*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • Αντίθετες έρευνες

 

ΜΗΝ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ...

Θέλεις να μάθεις περισσότερα για τη Φιλοσοφία;

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙΣ ΤΩΡΑ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ;

πόσο χρήσιμη στη ζωή μας είναι η Φιλοσοφία;

Σελίδα 6 από 7

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ; ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Η "ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ" ΤΟΥ ΑΦΙΛΟΣΟΦΗΤΟΥ...

Ανακαλύπτεις τώρα τη Φιλοσοφία;

" Γνώση η οποία γίνεται δεκτή από ανασφάλεια μήπως εμείς φανούμε αγράμματοι, χαζοί ή ανενημέρωτοι ή για κάποια άλλη σκοπιμότητα, αυτή δεν είναι αξιόπιστη γνώση μας. Είναι πίστη μας, είναι βιαστική βεβαιότητα, είναι ένα στοίχημα με πολλές πιθανότητες, όχι όμως γνώση που διαφέρει από τη θρησκευτική πίστη  ".

                                                

©2010, ISBN 978-960-93-2431-1

 

ΠΡΟΚΛΗΣΗ : ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΗΣΕΙΣ;

ΠΟΣΟ ΑΞΙΟΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ; 

 

Πολλοί άνθρωποι, αν όχι σχεδόν όλοι, έχουν καταλήξει, ότι ορισμένα από τα φιλοσοφικά ερωτήματα δεν θα απαντηθούν ποτέ ή στην καλύτερη περίπτωση, θα χρειαστούν την πιο δύσκολη σκέψη, την πιο προχωρημένη επιστημονική γνώση, τους πιο χρονοβόρους μαθηματικούς υπολογισμούς και άλλα δύσκολα προβλήματα να επιλυθούν. Συνήθως, δεν εκφράζουν μόνο την απαισιοδοξία τους για την κατάληξη της φιλοσοφικής ή της προσωπικής έρευνας, αλλά εκφράζουν μαζί την κακοπιστία τους και αντιδρούν υπερβολικά, στο άκουσμα της αντίθετης άποψης. Πολύ εύκολα και γρήγορα μπορούν να εκστομίσουν, ότι θα ακούσουν σκοτεινές θεωρίες, φαντασιώσεις, κουραστικές σκέψεις και σκέψεις που δεν θα τις καταλάβει κανένας. Θα αντιστρέψω τις θέσεις και θα ζητήσω από εκείνους να απαν­τήσουν σύντομα και καθαρά στα παρακάτω ερωτήματα:

> Όλα όσα επιδιώξατε στη ζωή σας και όσα κάνατε με πράξεις ή με σκέψεις ήταν εκείνα για τα οποία γνωρίζατε την κατάληξη; Με πόση βεβαιότητα γνωρίζατε την κατάληξη σε διάφορες εντυπωσιακές περιπτώσεις;

> Όλα όσα επιδιώξατε στη ζωή σας και όσα κάνατε με πράξεις ή με σκέψεις ήταν εκείνα τα οποία ήταν τα πιο εύκολα και τα πιο γρήγορα για να γίνουν; Τελικά ήταν αναμενόμενα τα ανταλλάγματα και άξιζε ο κόπος;

> Επιδιώξατε και βάλατε στόχους που είναι σχεδόν αδύνατο να τα καταφέρετε ή με ελάχιστες πιθανότητες; Τραπήκατε εύκολα σε φυγή ή επιμείνατε;

> Αφιερώσατε χρόνο για να μάθετε αν και ποιες απόψεις ή απαντήσεις έχουν δοθεί μέχρι τώρα στα ζητήματα τα οποία εσείς θεωρήσατε δύσκολα και τα οποία ωστόσο εσείς εύκολα δώσατε τη δική σας σύντομη απάντηση; Ψάξατε, ενη­μερωθήκατε, διαβάσατε, σημειώσατε... πριν εκφράσετε οποιαδήποτε άποψη/γνώμη;

> Η άποψη/γνώμη που έχετε για το Θεό, την ψυχή, τη ζωή, το πνεύμα και για άλλα σχετικά ζητήματα είναι μια άποψη την οποία διαμορφώσατε εσείς, μετά από έρευνα, σκέψη και με την ανάλογη πληροφόρηση ή μήπως είναι ακριβώς η ίδια άποψη με αυτήν που μάθατε κάπως, κάπου, κάποτε;

> Όταν εκφράζετε εύκολα την άποψή σας, χωρίς να έχει προηγηθεί η προσωπική έρευνά σας, πώς μπορείτε να αμφισβητείτε εύκολα τις απόψεις και τις απαντήσεις που έχουν εκφράσει μερικοί άλλοι άνθρωποι, πριν ακόμα να τις ακούσετε ή να τις καταλάβετε;

> Αν αντιλαμβανόμαστε ότι ένα ζήτημα είναι "μπερδεμένο", δύσκολο και ότι απαιτεί αρκετό χρόνο έρευνας, από αυτή την αντίληψη μπορούμε να συμπεράνουμε εύκολα το βαθμό δυσκολίας του ζητήματος, πόσος χρόνος χρειάζεται για την έρευνα και πόσο πιο μπερδεμένο είναι το ζήτημα σε σύγκριση με το πλήθος πολλών άλλων μπερδεμένων ζητημάτων που ψάχνουμε;

> Είστε βέβαιοι ότι όσα είδατε και ακούσατε είναι πάντοτε ακριβώς έτσι όπως καταλάβατε και έτσι όπως τα περιγράφετε; Πιστεύετε ότι γνωρίζετε ικανοποιητικά τα πιο κοινά πράγματα, τα οποία σχεδόν όλοι οι άνθρωποι τα βλέπουν και τα αγγίζουν; Γενικότερα, είστε βέβαιοι ότι οι σκέψεις σας γίνονται με ακρίβεια και συνέπεια που καταλήγουν στη σωστή άποψη;

> Μήπως η εύκολη αμφισβήτηση, η απόρριψη και η λογική εκτίμηση για το βαθμό δυσκολίας της προσπάθειας εξαρτάται από το ποια είναι τα υπόλοιπα ενδιαφέροντα σας, από το ποια προβλήματα εσείς εκτιμάτε ως πιο σημαντικά και από τις επιθυμίες σας; Μήπως δηλαδή, αρχειοθετούμε σαν δύσκολο ένα ζήτημα ή έναν στόχο, όταν αυτό δεν μας συγκινεί, ενώ αντιθέτως το θεωρούμε εύκολο και εφικτό όταν έχουμε ένα κίνητρο και όταν αναμένουμε την ικανοποίηση μερικών επιθυμιών μας;

> Μήπως ζήτησες προκλητικά να ακούσεις γρήγορα και προφορικά τις απαντήσεις χωρίς να σκεφτείς, ότι έτσι αυτές δεν θα είναι ολοκληρωμένες απαντήσεις και αποδεδειγμένες ή δεν θα γίνουν αμέσως κατανοητές; Τι σε έκανε να πιστεύεις ότι οι απαντήσεις, τις οποίες χαρακτήριζες αδύνατες ή πίστευες ότι ήταν από τις πιο δύσκολες, τώρα εσύ μπορείς να τις ακούσεις μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας και να τις εκτιμήσεις, χωρίς καμία προετοιμασία; Θα ζητούσες έτσι απροετοίμαστος και ανεκπαίδευτος να ακούσεις από το τηλέφωνο τη λύση ενός μαθηματικού προβλήματος ή να σου εξηγήσουν μια χημική διαδικασία χωρίς να γνωρίζεις τι είναι τα χημικά στοιχεία;

 

<> Η πρώτη απάντηση που χρειάζεται να ακούσει, ένας απροετοίμαστος είναι η αμέσως παρακάτω : Δεν είναι θεωρία

Όσα γνωρίζεις και όσα σκέφτεσαι δεν προ­έρχονται μόνο από τη δική σου προσωπική εμπειρία και παρατήρηση απ' ευθείας στα πράγματα. Ένα μεγάλο μέρος των γνώσεων και των παρατηρήσεών σου είναι πληρο­φορίες που μεταδόθηκαν από άλλους ανθρώπους και με διάφορα μέσα. Αυτές τις πληροφορίες τις θυμάσαι και τις χρησιμοποιείς όταν σκέφτεσαι με τα σύμβολα της γλώσσας. Που σημαίνει, πως για να ξεχωρίσεις τις αξιόπιστες πληροφορίες, από τις αμφίβολες και από τις λανθασμένες, χρειάζεται να μπορείς εσύ ο ίδιος να βρεις έξω στα πράγματα, όλα όσα αντικατοπτρίζουν οι λέξεις με τα συναρ­μολογημένα νοήματά τους. Μπορείς να τα βρεις όλα; Όσα είναι μέσα στο κεφάλι σου σαν σπασμένος καθρέφτης για τα πράγματα που βρίσκονται έξω από το κεφάλι σου μπορείς να τα βρεις στην πραγματικότητα; Όσα γνωρίζεις και όσα σκέφτεσαι υπάρχουν, είναι και γίνονται πραγματικά, τη στιγμή που εσύ δεν βρίσκεσαι παρών και όταν δεν τα παρατηρείς στα αισθητήρια όργανά σου; Συμφωνείς, ότι αυτή τη στιγμή που διαβάζεις, εσύ δεν βλέπεις, δεν ακούς, δεν αγγίζεις και γενικά δεν πληροφορείσαι άμεσα πολλά από όσα σκέφτεσαι ότι υπήρξαν και υπάρχουν, ήταν και είναι, έγιναν και γίνονται; Δεν μπορείς να δια­φωνήσεις, εκτός αν είσαι τρελός.

1) Πρώτη λοιπόν αναμφίβολη διαπίστωση: Πιστεύω ότι κατέχω πολλές γνώσεις ή πληροφορίες για τα πράγματα τα οποία εγώ ο ίδιος δεν τα βλέπω, δεν τα ακούω, δεν τα αγγίζω. Μεγάλο μέρος των πληροφοριών μας δεν προέρχεται απ' ευθείας από τη δική μας παρατήρηση και αντίληψη των πραγμάτων, αλλά από τη γλωσσική μετάδοση που γίνεται προφορικά, γραπτά, ηλεκτρονικά από άλλους ανθρώπους.

Με κάποιους τρόπους έχω αποκτήσει την εμπιστοσύνη και είμαι βέβαιος ότι τα πράγματα είναι και γίνονται έτσι όπως τα σκέφτομαι. Οι γνώσεις μου δεν είναι όλες εξακριβωμένες από εμένα τον ίδιο και οι περισσότερες δεν μπορούν να επα­ληθευτούν. Σκέφτομαι, για παράδειγμα, ότι ο/η φίλος/η μου είναι στη δουλειά του, όπως συνήθως τέτοια μέρα και ώρα, όμως τη συγκεκριμένη στιγμή που κάνω τη σκέψη ενδέχεται να μη βρίσκεται στη δουλειά του. Με αυτό το παράδειγμα, μπορούμε σχετικά εύκολα να βεβαιωθούμε με μερικά τηλεφωνήματα. Αλλά πιο σπάνια, μπορεί να μην βρω τον ίδιο και να με πληροφορήσουν λάθος ή ψέματα.

" Οι γνώσεις μου δεν είναι όλες εξακριβωμένες από εμένα τον ίδιο και οι περισσότερες δεν μπορούν να επαληθευτούν ", διότι :

α) Αντικατοπτρίζουν πράγματα μοναδικά, σπάνια και ανεπανάληπτα. Για παράδειγμα, γεγονότα και πράγματα που έγιναν παλαιότερα και φαινόμενα, όπως μια μεγάλη και σύντομη λάμψη στον ουρανό, με ελάχιστους μάρτυρες.

β) Αντικατοπτρίζουν πράγματα και συμβάντα του παρελθόντος, από τα οποία δεν έμεινε σχεδόν τίποτα.

γ) Αντικατοπτρίζουν πράγματα, φαινόμενα και σχέσεις τα οποία εγώ δεν μπορώ να τα πλησιάσω και να παρατηρήσω, για πολλούς και διάφορους λόγους, όπως όταν δεν επιθυμώ να χάσω χρόνο από τις άλλες επιδιώξεις μου, χρειάζεται να ταξιδέψω, να πληρώσω, να μου επιτραπεί η είσοδος και λοιπά...

Το μεγαλύτερο μέρος των γνώσεών μας το έχουμε δεχτεί με την καλή πίστη, που συνήθως εκφράζεται με (πιθανολογικές) απόψεις και υποθέσεις, όπως " η άποψη της πλειοψηφίας είναι η πιο πιθανή " , " διαφορετικές και ανταγωνιστικές μεταξύ τους ομάδες επιστημόνων συμφωνούν και δεν έχουν κανένα λόγο να μας εξαπατήσουν ", " αν εφαρμόσω στην πράξη όσα έμαθα ή αν πάω να δω από κοντά τότε θα διαπιστώσω ότι ήταν σωστά όσα σκεφτόμουν ", " αν αμφισβητήσω ή αρνηθώ όσα αποδέχονται οι άλλοι τότε θα δυσκολέψω τη ζωή μου " και λοιπά. Κάποιες φορές αμφισβητούνται μεγάλες επιτυχίες της επιστήμης και της τεχνολογίας με έξυπνες και αληθοφανείς θεωρίες συνωμοσίας και η αμφιβολία απλώνεται σε όλο τον κόσμο. Είναι διασκεδαστικό, να βλέπεις τους σοβαρούς επιστήμονες και τους σωστά πληροφορημένους να προσπαθούν να αποκρούσουν τις αναξιόπιστες φήμες και να βάλουν στη θέση τους τα γεγονότα όπως έγιναν !

2) Ενώ, λοιπόν, δεν μπορώ να έχω άμεση γνώση, που διαρκώς επαληθεύεται από τις δικές μου παρατηρήσεις και η βεβαιότητά μου είναι καλή πίστη βασισμένη σε λογικές σκέψεις, παρόλα αυτά, εγώ χρησιμοποιώ αυτές τις πληροφορίες και σκέφτομαι και βγάζω συμπεράσματα και προσθέτω επιπλέον πληροφορία και γνώση με τη δική μου σκέψη. Δεν αρκούμαστε στις πληροφορίες που λαμβάνουμε άμεσα από τα αισθητήρια όργανα και με την παρατήρηση των φαινομένων. Αποδίδουμε σχέσεις αιτίας-αποτελέσματος μεταξύ των πραγμάτων, των περιστατικών και των γεγονότων, ξεχωρίζουμε μορφές, σχήματα, όρια και λοιπά.

3) Επιπλέον, όλα αυτά μέσα στο κεφάλι μου τα κάνω με τη μεσολάβηση λέξεων, συμβόλων, γραμματικών και συντακτικών κανόνων, που λίγη σχέση έχουν με τα πράγματα, αλλά έτσι η φύση επιτυγχάνει την αναπαράσταση των πραγμάτων μέσα σε αυτό που έχουμε ονομάσει νόηση. Από το σύνολο των πληροφοριών και των παρατηρήσεων, ξεχωρίζουμε μερικά πράγματα, μερικές σχέσεις και μερικές μεταβολές, με δική μας καθοδήγηση και όπως μας διδάξανε, τα κατονομάζουμε και έπειτα σκεφτόμαστε για τα ονόματα και τα σύμβολα, χωρίς να θυμόμαστε ή χωρίς να παρατηρούμε αυτά που κατονομάζονται από το πλήθος των πραγμάτων. Συναρμολογούμε λέξεις και φράσεις όπως τα παζλ και συνήθως με πίεση χρόνου για να σχηματίσουμε σκέψεις, απόψεις, αποσπάσματα των πληροφοριών μας, για να εκφραστούμε και να επ­ικοινωνήσουμε.

Η επικοινωνία, η μετάδοση και η λήψη των πληροφοριών γίνεται με λέξεις και σύμβολα, τα οποία δείχνουν τα πράγματα και έτσι αναπόφευκτα χάνονται πληροφορίες, αφού τα πράγματα που περιγράφονται και κατονομάζονται δεν υπάρχουν ή δεν παρατηρούνται και στεκόμαστε στα συνηθισμένα, όπως ορίζουν τα λεξικά και όπως εκπαιδευτήκαμε στη γλώσσα. Η ανακρίβεια και η διαστρέβλωση σε πολλές περιπτώσεις έχουν ξεκινήσει από τη στιγμή της αντίληψης και της παρατήρησης και τα εξασφαλίζουν οι γραμματικοί και οι συντακτικοί κανόνες της γλώσσας (π.χ. ουσιαστικά που στη φύση είναι ρήματα).

Δυσκολία στην αναγνώριση της αλήθειας και έλλειμμα αξιοπιστίας από την απρόσεκτη, κακή και καταχρηστική χρήση της γλώσσας και, επιπρόσθετα, έλλειψη δυνατότητας να γίνουν οι ίδιες παρατηρήσεις (με κορυφαία περίπτωση την επιστήμη της ιστορίας). Όμως, από όλες τις γνώσεις μας, μερικές ξεχωρίζουν για την αξιοπιστία τους, όταν μπορούμε να τις ελέγξουμε πιο γρήγορα και πιο εύκολα και μάλιστα απ' ευθείας με τις δικές μας παρατηρήσεις στα πράγματα που βλέπουμε, ακούμε, αισθανόμαστε και περιβαλλόμαστε. Επομένως, αν λάβετε απαντήσεις στη γλώσσα που καταλαβαίνετε και μπορείτε εσείς οι ίδιοι να παρατηρήσετε τις σχέσεις των πραγμάτων και των φαινομένων, χωρίς να χρειαστείτε ένα ερευνητικό εργαστήριο και τη σταδιοδρομία ενός επιστήμονα, τότε αυτή η γνώση θα είναι πιο αξιόπιστη από κάθε άλλη γνώση, που για να την επι­βεβαιώσετε θα χρειαστεί εσείς να εκπαιδευτείτε μαθηματικοί, αστροφυσικοί και να χρησιμο­ποιήσετε εργαλεία της τελευταίας τεχνολογίας. Έτσι δεν είναι;

Αλλά για να μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο, να μπορεί οποιοσδήποτε να παρα­τηρήσει μόνος του φαινόμενα και πράγματα και να ελέγξει αν και πως συνδέονται μεταξύ τους είναι απαραίτητο να μιλάμε για πράγματα και φαινόμενα που οποιοσ­δήποτε μπορεί να τα παρατηρήσει οποιαδήποτε στιγμή και τότε οι σκέψεις δεν θα απαιτούν μακρο­χρόνιες σπουδές και μια νέα γλώσσα. Ε, λοιπόν, το φαινόμενο της ζωής ή της ψυχής, και του Θεού υπάγεται σε αυτό το είδος γνώσεων που είναι από τις πιο εύκολες να αποκτηθούν! Γι' αυτό και οι πρώτες σκέψεις και απόψεις περί αυτών των φαινομένων έχουν γίνει από τότε που ο άνθρωπος άρχισε να σκέφτεται τις σκέψεις του, από τα βάθη της αρχαιότητας και όχι μετά από την εξέλιξη των επιστημών και της τεχνολογίας. Οι πρώτες σκέψεις και απόψεις, είπαμε... Οι πρώτες δεν θα μπορούσαν να είναι ολοκληρωμένες, με την ακρίβεια που μπορεί να ελεγχθεί με τα μαθηματικά αλλά αντιθέτως με πολύ φαντασία και διαστρέβλωση. Έτσι, ήταν πολύ φυσικό να μην συμπίπτουν όλες οι απόψεις των ανθρώπων σε αυτά τα ζητήματα. Εκτός από τους φιλόσοφους, οι υπόλοιποι αδιαφορούσαν ή χρησιμο­ποιούσαν τη σπουδαιότητα των ζητημάτων με καλή ή με κακή πρόθεση και ορισμένες από τις απλές απόψεις εξαπλώθηκαν για να απο­τελέσουν τον πυρήνα των θρησκειών και συνοψίστηκαν σε μερικές λέξεις. 

Οι περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι σκέφτονται για τα πιο άμεσα πράγματα που παρατηρούν στο περιβάλλον τους και τους επηρεάζουν τη ζωή δεν έχουν καν σκεφτεί αυτή την περίπτωση, ότι το φαινόμενο της ζωής ή της ψυχής και η ύπαρξη του Θεού δεν είναι από τα πιο ανεξήγητα φαινόμενα και από τα πιο δύσκολα για να μιλήσουμε. Δεν έχουν σκεφτεί αυτή την περίπτωση και αν την σκέφτηκαν τότε πιθανόν δεν θα έχουν ακούσει ή διαβάσει μια ολοκληρωμένη απάντηση, που να την αποδέχεται μια πλειοψηφία επιστημόνων από όλο τον κόσμο. Η μόνη άποψη, με την οποία επιστήμονες και μορφωμένοι άνθρωποι από όλο τον κόσμο συμπίπτουν ακριβώς μέσα στην παγκόσμια φλυαρία είναι, ότι η εμφάνιση της ζωής γίνεται με τις διαδικασίες που είναι γνωστές στη βιολογία και ο θεός, ή δεν υπάρχει ή ακόμα δεν γνωρίζουμε τίποτε για αυτόν. Ωστόσο, όπως δεν έχουν σκεφτεί την περίπτωση να είναι πιο απλή η ερμηνεία του φαινομένου της ζωής και η γνώση για την ύπαρξη του θεού, έτσι δεν έχουν επίγνωση ότι αναιρούν τον εαυτό τους. Διότι, ενώ όλοι παραδέχονται τη μεγάλη τους άγνοια και φτάνουν χωρίς καμία έρευνα να συμφωνήσουν με την άποψη ότι ο θεός δεν μπορεί να ερευνηθεί και να γίνει γνωστός με τα μέσα της επιστήμης και με την ανθρώπινη λογική, με την πρώτη αφορμή δεν διστάζουν να εκφράσουν ένα πλήθος απόψεων για να υποστηρίξουν ότι ο θεός υπάρχει, πού βρίσκεται, πώς σκέφτεται, ποιες απαιτήσεις έχει, πώς αντιδρά, πότε επεμβαίνει, ποιες ικανότητες έχει, ποιους εκπροσώπους έχει και λοιπά. Για την ερμηνεία του φαινομένου της ζωής, επίσης κάνουν πολλές σκέψεις, εφαρμόζουν κανόνες και συμπεριφέρονται με εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, χωρίς να παρατηρούν ότι όλη η γνώση μας για τον κόσμο ξεκινάει από μια γνώση που έχουμε πρώτα για τον εαυτό μας και όχι το ανάποδο. Επίσης, ένα πλήθος φαινομένων που παρατηρούν όλοι οι άνθρωποι στην καθημερινή ζωή τους (όπως είναι το φως), τα αντιλαμβάνονται χωρίς καμία απορία, σαν οικεία φαινό­μενα, ενώ αυτά τα συνηθισμένα φαινόμενα προκαλούν ερωτήματα που χρειάζονται την πιο προχωρημένη επιστημονική γνώση για να απαντηθούν ή παρα­μένουν αναπάντητα. Τα σημαντικά γεγονότα και πρόσωπα, που διδασκόμαστε με πολλούς τόμους βιβλίων ιστορίας, δεν θα μπορούσαμε να τα σκεφτούμε ούτε να γνωρίσουμε πότε και που ακριβώς έγιναν, πως ονομάστηκαν, από ποια πρόσωπα κ.λπ. εάν δεν μας τα αναμετέδιδαν, έτσι όπως τα έμαθαν μερικοί άλλοι. Τα περισσότερα δεν προκύπτουν με λογική και συνέπεια από τις παρατηρήσεις στην εμπειρία μας και έγιναν γνωστά κάπως τυχαία. Δεν επιμένουμε όμως στην αμφι­σβήτησή τους, διότι δεν έχουμε κάποιο προσωπικό συμφέρον και δεν επιθυμούμε να χαλάσουμε την ψυχολογία μας με κουραστικές αντι­παραθέσεις και να εκτε­θούμε στην κοινή γνώμη.

κόσμος χωρίς σκέψη<•> Μήπως σας βολεύει να μην υπάρχει αξιόπιστη γνώση στα σημαντικά ζητή­ματα και να είναι όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά, για να μπορείτε να λέτε ελεύθερα τις ανοησίες σας και τις ανώριμες σκέψεις σας;

Όταν κάποιος δεν έχει διαβάσει ποτέ (έστω σε ένα κοινό λεξικό) τι είναι η λογική. Όταν δεν έχει δια­βάσει ποτέ ένα φιλο­σοφικό βιβλίο και αγνοεί την ιστο­ρική ανάπτυξη της φιλο­σοφικής σκέψης γύρω από τα παναν­θρώπινα ζητήματα, όπως διδάσκεται στα Πανε­πιστήμια. Όταν δεν έχει διαβάσει ποτέ τα μαθήματα της τυπικής Λογικής που διδάσκονται στα Γενικά Λύκεια ή μια θεωρία για τη νοητική ικανότητα του ανθρώπου και δεν έχει ακούσει για την Επιστημο­λογία. Όταν δεν έχει διαβάσει ένα επιστημονικό βιβλίο για την ανθρώπινη συμπεριφορά και ψυχολογία. Τότε από πού αυτός ο ιδιαίτερα αδιάβαστος αντλεί τη σιγουριά του; Χρησιμοποιεί άνετα σύντομες λέξεις όπως η λογική, η γνώση, η αλήθεια, η βεβαιότητα, και μιλάει για τις διαισθητικές ικανότητές του και με ακλόνητη βεβαιότητα για όλα τα ζητήματα, βεβαιότητα που φτάνει μέχρι στην αιματοχυσία. Πώς εξηγείται αυτή η πνευματική διαστροφή;

Απάντηση: Αντλεί αυτός τη σιγουριά του από την άγνοιά του, ότι αυτά τα ζητήματα έχουν μπει στην επιστημονική έρευνα και η γνώση έχει προχωρήσει. Νομίζει ότι είναι μερικές λέξεις που τις χρησιμοποιεί όλος κόσμος για να μιλήσει και τίποτα άλλο ή μερικά ζητήματα, τα οποία έχουν μείνει τελείως αναπάντητα και σε πλήρες σκότος. Όλος ο κόσμος ξέρει το ηλεκτρόνιο και μπορεί να το αναφέρει σε μια συζήτηση. Πόσα πολλά όμως θα μπορούσε να μας πει ένας φυσικός για το ηλεκτρόνιο, για το ρόλο του στη δομή της ύλης και στην τεχνολογία! Λέξεις όπως είναι η Λογική, η γνώση, η αλήθεια, η σκέψη, ο ψυχισμός, το Σύμπαν, είναι μερικές από τις λέξεις που ανήκουν στο πεδίο μεγάλων επιστημών, οι οποίες έχουν ξεκινήσει από μερικούς αιώνες πριν και έχουν αναπτυχθεί ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες. Ορισμένες από αυτές τις επιστήμες έχουν ειδικευτεί στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης και εφαρμόζονται για τεχνολογικούς σκοπούς. Στη φυσική έχουν τολμήσει να μιλήσουν για παράλληλα σύμπαντα και για πολλούς δυνατούς κόσμους που θεωρητικά εμείς οι ίδιοι βρισκόμαστε. Όταν μιλάμε ή γράφουμε, δεν αποκαλύπτουμε μόνο τις σκέψεις μας και το μορφωτικό μας επίπεδο. Χωρίς να το θέλουμε, αποκαλύπτουμε που ζούμε, πόσο ευέλικτη είναι η σκέψη μας, πόσα βιβλία έχουμε διαβάσει, τι δεν έχουμε διαβάσει και τι δεν ξέρουμε, μερικές φορές με ποιους ανθρώπους κάνουμε παρέα. Αν διαφωνούν μεταξύ τους όσοι γνωρίζουν καλά τα θέματα και έχουν προετοιμαστεί, αυτή η έξυπνη αμφισβήτηση και η διαφωνία δεν είναι όπως κάποιων που διαφωνούν επειδή αγνοούν τα πράγματα, λένε φαντασιώσεις και αγνοούν πολλές από τις γνωστές απόψεις.

Αν η ανάπτυξη μερικών επιστημών μέχρι τώρα έχει καθυστερήσει και λείπει η συστηματική καταγραφή ορισμένων σκέψεων οι οποίες είναι ρυθμιστικές για τη συμπεριφορά μας, αυτή η καθυστέρηση έγινε επειδή η ανώριμη σκέψη επι­κεντρώθηκε σε άλλα ζητήματα, από τα οποία υπήρχαν πιο φανερές και πιο μεγάλες προσδοκίες. Η άποψη ότι ορισμένα από τα φιλοσοφικά ερωτήματα δεν θα απαντηθούν ποτέ ή στην καλύτερη περίπτωση, θα χρειαστούν την πιο δύσκολη σκέψη, την πιο προχωρημένη επιστημονική γνώση, τους πιο χρονοβόρους μαθημα­τικούς υπολογισμούς είναι μια άποψη που βασίζεται στις φήμες, στην έλλειψη μιας ολοκληρωμένης απάντησης που θα διδασκόταν στο εκπαιδευτικό σύστημα όλου του κόσμου και στην προκατάληψη, ότι η γνώση χωρίς πειράματα και μαθηματικές σχέσεις δεν είναι βέβαια. Το ξεκίνημα της φιλοσοφίας από τα αρχαία χρόνια, πριν από το ξεκίνημα της γνώσης πολλών φαινομένων του ορατού κόσμου και του φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί την πρώτη ένδειξη για τη δυνατό­τητα του ανθρώπου να σκεφτεί και να γνωρίσει τον κόσμο σαν σύνολο και για την πραγμα­τικότητα πέρα από τα στενά όρια που την εμφανίζουν οι αισθήσεις μας. Η άποψη για τη δυνατότητα του ανθρώπου να σκεφτεί και να γνωρίσει εύκολα γύρω από ζητήματα όπως είναι η δημιουργία του κόσμου, η ύπαρξη του θεού, οι νόμοι της φύσης, η αρχή της ζωής δεν είναι μια νέα άποψη. Ορισμένοι φιλόσοφοι,* οι οποίοι μπόρεσαν με τη σκέψη τους να οικοδομήσουν απίθανες θεωρίες και να παρα­τηρήσουν αόρατες σχέσεις μεταξύ των πραγμάτων διαπίστωσαν αυτή τη δυνατό­τητα στην προσωπική εμπειρία τους και εξέφρασαν την αντίθετη άποψη από τη διαδεδομένη. Δηλαδή, ότι τα συγκεκριμένα υλικά πράγματα δεν είναι καλύτερα γνωστά και τόσο καθαρά πραγματικά, όσο νομίζουμε.

Πάρτε το παράδειγμα για την αφθαρσία της ύλης ή της κίνησης και την άποψη ότι όσα γίνονται μέσα στο χρόνο έχουν για βάση κάτι που υπήρχε χωρίς αρχή στο χρόνο. Είναι μια άποψη η οποία έχει διατυπωθεί από τα πιο αρχαία χρόνια με μικρές απο­κλίσεις στη φρασεο­λογία, αποκλίσεις που θα μπορούσαν να διχάσουν τους φιλό­σοφους, αν επέμεναν στο ακριβές νόημα αυτής της λογικής σκέψης. Πάρτε το παρα­κάτω παράδειγμα μιας σκέψης χωρίς καμία έρευνα, την οποία έχουν σκεφτεί και αγράμματοι άνθρωποι: "Τίποτε δεν είναι περιττό μέσα στο σύμπαν. Όλα χρειά­ζονται, δεν λείπει τίποτα, ούτε περισσεύει κάτι, ακόμα και η πιο μικρή λεπτο­μέρεια είναι απαραίτητη". Αυτή η σκέψη παράγεται με την ίδια λογική που ανα­τρέχουμε σε μια θεϊκή διάνοια ή σε ένα δημιουργό της φύσης... Φαίνεται αληθινή σκέψη και πιο πιθανή από την αντίθετη σκέψη "πολλά είναι άχρηστα και περισ­σεύουν μέσα στο σύμπαν και το σύμπαν θα μπορούσε να είναι πιο καλά ρυθμισμένο". Από που βγαίνει αυτή η αίσθηση της λογικής και της συνέπειας τόσο εύκολα και τόσο επι­πόλαια, χωρίς καμία έρευνα; (...)

 

www.kosmologia.gr

 

 

► ΒΛΑΚΕΙΑ: Ο περιορισμός της σκέψης και της γνώσης (άγνοια), η βεβαιότητα με ελλιπή γνώση (ευπιστία, επιπολαιότητα), η έλλειψη επίγνωσης και αυτογνωσίας, η μεροληπτική σκέψη και λογική, η προσκόλληση στα επιμέρους υλικά πράγματα (υλισμός), η θεοποίηση φθαρτών, προσωρινών και σχετικών πραγμάτων (ειδωλολατρία, προσωπολατρία, σχετικές αξίες), η αδιαφορία και η άγνοια για όσα δεν βρίσκονται μέσα στα δεδομένα των αισθήσεων (ασυνειδησία, αναισθησία) και η συμπεριφορά που προκαλείται με αυτή την άγνοια, την πλάνη και τη μεροληψία (εγωκεντρισμός). Η εσωτερική αρχή της αδικίας που προκαλείται με την εξωτερίκευση. Η βλακεία είναι μεταδοτική, όπως το γέλιο. Δείκτης ευφυΐας με διαγνωστικά τεστ είναι όπως το μέγεθος της μυϊκής δύναμης μετρημένο σε όργανα. Οι δείκτες δεν εξασφαλίζουν ότι οι δυνάμεις μας θα εφαρμοστούν τη στιγμή που θα χρειαστούν ούτε με τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Η βλακεία χρειάζεται για να αποκτάει νόημα η ζωή, για να αναλώνεται η έμβια ύπαρξη σε ανούσιες σχέσεις, για να νομίζει ότι η πραγματικότητα είναι εκείνη που εξυπηρετεί τους σκοπούς της και για να πιστεύει πως κάνει κάτι σημαντικό.

 
 

 

 

 

Η αβεβαιότητα για το μέλλον και η ανάγκη για επιβίωση και ανάδειξη στην κοινωνία παρακινούν τους ανθρώπους σε εξωτερική δράση με τη μεγαλύτερη προσδοκία. Κυνηγούν το χρήμα και πολλοί επιπλέον είναι φιλόδοξοι και παρα­κινούνται να ξεχωρίσουν, να επιβληθούν, να αποκτήσουν δύναμη και δόξα, να εκπροσωπήσουν κοινά συμφέροντα ή μια ομάδα, να παλέψουν για να μην τα χάσουν... Σε αυτήν την προσπάθεια διαπιστώνουν ότι πρέπει να συνεργαστούν, να επικοινωνήσουν, να πλησιάσουν και να υποστηρίξουν όσους έχουν επιτύχει τα παραπάνω και ότι αν κάνουν διαφορετικά, τότε θα δυσκολέψουν την πορεία τους στη ζωή, θα «κλείσουν οι πόρτες», θα μείνουν μόνοι ή θα έρθουν σε σύγκρουση. Με αυτή την επίγνωση, η προσοχή τους ελκύεται διαρκώς από τις δραστηριότητες στο παρόν και δεν σκέφτονται για το παρελθόν και το μακρινό μέλλον, όπως αδιαφορούν για το διάβασμα και φοβούνται τη μοναχική εσωτερική αναζήτηση. Έτσι το μεγαλύτερο μέρος από τη γνώση και την εμπειρία του παρελθόντος μένει αναξιοποίητο, ξεχασμένο, αδιάφορο και δυσπρόσιτο, εκτός αν απαιτηθεί για τις τωρινές επιδιώξεις (π.χ. απόκτηση ενός πτυχίου). Ενώ αντιθέτως οι νέες εμπειρίες, ασήμαντες επιτυχίες, ανάξια λόγου έργα, βιαστικές σκέψεις και λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής μεγαλο­ποιούνται, επανα­λαμβάνονται πολύ συχνά και συντηρούνται για πολύ από τις σύγχρονες προσπάθειες, που γίνονται από πολλές μεριές.

 

 

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

HTML ΣΕΛΙΔΕΣ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 

 

 

 

Back To Top

Σελίδα 6 από 7

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +