*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ - ΓΕΝΙΚΟ

 

ΜΗΝ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ...

 

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙΣ ΤΩΡΑ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ;

 

Σελίδα 3 από 7

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ; 
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ανακαλύπτεις τώρα τη Φιλοσοφία;

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

 

Αν λέμε περισσότερα απ’ όσα πραγματικά γνωρίζουμε, αυτό επιτρέπεται όχι μόνο από την άγνοια αλλά και από τη γνώση, η οποία είναι πάντοτε ελλιπής και μπορεί να χρησιμεύει για εξω­διανοητικούς σκοπούς και έτσι όπως μας βολεύει.

 

Σχεδόν όλες οι δραστηριότητες του ανθρώπου και η διάθεσή του δημιουργούνται και επηρεάζονται διαρκώς από τη διατηρημένη εμπειρική γνώση του και από τους στοχασμούς του πάνω σε αυτήν. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ως το σημείο να συμ­περιφέρεται και να ενεργεί περισσότερο επηρεασμένος από το έσω του παρά από εκείνα, τα οποία αντιλαμβάνεται πραγματικά έξω του.

 

Ο επιπόλαιος και αισθησιοκρατικός άνθρωπος βλέπει τα πράγματα περισσότερο θεωρητικά, αποσπασματικά και φαντασιόπληκτα απ’ όσο πιστεύει. Γι’ αυτό παρα­γνωρίζει την απροσδιοριστία τους, την αστάθεια, τις λεπτομέρειες και τη σχετικότητά τους.

 

Ο άνθρωπος που υποτιμάει το δημιουργικό ρόλο της σκέψης στην καθημερινή ζωή γίνεται “στενόμυαλος”, αντιλαμβάνεται τα πράγματα μεροληπτικά, υποκειμενικά, δηλαδή μονό­πλευρα και διδάσκεται με πιο αργούς ρυθμούς απ' όσο θα μπορούσε.

 

Η φιλική σχέση με το λόγο, η γνώση της άγνοιας, η αναζήτηση της αλήθειας και της βεβαιότητας, η σταθερή γνώση της ύπαρξής μας και της σχέσης της με μια ευρύτερη πραγματικότητα από αυτήν που προσέχουμε και μας επηρεάζει πιο άμεσα' η απαλλαγή από ανόητα προβλήματα και από το χάσιμο χρόνου εξαιτίας των αστόχαστων και άσκοπων δραστηριοτήτων, η χαρά από τη γνώση των πραγμάτων, η εσωτερική ηρεμία από την ανακάλυψη της αυταπάτης μας, της σχετικότητας των αξιών και από την αποτροπή των κοπιαστικών εγωκεντρικών δραστηριοτήτων, η δυνατότητα να είμαστε σταθερά ευτυχισμένοι ανεξάρτητα από τον τόπο και το χρόνο, η αποκόλληση από ασήμαντες σχέσεις, η ανοχή στις διαφορές των άλλων και η αναγνώριση της αναγκαιότητας των ατελειών, η ουδετερότητα της θεώρησής μας, η ανατροπή της απαισιόδοξης σημασίας του θανάτου για την αξιοποίηση της ζωής, η αυτάρκεια, η αξιοποίηση της εμπειρίας για την αυτογνωσία και η αυτο­διαμόρφωση αντί της παράδοσης στην τύχη, η αποτροπή του εγωκεντρισμού: πώς όλα αυτά μπορεί να συνδέονται τυχαία και να εξαπατούν έναν άνθρωπο; Πώς είναι δυνατό να μην είναι το όφελος και η ευτυχία από τον προσανατολισμό στη ζωή και να θεωρούνται κακά σημάδια και δικαιολογίες των αποτυχημένων; / Δεν χρειάζεται να γίνουμε παντογνώστες ή αθάνατοι, ούτε να περιμένουμε τους εξωγήινους για ν' αξιοποιήσουμε επαρκέστερα τη ζωή μας και δεν μπορεί κάποιος, που βασίζεται στην τύχη, με επίκεντρο του Σύμπαντος τον εαυτό του, περιορίζοντας την πραγματικότητα στα μάτια μερικών άλλων ανθρώπων, να είναι λογικός όσο πιστεύει πως είναι.

 

 

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

 

Ανάμεσα στα δυο άκρα, της ευπιστίας και της δυσπιστίας, θα είμαστε πιο κοντά στην πραγματικότητα, ισχυρότεροι, προετοιμασμένοι και με πιο απεριόριστη διάνοια, όταν ρέπουμε στην αμφισβήτηση και στην αναζήτηση (...)

 

Είναι θλιβερό, πραγματικό και συνηθισμένο, ότι ακόμα οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν πως μπορούμε να ωφεληθούμε, όταν διαθέτουμε χρόνο, για να διαβάζουμε, να στοχαζόμαστε, να γράφουμε, όταν αναζητάμε τη γνώση και τη βεβαιότητα στην άμεση εμπειρία μας, στις επιστήμες και μας ελκύουν οι φιλολογικές δημιουργίες. Παραδόξως, ανάμεσά τους θα βρούμε ευφυείς, σπουδασμένους και πολυμαθείς ανθρώπους να θεωρούν τη διανοητική δραστηριότητα σαν έλλειψη πράξης και έτσι υπονοούμενα άχρηστη και ανεπαρκής χωρίς την εξωτερική. Ενώ αντιθέτως, αυτή είναι μια πραγματική συμπεριφορά στο εσωτερικό μας, καθορισμένη σκόπιμα ή όχι, η ουσία της ζωής, χωρίς την οποία η εξωτερική πράξη θα ήταν άσκοπη, ακαθόριστη και περιορισμένη, όπως η μετακίνηση μιας πέτρας. Η διάνοια σχετίζεται άμεσα με όλες τις γνωστικές δραστηριότητες -από την αρχή τους με την πρώτη αίσθηση- όσο πολλές και να είναι οι λέξεις, στις οποίες την αποσυνθέτουμε...

Όποιος τολμάει να θεωρεί ανώφελη ή εξωπραγματική τη διανοητική δραστηριότητα για την αναζήτηση της άγνοιας, των λαθών, της αλήθειας, της βεβαιότητας, της αμφιβολίας και γενικά τη φιλική σχέση με το λόγο αυτο­διαψεύδεται στην πράξη, από τις ίδιες τις πράξεις του και από τις συνέπειές τους. Σχεδόν όλες οι δραστηριότητές του σε κάθε στιγμή -ακόμα και οι διαθέσεις του- δημιουργούνται και επηρεάζονται περισσότερο από τη διατηρημένη γνώση του και τις διαπιστώσεις, που κάνει στην εμπειρία του, παρά από εκείνα που αντιλαμβάνεται πραγματικά έξω του. Οι διαπιστώσεις που κάνουμε στις αντιλήψεις μας, οι απόψεις που διαμορφώνουμε για τη ζωή και τον κόσμο, οι θεωρητικές αναζητήσεις μας, η γνώση των δυνατοτήτων μας και της άγνοιάς μας, οι λαθεμένες απόψεις και η αβεβαιότητά μας, το πού στρέφεται η προσοχή μας και ποια εμπειρία διαμορφώνουμε, όλα αυτά δεν επηρεάζουν μόνο την ποιότητα της διάνοιας. Προκαλούν συνέπειες άμεσα στην ψυχολογία μας και έμμεσα στη ζωή μας.
 

 

Παράδειγμα, η άποψη ότι ο θάνατος είναι το οριστικό τέλος της ζωής και μια άλλη, ότι με το χρήμα λύνονται όλα τα προβλήματα. Είναι μερικές κοινές απόψεις, οι οποίες μπορούν και επηρεάζουν άμεσα τον τρόπο ζωής μας και η αλλαγή της θέσης μας προς αυτές θα σήμαινε αναγνώριση πολλών άλλων λαθών και συνεπειών, θα επέφερε διακοπή ορισμένων δραστηριοτήτων, αλλαγή στη συμπεριφορά, επα­ναπροσ­διορισμό των στόχων και των αξιών. Η διατήρηση της θέσης μας επιτρέπει να συνεχίσουμε όπως αρχίσαμε και προετοιμάσαμε με πολλούς τρόπους, με κάποιο κόπο και χρόνο, δηλ. όπως μας βολεύει (...)

 

Για ν' απαλλαγεί από την προκατάληψή του ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν είναι φίλος του βιβλίου, για να καταλάβει τις συνέπειες πρέπει να πεισθεί ευρύτερα πως η διάνοια, η γνώση και η γλώσσα επηρεάζουν διαρκώς τη ζωή μας με άμεσο τρόπο. Πως δε χάνουμε το χρόνο μας όταν διαβάζουμε, γράφουμε και στοχαζόμαστε, αλλά αντιθέτως τον αξιοποιούμε με τον καλύτερο τρόπο. Το μόνο πράγμα, το οποίο είναι πάντοτε και παντού μαζί μας, είναι ο εαυτός μας και αξίζει να επενδύσουμε σε αυτόν, για να διαθέτουμε την ευτυχία και τη γνώση πάντοτε και παντού μαζί μας (...)

 

Αν θεωρούμε ζωή και προσγείωση την απορρόφησή μας από τις σχέσεις μας με δέκα ανθρώπους και πράγματα σα να ήταν εκείνα όλο το Σύμπαν, αν συμπερι­φερόμαστε με την αυταπάτη ότι είμαστε η επαρκής αιτία του εαυτού μας, ενώ αγνοούμε την ίδια την ύπαρξή μας, αν θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι ανεξάρτητα από το ποιοι είμαστε μέσα από την πλάνη και την προσοχή των άλλων, αν μεταθέτουμε τη δυσαρέσκειά μας για μετά από μια ολιγόωρη σκοταδιστική διασκέδαση, αν κλείνουμε τα μάτια στις δυσάρεστες αλήθειες, τότε είμαστε άξιοι της τύχης μας. Ποια είναι η λογική και η ευτυχία μιας τέτοιας ζωής τη βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση, στον κινηματογράφο, στο θέατρο και βέβαια στην πιο άμεση εμπειρία μας (...)

 

Είναι στον τρόπο ζωής του φιλόσοφου ανθρώπου ν' αμφιβάλλει, ν' απορεί, ν' αναδεικνύει την ανεπάρκεια και την αβασιμότητα, ν' αποδεικνύει, να διατηρεί την εμπειρία του, να στοχάζεται για τους συλλογισμούς του, ν' αναζητάει εξηγήσεις, να προσέχει τις σχέσεις των πραγμάτων, να διατυπώνει και να συγκεντρώνει τις απόψεις του, να διαπιστώνει τη μεγάλη άγνοιά του για την ευρύτερη αντιληπτή πραγματικότητα και πώς επιδράει παρα­πλανητικά στη ζωή μας ένα μικρό μέρος εκείνης μαζί με μερικούς ανθρώπους και τις σχέσεις τους. Γι' αυτό μπορεί να παρεμβαίνει στους επιστημονικούς χώρους και, χωρίς να γνωρίζει πάντοτε περισσότερα, να προσέξει κάποιες ασυνέπειές τους, τις ατέλειές τους, ν' αμφισβητήσει θεωρίες για τις οποίες δεν αμφιβάλλει κανένας, ακόμα και να παρα­πλανήσει εκείνους που γνωρίζουν επαρ­κέστερα τα σχετικά ζητήματα. Τελικά, για τον ίδιο λόγο παρασύρεται, αναλύει πολύ τις έννοιες και τους στοχασμούς του και μπορεί να κάνει τα περισσότερα λάθη απ' όλους.

 

Για όλες τις επιστήμες, ο λόγος είναι το κοινό διάμεσο της δημιουργίας και της εξέλιξής τους, όπως είναι ο κορμός για το δέντρο. Πολλοί επιστήμονες θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στην εξέλιξη των επιστημών και ν' αποφύγουν πολλά αδικαιολόγητα και βασικά λάθη, αν είχαν λιγότερη άγνοια γύρω από το λόγο ή τη φιλοσοφία και έναν τρόπο ζωής όχι αντίθετο προς την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του. Αν όταν στοχεύουμε να πούμε την αλήθεια, να την ανακαλύψουμε, να μην κάνουμε λάθη, είναι συχνά δύσκολο έως αδύνατο αυτό να γίνει, τότε να διανοηθούμε πόσο διαστρέφεται η διάνοια μας, όταν δεν είμαστε φίλοι της αλήθειας, όταν δεν προβλημα­τιζόμαστε για τη συμφωνία μας με αυτήν και δεν είναι στον τρόπο ζωής μας η αναζήτηση και η ανάδειξή της.

 

 

Από το βιβλίο  "Η Θεολογία της Επιστήμης"

 

 

<> Ποιο είναι λοιπόν, το νόημα της γνώσης και της λογικής, όταν αυτή είναι το μέσο για απο­προσανατολιστικές δραστηριότητες, για την ευχάριστη αυταπάτη και την αναγνώρισή μας από τους άλλους και πώς μπορεί τότε να είμαστε δίκαιοι, καλοί και ευ­τυχισμένοι;

Αναρωτιόταν ένας ακαλλιέργητος νέος...

 

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

HTML ΣΕΛΙΔΕΣ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7

 

 

 

 

Back To Top

 

Σελίδα 3 από 7

 

σλόγκαν

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +