*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ, Η ΥΛΗ & ΤΑ ΚΥΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

*

 

 

 

*

 

*

starΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

 

Για δημιουργικά σκεπτόμενους!

"Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα..." Λαϊκή ρήση

 


Gr lang  Eng language

 

 

 

Οι "μικρές εκρήξεις" του άτμητου χώρου    -   Απαντήσεις που δημοσιεύονται για 1η φορά στη Γη   - 

??????????????????????????????????????????????????????????????????

   

??????????????????????????????????????????????????????????????????

???

spacer

 

c =2,997924 x108 m/s

 

 

h = 6,62606 x 10-34 kg m2 / sec

 

 

π = 3,141592...

 

 

2π = 6,283185

 

 

c2 =8,98755 x10e16

 

 

μο = 4π x 10e-7 H/m

 

 

εο=1/36π 10e9 F/m

 

 

√ μο/εο =zo =μο c

 

 

c = 1 / √ μο εο

 

 

c2 = 1 / μο εο

 

 

Ε = h f = hc / λ

 

 

Εo = m c2 = F λ

 

 

Fη = k q1 q2 / r2  

 

 

c=120π /4π x10e-7

 

 

zo=μο c = 120π

 

 

Emax / h = fmax  

 

 

c = fmax λmin

 

 

c = amax tmin

 

 

c = zo / μo

 

 

fmax=Vmax /λmin

 

 

Fmax=Emax /λmin

 

 

λmin = c2 /amax

 

 

 amax = c2 / λmin

 

 

amax=λmin fmax2

 

 

Emax=Fmax λmin

 

 

Emax = fmax h

 

 

Henry Farad =sec2

 

 

-e = 1,602176 x10e-19

 

 

√2 = 1,4142135

 

 

fplanck: 7,4008 x10e42 Hz

 

 

1,35639 x10e50 

 

 

fe: 1,23559 x10e20 Hz

 

 

fp: 2,26873 x10e23 Hz

 

 

Vmax = Mmax V /M

 

 

h c /λ = Mpl2 G / λ = E

 

 

0,452444 x10e42

 

 

1rad/sec ~ 0,1591 Hz

 

 

h / c λmin = Mmax

 

 

λe / re 2pi = c / V

 

 

Σχετικότητα του χρόνου ή της ενέργειας; - Οι μεγάλες παγίδες της εμπειρίας - Οι "μικρές εκρήξεις" του άτμητου χώρου...

ενοποίηση του φαινομένου της μάζας με τον ηλεκτρομαγνητισμό και τη βαρύτητα

 

 

ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

 

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΕΙ  ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

ΤΕΡΜΑ ΣΤΙΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ.

 

  planet Earth

Η 1η δημοσίευση στη Γη

 

bang! "ΜΕΓΑΛΑ" ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ - ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ !

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

 

 

 

 

THEORY OF COMPLETED TIME AND THE RELATIVITY OF ENERGY

 

 

 

 

 

Οι θεμελιώδεις έννοιες για την περιγραφή του Σύμπαντος, για την έρευνα της δομής της ύλης και οι πρώτες σχέσεις που χρειάζονται για την αποτελεσματικότητα της θεωρητικής έρευνας δεν είναι η θερμοκρασία και η πυκνότητα της ύλης. Οι θεμελιώδεις έννοιες είναι ο χρόνος, το μήκος, η περίοδος και η μεταβολή της κίνησης και της ενέργειας σε σχέση με μια μονάδα χρόνου και η έννοια της σταθερότητας ή της ισορροπίας. Αυτές οι θεμελιώδεις έννοιες για την ερμηνεία του κόσμου σαν σύνολο, βγαίνουν αμέσως και δένονται μεταξύ τους, όταν θεωρήσουμε το Σύνολο των πραγμάτων σαν ένα μόνο πράγμα που διατηρείται πάντοτε ακριβώς το ίδιο εντός των ορίων μιας σταθερής χρονικής περιόδου (=στον αυτό χρόνο = ταυτοχρόνως). Όπως θα έχουμε αντιληφθεί από τις πρώτες σκέψεις, το πλήθος των φαινομένων, μεταξύ των οποίων τα ιδιαίτερα φαινόμενα που ερευνά η σύγχρονη φυσική στις μικροσκοπικές διαστάσεις, χωρίς φανερή σύνδεση μεταξύ τους ή με σύνδεση σαν διαφορετικά φαινόμενα, ανάγονται σε ένα μόνο φαινόμενο: την κίνηση και την ισορροπία. Διαφοροποιούνται από νόμους της κίνησης με πρώτη σπουδαία διάκριση την ανεμπόδιστη κίνηση μέσα στο χώρο (Νευτώνεια κίνηση και αδράνεια) και την κίνηση που προκαλείται από διατάραξη της ισορροπίας και την λέμε κύμα (κυματική κίνηση και αρνητική αδράνεια).

 

Όλα τα φαινόμενα ερμηνεύονται από το φαινόμενο της κίνησης και της ισορροπίας, το οποίο ουσιαστικά είναι ένα μόνο φαινόμενο. Αυτή η αντίθεση δεν μπορεί να ερμηνευτεί με ένα τρίτο φαινόμενο. Τα όρια μέσα στη φύση δεν είναι μόνο όρια που ρυθμίζουν ένα πλήθος διαφορετικών φαινομένων, αλλά το πλήθος των διαφορετικών φαινομένων παράγεται και προκαλείται από τα όρια στην κίνηση και στην ισορροπία. Είναι η “αρχή λειτουργίας” του Σύμπαντος, αφού το ολοκληρωμένο Σύμπαν με την ύπαρξη ελάχιστων και μέγιστων ορίων διατηρεί τη συγκεκριμένη δομή του και είναι πάντα παρών και σχετικά απών με τα απαραίτητα χρονικά περιθώρια. Παρών σαν υλικός κόσμος σε διαφορετικούς ρυθμούς και σχετικά απών σαν πεπερασμένος χώρος με τον ίδιο ρυθμό...

 

Όλα τα πράγματα θεωρούνται σχηματισμοί από ταχύτατες ταλαντώσεις ενέργειας σε μια σταθερή ποσότητα, που βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας. Η συνολική ποσότητα ενέργειας είναι η ίδια για όλα τα πράγματα και όλα τα δομικά στοιχεία σχηματίζονται με τις ίδιες διακυμάνσεις ενέργειας ενός και του ίδιου δυναμικού χώρου. Τα περιοδικά φαινόμενα θα ήταν αδύνατα και τυχαία στη φύση, αν η κίνηση και η μεταβολή στη φύση δεν ρυθμιζόταν από σταθερά ελάχιστα και μέγιστα όρια. Τα όρια στο μήκος και στο χρόνο μέσα στη φύση είναι θεμελιώδη και προ-καθοριστικά για όλα τα φαινόμενα και οι θεωρητικές συνέπειες ξεφεύγουν από τα όρια της φυσικής...

 

Ποιος δεν έχει κοιτάξει τον πίνακα, όπου το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα ξεκινάει από μια ελάχιστη συχνότητα λίγων Hz και φθάνει στις πιο υψηλές συχνότητες που τις παρατηρούμε στην ακτινοβολία των άστρων ή σε ραδιενεργή ύλη... Σπάνια, όμως, αν όχι ποτέ, δεν διαβάζουμε την υπόνοια ή το ερώτημα για το τέρμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος ενώ κάθε μέρος του φάσματος σχετίζεται με πολλά επαγγέλματα και ειδικότητες, από πολλές δεκαετίες.

 

 

Η 1η δημοσίευση στη Γη 

 

 

► Έχουμε παρατηρήσει ένα άλλο είδος κίνησης που γίνεται όχι ανεμπόδιστα, αλλά ακριβώς αντί­θετα επειδή εμποδίζεται να γίνει και αυτή είναι η κίνηση με κύ­ματα.

Η αδράνεια είναι γενικότερα ένα φαινόμενο που ξεκινάει από το φαι­νόμενο της κίνησης και δεν λείπει ποτέ από τη φύση. Σχεδόν 100 έτη οι φυσικοί όλου του κόσμου κολ­λημένοι σαν μυρμήγκια μέσα στο μέλι, συναντούσαν την αδράνεια μέσα στα η/μ κύματα, την ενσω­μάτωναν στη σταθερά h και έπειτα δεν είχαν καθόλου δυσκολία να μιλήσουν για ορμή χωρίς μάζα.

 

Η μάζα μέσα στη δομή της ύλης είναι κάτι που προκαλείται ή δημιουργείται από φαινόμενα μετα­βαλλόμενης και περιοδικής κίνη­σης, την οποία γνωρίζουμε με τον όρο "ηλεκτρο­μαγνητικά κύμα­τα". Γνωρίζατε, ότι με τους νόμους της μηχανικής του Νεύτωνα μπο­ρούμε να βρούμε αμέσως ότι το φως είναι κυματική μεταβολή και ότι τα σωματίδια προέρχονται από ηλεκτρο­μαγνητικές μεταβολές;

 

c = amax Tmin = amin Tmax

 

► Από τις πιο μεγάλες παραλήψεις στην επιστημονική έρευνα για τη δομή της ύλης και τη δημιουργία της φύσης υπήρξε η υποβάθμιση της παρατήρησης των περιοδικών φαινομένων (και του πλήθους των τριγωνομετρικών σχέ­σεων) που τα συναντάμε στις περισσότερες κινήσεις της φύσης. Αντιθέτως, υπερεκτιμήθηκε η γνώση της μηχανικής καθαρά για λόγους πρακτικούς και κολλήσαμε σε κινήσεις που είναι σπάνιες μέσα στη φύση, ευθύγραμμες, ομαλές και χωρίς τέλος. Κανένας φυσικός δεν μπορεί να αφήσει αναξιοποίητη την παρατήρηση, ότι δεν γίνεται να διαταράσσεται περιοδικά ένα μέγε­θος, δηλαδή να είναι περιοδικό ή σταθερά μεταβαλλόμενο φαινόμε­νο, χωρίς να λαμβάνει μια μέ­γιστη και μια ελάχιστη τιμή.

 

 

 

 

 

 

 

h ≈ λmin

 

Όπως θα δούμε, οι κορυφαίοι φυσικοί των δεκαετιών που πέρασαν δεν έκαναν τις πιο απλές σκέψεις και δεν έθεσαν τα πιο φανερά ερω­τήματα, πριν να θέσουν ερωτήματα για πιο σύνθετα φαινό­μενα και πριν αναζητήσουν λύσεις σε πιο πολύ­πλοκα προ­βλήματα.

 

 

 

 

 

 

 

<•> Η σταθερά h σχεδόν συμπίπτει μ' ένα ελάχιστο μήκος κύματος λmin

Το ελάχιστο μήκος κύματος λmin σχεδόν συμπίπτει με την σταθερά h, η οποία δεν είναι μόνο μια θεωρητική ποσότητα. Με τη σταθερά h συνδέονται θεωρητικά και τεχνολογικά όλα τα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα. Το ελάχιστο μήκος κύματος λmin σχεδόν συμπίπτει με την σταθερά h και συνεπώς με την ποσότητα h/2π η οποία είναι καθοριστική για τη δομή της ύλης και ρυθμίζει ακτίνες και μήκη τροχιών στη δομή της ύλης. Κατά συνέπεια και οι τρεις παγκόσμιες σταθερές h,c,G εμφανίζονται και συνδέονται μεταξύ τους, μόνο και μόνο επειδή το ελάχιστο μήκος λmin σχεδόν συμπίπτει με τη μικροσκοπική ποσότητα της σταθεράς h. Το ελάχιστο μήκος λmin πλησιάζει την ποσότητα h ≈ 10-34 m και αυτό σημαίνει ότι για μεταβολή σε μια τόσο μικρή ποσότητα (με 16,3574 φορές για το μήκος λpl) αλλάζουν τα πάντα στη φυσική και στο Σύμπαν! Έτσι, τόσο απλά, από μια θεωρητική παρατήρηση που μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε καλός μαθητής σχολείου, φανερώνεται ακόμα, η δυσκολία να ερμηνευτεί το πλήθος των μικροσκοπικών φαινομένων και η δομή των υλικών στοιχείων και η ανάγκη της φύσης να είναι γρήγορη στις δημιουργικές διεργασίες της, αφού οι μικροσκοπικές μεταβολές δεν πρέπει να αποκλίνουν στο ελάχιστο, για να μη χάνεται ο συγχρονισμός και η δημιουργική συνάντηση των φαινομένων.

 

 

 

 

 

 

 

Οι ερευνητές συχνά χρησιμοποιούν τη φράση "ξυράφι ή λεπίδα του Όκαμ" για να υποδηλώσουν σε γενικές γραμμές, ότι είναι προτιμότερη η απλούστερη θεωρία, η θεωρία με τα λιγότερα βήματα της σκέψης και τις λιγότερες απαιτήσεις, (κάτι σαν αρχή της οικονομίας) όταν η πιο πολύπλοκη θεωρία δεν προσφέρει τίποτε περισσότερο στη γνώση μας. Στην περίπτωση της φυσικής ερμηνείας του Ολοκληρωμένου Σύμπαντος ξεκίνησε και αποδεικνύει ότι μπορεί να ξεκινήσει με τις πιο απλές (και γενικές) ανθρώπινες σκέψεις και από τις πιο συνηθισμένες παρατηρήσεις και χωρίς να βασιστούμε σε προηγούμενες θεωρίες. Ένας άνθρωπος θα μπορούσε να βγάλει ένα πλήθος σημαντικών παρατηρήσεων και ανακαλύψεων που έγιναν τυχαία από πολλούς άλλους ερευνητές σε διαφορετικές εποχές ή τις οποίες εκείνοι δεν μπόρεσαν να τις κάνουν και σαν να λέμε επιπλέον, ότι ήταν δυνατό να μη γίνουν τα μεγάλα λάθη που έκαναν και διαιώνισαν εκείνοι! Η πληρέστερη φυσική ερμηνεία του Σύμπαντος και της δημιουργίας της φύσης δίνει τις απαντήσεις στις μεγάλες απορίες του ανθρώπου και τις δίνει (ενοποιημένα) με την πιο σύντομη σειρά σκέψεων και παρατηρήσεων και με το συνηθισμένο λεξιλόγιο.

Η παρατήρηση γενικά των ορίων στις φυσικές μεταβολές είναι μια από τις πολλές που ξέφυγε από τη φυσική, αφήνοντας άθικτο το επιστημονικό δόγμα της ανυπαρξίας ορίων στη φύση και υποβαθμίζοντας την τεράστια εμπειρία από παρατηρήσεις περιοδικών φαινομένων και παρά τη γνώση των παγκόσμιων φυσικών σταθερών. Ο ρόλος των ορίων στη φύση, όπως τον αποκαλύπτει για πρώτη φορά η θεωρία του Τελειωμένου Χρόνου και Ολοκληρωμένου Σύμπαντος οδηγεί σε σχέσεις μεταξύ φαινομένων, τα οποία από την εμπειρία φαίνονται τελείως ασύνδετα μεταξύ τους και προκύπτουν σχέσεις μεταξύ των ακραίων ορίων με λογική συνέπεια σαν κάτι φυσικό και αναμενόμενο.

g = GM / r2

Το βαρυτικό πεδίο είναι ένα φαινόμενο το οποίο δημιουργείται με μαθη­ματική ακρίβεια ή προκύπτει με τις πιο σταθερές σχέσεις της φύσης, όπως και η ταχύτητα των ηλ/μαγ κυμάτων. Βαρύτητα είναι η ενέργεια που αντλεί κυματικά η ύλη από τον ισότροπο χώρο για να δια­τηρείται η ύλη σαν αποσπα­σμένο σώμα.

Οι σύγχρονοι ερευνητές εξηγούν τα σπάνια φαινόμενα τα οποία παρα­τηρούν στο εργαστήριο και επι­τυγ­χάνουν τρομερούς υπολογισμούς και μετρήσεις, αλλά δεν εξηγούν όλα όσα είναι συνηθισμένα και τα παρα­τηρούμε απευθείας στον κό­σμο και τα οποία είναι αποκα­λυπτικά. Εφό­σον πολλοί ειδικευ­μένοι έχουν ερ­γασία και αμείβονται, γιατί λοι­πόν, να βιαστούν; Όχι μόνο πολλοί γνω­στοί και άγνωστοι ερευ­νητές δεν έχουν βοηθήσει για να κατα­νοή­σουμε το σύμπαν, όπως οι ίδιοι λένε, αλλά αυτοί έχουν δυσκο­λέψει περισ­σότερο τα ζητήματα και έχουν δώσει λαν­θασμένες εξηγήσεις.

 

 

 

 

 

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ BIG BANG ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΓΚΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ !  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

 

ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΦΥΣΙΚΟΥΣ

Ερμηνεία και μαθηματική διερεύνηση

 

 

πίσω επόμενη

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ !

 

 

κοσμολογία, cosmology, in German: Kosmologie, in Italian and Portuguese: cosmologia, in France: cosmologie, in Spanish: cosmología, in Russian: космология, in Chinese: 宇宙论, in Hindi: ब्रह्मांड विज्ञान (), in Turkish: kozmoloji, in Swedish and Norwegian: kosmologi, in Arabic: الكوزمولوجيا علم الكونيات , in Hebrew: קוסמולוגיה

φιλοσοφία, philosophy, in German: Philosophie, in Italian and Portuguese: filosofia, in France: philosophie, in Spanish: filosofía, in Russian: философию, in Chinese: 哲学, in Hindi: दर्शन (tattvadnyaan), in Turkish: felsefe, in Swedish and Norwegian: filosofi, in Arabic: الفلسفة , in Hebrew: פילוסופיה

spacer

 

G = 6,6725 x10e-11 m3 kg-1 s-2

 

 

M=E/c2 = h / f λ2

 

 

M = h f μο εο

 

 

V = S / t

 

 

 p = M V = E / V

 

 

aκ = V2 / r

 

 

S = 1/2 a t2

 

 

g = G M / r2

 

 

F = M a

 

 

a = V2 /λ = λ f2

 

 

V =√GM / r = M c / Mplanck

 

 

Fg = G M1 M2 / r2

 

 

G=c2 / Smax

 

 

zo=50G /μο

 

 

Mmax=Fmax / amin

 

 

c2 / λmin = Gmax

 

 

c2 = amax λmin

 

 

ω = 2 π f = V/ r

 

 

 2π = T Vκ / r

 

 

 f =ω / 2π =V/2π r

 

 

λmax=amin Tmax2

 

 

 λmax = c2 /amin   

 

 

 amin = c / Tmax

 

 

amax = c / Tmin

 

 

c = h / M λ  

 

 

 M=m c / √c2- V2

 

 

L = M V r

 

 

0,73725 x10e-50 kg sec

 

 

cos 90° = 0

 

 

c  G ~ 0,02

 

 

0,44929 x10e19

 

 

Me: 9,10938 x10e-31 kg

 

 

Mp: 1,67262 x10e-27 Kg

 

 

Mplanck2 = h c / G

 

 

Mmax = Vmax M / V

 

 

F r2 = M1 M2 G

 

 

1parsec = 3,086 x10e16 m

 

 

G = F λ2 / Mplanck2

 

 

Dhubble / 1Mpc = C / Vhubble

 

 

 

© Κώστας Γ. Νικολουδάκης, Επιμέλεια-Σχεδίαση 2004 -2014

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | ΙΕ v.6.0 +