δράσεις, πολλές από τις οποίες οι ίδιοι οι νόμοι προστατεύουν και ευνοούν. Δηλαδή η ηθική εγείρει προκλητικά το ζήτημα για την ποινικοποίηση όλων των περιπτώσεων της εξαπάτησης, του προσηλυτισμού, της ψυχολογικής βίας, της άνισης εφαρμογής των νόμων, μέχρι και του οικονομικού στραγγαλισμού, που προκαλείται σαν συνέπεια της άρνησης και της αντίδρασης σε ορισμένες αναξιόπιστες ιδέες, με τις οποίες γίνεται άριστη πολιτική εκμετάλλευση. Κάθε άποψη που προβάλλεται συστηματικά και επίμονα ή επιβάλλεται με απειλές, ενώ αυτή αποδεικνύεται αναξιόπιστη, αν όχι επιστημονικά λανθασμένη μπορεί να θεωρηθεί τουλάχιστον ως συνειδητή εξαπάτηση και προσηλυτισμός. Μιλάμε κυρίως για τις απόψεις οι οποίες συγκρούονται φανερά με την κοινή εμπειρία και με την Επιστήμη, οι οποίες διαψεύδονται από τα πράγματα, οι οποίες δεν μπορούν να προβληθούν για αξιόπιστες' ενώ αντιθέτως απο­κρύπτονται οι αναπάντητες απορίες, δεν λαμβάνονται υπόψη οι αντίθετες απαντήσεις ή σκόπιμα αυτές απο­κρύπτονται και περι­φρονούνται. Μιλάμε για απόψεις και ιδέες με τις οποίες εξαπατάται μεθοδικά ο κόσμος, εμποδίζεται η επιστημονική γνώση και η έρευνα, γίνεται οικονομική και πολιτική εκμετάλλευση των ανθρώπων και προβάλλονται κοινωνικές και επαγ­γελματικές δυσκολίες στους διαφωνούντες (όπως γίνεται συνήθως σε θρησκευτικές ομάδες, στο πεδίο της πολιτικής και για εμπορικούς σκοπούς).

αδίστακτη εξουσία14) Η ζωή με εσωτερικό προσανατολισμό, με πνευματικές αξίες και με αμερόληπτη λογική είναι παγκόσμια επειδή θεμελιώνεται σε παγ­κόσμιους φυσικούς νόμους και από την αρχή της ζωής. Αυτή η ζωή μπορεί να σκοτωθεί, μπορεί να βασανιστεί και να εμποδιστεί, αλλά δεν μπορεί να διαψευστεί σαν μυθολογία και δεν είναι ζωή όπως μια τυφλή προσπάθεια επιβίωσης και ένας άσκοπος αγώνας με ανταλ­λάγματα στη φαντασία και τυραννία στην πραγμα­τικότητα. Αντιθέτως, η κοινωνία, οι πολιτικοί νόμοι, οι πολιτικές δράσεις και οι ομαδικές συνερ­γασίες δεν μπορούν να αγνο­ήσουν τους παγκόσμιους φυσικούς και πνευματικούς νόμους, και τις συνέπειες της άγνοιας, του ψέματος και της αδικίας.

15) Η ζωή με εξωτερικές αξίες και σκοπούς, δηλαδή με (μεροληπτική) δράση μέσα στον αισθητό και υλικό κόσμο, σχεδόν είναι ζωή για να εξαπατήσεις και για να εξαπατηθείς (με άλλα λόγια χωρίς αυτογνωσία και με βιαστική σκέψη). Η αξιοπιστία λείπει από τους ανθρώπους, είτε εκτιμήσουμε εμπειρικά με τη γνώση της ιστορίας είτε θεωρητικά, από την άποψη ενός πνεύματος με αυτογνωσία και μιας ζωής με ηθικό προσανατολισμό. Όπως έχει φανεί από τις πρώτες σκέψεις για την αξεχώριστη σχέση της γνώσης με το πνεύμα και τη συμπεριφορά, η ζωή είναι μια διανοητική δράση για ισορροπία, ασφάλεια, εμπιστοσύνη, βεβαιότητα και τελικά αυτογνωσία. Στη νοητική δραστηριότητα βρίσκεται η αδυναμία του φυσιολογικού ανθρώπου, η οποία εμφανίζεται ξανά στην κοινωνική ζωή. Σε τελική ανάλυση, αυτή την πνευματική αδυναμία επιχειρεί ο άνθρωπος να ξεπεράσει με τη συνεργασία του, με τις κοινωνικές σχέσεις, με την πολιτική οργάνωση της κοινωνίας και με τις αντιπαραθέσεις για το ρόλο του κράτους. Αυτός θα έπρεπε να είναι και ο σκοπός της κοινωνίας και μπορεί να συνοψιστεί σε λίγες μόνο φράσεις: ασφάλεια βιολογική και ψυχολογική και σχέσεις εμπιστοσύνης, αλλά με τα πνευματικά "εργαλεία" της ηθικής. Για την πραγματική ασφάλεια της ζωής, όπως ορίζεται στην περιοχή της ηθικής μαζί με τις πνευματικές αξίες, θα έπρεπε να προσφέρεται η προτεραιότητα στις πολιτικές δράσεις και αποφάσεις και αυτή αποκλειστικά να εξυπηρετούν, χωρίς να αντιφάσκουν.

Η ανθρώπινη κοινωνία είναι αποτέλεσμα της πνευματικής προσπάθειας να συμβιώσουν μαζί πολλοί άνθρωποι, χωρίς ο ένας να αμφισβητεί τις παραδόσεις, τις συνήθειες, τις αξίες, τα πρότυπα και τους σκοπούς των άλλων, ενώ συγχρόνως αυτοί να εξυπηρετούνται μέσα από τη συνεργασία τους. Συνεπώς δημιουργείται το πιο μεγάλο αντιφατικό φαινόμενο του κόσμου, ο άνθρωπος να συνεργάζεται με τον αμφισβητία και τον ανταγωνιστή του και να ανταγωνίζεται το συνεργάτη, το φίλο και τον υποστηριχτή του (είτε με επίγνωση, είτε χωρίς)! Αυτή την αντίφαση της ζωής με εξωτερικές αξίες και τις αντιθέσεις μεταξύ των ανθρώπων δεν τις εξαφανίζει κάποιο πολίτευμα και καμία εξουσία. Αναπόφευκτα, η ειρηνική συμβίωση χρειάζεται αυτή την ανοχή, αμνησία, αντοχή, υποχώρηση και θυσία του κάθε ανθρώπου, αφού όλοι, παρά την πνευματική τους αδυναμία έχουν επιλέξει να δράσουν με τις δικές τους αξίες, με τους δικούς τους σκοπούς και πρότυπα και επομένως να ανταγωνιστούν, αν όχι να συγκρουστούν και να αποφύγουν το πλήθος των εμποδίων, από τη δράση των άλλων. Μόνο η πνευματική διοίκηση του εαυτού μας, με την ηθική και ορθολογική διαχείριση της σκέψης μπορεί να εξυπηρετήσει τη δική μας ζωή, χωρίς να στραφούμε επικίνδυνα και με δόλο εναντίον κάποιου άλλου. 

 


1 Η ηθική προσαρμόζεται στη "διαστημική εποχή"

 

 

 

"ΜΕΓΑΛΑ" ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ - ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ !

 

left hand

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ

 ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

 

 

 

 

Η διάνοια δεν έχει σπουδαιότερη δυνατότητα από το να γνωρίζει, να διατηρεί τον εαυτό της σαν αυτοσκοπό και να διαμορφώνει την αυτογνωσία της. Η αυτογνωσία είναι το νόημα της ευτυχίας, η ουσία της λογικής και ο σκοπός της ηθικής. Ο εγωκεντρισμός και η αυταπάτη είναι από μόνα τους, χωρίς καμιά πράξη, η πιο μεγάλη καταστροφή και σχετίζονται άμεσα με την παράδοση στην τύχη. Ζωή χωρίς διανοητική δραστηριότητα είναι ανύπαρκτη και χωρίς διαμόρφωση αυτογνωσίας ήταν, είναι και θα είναι για πάντα και παντού μέσα στο Σύμπαν ανεπαρκώς αξιοποιημένη και παρασυρμένη, με όποια δυνατότητα και αν τη φανταστούμε.

 

 

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ | ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ | ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΖΩΗ - ΥΛΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

 

*Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΘΙΚΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ (ΜΕ ΤΙΣ ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΖΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΚΕΨΗ) 

Υπότιτλος: Οι φαντασιώσεις και τα ψέματα του ανθρώπου χωρίς αυτογνωσία

 
 

cd-r

 Ένα βιβλίο για τα ζητήματα που μπορούν ενοποιηθούν κάτω από το συνοπτικό τίτλο της Ηθικής (πρακτική φιλοσοφία, με ψυχολογικές και κοινωνιολογικές συνέπειες). Όλα τα βιβλία συμπεριλαμβάνονται με τη ψηφιακή μορφή τους σε ένα CD-R. Από τα αρχεία μορφοποιημένου κειμένου (όπως είναι τα PDF) μπορεί να γίνει εύκολα η ανάγνωση και η εκτύπωση όλων των κειμένων, χωρίς το γραφικό περιβάλλον των ιστοσελίδων.  

 

* Στις ιστοσελίδες, τα ζητήματα ΔΕΝ παρουσιάζονται ολοκληρωμένα, με συνάφεια, χωρίς περίσσιες σκέψεις και με την αποτελεσματική σειρά, που διευκολύνει την κατανόηση και με τις απαντήσεις στις απορίες που δημιουργούνται.

 

 

 

 

 

 

 

 

επιστημονικά όργανα

 

αισθητήρια όργανα

σκέψηΟ υλιστικός τρόπος ζωής στηρίζεται σε πολλές φαντασιώσεις και σε ψέματα, όχι στην αυτογνωσία και συμπίπτει με εγωκεντρικό τρόπο ζωής και νοοτροπία. Ο εγωισμός, η μεροληψία, η ανοησία και το παρανοϊκό πνεύμα είναι οι άλλες απόψεις του υλιστικού τρόπου ζωής και αντίληψης.

 

Αν η Ηθική του εσωτερικού προσανατολισμού (με πνευματικές αξίες) δεν είναι Επιστήμη >>>► 

 

 

>>> Η ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝ­ΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕ­ΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ Η ΑΞΕΧΩΡΙ­ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥΣ. Η ΠΝΕΥΜΑ­ΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩ­ΠΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ* <<<

* Η διαίρεση όπως έχει γίνει με τους τίτλους της έντυπης έκδοσης. Τα κείμενα είναι από το 2ο μέρος του συντομευμένου βιβλίου "Η παγκόσμια ηθική του εσωτερικού προσανατο­λισμού" με τις πιο απαραίτητες σκέψεις

 

<©> ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΘΙΚΗ ΜΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟ­ΛΙΣΜΟ. ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΑΥΤΗ ΕΧΕΙ ΔΙΑΙΡΕΘΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΞΗΣ ΤΙΤΛΟΥΣ:

<•> Γνώση χωρίς Ηθική και Ηθική χωρίς γνώση (για πρόλογο) >>>

<•> Συνοπτικά για τη στροφή της σκέψης μέσα στο πνεύμα >>>

<•> Η εκτίμηση για βεβαιότητα και για αμφιβολία κινητοποιεί τη ζωή >>>

<•> Ο πρωταγωνιστικός ρόλος της (κοσμολογικής) ηθικής >>>

<•> Η σχετικότητα των εξωτερικών αξιών ή προτύπων >>> 

<•> Η καλοσύνη χωρίς την έννοια του δικαίου είναι τυφλή >>> 

<•> Η ηθική δεν είναι οπωσ­δήποτε κοσμική και κοινωνική συμπεριφορά >>>

<•> Η ηθική με το ρυθμιστικό ρόλο της σκέψης θεμελιώνει το δίκαιο >>>

<•> Η ηθική είναι τρόπος ζωής και όχι στιγμές συμπεριφοράς >>> 

<•> Ηθική και φιλανθρωπία (ακόμα και αντίθετα μπορούν να γίνουν) >>>

<•> Η ηθική και το δίκαιο ξεκινούν πριν από την εμφάνιση του ανθρώπου, από τις προ­διαγραφές του κόσμου >>> 

<•> Η ηθική βασίζεται σε αναμ­φισβήτητες γενικές αρχές >>>

<•> Για τη θεμελίωση μιας ηθικής που δεν αγνοεί την πραγματι­κότητα >>>

<•> Ψυχολογία και Ηθική. Η πνευματική ασθένεια του εγω­κεντρισμού >>>

<•> Ένας διαχωρισμός στην εσω­στρεφική ζωή. Η πνευματική ζωή σε αντίθεση με τη φυσιο­λογική >>> 

<•> Η ζωή χωρίς αυτογνωσία είναι φυσιολογική, δεν είναι ηθική >>> 

<•> Πνεύμα και βιολογικές ανάγκες >>> 

<•> Τα συναισθήματα συνδέονται στενά και διαρκώς με τη σκέψη και με τις πληροφορίες >>>

<•> Προκατάληψη για την προτεραιότητα που δίνουμε στη δική μας ζωή >>>

<•> Σκέψη και αγώνας για την επιβίωση >>>

<•> Ο εξωτερικός κόσμος χωρίς εσωτερική προοπτική είναι αδιέξοδος >>> 

<•> Συνοπτικά η στενή σύνδεση της ηθικής με την ψυχολογία >>>

<•> Αν η ζωή μας εκμηδενίζεται, αυτό δεν είναι το χειρότερο >>>

<•> Αποδεσμευμένη η ηθική από τη γνώση και την (ερευνητική) σκέψη στις δύο μεγάλες θρησκείες >>> 

<•> Φυγή από τα προβλήματα με φαντασιώσεις και με έξυπνες θεωρίες... >>> 

<•> Ηθική, ευτυχία και σκέψη >>>

<•> Σε λίγες σειρές τα γερά θεμέλια της παγκόσμιας (ή κοσμολογικής) ηθικής  >>>

<•> Μην πεις ότι δεν ήξερες...  >>>

<•> Η δραστηριότητα των βιολογικών σωμάτων και το νόημα γενικά της ζωής ερμηνεύονται σε δύο σειρές: >>>

 

>>> Η ΗΘΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ <<<

 

<©> ΜΕΡΙΚΑ ΜΕΓΑΛΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΞΗΣ ΤΙΤΛΟΥΣ:

<•> Σε λίγες σειρές τα θεμέλια της παγκόσμιας (ή κοσμο­λογικής) ηθικής >>>

<•> Μην πεις ότι δεν ήξερες... >>>

<•> Πλούσιοι και φτωχοί, ηγέτες και υπηρέτες, αφεντικά και εργάτες, το ίδιο ανήθικοι (με αποστροφή για το πνεύμα) >>>

<•> Για την έννοια της κοινω­νίας και για τη δημοκρατία >>>

<•> Το πέρασμα από την Ηθική έρευνα στην πολιτική άποψη >>>

<•> Η ψευδαίσθηση ότι επιλύονται τα προβλήματα στις ανθρώπινες σχέσεις και συνεργασίες, ενώ αυτά ανα­παράγονται, μετακυλίονται και χρησιμο­ποιούνται >>>

<•> Τα κοινωνικά φαινόμενα δεν μπορούν να ερμηνευτούν με αφαίρεση της εσωτερικής πραγματικότητας >>>

<•> Με την πολιτική επιδιώ­κονται, εκπροσωπούνται και εξυπηρετούνται ομαδικά συμφέροντα και με σχέσεις ανήθικου ανταγωνισμού >>>

<•> Η αδικία μέσα στην κοινωνία αμφισβητεί (ή υπονομεύει) την πολιτική εξουσία και τη νομιμότητά της (όπως εκθέτει και το Θεό) >>>

<•> Η εξάρτηση της επιβίωσης από τη χρηματική αμοιβή >>>

<•> Η αδικία συντηρείται και αναπαράγεται με τους νόμους του κράτους. Η δράση των εκπαιδευμένων απατεώνων προσαρμόζεται στους νόμους >>>

<•> Ο μπερδεμένος ρόλος της επιστήμης >>>

<•> Η επαγγελματική εκμετάλλευση της άγνοιας και το ψέμα στην κοινωνία με την κάλυψη της επιστήμης >>>

<•> Ο πνευματικός πόλεμος και η πολιτική δύναμη της δημιουργικής σκέψης >>>

<•> Δεν είναι η ποινή του θανάτου στους αδίστακτους δολοφόνους που θα μας κάνει λιγότερο πολιτισμένους! >>> 

<•> Επιλέξτε φιλίες και συνεργασίες και προσέξτε ποιους ενισχύετε >>>

 

>>> Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΛΗ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ<<<

(* Η διαίρεση και η απλοποίηση των απαντήσεων συνεχίζονται)

 

<©> ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΛΗ. ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΞΗΣ ΤΙΤΛΟΥΣ:

<•> Οι αισθήσεις είναι τρόποι της νόησης και το φαινόμενο της ζωής/ψυχής επίσης ξεκινάει με αυτόματη αφαίρεση πληρο­φοριών >>>

<•> Ποια η σχέση των αφηρημένων χωρο-χρονικών υλικών (και εξωτερικών) αλλη­λεπιδράσεων με την εσωτερικότητα; >>>

<•> Η θέση μας στο ζήτημα αν υπάρχει "Θεός" >>>

<•> Συνοπτική εξήγηση για το παγκόσμιο πνεύμα >>>

<•> Μια ανάποδη λογική ερμηνεία για το Θεό >>>

<•> Από τα πιο σπουδαία μαθήματα κοσμολογίας στην εποχή του Πλάτωνα >>>

<•> Μια από τις πιο επιτυχημένες σκέψεις στην ιστορία της φιλοσοφίας >>>

<•> Συνοπτική εξήγηση για το παγκόσμιο πνεύμα - Περιοδικές & ρυθμικές μεταβολές >>>

 <•> Διακυμάνσεις με τους πιο γρήγορους ρυθμούς του κόσμου >>>

<•> Ο υλικός κόσμος θεμελιώ­νεται σε η/μ φαινόμενα >>>

<•> Περιοδικές μεταβολές και ρυθμοί με τις πιο υψηλές ταχύτητες σε μικροσκοπικές διαστάσεις >>>

<•> Λίγες φυσικές σταθερές επιβεβαιώνουν τη δημιουργία της ύλης από κυματικά φαινόμενα >>>

<•> Ουσία και ύλη >>>

<•> Σχεδόν 100 χρόνια παραπλάνησης... >>>

<•> Επιστήμη & Θεός >>>

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +