Οι θεμελιώδεις έννοιες για την περιγραφή του Σύμπαντος

"Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα..." Λαϊκή ρήση

κοσμολογία, cosmology, in German: Kosmologie, in Italian and Portuguese: cosmologia, in France: cosmologie, in Spanish: cosmología, in Russian: космология, in Chinese: 宇宙论, in Hindi: ब्रह्मांड विज्ञान (), in Turkish: kozmoloji, in Swedish and Norwegian: kosmologi, in Arabic: الكوزمولوجيا علم الكونيات , in Hebrew: קוסמולוגיה

φιλοσοφία, philosophy, in German: Philosophie, in Italian and Portuguese: filosofia, in France: philosophie, in Spanish: filosofía, in Russian: философию, in Chinese: 哲学, in Hindi: दर्शन (tattvadnyaan), in Turkish: felsefe, in Swedish and Norwegian: filosofi, in Arabic: الفلسفة , in Hebrew: פילוסופיה

Σχετικότητα του χρόνου και της ενέργειας - Οι "μικρές εκρήξεις" του άτμητου χώρου - Απαντήσεις που δημοσιεύονται για 1η φορά στη Γη -

??????????????????????????????????????????????????????????????????

♫ Σχετικότητα του χρόνου ή της ενέργειας; - Οι μεγάλες παγίδες της εμπειρίας - Οι "μικρές εκρήξεις" του άτμητου χώρου...

ενοποίηση του φαινομένου της μάζας με τον ηλεκτρομαγνητισμό και τη βαρύτητα

ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΕΙ ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

ΤΕΡΜΑ ΣΤΙΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ !

Όπως η έννοια της ισορροπίας και της σταθερότητας δεν θα είχε νόημα χωρίς την έννοια της κίνησης και της αλλαγής, έτσι επίσης η έννοια της διατήρησης της ενέργειας δεν θα είχε νόημα χωρίς την παραβίασή της (...) Οι νόμοι που ρυθμίζουν την ύπαρξη και τη δομή των υλικών στοιχείων δεν είναι μηνύματα που έρχονται από έξω τους, εξ' αποστάσεως και σαν εικονικοί. Οι νόμοι αυτοί ξεκινούν από το κοινό "σύνδεσμο" που έχουν όλα τα δομικά στοιχεία με έναν και τον ίδιο "κενό" χώρο, με μία και την ίδια ολοκληρωμένη πραγματικότητα, με την ίδια "κοινόχρηστη" ποσότητα ενέργειας, τελικά από την ίδια τους την (αόρατη) ουσία, στην οποία τα δομικά στοιχεία της φύσης υπάρχουν σαν μικρές διακυμάνσεις.

Η συνολική ποσότητα ενέργειας είναι η ίδια για όλα τα πράγματα και όλα τα δομικά στοιχεία σχηματίζονται με τις ίδιες διακυμάνσεις ενέργειας ενός και του ίδιου δυναμικού χώρου. Η φύση είναι θεμελιωμένη στην αντίθεση της ύλης και του κενού χώρου. Αυτή η ορατή αντίθεση είναι η αόρατη αντίθεση στη μεταβολή της ενέργειας και στην ενέργεια που είναι πάντοτε η ίδια ποσότητα. Αν, λοιπόν, είναι ανεξήγητος, προκλητικός και διχαστικός ο θεωρητικός διαχωρισμός της ύλης από ένα δυναμικό χώρο, τότε το ίδιο ανεξήγητο και διχαστικό είναι να μεταβάλλεται η ενέργεια, αλλά η συνολική ποσότητα να διατηρείται σταθερή.

planet Earth

Η 1η δημοσίευση στη Γη

"ΜΕΓΑΛΑ" ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ - ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ !

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Όλα τα πράγματα θεωρούνται σχηματισμοί από ταχύτατες ταλαντώσεις και διακυμάνσεις ενέργειας σε μια σταθερή ποσότητα, που βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας.

Η ύλη, είτε εδώ κοντά είτε μακριά μας, συνδέεται με κάτι κοινό, με μία κοινή πραγματικότητα και μάλιστα έτσι, που η ύλη διατηρεί παντού την ίδια δομή.

Ο χώρος σαν δυναμική ενέργεια συμμετέχει μόνιμα για τη διατήρηση της ύλης και στο σχηματισμό της δομής της. Ο κοινός χώρος αποτελεί τον πυρήνα για όλα τα επιμέρους δομικά στοιχεία.

Η (αρνητική) αδράνεια του ίδιου του κενού χώρου εμφανίζεται με τις διακυμάνσεις που ονομάζουμε ηλεκτρομαγνητικές. Η κίνηση στη φύση γίνεται και χωρίς τα ορατά σώματα και η αδράνεια είναι ένα ευρύτερο φαινόμενο από τη μάζα. (M_max / c = M / V εξίσωση του Β. Καραμίχα)

Στις μικρότερες επιβραδύνσεις ανιχνεύουμε τις ηλεκτρομαγνητικές διακυμάνσεις των πιο χαμηλών συχνοτήτων. Στις μεγαλύτερες επιβραδύνσεις ανιχνεύουμε τις υψηλότερες συχνότητες του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος μέχρι του ορατού φωτός. Σε ακόμα πιο μεγάλες επιβραδύνσεις ανιχνεύουμε τα μικρότερα μήκη κύματος σαν σωματίδια.

Το φως δεν είναι η κίνηση των σωματιδίων, είναι η ταλάντωση ή διακύμανση του ίδιου του χώρου (και μάλιστα, με ρυθμούς μικρότερους από τις μέσες τιμές).

Το φως (το ορατό φάσμα) δεν είναι η κίνηση ακριβώς με τη μέγιστη ταχύτητα c. Ένα προκλητικό παράδειγμα: Στο ιώδες χρώμα αντιστοιχεί ταχύτητα (c - 9,6 ·10^-15 m/s). Για κάθε 1Hz αναλογεί ένα ποσό μείωσης της μέγιστης ταχύτητας c της τάξεως 10^-34 m/s.

Η συνολική ποσότητα ενέργειας είναι η ίδια για όλα τα πράγματα και όλα τα δομικά στοιχεία σχηματίζονται με τις ίδιες διακυμάνσεις ενέργειας ενός και του ίδιου δυναμικού χώρου. Ο κενός χώρος δεν διαστέλλεται, αλλά τρέμει και ταλαντώνεται με την πιο υψηλή συχνότητα της φύσης.

Η ταυτόχρονη παρουσία του Σύμπαντος προς τα επιμέρους πράγματα από την πλησιέστερη απόστασή του επενεργεί (περιοδικά και στιγμιαία) και φαίνεται σαν "πυρηνική δύναμη", ενώ από μακριά και εξωτερικά φαίνεται σαν απουσία του κενού χώρου και επενεργεί σαν "βαρύτητα". Η στιγμή που αρχίζει να γίνεται το Σύμπαν δεν βρίσκεται πριν από τη στιγμή που αυτό τελειώνει.

Τα όρια της μέγιστης περιόδου και της συνολικής ενέργειας συνδέονται με τα ελάχιστα όρια στο χρόνο, στο μήκος και στην ποσότητα της ενέργειας που μπορεί να μεταβιβαστεί και έτσι προκαθορίζουν ακόμα και τις ιδιότητες των (μικροσκοπικών) υλικών φορέων

Η κυματική μεταβίβαση ενέργειας του "κενού" χώρου κατά particles & waves συγκεντρωτικό τρόπο (βαρύτητα), σε αντίθεση με την αποκεντρωτική συμπεριφορά των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων είναι τα αντίστοιχα φαινόμενα, τα οποία φαντάστηκαν σαν συστολή και διαστολή. Η ενεργειακή ροή του χώρου που επενεργεί συγκεντρωτικά σαν βαρύτητα είναι το “φως” ανάποδα στο χρόνο και το αντίστροφο!

Οι παγκόσμιες φυσικές σταθερές c,G,h είναι σχέσεις από την ύπαρξη σταθερών ελάχιστων και μέγιστων ορίων (βασικά χρόνου, μήκους, ταχύτητας, ρυθμού μεταβολής της κίνησης, συχνότητας, δύναμης και ποσότητας ενέργειας στη μονάδα του χρόνου) που ρυθμίζουν όλες τις μεταβολές της ενέργειας. Εμφανίζονται και συνδέονται μεταξύ τους, επειδή οι μεταβολές των μεγεθών στα θεμελιώδη φαινόμενα γίνονται με ορισμένα αξεπέραστα max και min όρια.

Τα ποσά της ενέργειας, του μήκους και του ρυθμού με τα οποία σχηματίζονται τα βασικά σωματίδια της ύλης είναι σχεδόν οι μέσες τιμές στην αυξομείωση των μεγεθών, που γίνεται με σταθερά ελάχιστα και μέγιστα όρια.

Όλα τα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα τα οποία περιγράφονται με τη σταθερά k, με τα φαινόμενα της διηλεκτρικής σταθεράς ε_ο και της μαγνητικής διαπερατότητας μ_ο του κενού χώρου, με τη σταθερά λεπτοδομής α και με ποσότητες ηλεκτρικού φορτίου Cb είναι τα ίδια φαινόμενα που περιγράφονται με τις σταθερές h,c,G με μια μικρή απόκλιση στις τιμές τους.

Με τη φιλοσοφική λογική της Μεσαιωνικής Ευρώπης, μας λένε ότι δεν υπάρχει απόλυτος χρόνος ή ένα κοινό σημείο αναφοράς για τη μέτρηση του χρόνου. Χωρίς να καταλαβαίνουν καλά ούτε αυτοί οι ίδιοι, μας λένε αφηρημένα, ο χρόνος είναι σχετικός. Αυτές οι απόψεις δεν τους εμποδίζουν να μιλούν για μια ηλικία του Σύμπαντος, δηλαδή για ένα χρονικό διάστημα το οποίο είναι κοινό για όλα τα πράγματα... Το όριο μιας μέγιστης ταχύτητας όπως είναι η ταχύτητα του φωτός, δεν είναι ένα κοινό όριο για το πλήθος των διαφορετικών πραγμάτων (που κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες συγκριτικά μεταξύ τους) και για το πλήθος των μεταβολών στα φαινόμενα, αν όχι για το Σύμπαν ολόκληρο;

Η “Μεγάλη Έκρηξη” συντελείται διαρκώς και το υλικό Σύμπαν διαρκώς δημιουργείται παντού στο διαταραγμένο χώρο, από τις πιο μικρές διαστάσεις του, με τις μικροσκοπικές "εκρήξεις" του. Το Σύμπαν ήταν πάντα ολοκληρωμένο και δεν δημιουργήθηκε ποτέ. Όχι μόνο αυτό δεν απουσιάζει, αλλά αντιθέτως, ο κόσμος που λείπει χρησιμεύει άμεσα για να υπάρχει το φως, η θερμότητα, τα ραδιοκύματα και εξ' αρχής η δομή της ύλης, με την οποία εμείς εμφανιζόμαστε σαν ξεχωριστοί μέσα στο χώρο και στο χρόνο! Ο κενός χώρος είναι το Σύμπαν που αναζητούν πριν από τη στιγμή του Big Bang και συμμετέχει στη δομή της ύλης με τα κυματικά φαινόμενα τα οποία προκαλούνται από τη διατάραξη της σταθερής ενέργειάς του. Το μικρότερο πράγμα του κόσμου, λοιπόν, δεν συναντιέται μόνο εξωτερικά με το γιγάντιο κόσμο...

<•> Τα ποσά της ενέργειας που αναλογούν στα ξεχωριστά σωματίδια μέσα στα δομικά στοιχεία, διατηρούνται με ορισμένους ρυθμούς και από διακυμάνσεις της ενέργειας και δεν είναι στάσιμες ποσότητες της ενέργειας, που έχουν αποσπαστεί και δεσμευτεί, στην ίδια ακριβώς στιγμή που εμφανίζονται όλα τα υπόλοιπα σωματίδια. Το φαινόμενο της στιγμιαίας ελάττωσης της ενέργειας (με τους πιο γρήγορους ρυθμούς διακύμανσης) εξηγεί το φαινόμενο να υπάρχουν πολλά μαζί δομικά στοιχεία στο Σύμπαν, αφού με τους ίδιους γρήγορους ρυθμούς οι ελαττώσεις αντισταθμίζονται.