*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή...  Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

Ο (ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ) ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

(Από απαντήσεις σε επισκέπτη της ιστοσελίδας Ιαν 2008)

 

Οι απαξιωτικές και "λαϊκίστικες" παρατηρήσεις μου για το ρόλο της Επιστήμης δεν θα επηρεάσουν καθόλου την αντικειμενική σκέψη του επιστήμονα αναγνώστη και αυτός θα συνεχίσει την ανάγνωση με καλοπιστία !

[-]

 

Όταν ακούω ανόητες απόψεις από το χώρο της επιστήμης, τότε σκέφτομαι, ότι εγώ διατυπώνω απόψεις που δεν γίνονται κατανοητές, όμως κάποιοι ειδικευμένοι, με την ευθύνη του αξιόπιστου και του αρμοδίου, παρουσιάζουν θεωρίες και συμπεράσματα που γίνονται κατανοητά χωρίς να είναι σωστά ή αποδεδειγμένα και εξυπηρετούν κακές ιδέες! Η πιο ανύποπτη και επιτυχημένη απάτη γίνεται από τον απατεώνα που φαίνεται υπεράνω υποψίας και άνθρωπος εμπιστοσύνης. Παρόμοια, τις πιο μεγάλες προκαταλήψεις και τις πιο φοβερές πλάνες θα βρούμε στο χώρο της επιστήμης, που με την αξιοπιστία της αφοπλίζει τη δημιουργική σκέψη, αποκρύπτει τα σκοτεινά σημεία της και διαιωνίζει τις πλάνες της.

Δεν είμαι ο σκοταδιστής άνθρωπος, που φοβάται την πρόοδο της επιστήμης*, ούτε ο αγράμματος που δεν μπορεί να παρακολουθήσει τα βήματά της. Από μικρή ηλικία έχω την τάση να υπερασπίζομαι τη θέση των αδυνάτων και των μειονοτήτων και να γίνομαι ιδιαίτερα σκληρός με τους ισχυρούς - ας το πω έτσι κάπως συναισθηματικά. Ασκώ σκληρή κριτική στο ρόλο της επιστήμης στην κοινωνία και στον πολιτισμό, διότι “βρίσκεται” σε θέση ισχύος. Δεν αμφισβητώ τις δυνατότητες και την προοπτική που δίνουν στον πολιτισμό, η επιστημονική γνώση και η τεχνολογία. Μου δόθηκε η ευκαιρία να εκφράσω με παρρησία μία “προσβλητική” άποψη για την επιστημονική κοινότητα. Τα καλά είναι πολλά, ακούγονται συχνά και αναγνωρίζονται από όλους. Στις παρατηρήσεις μου για το ρόλο της επιστήμης έχω συνυπολογίσει την άποψη που σχηματίζει ένας ακαλλιέργητος και ανενημέρωτος άνθρωπος και την απογοήτευση που εισπράττουμε όλοι σε πολλές περιπτώσεις στην καθημερινή μας ζωή. Η εντύπωση και η άποψη του ανενημέρωτου, ακαλλιέργητου και του κουρασμένου ανθρώπου από την καθημερινή μάχη για την επιβίωση δεν ακούγεται, αφού συνήθως αυτός δεν είναι σε θέση ούτε να διαμορφώσει την άποψή του για να την εκφράσει. Δεν γράφει βιβλία, δεν συμμετέχει σε επιστημονικές συζητήσεις, δεν είναι καθηγητής, δεν συναναστρέφεται ανθρώπους του πνεύματος, δεν διαβάζει βιβλία.

Με την πρώτη αφορμή θα τον αποκαλέσουν "αγράμματο", που δεν μπόρεσε να βρει αμέσως σαν υπολογιστής τη σωστή λέξη για να εκφραστεί και με αφορμή ένα ορθογραφικό λάθος, επειδή δεν θυμήθηκε ή δεν έμαθε την τυχαία έως παλαβή ορθογραφία των λέξεων. Χρειάζεται να ακουστεί η άλλη φωνή, για να θυμίζει στους ανθρώπους τη ζημιά, την οποία προκάλεσαν σε αμέτρητες περιπτώσεις (με ή χωρίς επίγνωση) οι πιο μορφωμένοι  και πόσος κόσμος ζημιώθηκε από τα λάθη  και από τη δική τους υπερβολική πίστη, επειδή οι άνθρωποι τους εμπιστεύτηκαν !

 

Έλεγαν οι παλαιότεροι: "Άνθρωπος αγράμματος, ξύλο απελέκητο". Παραφράζοντας μπορούμε να πούμε "άνθρωπος μορφωμένος, άσχημα και αδέξια πελεκημένο ξύλο" ! Η γνώση όχι μόνο δεν εξασφαλίζει το αλάθητο αλλά αντιθέτως, μας κάνει να λέμε περισσότερα από όσα πραγματικά γνωρίζουμε, μας κάνει ακόμα και να ξεχνάμε !

 

 

Ο ρόλος της Επιστήμης πρέπει να μπει στο μικροσκόπιο... Η μονόπλευρη αναφορά στο θετικό ρόλο της επιστήμης δείχνει ότι έχουμε μία εξιδανικευμένη και αθώα άποψη για το ρόλο της και ίσως υπερεκτίμηση της προσφοράς της, όπως έχουν οι θρησκόληπτοι για το ρόλο της θρησκείας τους. Αυτό δείχνουν λ.χ. παρατηρήσεις όπως “η επιστήμη αυτοδιορθώνεται”, “συμπληρώνει τις ελλιπείς θεωρίες της”, “τα πιο δημιουργικά μυαλά”, "αντικειμενική προσέγγιση". Φυσικά εργάζονται και αναδεικνύονται λαμπρά πνεύματα, πρωτοπόρα και δημιουργικά. Στην πραγματικότητα η επιστήμη και ο ρόλος της επηρεάζουν καθημερινά και καθοριστικά τη ζωή όλων των ανθρώπων. Η επιστήμη δεν αντιπροσωπεύεται μόνο από λιγοστά κορυφαία ονόματα.

Επιστήμονες δεν είναι μόνο οι διάσημοι ή λιγοστοί απόκοσμοι και ανιδιοτελείς. Και η πρόοδος της επιστήμης δεν είναι μόνο αυτή που καταγράφεται επίσημα από λίγους διάσημους, παραλείποντας τις αποτυχίες και με αδιαφορία για όσα κάποιοι άλλοι σκέφτηκαν πιο κάτω από την πανεπιστημιακή έδρα τους. Επιστήμονες θεωρούνται και ο πληθυσμός των άσημων επαγγελματιών, που εργάζονται σε υπεύθυνες θέσεις. Επιστήμονες θεωρούνται και οι στρατιές των αποφοίτων που έχασαν την επαφή τους με το βιβλίο και επιλέξανε κατά τύχη την ειδικότητά τους ή με κριτήριο την επαγγελματική αποκατάστασή τους, χωρίς να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για την πνευματική καλλιέργειά τους. Πολλοί από αυτούς τώρα προσφέρουν υπηρεσίες, τους συμβουλευόμαστε και λαμβάνουν αποφάσεις που μας επηρεάζουν. Η επιστήμη και οι επιστήμονες εμπλέκονται σε όλα τα φαινόμενα κατάχρησης, εξαπάτησης, διαφθοράς, παραπλάνησης, μεροληψίας και καταπίεσης και τις συνέπειες καλούμαστε να πληρώσουμε όλοι. Ανεξαρτήτως της συμμετοχής μας και της άποψης μας και σε πολλές περιπτώσεις δυσανάλογα, μόνο και μόνο γιατί αυτοί πρέπει να εργάζονται και να μην αμφισβητούνται από τον οποιοδήποτε σαν επιστήμονες. Αυτά τα αρνητικά φαινόμενα συμβαίνουν στη θεωρία, στην ενημέρωση, στη διδασκαλία αλλά και στην πρακτική εφαρμογή της γνώσης, συχνά αδιαφορώντας για την τύχη ομάδων ανθρώπων και της κοινωνίας και αδίστακτα στρεφόμενοι να μας καταστρέψουν.

ΣΧΟΛΙΟ

[-]

 

Στο μικρό παιδί δεν δίνουμε πράγματα που θα βάλουν σε κίνδυνο τη ζωή του. Γιατί η τεχνολογία δίνει γρήγορα στα χέρια όλων των ενηλίκων συσκευές και προϊόντα, τα οποία οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ή δεν μπορούν να μεταχειριστούν καλά; Στην ηλικία των 18 ετών όλοι οι άνθρωποι ξαφνικά αποκτούν ικανότητα σωστής αντίληψης, εκτίμησης και επίγνωσης; Η ωριμότητα συμπίπτει με ολοκλήρωση, με κορύφωση και με συνολική εξέλιξη; Αυτές είναι οι θεωρίες και οι έξυπνες απόψεις, που διατηρούνται επί πολλές δεκαετίες, εφαρμόζονται από την πολιτική, χωρίς ίχνος αμφισβήτησης ποτέ από κανένα επιστημονικό σύμβουλο. Αυτή η παρατήρηση είναι μία λεπτομέρεια σε σύγκριση με τις πιο μεγάλες βλακείες που διατηρούν, πιστεύουν και εφαρμόζουν αναγκαστικά οι άνθρωποι, αφού οι απλές αλήθειες δεν βολεύουν τα σχέδια, τις επιθυμίες και τις συνεργασίες τους.

Γίνεται αλόγιστη και ανεύθυνη εκμετάλλευση της γνώσης για πρακτικούς σκοπούς και με την τυφλή πίστη για τις επιθυμητές προσδοκίες. Γίνεται κατάχρηση της γνώσης και της αξιοπιστίας και εισβολή στο μυαλό μας και στη φυσική μας υπόσταση. Εισβολή πληροφοριών και λεπτομερειών της γνώσης, που αρμόζουν σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και όχι για το ανθρώπινο μυαλό και με ψυχολογική βία μέσα στο χώρο της εκπαίδευσης, από την παιδική ηλικία. “Εισβάλλουν” συστηματικά απόψεις, αξίες, πρότυπα και αυταπάτες με την επίκληση του “θεού” της Επιστήμης και καλλιεργούν συστηματικά την εντύπωση του “επαρκώς γνωστού” στη θεωρία και της “τελειότητας” στα τεχνολογικά επιτεύγματα και υποβαθμίζεται ο ρόλος της τύχης μέσα στη σκέψη, όπως και ο δημιουργικός ρόλος της σκέψης για την έρευνα. Προφορικά, γραπτώς, συνειδητά και απρόσεκτα, από παράνοια και από ανοησία, με την εφαρμογή της γνώσης και με τον εξειδικευμένο ρόλο των επαγγελματιών, που σε χιλιάδες περιπτώσεις και κατά κύματα είναι απατεώνες, μικροί και μεγάλοι. Βρίσκονται πανταχού παρόντες και εμείς βρισκόμαστε στο στόχαστρο τους. Στο χώρο της ενημέρωσης, στο χώρο της ιατρικής, στις βιομηχανίες, στην πολιτική, στο στρατό μέχρι και σε μοναστήρια...

Δημιουργούν και εκμεταλλεύονται με τον εξυπνότερο τρόπο τις σχέσεις εξάρτησης για την επαγγελματική τους σταδιοδρομία και την προσωπική τους ανάδειξη. Κάνουν ανεύθυνα πειράματα και ακόμα χειρότερα, εφαρμόζουν αμφίβολες θεωρίες και επικίνδυνες ιδέες για να επιβληθούν στα πράγματα και να τα προσαρμόσουν στη “δική τους” αλήθεια. Πολιτικο-οικονομικές θεωρίες, ψυχολογικές θεωρίες, παραχάραξη της ιστορίας, έρευνες και θεωρίες που προβάλλονται όχι για τη σπουδαιότητα και την αξιοπιστία τους, αλλά λόγω συμφερόντων, μέσω διαφημιστικών τεχνασμάτων και από δημοσιογραφικές επιδιώξεις (βλάπτει τελικά η ακτινοβολία των κινητών?). Θα μπορούσαμε να γράψουμε μία εγκυκλοπαίδεια ιστορίας για την αντι-πρόοδο της επιστήμης σε όλους τους τομείς εάν συγκεντρώναμε υλικό από τη μακραίωνη εμπειρία!

Οι παρενέργειες από την καταχρηστική, βιαστική και απερίσκεπτη εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης φαίνεται πως τράβηξαν την προσοχή του θεμελιωτή της ψυχανάλυσης Σ. Φρόυντ και στη δεκαετία του 1930 έγραψε το βιβλίο με τον περίφημο τίτλο "Ο πολιτισμός πηγή δυστυχίας". Η επιστημονική γνώση δεν είναι τόσο φωτεινή και κατανοητή όσο το αξιώνουμε. Έχει αρχίσει να γίνεται κοινό μυστικό, ότι η γνώση επισκιάζει την τεράστια άγνοιά μας, προκαλεί ψευδαισθήσεις και μας εκθέτει σε περισσότερα σφάλματα, πριν και μετά από την εφαρμογή της. Η εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης αποδεικνύει την ανεπάρκεια και τα κενά της γνώσης.

Είναι υποκρισία, εάν όχι ψέμα, ο ισχυρισμός ότι η συστηματική συλλογή παρατηρήσεων και το πείραμα εξυπηρετούν μόνο την απόκτηση της βεβαιότητας και της γνώσης. Αυτό μπορεί να το πιστεύουν “γραφικοί” επιστήμονες και ονειροπόλοι φοιτητές, όχι οι φιλόσοφοι ούτε οι αμόρφωτοι. Η περισσότερη γνώση και η καλή γνώση εξυπηρετούν κυρίως την πρακτική εφαρμογή της γνώσης και αυτό προέχει για την επιστήμη και δεν μειώνει το ρόλο της ούτε βλάπτει την αξιοπιστία της. Το γνωρίζουν πολύ καλά και αν δεν βρίσκουν το θάρρος να το ομολογήσουν, αυτό γίνεται από φόβο μήπως σταματήσει να λάμπει η “αμεροληψία”, που κατά καιρούς επικαλούνται και μήπως κλονιστεί η αξιοπιστία, που είναι συνδεδεμένη με τη δύναμη της επιστήμης. Δεν πρέπει να παρουσιάζεται, η υποκριτική εικόνα, ότι η επιστημονική έρευνα και ο μεθοδικός έλεγχος της αξιοπιστίας γίνονται μόνο για την κατάκτηση της γνώσης και της βεβαιότητας. Αυτό το επιχείρημα μοιάζει με πρόσχημα για να εξασφαλιστούν άλλα οφέλη και για να μη διακινδυνέψουν με αποτυχημένες και ζημιογόνες προσπάθειες. Όπως όταν οι πολιτικοί παρουσιάζουν ονειρεμένους στόχους και υποσχέσεις, με πραγματική πίστη στα λόγια τους, αλλά συγχρόνως το κάνουν με υπερβολή για πολιτικούς σκοπούς και για την κατάκτηση της εξουσίας.

Η αφηρημένη έννοια της Επιστήμης, όπως κάθε αφηρημένη έννοια συνοψίζει ένα πλήθος διαφορετικών πραγμάτων ή ορίζεται με επιλογή συγκεκριμένων γνωρισμάτων, τα οποία συνήθως δεν είναι εύκολο να τα ξεχωρίσουμε από πολλά άλλα απαραίτητα στοιχεία που συνυπάρχουν στο ίδιο φαινόμενο. Πρέπει να τονιστεί, ότι η Επιστήμη δεν είναι μόνο ό,τι έρχεται αμέσως στη σκέψη μας με αυτή τη λέξη, όπως έχουμε αντιληφθεί από τη σύνδεση της γνώσης με το βιβλίο, με τη μάθηση, με το εκπαιδευτικό σύστημα και με τη συνέπεια της σκέψης στη θεωρία και στην πράξη. Αυτές οι σύντομες σκέψεις που μας θυμίζουν την Επιστήμη, απέχουν από την πραγματικότητα, όσο απέχει η έννοια της τεχνολογίας ή της ειρήνης, ή της θρησκείας... Επιστήμη μπορεί να γίνει ακόμα και ένα πεδίο έρευνας και γνώσης για την αποτελεσματικότερη εξαπάτηση μιας ομάδας ανθρώπων. Όπως, θρησκεία μπορεί να γίνει η εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης για τη σχέση του Θεού με τη φύση και με την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Η Επιστήμη δεν έχει μόνο τα γνωρίσματα που θυμίζουν γενικά τη δύναμη και τα πλεονεκτήματα και, η συνέπεια της σκέψης μαζί με τη γνώση δεν οδηγούν σε μονόδρομο και σε εξασφαλισμένα ή επιθυμητά αποτελέσματα. Το καταστάλαγμα της γνώσης που βρίσκουμε στα επιστημονικά βιβλία και στις αξιόπιστες πηγές είναι μια επιτυχής και μακροχρόνια κατάληξη, που για να γίνει χρειάστηκε η προσπάθεια με όλα τα ανθρώπινα ελαττώματα και όλη την ανθρώπινη ανοησία. Οι γνωστές περιπτώσεις, όπου ειπώθηκαν ψέματα με επίγνωση από επιστήμονες ή διαστρεβλώθηκαν οι πληροφορίες ή εμποδίστηκε η συνολική αναγνώριση μιας ανακάλυψης, αποτελούν ελάχιστες εξαιρέσεις σε σύγκριση με τα λάθη και τις ανοησίες που δεν κατέγραψε ποτέ κανένας ή αφήνονται σαν υπολείμματα και σαν στιγμές της έρευνας, τα οποία δεν ανήκουν στην Επιστήμη. Και η σχέση της Επιστήμης με τα οικονομικά συμφέροντα είναι αξεχώριστη, αφού ξεκίνησε σε κοινωνίες που δεν είχαν ούτε την εμπειρία ούτε τη γνώση για να προετοιμαστούν απέναντι στις νέες μορφές οικονομικής εκμετάλλευσης και να φτιάξουν νόμους για να προστατευτούν από την  εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης για εμπορικούς και επαγγελματικούς σκοπούς. Σε μια κοινωνία, όπου ο ένας άνθρωπος σκέφτεται πως θα εξαπατήσει και πως θα εκμεταλλευτεί τον άλλο για να ικανοποιήσει τις προσωπικές επιθυμίες του και με την ανοχή της Πολιτείας, ακόμα και το εκπαιδευτικό σύστημα έφτασε να εξυπηρετεί αυτόν το σκοπό, δηλαδή την εξαπάτηση και την προώθηση των προσωπικών συμφερόντων με τη δύναμη της Επιστήμης. Το μέλλον έγινε εφιαλτικό για τους νέους ανθρώπους!

Όλα αυτά τα αρνητικά στην Επιστήμη και για τη σχέση της με τα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας, χρειάζεται τόλμη για να τα σκεφτεί κάποιος λογικά, να τα αναλύσει αρκετά και επίμονα και να τα φωνάξει δημόσια, όπως θα το έκανε σε μια άλλη επιστημονική εργασία του. Διότι ο άνθρωπος που θα εστιάσει τη σκέψη του στις αδυναμίες της Επιστήμης, χρειάζεται να είναι πλατιά μορφωμένος, ο ίδιος δραστήριος επιστήμονας, να ενδιαφέρεται για αυτή τη συγκεκριμένη θεωρητική έρευνα και να είναι προετοιμασμένος να δεχτεί την αρνητική αντίδραση σχεδόν του συνόλου του μορφωμένου πληθυσμού, αντί για βραβεία και χρήματα. Όποιος, όμως, ενημερώνεται και έχει παρατηρήσει πόσο ασταθείς είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, γνωρίζει επίσης, ότι ένας μεγάλος αριθμός και ίσως η πλειοψηφία του επιστημονικού κόσμου έχει αντιληφθεί τα αναμενόμενα φαινόμενα της καταχρηστικής εκμετάλλευσης της γνώσης και των πνευματικών ικανοτήτων, της εξαπάτησης για προσωπικά οφέλη, της τυφλής πίστης που μετά από κάποια χρόνια ανατρέπεται από νεότερες έρευνες, αφήνοντας την αίσθηση του θύματος και της ανευθυνότητας. Όποιος δεν στέκεται επιπόλαια μόνο στα επιστημονικά και τεχνικά βιβλία που διαβάζει, δεν θα εκπλαγεί πως μέσα στο μυαλό ενός επιστήμονα γίνεται να συνυπάρχουν η αναξιοπιστία, η ανωριμότητα, η ακαμψία στη σκέψη, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, ακόμα και η αδιαφορία για μάθηση. Μέχρι την ολοκλήρωση μιας επιστημονικής εργασίας και μέχρι τη δημοσίευση μιας επιστημονικής έρευνας  θα αντιληφθεί ακόμα και το σπουδαίο ρόλο της τύχης στην ανθρώπινη σκέψη και για την έρευνα και πόσο εύκολο είναι σε πολλές περιπτώσεις να γίνεται μια επιστημονική έρευνα από την οποία θα προκύπτουν τα αντίθετα συμπεράσματα. Γενικότερα, από την Επιστήμη (από τα πρόσωπα, τα βιβλία, τις δημοσιεύσεις, τις συνεργασίες) δεν λείπουν τα συνηθισμένα φαινόμενα της ανευθυνότητας, της ιδιοτέλειας, της κατάχρησης και της εξαπάτησης που σε κάνουν να αηδιάσεις και να αγαπήσεις περισσότερο τα ζώα με την άγνοιά τους.

ΣΧΟΛΙΟ

[-]

 

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ανθρώπου να πιστεύει και να αποδέχεται χωρίς αμφισβήτηση (διότι έτσι βολεύει) δεν εκλείπει από τους σπουδασμένους και από όσους έγιναν καταξιωμένοι επιστήμονες. Το μεγαλύτερο μέρος των γνώσεών τους το αποδέχονται με πίστη και τους εξυπηρετεί να το αποδέχονται σαν αξιόπιστο ακόμα και όταν οι ίδιοι δεν μπορούν να τις αποδείξουν. Όπως, ήταν βολικό να τις αποδέχονται και πολλοί δεν τολμούσαν να αμφισβητήσουν σαν άριστοι μαθητές, για να μη χάσουν την εκτίμηση του καθηγητή, τον καλό βαθμό και τις προοπτικές που δίνει το πτυχίο για την επαγγελματική αποκατάσταση και για τις προσωπικές φιλοδοξίες τους. Επίσης, η εμπειρία ενισχύει την άποψη, ότι η μεροληψία και όχι η αντικειμενικότητα χαρακτηρίζει τη σκέψη ενός επιστήμονα και η μεροληψία στον άνθρωπο που έχει ικανότητα, ειδικότητα και αυτοπεποίθηση περικλείει τον κίνδυνο αυτός να γίνει ο πιο κατάλληλος για την εξαπάτηση και την εκμετάλλευση. Ένα τεστ αντικειμενικότητας θα μας αποκάλυπτε εύκολα αυτή τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης λογικής.

Ίσως να εκφράστηκα υπερβολικά, αλλά ίσως ο ρόλος της επιστήμης και του επιστήμονα στην κοινωνία μπορεί να είναι ακόμα χειρότερος. Όμως, μου ξέφυγε η παρατήρηση ότι υπάρχουν ακόμα πολλές χώρες, όπου η θρησκεία και ο σκοταδισμός υπερισχύουν. Στις αποκαλούμενες δυτικές χώρες, η θρησκεία δεν έπαψε να διαδραματίζει ακόμα μεγάλο ρόλο. Αναμφίβολα, ο ρόλος της εκκλησίας στο δυτικό ημισφαίριο παραμένει σημαντικός και οι θρησκείες εξακολουθούν να “μπλοκάρουν” το ανθρώπινο πνεύμα και τη λογική. Όμως, ο κόσμος έχει γίνει πιο ανεκτικός στους αλλόθρησκους, πιο δεκτικός στις διαφορετικές απόψεις και πιο χαλαρός στην ηθική του και αυτό από μόνο του αποτελεί μείωση της επιρροής της εκκλησίας και της επίσημης θρησκείας. Η πολιτική στις δυτικές κοινωνίες έχει διαχωρίσει ευκρινώς το ρόλο της εκκλησίας από το κράτος και έχει περιορίσει τον επίσημο ρόλο της στην ηθική, φιλανθρωπική και τελετουργική δραστηριότητα. Η ανεξιθρησκεία είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα, ο προσηλυτισμός απαγορεύεται και οι πολίτες είναι ανεμπόδιστοι να ζήσουν και να σκεφτούν όπως επιθυμούν, αρκεί να μη παραβαίνουν τους νόμους του δημοκρατικού κράτους και όχι τους νόμους των “ιερών” γραφών.

Το βέβαιο είναι ότι υπάρχει και μία κακή πλευρά στο χώρο και στο ρόλο της επιστήμης και αυτή μπορεί να την αντιληφθεί ακόμα και κάποιος ο οποίος δεν κινείται μέσα σε επιστημονικά εργαστήρια και δεν έχει άμεση εμπειρία από την επιστημονική έρευνα. Γίνεται αντιληπτή από την καθημερινή ενημέρωση, που προσφέρεται άφθονα και εύκολα και μαθαίνουμε πολλά νέα από το χώρο της επιστήμης, όπως και από τη δράση των επιστημόνων μέσα στην κοινωνία. Εάν η επιστημονική κοινότητα δεν είναι σε θέση να παρατηρήσει τα μεγάλα ελαττώματα στην επιστημονική λογική (υπερβολές, γραφειοκρατικά εμπόδια, μεροληψία, αυθαιρεσία), την ασυνέπεια των προσδοκιών, τη διαστρέβλωση που μπορεί να προκαλεί η γνώση όταν είναι ελλιπής, την εμπλοκή προσωπικών διαθέσεων στην έρευνα και στην παρουσίαση, την κερδοσκοπική λογική για την εκμετάλλευση της γνώσης, την απόκρυψη ή την υποβάθμιση των αποτυχιών, τα κρούσματα κακοπιστίας στο δημιουργικό πνεύμα και ευρύτερα τα αρνητικά φαινόμενα που τροφοδοτεί ο ρόλος του επιστήμονα στην κοινωνία, τότε χρειάζονται για το καλό της κοινωνίας να υπάρχουν και οι εχθροί της επιστήμης !

Στους σκοτεινούς αιώνες που ονομάστηκαν " Μεσαίωνας " για τους λαούς της Ευρώπης, είχε επιβληθεί και είχε εξαπλωθεί η υπερβολική πίστη στα θρησκευτικά βιβλία και στη Χριστιανική διδασκαλία και εμποδίστηκε η έρευνα. Αντίθετα, στις Ασιατικές χώρες και ιδιαίτερα πριν από την εξάπλωση της Μουσουλμανικής θρησκείας, έκαναν βήματα για την Επιστήμη και την τεχνολογία, τα οποία άκουγαν σαν παραμύθι από τις διηγήσεις του εξερευνητή Μάρκο Πόλο. Σήμερα, οι λαοί της Ευρώπης έχουν θαμπωθεί από την προοπτική της επιστημονικής γνώσης και της εξειδίκευσης και πιστεύουν ότι η γνώση είναι μόνο γνώση και η σκέψη με περισσότερη γνώση γίνεται πιο αποτελεσματική. Θα είχαν ωφεληθεί, αν η προκατάληψη δεν τους εμπόδιζε να πάρουν λίγα μαθήματα από τον Αραβικό κόσμο για το ρόλο της Ηθικής όχι μόνο για την προσωπική ζωή, αλλά για ολόκληρη την κοινωνία και το Κράτος, ακόμα και για την επιστημονική έρευνα. Ο ασφυκτικός εναγκαλισμός της ηθικής ή της θρησκείας με την κρατική εξουσία δεν εμποδίζει την επιστημονική έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη, δεν προκαλεί περισσότερα προβλήματα και δεν βάζει σε λιγότερο κίνδυνο τις ατομικές ελευθερίες από όσο μπορεί να γίνει σε μια κοινωνία "δυτικού τύπου", όπου με τη δημοκρατία και την αρχή της πλειοψηφίας ευνοούνται οι επιλεκτικά προβεβλημένοι και οι ισχυροί οικονομικά και η άποψη της πλειοψηφίας ρυθμίζεται κατά παραγγελία (με εκμετάλλευση της άγνοιας, με εξαπάτηση, επηρεάζοντας την ψυχολογία) , όπου η υποβάθμιση των αληθινών ηθικών αρχών ευνοεί για να δημιουργούνται μόδες και ανόητα πρότυπα και οι πολίτες αφήνονται αθωράκιστοι για να πέφτουν θύματα των απατεώνων και των κερδοσκόπων. 

                                                  Αρχική δημοσίευση 2008

* "Ο (μπερδεμένος) ρόλος της επιστήμης" όπως τελικά διατυπώθηκε και συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο "Η παγκόσμια ηθική του εσωτερικού προσανατολισμού" ©2014 

 

Γνώση χωρίς ηθική είναι άσκοπη και παραπλανητική

 

Κοιτάξτε στη συνέχεια: "ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ"  |  "ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ"

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +