*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

(

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

)

 

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

header message

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

 

 

Ο εκσυγχρονισμός της φιλοσοφίας από την αδέσμευτη σκέψη ενός νέου ανθρώπου (2)

Δημοσιεύτηκε και προστέθηκε στις ιστοσελίδες το Δεκέμβριο του 2015

 

«Όταν η αλήθεια μιλάει με το στόμα των πραγμάτων, δεν χρειάζεται να της δανείσουν τη βοήθεια των λέξεων»

                                           Schopenhauer

 

<•> Τελικά είχα να προσθέσω κάτι καινούριο στη φιλοσοφία;*

Μη φανταστείτε ότι γράφω για τη δυσκολία να πρωτοτυπήσουμε, λόγω της εκτίμησής μου ότι δεν έχω πρωτότυπες απόψεις. Εκτός από σχεδιαστής ιστο­σελίδων, αναγκάστηκα να γίνω αναλυτής και παρου­σιαστής των θεωριών και της φιλοσοφίας μου. Διότι δεν ήμουν μέλος σε κάποια ομάδα ούτε συνάδελφος κάποιου πανεπιστημιακού καθηγητή, ούτε είχα επενδύσει χρήματα σε εκδότες για να με προβάλουν και δεν συμμετείχα σε συλλογική συγγραφή λεξικών ή εγκυκλοπαιδικών βιβλίων. Επιπρόσθετη η δυσκολία, ότι έχω γράψει πολλά και για δια­φορετικά ζητήματα, χωρίς να διαδέχομαι κάποιον άλλο διανοούμενο και χωρίς να συνεχίζω μια προηγούμενη γνωστή προσπάθεια. Με συνέπεια, οι λιγοστοί ενδιαφερόμενοι -ιδιαίτερα στην πνευματικά άθλια χώρα μου- να δυσκολεύονται να παρα­κολουθήσουν τη σκέψη μου ή να σκέφτονται απορριπτικά για έναν άγνωστο διανοητή.

> Μετά από αυτή την “απείθαρχη” φιλοσοφική προσπάθεια πολλών ετών, μια αναπτυγμένη κοσμοθεωρία καθοδηγήθηκε με το ενδιαφέρον για τον προ­ορισμό της ζωής και με πυξίδα την αυτογνωσία του πνεύματος. Το ζήτημα εκτιμήθηκε σημαντικό όχι μόνο απευθείας για τη ρύθμιση της ανθρώπινης συμπεριφοράς και για λόγους συναισθηματικούς, αλλά σημαντικό και για τη διανοητική συνέπεια. Η ανάδειξη των πνευματικών αδυναμιών του ανθρώπου (βιολογικοί περιορισμοί όπως περιορισμένη μνήμη, μεροληψία στη σκέψη και στις αισθήσεις, ασάφεια και ελαττώματα της γλώσσας κλπ), η εκτίμηση για ανεπάρκεια να επιτευχθεί πλήρη γνώση των πραγμάτων και η διαπίστωση για τη φυσική μεροληψία που ξεκινάει αυτόματα από τις αισθήσεις έστρεψε την πιο αισιόδοξη φιλοσοφική αναζήτηση ενάντια στον εαυτό της. Η αναβάθμιση της φιλο­σοφικής σκέψης επέτυχε την ελάττωση των προσδοκιών από την επιστήμη!

> Παράλληλα, για την ερμηνεία πολλών φαινομένων και για την αρχή του κόσμου ενσωματώθηκε η παλαιότερη και η σύγχρονη φυσική. Αυτό ήταν το πιο μεγάλο έλλειμμα στη φιλοσοφική προσπάθεια όλων των παλαιότερων φιλο­σόφων. Η φιλοσοφία έμεινε με τις πιο αφηρημένες σκέψεις και οι ερμηνείες έμειναν καθυστερημένες, χωρίς παρατηρήσεις στα πράγματα και χωρίς καμία προοπτική για την έρευνα, σαν τις θρησκευτικές απόψεις.

> Το σύνολο των αναπτυγμένων απόψεων, διατυπωμένο με το συνη­θισμένο λεξιλόγιο, επεκτάθηκε ορθολογικά σε ζητήματα όλων των επι­στημών, ακόμα και σε θεολογικά. Όταν οι απόψεις είναι συντομευμένες και γενικές, τότε μπορούν να γίνονται όμοιες ή αντιθέτως έτσι απο­γυμνωμένες να χάνονται οι ομοιότητες και να εμφανίζονται μεταξύ τους αντιφατικές και τελείως άσχετες.4 Η συνοπτική άποψη όπως σχηματίζεται από τις σκέψεις των Στωϊκών, αλλά και από την αρχαία Ινδική σοφία και η οποία αργότερα εν μέρει προσαρμόστηκε στο Χριστιανικό δόγμα: “Τα πάντα είναι διαποτισμένα από τον θεό, ο θεός είναι πανταχού παρόν. Ο θεός και η φύση αποτελούν το παν που είναι αιώνιο και άφθαρτο. Η παθητική ουσία είναι η ύλη και η ενεργητική ο θεός. Ο κόσμος είναι ένας και πεπερασμένος, είναι λογικό, έμψυχο, και νοητικό”. Πράγματι, αυτή είναι σχεδόν η άποψη του νέου πνευματικού δημιουργού. Ίσως θα προσπαθούσα να διευκρινίσω και να εξηγήσω, ότι η ύλη δεν είναι παθητική, αν κάποιος υποστήριζε, ότι η κίνηση είναι αξεχώριστη από την ύλη (σαν τρόπος ύπαρξης όπως λένε οι θεωρητικοί του Διαλεκτικού Υλισμού). Επιπλέον, αν μου ζητήσουν να τοπο­θετήσω τη δική μου κοσμο­θεώρηση κάτω από μια ετικέτα, δεν έχω αντίρρηση να τη χαρακτηρίσουν “Πανθεϊστική”. Όταν όμως κάποιος διαβάσει, πώς εννοώ και σχηματίζω αυτή τη συνοπτική άποψη μέσα στους τρεις τόμους των 500 περίπου σελίδων ο καθένας και με πολλή φυσική, τότε θα εκπλαγεί. Πρώτα απ' όλα, η αφετηρία για την ανάπτυξη των φιλοσοφικών μου απόψεων δεν ήταν ένα θεολογικό βιβλίο ούτε η επιλεγμένη θεωρία κάποιου φιλόσοφου. Να φανταστείτε ότι ξεκίνησα να αναπτύσσω τις φιλοσοφικές απόψεις μου ως άθεος και με τη μηχανιστική / σωματιακή / Νευτώνεια άποψη για τον κόσμο. Για να εισαγάγω την έννοια “Θεός ή Παγκόσμιο Πνεύμα” στη διατυπωμένη ερμηνεία μου για τον κόσμο, ανέπτυξα πρώτα μια ερμηνεία ορισμένων φυσικών φαινομένων με παρατηρήσεις στην εμπειρία και με όρους της φυσικής. Αυτή η κοσμολογική θεωρία είναι αναπτυγμένη στα τρία χονδρά βιβλία. Μέσα σε αυτά τα βιβλία δεν έχει αναμιχθεί η έννοια ενός Θεού, ούτε το παγκόσμιο πνεύμα, παρά μόνο προς το τέλος του τρίτου βιβλίου, όταν ήρθε η στιγμή για να βγει ορθολογικά αυτό το συμπέρασμα ή οι ενδείξεις. Επίσης, το πυκνο­γραμμένο βιβλίο 600 σελίδων για μια παγκόσμια ηθική, περιέχει θεμελιώδεις σκέψεις και αναπτυγμένες απόψεις για μια ηθική με πνευματικό προσανατολισμό.5 Ούτε σε ένα τέτοιο βιβλίο (ηθικής) χρησιμο­ποιήθηκε η έννοια του Θεού ή ενός παγκόσμιου πνεύματος. Αυτός ο σκόπιμος διαχωρισμός στα ζητήματα και η ανάμιξη των ζητημάτων μόνο μετά από το τέλος της ανάπτυξης του προηγούμενου ζητήματος και μετά από το πέρασμα με ορθολογικές σκέψεις, αποτελεί μια σπάνια προσπάθεια για τη φιλοσοφία. Εκτός από τη συνάφεια που επιβάλλεται από τη λογική ανάπτυξη των απόψεων, ο πνευματικός δημιουργός στην προσπάθειά του είχε έναν απλό κανόνα όπως ο Καρτέσιος: ότι πρέπει να ξεκινάμε με τις πιο φανερές και με τις πιο απλές αλήθειες, πριν εισαγάγουμε σκέψεις για πιο δυσνόητα ζητήματα, για αόρατα φαινόμενα και για πράγματα που αμφισβητούνται εύκολα. Έτσι εύκολα -και όχι από το υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο- αυτός απέφυγε ακόμα ένα πλήθος φαντασιώ­σεων και πληροφοριών, που δημοσιεύονται σαν αξιόπιστες, ενώ εμείς δεν μπορούμε εύκολα να τις ελέγξουμε.

> Ένα ερώτημα που θα με ρωτούσε κάποιος είναι, πώς μιλάω ορθολογικά για “παγκόσμιο πνεύμα”, για “θεό” και πώς τα συ­μπεραίνω. Προσπαθώ να γράψω προσεκτικά, αλλά αναπόφευκτα συντο­μευμένα. Όταν σε μια γραπτή απάντηση ανάφερα για ένα παγκόσμιο πνεύμα, τότε πρόσθεσα πέντε σειρές προκειμένου να διαχωρίσω τη θέση μου από την έννοια της φράσης, όπως αυτή χρησιμοποιείται στις θρησκείες ή από μερικούς φιλόσοφους. Ήθελα να δώσω μια σύντομη εξήγηση, ότι χρησιμοποιώ αυτή την έννοια του “παγκόσμιου πνεύματος” όχι επειδή έτσι φαντάζομαι το Θεό ή έτσι μου αρέσει, αλλά επειδή από μερικές παρατηρήσεις και με λογικές σκέψεις εκτιμώ ότι το Σύμπαν έχει “διανοητικότητα και σκέψεις”. Ακόμα και τη λέξη “Σύ­μπαν” πάλι δεν τη χρησιμοποιώ με τη συνηθισμένη έννοια που έχει όλος ο κό­σμος, ως ένα σύνολο από αστρονομικά σώματα και από ύλη, που βρίσκονται εξωτερι­κά μεταξύ τους (σαν καλά ξεχωρισμένα). Συνόδευσα τη λέξη “Σύμπαν” με τις λέξεις “ταυτόχρονο” και “πλήρες”. Στην έννοιά του συμ­περιλαμβάνω όχι μόνο τα παρόντα προς εμάς πράγματα ή σώματα, αλλά όλα τα δυνατά πράγματα. Το Σύμπαν στη δική μου άποψη είναι μαζί με το παρελθόν και το μέλλον του και έτσι 100% συνολικά καθορίζονται οι παγκόσμιοι νόμοι, που ρυθμίζουν την τοπική δημιουργία της ύλης και τη δομή της ίδιας της ύλης. Φαντάζομαι, θα προκαλούνται απορί­ες, αλλά μη χαθούμε στις σκέψεις εδώ.

Η 1η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΗ ΓΗ

www.kosmologia.gr

©2016

Προσέξτε εδώ με ποιες σκέψεις φτάνω σε αυτή τη γνωστή άποψη για “παγκόσμιο πνεύμα”: Σε ένα τέτοιο Σύμπαν, λοιπόν, το οποίο είναι αυτοτελές, είναι πλήρες και όλα τα πράγματα στο σύνολο όλων των χρόνων είναι ενωμένα μεταξύ τους κλπ. Σε ένα τέτοιο Σύμπαν, το οποίο δεν έχει περιβάλλον (όπως, επίσης, το έχουν σκεφτεί μερικοί Φιλόσοφοι π.χ. Παρμενίδης, Πλάτων) και άρα δεν έχει τίποτα από αυτά τα σώματα ή τμήματα που θα χρειαζόταν για την επαφή του σε ένα περιβάλλον κλπ. Σε ένα τέτοιο Σύμπαν, το οποίο διατηρεί τους παγκόσμιους νόμους για να μπορεί η δυναμική ύλη να διατηρείται, να συγχρονίζεται και να δημιουργεί. Σε ένα τέτοιο αυτοτελές Σύμπαν, που δεν σχηματίστηκε από το μηδέν και από την εξέλιξη μιας ποσότητας ύλης, αλλά αντιθέτως, ο κό­σμος προϋπάρχει και βάζει τους νόμους στην ποσότητα των σωματιδίων κλπ. Σε ένα τέτοιο αυτοτελές και πλήρες Σύμπαν, το οποίο εμφανίζεται σαν κενός χώρος (και με δυνάμεις βαρυτικές και η/μ), μόνο και μόνο επειδή η ενέργειά του είναι σε μικροσκοπικές διαστάσεις και δεν παρουσιάζει την αντίσταση (αδράνεια) ενός σώματος. Σε ένα τέτοιο αυτοτελές και πλήρες Σύμπαν, το οποίο συμμετέ­χει αόρατα σαν σύνολο (και μάλιστα από μικρο­σκοπικές διαστάσεις) για να γίνο­νται και για να υπάρχουν όλες οι επιμέρους υλικές εξελίξεις. Ένα τέτοιο Σύμπαν το οποίο σε τελική ανάλυση δεν είναι υλικό, γιατί το “υλικό” σημαίνει “σχηματι­σμένο με μεσολαβήσεις, με δομικά στοιχεία, μετά από διαδικασίες εξωτερικές και σαν συναρ­μολογημένο”. Σε ένα τέτοιο αυτοτελές και πλήρες Σύμπαν, με το οποίο όλα τα πράγματα είναι αξεχώριστα συνδεδεμένα σε μικροσκοπικές διαστάσεις και το χρησιμοποιούν σαν κοινόχρηστη ενέργεια (με τη μορφή του κενού χώρου υπενθυμίζω). Ένα τέτοιο Σύμπαν, το οποίο δεν υπάρχει ως εξωτερικό, ενώ αυτό υπάρχει σαν κοινόχρηστη ενέργεια για όσα γίνονται εσωτερικά του. Ένα τέτοιο Σύμπαν, το οποίο υπάρχει για τον εαυτό του χωρίς καμία μεσολάβηση, απ' ευθείας, δηλαδή ά-μεσα = εσωτερικά. Ένα τέτοιο άυλο Σύμπαν, το οποίο παραμέ­νει με τους παγκόσμιους νόμους του και ισορροπημένο, παρά τις (υλικές) μεταβο­λές που δεν σταματούν ποτέ. Ένα τέτοιο Σύμπαν σαν τελικό αποτέλεσμα από το σύνολο όλων των αιτιών. Ένα τέτοιο εσωτερικό Σύμπαν σε κατάσταση ισορροπί­ας και συγχρόνως με εξελίξεις, τις οποίες τα επιμέρους πράγματα ανιχνεύουν εξωτερικά τους, δηλαδή με υλικούς τρόπους. Ένα τέτοιο αυτοτελές Σύμπαν δεν είναι μια ποσότη­τα ύλης ή ενέργειας. Ένα τέτοιο εσωτερικό Σύμπαν σε κατάσταση ισορροπίας, στο οποίο η ύλη μέσα σε ευνοϊκές συνθήκες συγχρονίζεται και απο­καλύπτονται ψυχο­λογικά φαινόμενα, δηλαδή φαινόμενα αόρατα και εσωτερικά. Φαινόμενα εσωτερικά, τα οποία χρειάζονται ολόκληρο το βιολογικό σώμα και την ύλη του, που αυτό συμπεριλαμβάνει μέχρι στις μικροσκοπικές διαστάσεις (δηλαδή τα ρυθμισμένα σωματίδια μαζί με την κοινόχρηστη ενέργεια του χώρου και τα πεδία του και όχι μόνο τα ορατά όργανα που παρατηρούν χονδροειδώς οι για­τροί). Του χώρου που υπάρχει σαν κενός διότι δεν αλληλεπιδρά μαζί μας από μεγάλα μήκη, αλλά από μικροσκοπικά μήκη μέσα στη δομή της ύλης.6 Δεν μπορούμε να πούμε ότι όλα αυτά τυχαία συμπίπτουν. Και πιο ύποπτη είναι η συνάντηση των απλών εννοιών ά-μεσα και εσωτερικά (δηλ. ψυχικά και χωρίς απόσταση). Ενώ η παρου­σία της ύλης συμπίπτει με μεσολάβηση, δηλαδή έμμεσα και εξωτερικά. Εξωτερικά, δηλαδή μεταξύ ξεχωριστών πραγμάτων (ή αν πούμε αλλιώς λ.χ. όντων), με και σε απόσταση.

> Με άλλη αφετηρία λοιπόν και μετά από τη διατύπωση μια εκτεταμένης κοσμο­λογικής θεωρίας χωρίς πνεύματα και θεούς -στην οποία έχουν συμ­περιληφθεί απλές εξισώσεις και υπολογισμοί-, έχω σχηματίσει μια άποψη σχεδόν ίδια με αυτή που συνοψίζεται για τους Στωϊκούς. Από αυτές τις τέσσερις συνοπτικές σειρές για το παγκόσμιο πνεύμα, που κάπως έτσι θα διαβάσουμε και στα Ουπανισάδ, δεν φαίνεται τίποτα απ' όσα έχω γράψει αναλυτικά και χωρίς φανταστικούς κόσμους σε ~1500 σελίδες μεγέθους Α5. Ένα ελάχιστο δείγμα για το πώς σχηματίζονται οι απόψεις μου ορθολογικά και με παρατηρήσεις φυσικών φαινομένων μόλις το λάβατε με το πιο δυσνόητο ζήτημα για ένα παγκόσμιο πνεύμα. Κάθε πρόταση που διατυπώθηκε ξεχωριστά πιο πάνω με απόψεις για το “τέτοιο” Σύμπαν, επίσης υποστηρίζεται με σκέψεις, με παρατηρήσεις και (από το 2009) με υπολογισμούς.

> Θα προσπαθήσω να ολοκληρώσω την εκτίμηση για την πρωτοτυπία στη δική μου προσπάθεια. Δεν μπορώ να μην πω, ότι η κοσμολογική θεωρία μου συγκρούεται με την επίσημη άποψη των φυσικών όλης της γης για τη δημιουργία του κόσμου από μια αιφνίδια έκρηξη (Big Bang Theory). Δεν συγκρούστηκα για να πρωτοτυπήσω. Έτσι ορθολογικά αναγκάστηκα να σκεφτώ, όταν ξεκίνησα με την υπόθεση/­παραδοχή για ένα Σύμπαν πλήρες (με όλους τους δυνατούς τρόπους) στο σύνολο όλων των χρόνων και αυτοτελές. Μια ένδειξη αξιοποίησης των επιστημονικών παρατηρήσεων, αμερόληπτης και λογικής σκέψης είναι, ότι η θεωρία που έχω διατυπώσει για ένα πλήρες και σταθεροποιημένο Σύμπαν με δυναμικό χώρο (στον οποίο προκαλούνται κυματικά φαινόμενα), δεν συγκρούεται συνολικά με τις παρατηρήσεις που χρησιμο­ποιούνται για την υποστήριξη της θεωρίας “Big Bang”.

> Περιττό ίσως να πω, ότι το μεγαλύτερο μέρος των τριών βιβλίων (της κοσμο­λογικής θεωρίας) είναι μια θεωρία για την ύλη, για τη δομή της ύλης και για τη δυναμική σύνδεση της με τον “κενό” χώρο. Δηλαδή, δεν στεκόμαστε στην αρχαία φιλοσοφική παρατήρηση ότι υπάρχει ύλη και κενό και μια διαρκής κίνηση και... τέλος. Αυτή τη σκέψη επαναλάμβαναν οι περισσότεροι φιλόσοφοι και εκεί σταματούσαν μέχρι την εποχή του Νεύτωνα. Ναι, αλλά τι είναι η ύλη στο εσωτερικό της; Πώς έχει τη δομή της; Πώς δημιουργείται ή συντηρείται; Πώς εφαρμόζονται οι νόμοι και αυτή δεν διαλύεται, αλλά αντιθέτως σχηματίζεται η ίδια ύλη; Πώς η ύλη κατανέμεται έτσι δημιουργικά και με νόμους που διατηρείται μια παγκόσμια ισορροπία; Η ύλη δημιουργεί τον κόσμο και τους νόμους του; Μήπως ο κόσμος είναι πάντοτε παρόν σαν σύνολο και περιέχει την ύλη σαν ελάχιστα μέρη του; Ο τεμαχισμός των σωμάτων πλησιάζει σε ελάχιστες ποσότητες, αλλά αυτές οι ποσότητες αποτελούν αρχή για τον κόσμο ή το τέλος από τη θεωρητική διαίρεσή του; Αυτές είναι μερικές απορίες, τις οποίες πολλοί φιλόσοφοι δεν έθεσαν ή δεν μπορούσαν να θέσουν και να σκεφτούν, λόγω της εποχής που έζησαν ή λόγω της αδιαφορίας και της αδυναμίας τους για τη νεότερη γνώση από την έρευνα της φύσης.

> Να μην πω εδώ, πώς συνδέονται αρμονικά ένα πλήθος φυσικών φαινομένων (όπως η αρχή διατήρησης της ενέργειας, ταλαντώσεις ενέργειας, ηλεκτρο­μαγνητικά κύματα, βαρυτικό πεδίο, στάσιμα κύματα, μέγιστη αδράνεια, παγκόσμιες φυσικές σταθερές, ακόμα και το το π του κύκλου). Γνωστά φαινόμενα από παλιά, αλλά και από τη νεότερη έρευνα, τα οποία οι παλαιότεροι φιλόσοφοι τα αγνοούσαν και δεν μπορούσαν να πουν τίποτα γι' αυτά ή έλεγαν ελάχιστα και ανάμικτα με φαντασία.

> Από τις πιο μεγάλες εκπλήξεις και μια ακόμα πρωτοτυπία στη δική μου φιλοσοφική προσπάθεια: Ακριβώς επειδή οι απόψεις για “Θεό” και για το φαινόμενο της “Ζωής” έχουν διαμορφωθεί ορθολογικά, μέσα από παρατηρήσεις στο φυσικό κόσμο και μετά από εξηγήσεις για φυσικά φαινόμενα, γι' αυτό το λόγο η δική μου “κοσμολογική θεολογία” ας την ονομάσω έτσι, συγκρούεται με τις θρησκείες και πολλές φαντασιώσεις απορρίπτονται. Δηλαδή, ενώ φθάνω στο συμπέρασμα για ένα παγκόσμιο πνεύμα, από αυτή την ορθολογικά σχημα­τισμένη άποψη δεν δικαιώνονται οι θρησκείες. Το παγκόσμιο πνεύμα με την κοσμολογική άποψη για ένα πλήρες Σύμπαν, που εμφανίζεται σαν κενός χώρος, δεν ακυρώνει την αυτοτέλεια του Σύμπαντος (κόσμου, όπως μερικοί θα πρόσθεταν τη λέξη). Αντιθέτως την αξιώνει! Επίσης δεν είναι ο Θεός που με τη παντο­δυναμία του είναι σαν αναρχικός, αλλά μάλλον θυμίζει το Θεό του Σπινόζα ή του Χέγκελ και όπως είπαμε των Στωϊκών. Από το συμπέρασμα για το παγκόσμιο πνεύμα ή Θεό -και εδώ υπάρχει μια ακόμα έκπληξη- δεν προκύπτει η άποψη, ότι ζούμε για να τον λατρεύουμε ή για να ευτυχίσουμε ή για να γίνουμε ενάρετοι. Αντιθέτως, εξηγείται, ότι η ζωή είναι ο “ατελής” θεός, δηλαδή ένα ψυχολογικό φαινόμενο αξεχώριστο από την άγνοια, την πλάνη, τη μεροληπτική άποψη (που ξεκινάει από τις αισθήσεις) και τελικά, αξεχώριστο από την ιδιοτέλεια, που τα πρώτα δημιουργούν. Μάλλον με τη ζωή επι­βεβαιώνεται ότι ο Θεός σχετικά λείπει και η ανοησία έχει τραγικές και γελοίες συνέπειες!

Η ζωή είναι μια απολαυστική και όμορφη εμπειρία, όμως δεν έχει κανέναν εξωτερικό προορισμό. Με την εξωτερική δράση επιβε­βαιώνεται, ότι η ζωή έχει ελαττώματα και αδυναμίες (βιο­λογικά και ψυχολογικά) και έτσι παρακινείται σε λύσεις προβλημάτων για την επιβίωση και τη διαιώνιση (χωρίς αυτογνωσία). Αυτές οι φυσιολογικές αδυναμίες αγνοούνται ή υπο­βαθμίζονται, ενώ αντι­θέτως μέσα στο ανθρώπινο πνεύμα ενισχύεται η ψευδαίσθηση, ότι η ζωή ξεχωρισμένη με ένα βιολογικό σώμα είναι το επίκεντρο του Σύμπαντος. Έτσι η ζωή δοκιμάζεται από την ψυχο-πνευματική ασθένεια του εγω­κεντρισμού και κινητοποιείται άσκοπα, απερίσκεφτα, με πλάνες και με τις συνέπειες της παράνοιας, που με τη γνώση δεν εξαφανίζεται, αλλά αντιθέτως τροφοδοτείται. Ο προορισμός της ζωής είναι να διαψεύδονται η μεγαλομανία και η υπερβολική εμπιστοσύνη και με άλλα λόγια, να επι­βεβαιώνεται ότι κανένας δεν είναι “Θεός” (σαν παγκόσμιο και ασώματο πνεύμα)! Η εμπειρία δεν συγκρούεται με αυτή την ορθολογικά σχηματι­σμένη άποψη!

Την εμπειρία δεν επικαλούνται στην επιστήμη; Η ορθολογικά δια­μορφωμένη άποψη για το παγκόσμιο πνεύμα είναι συμβατή με την εμπειρία και προβλέπει, ότι η ζωή είναι “τρελός θεός”. Δηλαδή η ψυχή και το πνεύμα του βιολογικού σώματος είναι διαμορφωμένα σε ένα φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον και “πακέτο” μαζί με την υλική τους αναλογία, γι' αυτό δεν έχουν μεγάλα περιθώρια για να μετα­μορφωθούν, έτσι εύκολα, γρήγορα και ανατρεπτικά όπως όλοι θα θέλαμε. Αλλά όπως και να μετα­μορφωθεί ένας άνθρωπος ή οποιοδήποτε άλλο ζωντανό πλάσμα, δεν θα πάψει να είναι περιορισμένο (φυσικά, βιολογικά, αισθητηριακά, πνευματικά) και κατα­δικασμένο να ζει με πολλά σφάλματα, με φαντασιώσεις, με υπερ­βολική εμπι­στοσύνη, με αποτυχίες, με ανάγκες και εξαρτήσεις, με δυσκολίες από το περιβάλλον και με την τύχη ανα­τρεπτική.

 

 


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

4 Παρακάτω θα βρείτε σαν παράδειγμα πώς έχει σχηματιστεί και πώς διαφοροποιείται η δική μου άποψη για ένα παγκόσμιο πνεύμα. Θα δώσω βιαστικά μερικά επιπλέον παραδείγματα: Τι φανταζόταν ο Δημόκριτος με τα “άτμητα” και τι σημαίνει στο μυαλό ενός σύγχρονου φυσικού η φράση “άτομο” της ύλης. Τι καταλαβαίνει συνοπτικά ένας Χριστιανός όταν ακούει τη λέξη “Θεός”, τι κατα­λαβαίνει ένας Ινδοϊστής και τι εννοούσε ο φιλόσοφος Σπινόζα. Τι καταλαβαίνει με τη λέξη “ενέργεια” ένας που πιστεύει σε παραφυσικά φαινόμενα, τι καταλαβαίνει ένας καταναλωτής που πληρώνει λογαριασμούς και τι ένας φυσικός επιστήμονας. Για την ψυχή μιλούσαν πριν από πολλούς αιώνες, για την ψυχή μιλούν και διδάσκουν στα Πανεπιστήμια οι ψυχολόγοι. Για τον ήλιο εξέφραζαν σκέψεις παλαιό­τερα και στη μυθολογία, για τον ήλιο μιλούν και σήμερα με πλήθος από νεότερες παρατηρήσεις και με εξηγήσεις φαινομένων σχετικών με τον ήλιο.

5 Έτσι συνοπτικά πάλι δεν πρωτοτυπώ. Αυτό είναι καλό σημάδι και όχι κακό! Διότι φανερώνεται ότι οι φιλόσοφοι δεν ήταν τρελοί και ότι πολλοί άνθρωποι είχαν καταφέρει να πλησιάσουν σε σωστές και σημαντικές παρατηρήσεις για τη ρύθμιση της ζωής. Πώς να πρωτοτυπήσουμε, αφού μερικά πράγματα υπήρχαν και τα είδαν πολλοί και δεν ήταν μόνο στη φαντασία τους!

6 Η λεγόμενη “πυρηνική δύναμη” είναι ένα από τα πολλά και πιο φανερά φαινόμενα της μικροσκοπικής αλληλεπίδρασης των πραγμάτων με τον “κενό” χώρο. Πρώτη φορά διατυπώνεται θεωρία φυσικής, που να εξηγεί την παρουσία του χώρου και πώς αυτός εμφανίζεται κενός. Οι επιστήμονες στα πιο μεγάλα ερευνητικά κέντρα, όχι απλώς δεν έχουν μια εξήγηση, αλλά θα έλεγαν πειστικά ότι είναι αδύνατο και πέρα από τη φαντασία να εξηγούμε την παρουσία του κενού χώρου, όταν δεν μπορούμε να εξηγήσουμε πώς σχηματίζεται η ύλη και πώς έγινε η δημιουργία του κόσμου.

* Απάντηση σε όσους θα προσάψουν στον πνευματικό δημιουργό “υπερο­ψία”, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για το “Σύμπαν”. Όταν μιλάμε για το Σύμπαν και για την αρχή του κόσμου δεν υπονοούμε, ότι έχουμε γνώση για όσα υπάρ­χουν και για όσα γίνονται και καμία αίσθηση παντογνωσίας -όπως θα ταίριαζε πειστικά η λέξη “παντογνωσία”. Αντιθέτως, όπως πολλοί φιλόσοφοι αναγνωρίζουμε, ότι ένα πλήθος πραγμάτων τα οποία αντι­λαμβανόμαστε είναι λιγότερο γνωστά απ' όσο νομίζουμε. Δεν γνωρίζουμε αρκετά ούτε καν τα πράγματα που είναι δίπλα μας. Εμείς ως ερευνητές παρατηρούμε τις ομοιότητες σε ένα πλήθος διαφορετικών πραγμάτων, τα κοινά τους γνωρί­σματα και ορισμένα φαινόμενα τα οποία εμπλέκονται σε όλα τα πράγματα. Δίνουμε εξηγήσεις για το πώς αυτά τα φαινόμενα συνδέονται μεταξύ τους και αν υπάρχουν νόμοι που εφαρμόζονται στη φύση για όλα τα μέρη της. Σε άλλες σελίδες έχω αναπτύξει το ζήτημα, πώς η γνώση κάνει τον άνθρωπο να ξεπερνάει τα όρια της βέβαιης γνώσης... μέχρι και για να εξαπατήσει. Ακόμα έχω σχεδιάσει εικόνες όπου στη μια πλευρά φαίνεται η κακή δύναμη της γνώσης και στην άλλη πλευρά η απραξία λόγω (Σωκρατικής) επίγνωσης της άγνοιας.

 

 

ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

www.kosmologia.gr
 

 

*.


Back To Top

 

* Βλέπε ακόμα:  ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ  -  ΣΚΕΨΗ & ΖΩΗ  - ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ; - ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ & ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ  -  ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΒΙΟ-ΑΦΑΙΡΕΣΗΣ  -  ΕΠΙΣΤΗΜΗ & ΖΩΗ  -  ΤΑ ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ  - ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ - Η "ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ" ΤΟΥ ΑΦΙΛΟΣΟΦΗΤΟΥ... 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2018

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη 15" - 19" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 - 8.0

Άλλοι προτεινόμενοι φυλλομετρητές: Mozilla Firefox, Google Chrome, MS Edge, Safari. Ελάχιστη διαγ. οθόνης 7"/ 960px