*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

ΜΗΝ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ...

ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ

Θέλεις να μάθεις περισσότερα για τη Φιλοσοφία; Πόσο χρήσιμη στη ζωή μας είναι η Φιλοσοφία;

ΦΥΓΗ από την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ με ΕΞΥΠΝΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ

Σκέψεις και αποσπάσματα για την ανθρώπινη συμπεριφορά και για το ρόλο της ζωής μέσα στον ευρύτερο κόσμο, όπως είχαν συγκεντρωθεί πριν από την τελική διατύπωση του βιβλίου: Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΘΙΚΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ (με τις αιώνιες αξίες και σε σύζευξη με τη σκέψη) ISBN 978-960-93-6089-0 | ©2014

 

 

" Το αγαθό, το απόλυτο αγαθό, πραγματοποιείται αιώνια στον κόσμο, και το εξαγόμενο είναι ότι έχει ήδη πραγματοποιηθεί, και δεν έχει ανάγκη να μας αναμένει για να πραγματοποιηθεί "

                                   HEGEL (1770-1831)

 

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙΣ?
Χωρίς θεωρίες και υποθέσεις, χωρίς παραπομπές και χωρίς φανταστικά σενάρια...

 

 

Αναρωτήθηκες πόσα λες και κάνεις καθημερινά με 100% βεβαιότητα, ενώ αυτά είναι πιο αμφίβολα από φιλοσοφικές θεωρίες; Για τα θεολογικά και τα φιλοσοφικά ζητήματα έχουν γραφτεί ανυπολόγιστοι τόνοι χαρτιού και επί πολλούς αιώνες μέχρι σήμερα. Πιστεύεις ότι χρειαζόταν να γραφτούν όλα αυτά για να βρεθούν μερικές απαντήσεις, που μέχρι σήμερα θεωρούνται έξω από το πεδίο της Επιστήμης και υποβαθμίζονται σαν άσχετες από τα καθημερινά μας προβλήματα; Μάλλον δεν σκέφτηκες σοβαρά την περίπτωση, το νόημα και ο προορισμός της ζωής να χρειάζονται τη βλακεία (το ξεκίνημα από το μηδέν και το κατέβασμα των πιθήκων από τα δέντρα) ώστε τα "θηρία" να νοιάζονται υπερβολικά για την ύπαρξή τους, να αποκτούν εμπειρίες και για να βρίσκουν αφορμές για δράση...

Οι πιο μεγάλες ανοησίες του ανθρώπου φυσικά αποκαλύπτονται με τις πιο απλές σκέψεις. Γι' αυτό και είναι "μεγάλες" ανοησίες και εμποδίζουν την ειρήνη, τη δικαιοσύνη, την κατανόηση και την καλή διάθεση ανάμεσα στους ανθρώπους. Γι' αυτό και χρειάζονται μεγάλες και πολύπλοκες θεωρίες και μεγάλη φαντασία για να δικαιολογήσουμε τη ζωή και τη δράση μας με τέτοιες ανοησίες...

Μερικές από τις κατευθυντήριες απόψεις για την πορεία της ζωής και για τις αξίες της είναι προκαθοριστικές για την απόδοση, την επιτυχία και την εξέλιξη του ανθρώπου σε όλους τους χώρους και σε όλες τις δραστηριότητές του. Οι κατευθυντήριες απόψεις και οι εσωτερικές αξίες για την πορεία της ζωής μέχρι σήμερα υποβαθμίζονται και αντιμετωπίζονται σαν μεταφυσικά ζητήματα, διότι δεν ευνοούν τα σχέδια, τις επιθυμίες και τους στόχους των φιλόδοξων και των "υλιστών" ανθρώπων...

 

Δεν είναι θεωρίαΣε ποια επιστήμη ανήκουν οι παρακάτω διαπιστώσεις και τα αξιώματα; Ποιες επιστήμες και ποιες απόψεις μπορεί να είναι σοβαρές χωρίς να λάβουν υπόψη τα παρακάτω αξιώματα; Οι νόμοι του Κράτους και οι θεμελιακές προτάσεις για τη συγκρότηση της Πολιτείας σέβονται την πραγματικότητα και στηρίζονται στη γνώση ή αξιώνουν πολίτες χαμηλής νοημοσύνης και το ψέμα, όπου διευκολύνεται η εξουσία;

 

 

 

 

► Υπάρχει ακόμα μέλλον παρά το ότι έχει προηγηθεί απεριόριστο παρελθόν.

Μπορεί κανένας αγωνιστής, επαναστάτης, πολιτικός, κανένας στρατός και κάποιος ηγέτης, ή κάποιος καλλιτέχνης να σταματήσει το χρόνο, ώστε να μείνουν για πάντα τα έργα του; Μπορεί κάποιος από αυτούς να κάνει να μην αλλάξουν ποτέ οι νόμοι, τα πρότυπα, η γλώσσα, η παράδοση, τα σύνορα και λοιπά; ΟΧΙ. Μπόρεσε ποτέ κανένας να επιτύχει κάτι το άφθαρτο και το αιώνιο; ΟΧΙ. Το παρελθόν δεν ήταν και αυτό μέλλον; Μπορεί κανένας να εγγυηθεί 100% ότι δεν θα πάνε χαμένες οι προσπάθειες και οι επιδιώξεις που άντλησαν δύναμη από την ιδέα και το όνειρο για έναν μελλοντικό κόσμο; ΟΧΙ. Με καμία επιστήμη και κανένας. Παρά το ότι έχει προηγηθεί χρόνος χωρίς αρχή... ΜΙΚΡΟ ΣΧΟΛΙΟ ΕΔΩ 

 


 
Η ζωή και τα έργα μας έχουν ένα τέλος και δε γνωρίζουμε πότε θα έρθει.

Υπάρχουν αναρίθμητα φαινόμενα και γεγονότα που μπορούν ανά πάσα στιγμή να προκαλέσουν αποσταθεροποίηση στα σχέδια, στα προγράμματα, στη λειτουργία των μηχανισμών και των οργανισμών; ΝΑΙ. Γνωρίζει κανένας, πολιτικός, αστρολόγος, θρησκευτικός εκπρόσωπος, ασφαλιστική εταιρεία, υπουργός οικονομικών κ.λπ. όλα αυτά τα φαινόμενα ή τα γεγονότα και μπορεί να μας διαβεβαιώσει πότε θα προκαλέσουν το πρόβλημα; ΟΧΙ. Είναι προετοιμασμένοι και έτοιμοι για τα χειρότερα και για τα απρόβλεπτα γεγονότα και καταστάσεις; ΑΜΦΙΒΟΛΟ ΚΑΙ ΟΧΙ. Τα σχέδιά τους είναι καλύτερα υπολογισμένα και οι προβλέψεις τους πιο προσεκτικές για περισσότερα ενδεχόμενα για να ευνοηθούν οι ίδιοι ή για να ευνοήσουν εμάς; ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΝΟΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ. Μπορεί κανένας, πολιτικός, αστρολόγος, θρησκευτικός εκπρόσωπος, ασφαλιστική εταιρεία, υπουργός οικονομικών κ.λπ. να μας διαβεβαιώσει πόσο ακόμα θα ζήσουμε; ΟΧΙ. Είναι 100% βέβαιο μια μέρα όλοι θα πεθάνουμε, είτε με τα λεγόμενα φυσικά αίτια, είτε με παραφυσικά αίτια, είτε με οποιαδήποτε άλλη αιτία κατονομάσουμε, όσο κι αν προσπαθήσουμε για την υγεία μας και ανεξάρτητα από την καλή μας ψυχή. Πάντα κάτι θα συμβεί για να πεθάνεις διότι πρέπει να πεθάνεις. Αυτό για το οποίο έχουμε αμφιβολία είναι αν θα πεθάνουμε αύριο ή σε λίγες δεκαετίες.  Κανένας, με καμία επιστήμη και με καμία φιλοσοφία δεν μπορεί να μας εγγυηθεί πότε θα έρθει αυτή η στιγμή.

Κοιτάξτε ακόμα ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΕΝΟΣ ΕΠΑΡΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥ

 


 
Δεν είμαστε η μόνη, η επαρκής αιτία του εαυτού μας και των δραστηριοτήτων μας.

Απλά τα πράγματα χωρίς τις θεωρίες: Είμαστε δημιουργήματα του εαυτού μας σε ποσοστό 100% ; 100% ΟΧΙ. Οι συνθήκες που γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και οι εμπειρίες από το όποιο περιβάλλον είναι τα ίδια με τις συνθήκες και τις εμπειρίες των άλλων; ΟΧΙ. Ζούμε με πλήρη γνώση, σκεφτόμαστε πάντα με συνέπεια, υπολογίζουμε πάντοτε σωστά, αποφασίζουμε και πράττουμε με πλήρη γνώση και με τις ίδιες αντιξοότητες; ΟΧΙ. Μπορούμε να κάνουμε πάντα αυτό που επιθυμούμε ή αυτό που προγραμματίζουμε και ονειρευόμαστε; ΟΧΙ. Μας επηρεάζουν διαρκώς κάποια άλλα πράγματα, είτε λέγονται καιρικές συνθήκες, είτε οικογένεια, είτε αφεντικό; ΝΑΙ, ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ. Η θέση μας μέσα στο χώρο και στο χρόνο, η μορφολογία του εδάφους, τα γεωλογικά και ατμοσφαιρικά φαινόμενα (λ.χ. σεισμοί, ηφαίστεια, κεραυνοί, πηγές ενέργειας κ.λπ.), τα γεωγραφικά όρια των ηπείρων, το γεωγραφικό μήκος και πλάτος, η στιγμή της γέννησης... μας προδιαγράφουν τις δυνατές εξελίξεις, ενώ τα πάντα αλλάζουν, θέλουμε δε θέλουμε. Τι λοιπόν μπορούμε να βάλουμε μέσα στο νόημα φράσεων όπως "φυσική ελευθερία", "ελευθερία σκέψης", "ελευθερία βούλησης" και πόσες ελευθερίες χρειάζεται να προσδιορίσουμε; Βάζουμε ό,τι ευνοεί τη χαλάρωση, την ειρηνική συμβίωση και τη διατήρηση της ζωής μας, σύμφωνα με τις στατικές θεωρίες μας για τα πράγματα, την κοινωνία και σε φανταστικές συνθήκες. 

Πράγματι, μπορούμε να γινόμαστε αιτίες, να ρυθμίζουμε τη  συμπεριφορά μας και τις κινήσεις μας, να θέτουμε και να πραγματοποιούμε στόχους, να αντιδρούμε και να διαφωνούμε, να πράττουμε δημιουργικά και να επιλέγουμε τον δύσκολο δρόμο. Αυτή η δυνατότητα μας να ενεργούμε με γνώση και με τη θέλησή μας, να προδιαγράφουμε εξελίξεις και να επηρεάζουμε τη ζωή μας είναι αναγκαστικά 100% ελευθερία; ΟΧΙ. Δηλαδή έπρεπε να γίνεται η φιλοσοφική διαμάχη για να αποδειχτεί μία από τις δύο ακραίες λύσεις, ότι είμαστε ή δεν είμαστε ελεύθεροι; Δεν είμαστε προγραμματισμένα ρομπότ και δεν συμπεριφερόμαστε αντανακλαστικά σαν τα φυτά, όμως αναμφισβήτητα δεν μπορεί να ειπωθεί ότι κάποιος περιορισμένος είναι ελεύθερος 100% σαν αυτοτελής αιτία του εαυτού του και της συμπεριφοράς του. Το ζήτημα είναι πιο περίπλοκο. Το ερώτημα αν έχουμε ελευθερία ή όχι είναι άστοχο ερώτημα και δεν μπορεί  να απαντηθεί με ένα ναι ή ένα όχι. Όμως, η ανάγκη και η βιασύνη για να ικανοποιήσουν οι άνθρωποι τις επιθυμίες τους και να επιτελέσουν τους στόχους τους υποβαθμίζουν τη σημασία του ζητήματος των ελευθεριών και οι άνθρωποι επιλέγουν αδίστακτα τις θεωρητικές λύσεις που ευνοούν τις κοινωνικές επιδιώξεις τους.

Δεν είμαστε οι επαρκείς αιτίες των δραστηριοτήτων μας και των συνεπειών τους, όπως ούτε του εαυτού μας και η πραγματικότητα που αντιλαμβανόμαστε και γνωρίζουμε είναι πολύ λιγότερη από τη μισή... eswterikes_axies_new_window2.htm

 


 
Υπάρχουν προκαθορισμένες δυνατότητες στην ποιότητα των πραγμάτων, σημαντικές εξω-κοινωνικές επιδράσεις και δικές μας ατέλειες προσαρμοστικές, διανοητικές, βιολογικές και βιωματικές.

Κανένας δεν είναι τελείως ίδιος με τους άλλους, ούτε στο ίδιο ακριβώς περιβάλλον και με τις ίδιες σχέσεις, ενώ με το πέρασμα του χρόνου επέρχονται ξανά κάποιες διαφοροποιήσεις. Από την αρχή της ζωής, οι δυνατότητες και οι προδιαγραφές κάπου διαφέρουν και οι προοπτικές είναι διαφορετικές και άγνωστες. Είτε μιλάμε για το βιολογικό σώμα, είτε για την ψυχή και το πνεύμα και μέσα σε οποιοδήποτε περιβάλλον αυτών. Αυτή η διαπίστωση προκύπτει επίσης από την παραδοχή ότι δεν είμαστε οι αποκλειστικοί δημιουργοί του εαυτού μας. Αυτό που είμαστε μαζί με ένα μεγάλο μέρος των δυνατοτήτων/αδυναμιών μας δεν το επιλέξαμε εμείς και δεν το φτιάξαμε εμείς, ούτε καν το γνωρίζουμε πλήρως. Είμαστε ένα τμήμα μιας πραγματικότητας, από την οποία δεν μπορούμε να αποχωριστούμε και αντιθέτως εκείνη δεν ευνοεί πάντα τις δικές μας επιλογές, σκοπούς και επιθυμίες. Αντιθέτως, οι εξελίξεις και τα πράγματα μπορεί να είναι εναντίον μας και εμείς τελείως ανήμποροι να αντιδράσουμε, με χειρότερη και συνηθισμένη κατάληξη, να χάσουμε νωρίτερα τη ζωή μας. Η δική μας επιδίωξη, όσο έξυπνη και μελετημένη αν είναι αυτή δεν εξασφαλίζουν την πραγματοποίηση των στόχων που θέτουμε και η πραγματοποίηση των στόχων δεν είναι κάτι που συντελείται συνεχώς, παντοτινά και με τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Αντιθέτως, είναι συνηθισμένο να ανατρέπονται οι επιδιώξεις και τα σχέδιά μας από τα πιο απίθανα και από τα μη αναμενόμενα πράγματα. Δε χρειάζεται να πάει μακριά η σκέψη. Ένας αόρατος μικροοργανισμός, χωρίς μυϊκή δύναμη και χωρίς αναπτυγμένο εγκέφαλο μπορεί να κάνει όσα δεν μπορέσαμε εμείς με τις πιο επίμονες, χρονοβόρες, κοπιαστικές και δαπανηρές προσπάθειες και να ανατρέψει εύκολα όσα επιτύχαμε με δυσκολία. Μόνο με πιθανότητες και σενάρια μπορούμε να σκεφτούμε και όχι με βεβαιότητα.

Την πολυσήμαντη επίδραση του κοινωνικού περιβάλλοντος στη διαμόρφωση του εσωτερικού κόσμου και στο σύνολο της ζωής μας και πόσο διαφορετικοί θα ήμασταν υπό άλλες περιστάσεις, αυτά τα διαπιστώνει ο καθένας από την πιο άμεση εμπειρία του. Για περισσότερες λεπτομέρειες ανατρέχουμε στα πολυάριθμα έργα των ειδικών.

 


 
Η πραγματικότητα δεν είναι ποτέ μόνο αυτή που αντιλαμβανόμαστε και γνωρίζουμε.

Πόσο καλά μπορεί κάποιος να γνωρίζει ένα οποιοδήποτε πράγμα, ακόμα και το πιο απλό, όταν αυτό που εμείς ονομάζουμε "συγκεκριμένο πράγμα" δεν μπορεί να υπάρχει και να είναι όπως είναι έξω από το περιβάλλον του και χωρίς τις διασυνδέσεις του με ένα πλήθος άλλων πραγμάτων !  Μπορούμε να γνωρίζουμε, όμως η γνώση είναι πάντα ελλιπής, όπως είναι περιορισμένα και εξαρτημένα τα πράγματα. Πάντα λοιπόν, κάτι ξεφεύγει από τη γνώση μας και ποτέ δεν γνωρίζουμε ολοκληρωτικά κανένα περιορισμένο πράγμα, αφού ο περιορισμός του πράγματος σημαίνει ότι δεν είναι αυτοτελές και σταθερό, παρά μόνο για κάποια χρονικά διαστήματα και υπό κάποιες ιδιαίτερες συνθήκες. Μπορούμε να γνωρίσουμε ολοκληρωτικά ένα μη αυτοτελές περιορισμένο πράγμα; ΟΧΙ, με καμία επιστήμη. Προσθέστε επιπλέον, ότι υπάρχει αφάνταστα μεγάλος αριθμός πραγμάτων και δυνατών συνδέσεων και μεταβολών μεταξύ τους, τα οποία δεν αντιλαμβανόμαστε και δεν γνωρίζουμε καν ότι αυτά υπάρχουν. Δηλαδή, εμείς αντιλαμβανόμαστε, γνωρίζουμε και σκεφτόμαστε ένα ελάχιστο ποσοστό της πραγματικότητας, αυτό που νομίζουμε ότι μας περιβάλλει, αυτό που τυχαία έπεσε στην αντίληψή μας και αυτό που υποθέτουμε και φανταζόμαστε. ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ όχι μόνο ελάχιστα γνωρίζουμε το κάθε πράγμα, όχι μόνο ελάχιστα πράγματα και συνδυασμούς τους γνωρίζουμε, αλλά επιπλέον γνωρίζουμε διαστρεβλωμένα ακόμα και τα συγκεκριμένα πράγματα, όπως τα αποκαλούμε. Γνωρίζουμε μόνο αυτό που μας αρέσει, μας χρησιμεύει και με κριτήριο τη χρονική διάρκεια που παραμένουν ίδια και σταθερά τα πράγματα στην παρατήρησή μας. Δεν γνωρίζουμε το σύνολο των χαρακτηριστικών του κάθε πράγματος, των δυνατοτήτων και των συνδέσεων που έχει με τα άλλα πράγματα και εξ' αρχής οι πληροφορίες των αισθήσεων μας είναι λιγότερες από όσο νομίζουμε. Μπορεί κανένας να μας πει συγκεκριμένα όσα αγνοούμε; ΟΧΙ. Μπορεί κανένας να ξέρει πώς συνδέονται, πώς μας επηρεάζουν, πόσο καθοριστικά και πόσο άμεσα όλα αυτά που αγνοούμε; ΟΧΙ. Αυτές οι ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΕΣ διαπιστώσεις είναι επίσης ένα πακέτο μαζί με την επόμενη διαπίστωση.

 


 
Υπάρχουν έμμεσες, ασταθείς και σχετικά μικρές επιδράσεις, οι οποίες επηρεάζουν τις εξελίξεις και πάντοτε διαφορές στα πράγματα.

Πώς να μην υπάρχουν αποκλίσεις, αστάθεια και έμμεσα αποτελέσματα όταν τα πράγματα δεν είναι αυτοτελή και διαρκώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και έτσι ξανά προκαλούν μεταβολές ανυπολόγιστα γρήγορα ή απελπιστικά αργά, ανυπολόγιστα κοντά ή απελπιστικά μακριά και με τη συμβολή πολλών μαζί συγχρονισμένων ή ασυγχρόνιστων επιδράσεων !

Λεπτομέρειες, ασήμαντα ή άχρηστα συνήθως εννοούμε... >>>

 



Η φυσική και η κοινωνική πραγματικότητα που μας περιβάλλει αλλάζει είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε και δεν μπορεί να μην αλλάξει.

Υπάρχει μία κοινωνία ή πολλές; Υπάρχει κοινωνικό περιβάλλον και μπορούμε να το οριοθετήσουμε; Μήπως μέχρι να περιγράψουμε πιο είναι το κοινωνικό περιβάλλον αυτό μεταβληθεί και γίνει άλλο; Τελικά πιο περιβάλλον αφού κάθε μέρα είναι διαφορετική από την προηγούμενη, μετακινούμαστε, αλλάζουμε σκέψεις, συμπεριφορά, σχέσεις, εφαρμόζονται νέες ιδέες και ολόκληρες ομάδες και πληθυσμοί επηρεάζονται; Οι ανθρώπινες σχέσεις και η κοινωνία είναι αποτέλεσμα μόνο της ανθρώπινης ύπαρξης και συμπεριφοράς; ΟΧΙ. Οι ανθρώπινες σχέσεις και η κοινωνία δεν προήλθαν από ξεχωριστές αυτοτελείς υπάρξεις ούτε όπως το επέτρεψε αποκλειστικά η γνώση και οι ανθρώπινες επιλογές. Η τύχη και οι λεπτομέρειες της φυσικής πραγματικότητας, οι δυνάμεις και τα κενά της φυσικής πραγματικότητας, τα λάθη και η άγνοια των ανθρώπων για τα πράγματα, οι διαφορές στη βιολογία και στην εμπειρία των ανθρώπων, οι αποστάσεις μεταξύ των ανθρώπων στο χώρο και στο χρόνο συμβάλλουν προ-καθοριστικά στη διαμόρφωση των ανθρώπινων σχέσεων και της κοινωνίας και πολλές φορές περισσότερο από όσο η θέληση και οι συνειδητές επιλογές των ανθρώπων. Στη φαντασία μας μπορούμε να απομονώνουμε στιγμές της ανθρώπινης συμπεριφοράς, γεγονότα, κοινωνικά φαινόμενα, χρονικά διαστήματα μεταξύ των κοινωνικών φαινομένων και να τα συνδέουμε όπως μας χρειάζεται για να ενισχύσουμε τις απόψεις μας. Η πραγματικότητα είναι πάντα διαφορετική όχι μόνο από αυτή που αντιλαμβανόμαστε με τα μάτια μας αλλά πολύ περισσότερο από αυτή που σκεφτόμαστε με τις λέξεις. Τεράστια η άγνοια και η διαστρέβλωση μέσα στην αντίληψη και τη γνώση μας για τα πράγματα που μας περιβάλλουν και συγχρόνως μεταβάλλονται οι μεταξύ τους συνδέσεις, αργά ή πιο γρήγορα.

 



Από την όποια εξέλιξη δεν καταλήγουμε ποτέ σε κάτι τέλειο και με προορισμό να μείνει για πάντα το ίδιο. Πάντοτε θα χρειάζεται και θα μπορεί να γίνει κάποια διόρθωση, βελτίωση και τροποποίηση. Τα πλεονεκτήματα δεν είναι πάντοτε το ίδιο απαραίτητα, με τη μεταβολή των συνθηκών ακυρώνονται και απαιτούν την υποβάθμιση ή τη μη αξιοποίηση άλλων δυνατοτήτων.

Φυσικά, αφού τα πράγματα δεν είναι πραγματικά πράγματα αλλά σχέσεις, μεταβολές και αλληλεπιδράσεις που εμείς τις ξεχωρίζουμε όταν διατηρούνται σταθερές για χρονικά διαστήματα που συγκρίνονται με τα πρότυπα μέτρησης του χρόνου που μας βολεύουν. Ένα σταθερό ανθρώπινο κατασκεύασμα ή ένα οποιοδήποτε υλικό πράγμα είναι σταθερό μόνο και μόνο επειδή αγνοούμε ή αφαιρούμε τις αλληλεπιδράσεις που το μεταβάλλουν και τις μεταβολές που προκαλούν τις αλληλεπιδράσεις του στα αραιά χρονικά διαστήματα. Η σχετική σταθερότητα και η σταθερή ύπαρξή του πάλι επιτρέπει την πολλαπλή χρήση του και την εξέλιξη.  Έπειτα, όπως αλλάζουν τα ορατά μας πράγματα, αλλάζουν οι άνθρωποι, οι εμπειρίες τους, οι σχέσεις τους, οι σκέψεις τους, οι επιλογές τους και οι απαιτήσεις τους... και αποκαλύπτονται μερικοί νέοι τρόποι σύνδεσης και χρησιμότητας των πραγμάτων, από τους άπειρους δυνατούς τρόπους που επιφυλάσσει το μέλλον. Άπειρα τα ονόματα που μπορούμε να βαφτίσουμε τα πράγματα και με την παραμικρή διαφοροποίησή τους, άπειροι οι τρόποι που μπορούμε να τα συνδυάσουμε, άπειρες οι ιδέες, οι τεχνολογίες και οι εφαρμογές. Οι εξελίξεις και τα επιτεύγματα που γνωρίζουμε εμείς, αυτά είναι ελάχιστα από τα δυνατά που θα μπορούσαν να είχαν γίνει, ενώ δεν γνωρίζουμε καλά ούτε αυτά που εμείς προκαλέσαμε και δημιουργήσαμε.

 


 
Αγνοούμε έναν επαρκή και αποδεδειγμένο λόγο, για τον οποίο θα θέλαμε εκ των υστέρων να υπάρχουμε.

Μια μορφή ζωής ξεκινάει μέσα στον υλικό-εξωτερικό κόσμο χωρίς να το επιλέξει αυτή η ίδια και χωρίς να το γνωρίζει. Πόσο μάλλον να γνωρίζει έναν προορισμό και τι ζητάει από τη σχέση της με τον εξωτερικό κόσμο. Αυτό, βέβαια δεν αποδεικνύει ότι λείπει ένας επαρκής λόγος ή ένας επαρκής σκοπός και ότι δεν υπάρχει κανένας προορισμός. Όμως το έμβιο πλάσμα δεν χρειάστηκε να σκεφτεί για να αποφασίσει να υπάρξει και δεν χρειάζεται πάντα να σκέφτεται. Υπάρχει είτε το γνωρίζει είτε όχι, είτε χρειάζεται να υπάρχει είτε δεν χρειάζεται και ανεξάρτητα από την όποια συμπεριφορά του, μέχρι να σταματήσει να υπάρχει, ξανά ανεξάρτητα από την όποια συμπεριφορά του.

Κοιτάξτε στις σελίδες ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΕΝΟΣ ΕΠΑΡΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥ και τις σκέψεις στις σελίδες ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΙΑ

 


 

Τίποτε δεν έχει αξία ανεξάρτητα από την ποιότητα του εσωτερικού κόσμου και ο εξωτερικός δεν μπορεί ν’ αξιοποιηθεί ανεξάρτητα από αυτόν. Η ζωή είναι στον εαυτό μας και η ποιότητά της δεν είναι ανεξάρτητη από το πού, πότε και ποιοι είμαστε διαρκώς σαν υλικο-βιολογική σύνθεση, σαν εσωτερικός κόσμος και ιδιαίτερα από το πώς διανοούμαστε.

Τα συγκεκριμένα πράγματα και η φυσική πραγματικότητα που νομίζουμε ότι αντιλαμβανόμαστε και γνωρίζουμε είναι μία έλλειψη πραγματικότητας. Η γνώση μας για όλα αυτά τα πράγματα δεν είναι γνώση, αντιθέτως είναι έλλειψη στη γνώση μας. Η γνώση μας για τα λεγόμενα πράγματα και όσα πληροφορούμαστε από τα αισθητήρια όργανα είναι τόσο ελλιπή και τόσο σκοτεινά, όσο ελλιπή και περιορισμένα είναι τα ορατά πράγματα. Ο εξωτερικός κόσμος και η φυσική πραγματικότητα είναι το πιο μακρινό "κομμάτι" του σώματός μας και το λιγότερο ελεγχόμενο από εμάς. Πρόκειται στην κυριολεξία για ένα κόσμο με αποστάσεις, κενά, χρονικές καθυστερήσεις και με αργές εξελίξεις. Οι νόμοι, η σταθερότητα και η κανονικότητα των φαινομένων που παρατηρούμε οφείλεται στο ότι λείπουν οι περισσότερες εξελίξεις, λείπει η περισσότερη πραγματικότητα και δεν γίνεται κάτι άλλο από μεταβολές στην κίνηση των υλικών σωμάτων. Οι τρόποι που πλησιάζουν και συνδέονται τα πράγματα και τα πράγματα που προκύπτουν από την αλλαγή των τρόπων και των σχέσεών τους είναι ατελείωτοι. Μπορούμε να φτιάξουμε άπειρα ονόματα για να αρχειοθετήσουμε τα πράγματα και τις σχέσεις τους και να μιλάμε το ίδιο ατελείωτα για εκείνα. Οι νόμοι του φυσικού κόσμου είναι νόμοι για την απουσία του συνόλου σχεδόν της πραγματικότητας και προέρχονται από την παρουσία μίας άλλης αόρατης πραγματικότητας. Αν υπάρχει μια πραγματικότητα και όχι ένας κόσμος άπειρων μεταβολών και συνδυασμών  αυτό οφείλεται σε κάτι που δεν είναι συγκεκριμένο και τμηματικό. Η πλήρης πραγματικότητα είναι ά-μεσα ενωμένη μαζί μας χωρίς απόσταση, χωρίς κενό και χωρίς χρονική καθυστέρηση. Η πραγματικότητα δεν είναι αυτή που αντιλαμβανόμαστε αποσπασματικά και συγκεκριμένα με τα μάτια μας, διότι τα συγκεκριμένα πράγματα είναι αφηρημένα στοιχεία, αποσπάσματα του κόσμου στην επιλεκτική αντίληψή μας και με ελάχιστες από τις δυνατές διασυνδέσεις τους. Ο κόσμος των μεταβολών, των αποστάσεων και των συνδέσεων συντηρείται και είναι πραγματικός από την ύπαρξη μιας άμεσης και ολοκληρωμένης πραγματικότητας, που εμείς αποκαλούμε "ψυχική" και "φαινόμενο ζωής". Χωρίς την παρουσία αυτής της εσωτερικής πραγματικότητας, όλος ο φυσικός κόσμος στερείται νοήματος, προορισμού και συνοχής.

Κοιτάξτε στις σελίδες "ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ"

 

 

 

Οι ευχάριστες στιγμές από μόνες τους δεν είναι αρκετός λόγος, για να δικαιολογήσουν επαρκώς και συνολικά τη ζωή. Το ευχάριστο δεν είναι πάντοτε ωφέλιμο, όπως και αντιθέτως, ενώ η ευτυχία είναι αδύνατη και αβέβαια, όταν τη δημιουργούμε επαναπαυμένοι στην άγνοιά μας και βασισμένοι στην τυφλή πίστη ότι η τύχη θα μας τα φέρει έτσι όπως θα θέλαμε.

Η ευχαρίστηση είναι σημαντικό στοιχείο για να υπάρχει η ζωή και για να ρυθμίζεται αυτή σύμφωνα με τις ευνοϊκές επιδράσεις και ιδιαίτερα όταν η ζωή δεν έχει επίγνωση των περιορισμών και των αδυναμιών της. Θεωρητικά μπορούν να γίνουν σκέψεις και στην πραγματικότητα υπάρχουν δυσάρεστες συνθήκες και αντιξοότητες που αμφισβητούν τη διατήρηση της ζωής και τον προορισμό της.

 


 

Με το λόγο διαμορφώνουμε την περιορισμένη εμπειρία μας, τον ευρύτερο εσωτερικό κόσμο μας και τις εξωτερικές δραστηριότητές μας. Είναι η είσοδος για την άμεση αξιοποίηση της ύπαρξης με τη γνώση της άγνοιας, την αναζήτηση, την κυριαρχία της γνώσης και της διανοητικής δραστηριότητας.

Δεν φτάνει να είμαστε καλοί. Χρειάζεται ακόμα να γνωρίζουμε, να σκεφτόμαστε αποτελεσματικά και να είμαστε απαλλαγμένοι από την πλάνη. Χωρίς τη σκέψη και την οργανωμένη αποθήκευση των πληροφοριών και των παρατηρήσεων, η ζωή παραμένει ένα φαινόμενο πλησιέστερο στο ρόλο του φυτού, ένα φαινόμενο που καθορίζεται λιγότερο από τη δική του συμπεριφορά και περισσότερο από τις τυχαίες εξωτερικές επιδράσεις. Μόνο με τη δυνατότητα να σκεφτούμε μπορούμε να απαλλαγούμε από την άσκοπη και τυχαία συμπεριφορά που προκαλείται από την τυχαία και αποσπασματική πληροφόρηση των αισθήσεων, που αποκωδικοποιούν σε πραγματικό χρόνο τις τυχαίες επιδράσεις του περιβάλλοντος. Κοιτάξτε στις σελίδες "Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ" και " ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΖΩΑ"
 
 
 

Αυτοί που θα ήμασταν και όσα θα κάναμε σε άλλο χρόνο και τόπο είναι οι άλλοι ή αντιστρόφως, αυτά που θα ήταν οι άλλοι.... είμαστε εμείς.

Από τα πρώτα που θα σκεφτεί κάποιος όταν το ακούσει αυτό, είναι μια συγκεκριμένη πράξη την οποία έκανε κάποιος και εμείς στη θέση του δεν θα την κάναμε ή θα πράτταμε διαφορετικά. Ή ανάποδα, μια αδράνεια εκεί που εμείς θα ενεργούσαμε. Επίσης, μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας έτσι όπως τον έχουμε αντιληφθεί μέσα από την εμπειρία μας να βρίσκεται σε μια άλλη περιοχή ή σε άλλη εποχή. Πράγματι, θα μπορούσαμε να είμαστε ο ίδιος άνθρωπος και να βρισκόμαστε αλλού ή να πράξουμε διαφορετικά. Όμως, στην έννοια του ίδιου ανθρώπου πρέπει να συμπεριλάβουμε όχι μόνο τα βιολογικά χαρακτηριστικά, αλλά ακόμα τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά και τις αποθηκευμένες εμπειρίες. Οι πρώτες μικρές ή μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις γίνονται ακόμα και τώρα που συνεχίζουμε τη ζωή ενός και του ίδιου ανθρώπου. Σε διαφορετικές κλιματικές συνθήκες, σε διαφορετικό κοινωνικό περιβάλλον, με διαφορετικές πράξεις και με διαφορετική συμπεριφορά, επίσης επέρχονται διαφοροποιήσεις στην εμφάνιση, στην υγεία, στη γλώσσα, στο ύφος της ομιλίας, στις επιλογές και στις σκέψεις μας, στις εμπειρίες, στα συναισθήματα, στη συμπεριφορά μας και προκαλούμε διαφορετική τύχη για το μέλλον. Σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, οι διαφοροποιήσεις είναι περισσότερες και πιο φανερές. Εάν, όμως η ζωή μας ξεκινούσε όπως αυτή ενός άλλου ανθρώπου, από τους ίδιους γονείς και στις ίδιες ακριβώς συνθήκες, τότε αυτή η υπόθεση δεν λαμβάνει υπόψη ότι αυτό συμβαίνει πραγματικά. Δεν το πιστεύουμε ότι είμαστε οι άλλοι, διότι 1) νομίζουμε ότι είμαστε δημιουργοί του εαυτού μας, χωρίς τη συμμετοχή του εξωτερικού κόσμου και των συνθηκών 2) επειδή δεν έχουμε παρακολουθήσει τις ενδιάμεσες εξελίξεις από τις οποίες θα γινόμασταν κάπως διαφορετικοί και 3) νομίζουμε, ότι οι άλλοι διαφέρουν από εμάς διότι εμείς είμαστε αυτοτελείς και δεν μπορούμε να διαφέρουμε ποτέ από τον εαυτό μας. Μπορεί και αντιθέτως να νομίζουμε ότι οι άλλοι άνθρωποι δεν μπορούν να γίνουν διαφορετικοί και να μας μοιάσουν, διότι η φαντασία μας είναι πολύ φτωχή σε σύγκριση με τις δυνατές εξελίξεις των πραγμάτων στον ατελείωτο χρόνο. Έχουμε την υπερβολική απαίτηση να γίνονται τα πράγματα με τους δικούς μας όρους και στα δικά μας χρονικά διαστήματα και όταν δεν γίνονται έτσι τότε αμφισβητούμε τη δυνατότητα να γίνουν.
 
 

Η άγνοια της άγνοιάς μας και ο περιορισμός της σημασίας των παραπάνω απλών, αιώνιων και παν-τοπικών διαπιστώσεων είναι αιτία, για να ζούμε παρασυρμένοι και παραδομένοι στην τύχη. Ο υλικός περιορισμός του ανθρώπου είναι αναπόφευκτος και άμεσα συνδεδεμένος με την άγνοιά του και την διαστρέβλωση στη γνώση του. Ωστόσο, η ζωή του ανθρώπου δεν ρυθμίζεται μηχανικά και μονόπλευρα από τις επιδράσεις του περιβάλλοντος και ο ίδιος με τη σκέψη και τη γνώση γίνεται αιτία της συμπεριφοράς του και συμμετέχει στη διαμόρφωση της εμπειρίας του και στην ποιότητα της ζωής του. Αν, λοιπόν, με τη σκέψη και τη γνώση ο άνθρωπος διαφοροποιείται καθοριστικά από τα άλλα ζώα και γίνεται ο ίδιος ρυθμιστής της ζωής του, με τις άπειρες δυνατότητες που τον δελεάζουν τα εξωτερικά πράγματα, καταλαβαίνουμε, ότι τα λάθη και η πλάνη προκαλούν άσκοπη συμπεριφορά, σύγκρουση με την πραγματικότητα, απρόβλεπτες συνέπειες και λανθασμένες αντιδράσεις. Αν κάπως μπορεί να αποκτήσει κάποιο έλεγχο της τύχης του και να περιορίσει τις συνέπειες της άγνοιάς του, αυτό δεν μπορεί να το επιτύχει αλλιώς, παρά μόνο με την επίγνωση της άγνοιάς του, με την εσω-διανοητική καλλιέργεια και με την απαλλαγή του από βιαστικές και λανθασμένες απόψεις. 

 

 

 

Η ΦΥΣΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΑΣ, ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΓΝΩΣΤΗ ΕΝΩ Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ

 

Από τις πιο μεγάλες ανατροπές και από τις πιο σημαντικές απόψεις ξεκινάει με την πιο γενική και απλή παρατήρηση που είναι η σχέση του μέρους με το σύνολο. Τα βιολογικά σώματα δεν αντιλαμβάνονται ποτέ το σύνολο των πραγμάτων. Αφού είναι συνδεμένα αξεχώριστα από το σύνολο του κόσμου, τότε πώς γίνεται αυτό (να αντιλαμβάνονται ελάχιστο και σχετικό μέρος του;

Η εμφάνιση της ζωής και της ψυχής στην οργανωμένη ύλη γίνεται σαν φαινόμενο αφαίρεσης του κόσμου και σαν νοητική διαδικασία διατήρησης των σταθερών και των κοινών στοιχείων των πραγμάτων. Δημιουργούν μία νέα πραγματικότητα που δεν “υπολογίζει” ολόκληρο το Σύμπαν, και που λαμβάνει σαν πραγματικότητα μόνο όσα το “αγγίζουν”! Έτσι ξεκινούν οι αισθήσεις. Τα πρώτα δεδομένα των αισθήσεών μας ήδη είναι αποσπασμένα γνωρίσματα και "σύντομες" απόψεις των πραγμάτων. Η αισθητικότητα είναι στην ουσία η περιορισμένη -σε εξωτερικές επιδράσεις- διανοητικότητα και όχι το αντίθετό της.

 

Η άποψη που συνοψίζεται είναι η εξής:

Η ζωή αρχίζει με το συγχρονισμένο συνδυασμό των ελάχιστων υλικών στοιχείων, τα οποία είναι κατά κάποιο τρόπο το αντίθετο του συνόλου και του Σύμπαντος. Δηλαδή τα υλικά στοιχεία είναι η ελάχιστη πραγματικότητα και όχι το πλήρες Σύμπαν. Όταν λοιπόν, δημιουργούνται οι πρώτες μορφές ζωής, αυτές

1) ξεκινούν από το σχεδόν τίποτα της απλής ύλης (1η αφαίρεση)

2) μέσα σε ένα κόσμο που είναι ασύλληπτα πιο πολύπλοκος, πιο μεγάλος και σχεδόν άγνωστος (2η αφαίρεση)

3) και αυτές οι μορφές ζωής πληροφορούνται μέσω των αισθήσεων μόνο τοπικά και για ένα ελάχιστο αριθμό επιδράσεων του περιβάλλοντος (3η αφαίρεση)

4) και κινούνται, αντιδρούν και βιώνουν με αυτές τις ελάχιστες πληροφορίες που τους είναι απαραίτητες (συνέπεια της αφαίρεσης)

5) και φυσικά αγνοούν και δεν υπολογίζουν το σύνολο του κόσμου και όσα δεν πέφτουν στα αισθητήρια όργανά τους (αφαίρεση δηλαδή). Σε ποια επιστήμη ανήκουν αυτές οι παρατηρήσεις, όπως απαριθμούνται σύντομα από το 1 έως το 5; Ποιες επιστήμες δεν τις έχουν βάλει στα θεμέλια τους;

 

Οι πληροφορίες που λαμβάνουν τα βιολογικά σώματα από τα αισθητήρια όργανά τους είναι ελάχιστες σε σύγκριση με τις πληροφορίες που θα μπορούσε να δώσει η πραγματικότητα. Τα έμβια σώματα αισθάνονται και αντιλαμβάνονται φυσικά μόνο όσα μπορούν με τα όργανα που διαθέτουν και όσα είναι απαραίτητα για την επιβίωσή τους. Όμως στην ίδια στιγμή τα πράγματα γύρω τους είναι περισσότερα, συνδέονται με πιο πολύπλοκους τρόπους, επιδρούν και αλλάζουν με περισσότερους τρόπους, ενώ εκείνα δεν αντιλαμβάνονται όλα αυτά. Οι πληροφορίες, λοιπόν, που λαμβάνουν από τα αισθητήρια όργανά τους είναι ελλιπείς, αποσπασματικές και αφηρημένες, κατά παρόμοιο τρόπο που και οι λέξεις στη γλώσσα μας εκφράζουν ελλιπώς και αποσπασματικά τα πράγματα. Αναπόφευκτη συνέπεια της αποσπασματικής και της ελλιπούς πληροφόρησης, εκτός από την άγνοια είναι και η διαστρεβλωμένη γνώση και η πλάνη.

Η ίδια η νόηση με την οποία παρατηρούμε τα πράγματα και αντιλαμβανόμαστε υπάρχει επειδή διατηρείται μία εμπειρία, από τη συνήθεια κάποιων κοινών χαρακτηριστικών των πραγμάτων και από την παρατήρηση σταθερών σχέσεων, ομοιοτήτων και επαναλαμβανόμενων καταστάσεων στο χρόνο.

 

Η αισθητικότητα είναι στην ουσία η περιορισμένη -σε εξωτερικές επιδράσεις- διανοητικότητα και όχι το αντίθετό της. Η διάνοια δεν κάνει μόνο με συνειδητό και λογικό τρόπο την αφαίρεση γνωρισμάτων από τις εικόνες και δε δημιουργεί μόνο τις έννοιες των λέξεων. Η αφαίρεση γνωρισμάτων και η περιληπτική άποψη των πραγμάτων ξεκινάνε από τα ίδια τα αισθητηριακά δεδομένα και αυτό δείχνει, ότι οι αισθήσεις είναι νοητικές ενέργειες με "πρώτη ύλη" από έξω της διάνοιας. Τα πρώτα δεδομένα των αισθήσεών μας ήδη είναι αποσπασμένα γνωρίσματα και “σύντομες” απόψεις των πραγμάτων. Αν με τον όρο "αισθητικότητα" εννοούμε την ικανότητα να βλέπουμε, να ακούμε, να αγγίζουμε και γενικά να λαμβάνουμε κάποια πληροφορία από εξωτερικούς ερεθισμούς, τότε όπως εξηγήσαμε σύντομα πιο πάνω, η ικανότητα αυτή κάνει την ίδια λειτουργία, όπως η νόηση. Δηλαδή οι πληροφορίες που λαμβάνουμε από τα αισθητήρια όργανα είναι αποσπασματικές και αφηρημένες, (όπως είναι οι έννοιες των λέξεων) και "καταγράφονται" στη μνήμη μας έτσι όπως μας θυμίζουν κάτι σταθερό, κάτι το ίδιο, κάτι που επαναλήφθηκε, κάτι που μας προκάλεσε ιδιαίτερα ευχάριστη ή δυσάρεστη διάθεση. Η αντίληψη είναι περιορισμένη και αποσπασματική γνώση της πραγματικότητας, όπως οι έννοιες του λόγου και αρχίζει αυτόματα από μία βιολογική αφαίρεση. Αν η αφαιρετική δυνατότητα ονομάζεται διάνοια ή είναι μία διανοητική δραστηριότητα, τότε το ίδιο πρέπει να ονομαστεί και η δυνατότητα της αντίληψης.

 

 

 

 

Η απάντηση όλων των "προσγειωμένων" και "ρεαλιστών" ανθρώπων:

Γνωρίζουμε ότι είμαστε περαστικοί από τον κόσμο, ότι τα πάντα αλλάζουν, ότι υπάρχουν δυνάμεις που δεν ελέγχουμε, ότι η γνώση μας είναι ελάχιστη, ο ρόλος της τύχης καθοριστικός και ο κόσμος πολύ μεγάλος. Αλλά ακριβώς επειδή είναι έτσι τα πράγματα, κάνουμε ότι μπορούμε σαν μικροί ήρωες για να επιβιώσουμε, να επιβληθούμε  με τη δύναμη της θέλησης, της γνώσης και της συνεργασίας, για να απολαύσουμε τη σύντομη ζωή μας και να περάσει με τις πιο όμορφες αναμνήσεις. Και έτσι θέλουμε να ακολουθήσουν τα παιδιά μας για να απολαύσουν με τη σειρά τους την ομορφιά του κόσμου μέχρι κάποτε οι άνθρωποι να καταφέρουν να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της φύσης και της τύχης τους ή έστω, όσο είναι δυνατό να επιτευχθεί αυτή η πανανθρώπινη επιθυμία.

ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΜΕ ΨΕΜΑΤΑ, ΜΕ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ, ΝΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ !  Όμως να μην εμφανιζόμαστε με την απαίτηση να συμφωνήσουμε με τις θεωρίες και τα σενάρια που κόψαμε και ράψαμε στα μέτρα μας για την οικονομία, την αισθητική, την ψυχολογία, την κοινωνία, το κράτος, τα αστέρια... και να σταματήσει το πλασάρισμά τους σαν βέβαιες γνώσεις που εξασφαλίζουν την επιτυχία και την πραγματοποίηση των επιθυμιών μας ή την ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων. Τώρα αμέσως να παραδεχτούμε, την υπεροψία για το σημαντικό ρόλο μας στον κόσμο και ότι η ζωή μας είναι μειωμένης αντίληψης και χρειάζεται την τεράστια άγνοια ενός ανόητου για να βρίσκει λόγο ύπαρξης. Να παραδεχτούμε ότι χρειαζόμαστε τα παραμύθια, την ανοησία, το ψέμα και τη μισή αλήθεια για να ομορφαίνουμε την προσωπική ζωή μας και για να εκμεταλλευόμαστε όπως μπορούμε τον κόσμο. Όχι να παρουσιάζουμε τις απερίσκεφτες ή τις συμβιβαστικές απόψεις σαν αξιόπιστες αλήθειες, όχι ν' αντιδρούμε βίαια όταν αμφισβητούνται οι ιδέες μας και να εμποδίζουμε την έρευνα και τη διάδοση της γνώσης. Οι σκέψεις και οι απόψεις που εκφράζουν οι άνθρωποι όταν επικοινωνούν μεταξύ τους πολύ εύκολα αποδεικνύονται τρελές και ανόητες, χωρίς να χρειαστεί να γραφτούν ολόκληρα βιβλία. Εάν χρειαζόταν η εξαντλητική σκέψη και πολλή γνώση για να φανεί η ανεπάρκειά τους, τότε εκείνες θα ήταν αλήθειες που όλοι θα τις αναγνώριζαν με ευκολία και κανένας δεν θα διαφωνούσε. Εάν οι άνθρωποι δεν μπορούν να δεχτούν τις πιο φανερές αλήθειες μέσα σε λίγη ώρα, τότε μην περιμένουμε ότι αυτοί θα αναθεωρήσουν μετά από γνώση. Μάλλον κάτι άλλο θα χρειαστούν για να αναθεωρήσουν...

 

☼ Ο ειλικρινής άνθρωπος, όχι μόνο πρέπει να λέει την αλήθεια, πρέπει να θέλει ακόμα να την ακούει ατάραχος και να προσπαθεί να ρυθμίζει τη συμπεριφορά του με συνεπή σκέψη και δίκαια.

 

 

 

 

 

 

 

 

Κοιτάξτε ακόμα: ΛΟΓΟΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΚΟΙ  |   Η ΗΘΙΚΗ ΒΑΣΗ  |  Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΝΟΙΑ  |  ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΖΩΗ  |  ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ  |  Η ΗΘΙΚΗ ΒΑΣΗ  |   ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗ  | 

 

γνώση χωρίς ηθική είναι άσκοπη και παραπλανητική...

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2014

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +