*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

 

 

ΚΥΚΛΙΚΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – ΠΛΗΡΕΣ & ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΣΥΜΠΑΝ
Θεωρία του τελειωμένου χρόνου και της σχετικότητας της ενέργειας
(Ενιαία θεωρία περί χρόνου, χώρου και ύλης)

 

ΠΡΩΤΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΑΖΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟ (3)

©2010 ISBN978-960-93-2431-1 | ©2012 ISBN978-960-93-4040-3

 

Τι διαφοροποιεί το h f σαν ενέργεια και ακτινοβολία από το h f σαν μάζα; Ποιος ο ρόλος της ταχύτητας c2 ;

 

Με τους όρους της φυσικής.

 

Στη κβαντική φυσική είναι καλά γνωστή η σχέση που υπάρχει μεταξύ της ενέργειας, της συχνότητας και της μάζας. Η αρχική ανακάλυψη της μεταβίβασης της ενέργειας κατά ελάχιστες ποσότητες από τον Planck (σταθερά δράσης h = 6,62606 x10-34 J s) και η διεύρυνση αυτής της θεώρησης από τον Einstein μαζί με τη διάσημη μαθηματική σχέση που εξισώνει τη μάζα με την ενέργεια (E=Μ c2 ) αποτελούν ένα παλαιό ξεκίνημα για την περιγραφή και τον υπολογισμό της ύλης σαν ηλεκτρομαγνητικό φαινόμενο με σχέση συχνότητας f, μήκους λ και ποσότητας ενέργειας E. Την απλή εξίσωση E=m c2 εμφανίζουν ακόμα και οι καλλιτέχνες για να μας θυμίσουν έτσι συνοπτικά την αρχή μιας μεγάλης αλλαγής στις απόψεις μας για την ύλη και την ενέργεια, την αρχή μιας νέας εποχής για την έρευνα της φύσης και για να συμβολίσουν την ώθηση της επιστήμης και της τεχνολογίας και τη δύναμη που δίνει η γνώση στον άνθρωπο. Πραγματικά, αυτή η επιβεβαιωμένη σχέση σημαδεύει μια νέα εποχή για την επιστημονική έρευνα. Αυτή, όμως η σχέση συνδέεται με ορισμένες άλλες σχέσεις, οι οποίες είναι το ίδιο απλές και σημαντικές, όμως δεν εμφανίστηκαν από τους φυσικούς για να προκαλέσουν την ίδια μεγάλη εντύπωση... Η ελάχιστη ποσότητα h πολλαπλασιασμένη επί μία συχνότητα f ισοδυναμούν με ποσότητα ενέργειας (της ενέργειας που φέρουν τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα με τη "μηδενική" μάζα των φωτονίων). Όπως και η μάζα επί το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός ισοδυναμεί επίσης με ενέργεια, δηλαδή:

 

h f = Μ c2 = E  και  Μ = h f / c2  = h /cλ = h / f λ2  ή  Μ = Mmin x f

 

Από μάζα M μπορούμε να βρούμε συχνότητα f και αντίστροφα.  Όταν πολλαπλασιάζουμε τη σταθερά h του Planck επί την ελάχιστη συχνότητα 1Hz προκύπτει μία ελάχιστη ποσότητα ενέργειας Emin = h x1Hz. Η ελάχιστη ποσότητα δράσης h επί κάθε άλλη συχνότητα f μας δίνει πολλαπλάσια ποσότητα ενέργειας Ε=hf. Όταν αντιθέτως, διαιρούμε την ποσότητα ενέργειας με ορισμένη συχνότητα προκύπτει η ελάχιστη ποσότητα ενέργειας h=E/f .

 

Επειδή το αντίστροφο της συχνότητας είναι ο χρόνος t = 1/f ισχύει και t = h /E. Μη ξεχνάμε ότι στις μικροσκοπικές διαστάσεις, η μάζα Μ δεν υπάρχει σε κατάσταση ηρεμίας και χρησιμοποιούμε τη μέτρηση σε kg για λόγους κατανόησης και απλοποίησης. Στη φυσική είναι γνωστό και πρέπει να το λάβουμε υπόψη μας, ότι η εφαρμογή του τύπου c= f λ για τον υπολογισμό της συχνότητας και του μήκους κύματος γίνεται μόνο για τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα και για τα φωτόνια που θεωρούνται χωρίς μάζα. Αυτό όμως δεν εμποδίζει να μιλάμε με όρους συχνότητας, όταν παρατηρούμε φαινόμενα επανάληψης και ομοειδής ποσότητες που γίνονται πολλαπλάσιες ή υπο-πολλαπλάσιες.

Από φυσικο-μαθηματική παρατήρηση, η παρουσία της μάζας Μ προκύπτει από το τετράγωνο (2) στο λ (του τύπου Μ=h/fλ2 = h/cλ), εφόσον όλα τα υπόλοιπα είναι σταθερά μεγέθη (h, λf, c). Το λ όμως που δίνει τη μάζα σε αυτό τον τύπο μεταβάλλεται. Η μεταβολή του μήκους λ ισοδυναμεί ξανά με τις σταθερές (h, c). Άρα κάποια από τις σταθερές μεταβάλλεται ή όλες μεταβάλλονται έτσι ώστε ο συνδυασμός να δίνει σταθερές. Γεννιέται αμέσως το ερώτημα, ποια σταθερά μεταβάλλεται και πόσο είναι το όριο αυτής της μεταβολής. (Στις παραπάνω απλές σχέσεις χρειάζεται να συμπεριληφθούν η ενδεχόμενη μεταβολή στη μέγιστη ταχύτητα Vmax = c και να διερευνηθεί η σχέση της ακτίνας r με την ποσότητα και με τη συγκέντρωση της ενέργειας και με την ακτίνα του χώρου όπου η ενέργεια αποσπάται). 

 

Το μήκος λ που αποδίδουμε στη μάζα των σωματιδίων, μπορούμε να το δούμε σαν το μήκος κύματος που αντιστοιχεί σε μια ισοδύναμη ποσότητα ενέργειας Ε =h f  και σύμφωνα με τη γνωστή σχέση E =M c2, όπως εάν αυτή ήταν ενέργεια ενός ηλεκτρομαγνητικού κύματος (αφού σε αυτά τα κύματα ισχύει η σχέση h f ). Η μάζα όμως δεν είναι απλώς μια ποσότητα h f αλλά μία ποσότητα h f / c2 διαιρεμένη από την ταχύτητα του φωτός εις το τετράγωνο. Όταν γνωρίζουμε μία συχνότητα f μπορούμε να βρούμε και κάποιο μήκος λ, εφόσον λ=c / f

 

Παρατηρήστε ακόμα, πως η ενέργεια και η μάζα στους τύπους εμφανίζονται σαν αντίστροφα μεταξύ τους. Η διαφορά τους προκύπτει από το ρόλο του c .

E = h c / λ  |  Μ = h / c λ

 

E = h c /λ = M c2 = h f      και      M = h / c λ = Ε / c2 = h f / c2

 

 

Παρατηρούμε, τις πρώτες χρήσιμες μαθηματικές σχέσεις για την περιγραφή της δομής της ύλης και του σχηματισμού της μάζας. Η ελάχιστη ποσότητα της ενέργειας Emin = h x1Hz συνδέεται με την ελάχιστη συχνότητα fmin και το μέγιστο μήκος λmax=c/fmin. Όσο αυξάνει η συχνότητα f αυξάνει η ποσότητα της ενέργειας h f και μικραίνει το λ (από c/f και λ=h/Μ c ). Σε αυξημένη συχνότητα και ποσότητα ενέργειας ισοδυναμεί περισσότερη μάζα (h fmax / c2 = Mmax ). Σε μεγαλύτερη ποσότητα μάζας αναλογεί περισσότερη ποσότητα ενέργειας και η μάζα συνδέεται με μεγαλύτερη συχνότητα και μικρότερο μήκος. Έτσι στη θεωρητική μάζα ενοποίησης (Mplanck =(hc/G) βρίσκουμε μία μέγιστη υψηλή συχνότητα fmax, μία μέγιστη ποσότητα ενέργειας Emax και ένα ελάχιστο μήκος λmin. Όταν παρατηρούμε φαινόμενα επανάληψης και ομοειδείς ποσότητες που γίνονται πολλαπλάσιες ή υπο-πολλαπλάσιες μπορούμε να μιλάμε με όρους συχνότητας και για αντίστοιχη απόσταση ή χρονική καθυστέρηση. Λογικά τα ερωτήματα: Ποιο είναι το όριο στη μέγιστη συχνότητα ή στην ελάχιστη περίοδο; Ποιες συνθήκες προκαλούν το φαινόμενο της ρυθμικής συσσώρευσης ή της ελάττωσης της ενέργειας του χώρου και ποιες συνθήκες το διατηρούν σταθερό;

Οι αρχικοί τύποι με τους οποίους εδώ υπολογίζουμε τη μάζα, τη συχνότητα και άλλα σχετικά μεγέθη δεν επαρκούν για να περιγράψουν τη δομή της υποατομικής ύλης και θεωρητικά μπορούν να εφαρμόζονται απεριόριστα, χωρίς κατ' ανάγκη να εκφράζουν τα πράγματα. Θεωρητικά όλες οι ποσότητες ενέργειας, συχνότητας, μήκους, ταχύτητας και λοιπά μπορούν να μετατραπούν η μία στην άλλη και να εκφραστούν με άλλες μονάδες. Η μάζα του ενός κιλού και η συχνότητά της που προκύπτει μαθηματικά (1kg x c2 / h) είναι ένα παράδειγμα κατάχρησης της μαθηματικής λογικής, όταν την εφαρμόζουμε στα πράγματα αγνοώντας την ερμηνεία των φαινομένων. Για οποιαδήποτε ποσότητα μάζας μπορεί να υπολογιστεί μία συχνότητα, όπως και η ισοδύναμη ποσότητα ενέργειας.

Θα παρατηρήσουμε, ότι όλες οι ποσότητες ενέργειας, συχνότητας, μήκους, ταχύτητας και λοιπά μπορούν να μετατραπούν η μία στην άλλη και τελικά να μετατραπούν σε χιλιόγραμμα (kg) και να εκφραστούν με τον όρο της "μάζας". Στη δομή της ύλης όμως, δεν βρίσκεται τόσο μεγάλη ποικιλία από σωματίδια για τη δημιουργία της μάζας και αντιθέτως γίνονται μεταβολές από τις οποίες προκύπτει ένας σχετικά μικρός αριθμός από τα θεωρητικώς δυνατά σωματίδια με πιο εντοπισμένη παρουσία. Ελάχιστα από αυτά τα σωματίδια, όπως το ηλεκτρόνιο και τα νουκλεόνια παρουσιάζονται πιο καθοριστικά, πιο σταθερά και πιο ξεχωριστά για την ύπαρξη της ύλης. Από τα πρώτα ερωτήματα που έρχονται στο ανθρώπινο μυαλό, είναι να βρούμε την αιτία και τις προϋποθέσεις για τις οποίες υπάρχουν αυτά τα ελάχιστα σωματίδια με αυτές τις ιδιότητές τους και όχι κάποια άλλα από τα πολυάριθμα δυνατά των θεωρητικών υπολογισμών. Τι διαφοροποιεί την ενέργεια h f από την ενέργεια h f της μάζας και που οφείλεται η παρουσία των σταθερών σωματιδίων  με τις συγκεκριμένες συχνότητες και μάζες;

Η ελάχιστη ποσότητα και σταθερά h αποκτάει ενέργεια όταν πολλαπλασιάζεται με κάποια συχνότητα ή αποτελεί ένα κατώτερο όριο ποσότητας στη διαρκή μεταβίβαση της συνολικής ενέργειας του Σύμπαντος, που γίνεται διαρκώς με την παρουσία του "κενού" χώρου; Δηλαδή μήπως h = Emax / fmax ;

Εκεί που η ενέργεια μεταβιβάζεται και συγκεντρώνεται κυματικά με την υψηλότερη συχνότητα προκαλείται αύξηση της ενέργειας του χώρου; Ή μήπως επιτυγχάνεται η γρηγορότερη αναπλήρωση σε ένα σημείο όπου η ενέργεια είναι ελαττωμένη; Μπορούμε να σκεφτούμε ακόμα την περίπτωση να προκαλείται η μέγιστη ελάττωση στην ενέργεια όταν η ενέργεια αποκεντρώνεται με την πιο υψηλή συχνότητα. Η μάζα παρουσιάζεται στα σημεία συγκέντρωσης ή της ελάττωσης της ενέργειας ή σε ενδιάμεσες καταστάσεις; Διαφορετικά σωματίδια μαρτυρούν διαφορετικό ρυθμό συγκέντρωσης ή αναπλήρωσης της ενέργειας. Στον τύπο h = Emax / fmax, για να αυξάνει η ποσότητα του h και να δώσει περισσότερη ενέργεια πρέπει η συχνότητα fmax να μειώνεται. Για να παραμένει ίδια η ποσότητα h όταν η συχνότητα f μειώνεται, πρέπει και η ποσότητα ενέργειας στον αριθμητή να μειώνεται επίσης.

Μήπως η συχνότητα fmax είναι αυτή με την οποία ο χώρος διαρκώς μεταβιβάζει την ενέργεια για να αναπληρώνει τις απώλειές του; Στην περίπτωση αυτή, παρατηρούμε σχέση της μέγιστης συχνότητας fmax με τη μεταβολή μίας ελάχιστης ποσότητας ενέργειας και τη διατήρηση μίας μέγιστης ποσότητας ενέργειας Emax. Στην περίπτωση αυτή, εάν ο χώρος δεν μεταβιβάζει ενέργεια με την πιο υψηλή συχνότητα fmax, τότε θα παρουσιάζονται σημεία με ελαττωμένη ενέργεια, η οποία θα είναι τόσο περισσότερο ελαττωμένη όσο πιο μικρή θα είναι η συχνότητα αναπλήρωσης.

Πρέπει να εξηγήσουμε πώς από τα πολυάριθμα δυνατά σωματίδια εμείς αντιλαμβανόμαστε ένα ελάχιστο αριθμό σαν πιο σταθερά και καθοριστικά για την παρουσία της συνηθισμένης ύλης. Κοντά σε αυτό το θεωρητικό πρόβλημα, πρέπει να βρει μαθηματική και ολοκληρωμένη απάντηση και το ερώτημα, γιατί η μάζα διαχωρίζεται και μοιράζεται σε μεγαλύτερο αριθμό σωματιδίων και δεν παραμένει σαν ένα ακέραιο σώμα. Το βέβαιο είναι ότι η μεταβίβαση της ενέργειας γίνεται για να μην είναι η ενέργεια ελαττωμένη και αντίστροφα, η ενέργεια ελαττώνεται, διότι μεταβιβάζεται και αναπληρώνεται με κάποια καθυστέρηση. Και φυσικά, σε αυτές τις μεταβολές της ενέργειας του χώρου εμπλέκονται τα πιο γνωστά φαινόμενα της βαρύτητας, του ηλεκτρικού φορτίου και της πυρηνικής δύναμης. Έχουμε παρατηρήσει από την αρχή την αντίθεση μεταξύ βαρυτικής ενέργειας και στην παρουσία της μάζας, η οποία παρουσιάζεται σαν απωστική δύναμη. Επίσης, έχουμε παρατηρήσει τους δύο αντίθετους τρόπους κυματικής κίνησης, τον συγκεντρωτικό της βαρύτητας και τον αποκεντρωτικό του φωτός. Η μάζα μοιάζει να βρίσκεται στην αποκεντρωτική "πλευρά" όπως το φως, σαν ακραίο ηλεκτρομαγνητικό φαινόμενο με κύματα των πιο υψηλών συχνοτήτων...

Οι κορυφαίοι φυσικοί έκαναν όλα τα παραπάνω ερωτήματα, πριν θέσουν ερωτήματα για πιο σύνθετα φαινόμενα και πριν αναζητήσουν λύσεις σε πιο πολύπλοκα προβλήματα;

 

 

 

www.kosmologia.gr  1η δημοσίευση στη Γη

 


 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

 

 

 


 

Οι απλούστερες σχέσεις της φυσικής, τις οποίες χρησιμοποιούν οι πιο ικανοί ερευνητές για να επιλύσουν τα πιο μπερδεμένα μαθηματικά προβλήματα και για να βρουν λύσεις στα αδιέξοδα της σύγχρονης φυσικής, αυτές οι σχέσεις έπρεπε να είχαν συμπληρωθεί και να είχαν οριοθετηθεί από τους επαγγελματίες φυσικομαθηματικούς. Χάθηκαν πολλές δεκαετίες και τώρα αποκαλύπτεται, ότι οι απλούστεροι τύποι της φυσικής μπορούσαν να έχουν συμπληρωθεί από ένα μαθητή της μέσης εκπαίδευσης! Εκτός εάν σκοπίμως δεν έχουν διαδοθεί οι απλές παρατηρήσεις διότι οδηγούν σε νέες τεχνολογίες...  

 

 

ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ

ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +