► Προέλευση της θεωρίας.

Γύρω στο 1990, από τη φιλοσοφική προσπάθεια να αναλυθούν οι πιο γενικές έννοιες της σκέψης (του χρόνου, του χώρου και της αλλαγής), με πρώτη καθοριστική παρατήρηση, ότι ο χρόνος ουσιαστικά αναλογεί σε πραγματική μεταβολή (σε μεταβολή ενέργειας) και από τη διατύπωση της γενικής αρχής, ότι το σύνολο του Σύμπαντος είναι πάντοτε το ίδιο, με όλους τους δυνατούς τρόπους, μέσα σε μια μέγιστη χρονική περίοδο.

► Αρχή του κόσμου.

Από μια υπερβολικά πυκνή και θερμή κατάσταση, όπου δεν ισχύουν οι γνωστοί φυσικοί νόμοι. Από αυτή την άγνωστη κατάσταση με ανεξήγητο τρόπο, άρχισε να σχηματίζεται ο χρόνος και ο χώρος και να οργανώνονται ομάδες από αστρικά σώματα.

► Αρχή του κόσμου.

Η αρχή είναι η μισή λύση του προβλήματος και εδώ βρίσκεται το μεγάλο πλεονέκτημα της θεωρίας. Το Σύμπαν πάντοτε ήταν το ίδιο και πλήρες. Όμως σχετικά αυτό συνεχίζει να γίνεται σαν ελλιπές, με αρχή από τα ελάχιστα χρονικά διαστήματα, τα οποία περιέχει μέσα του. Στα ελάχιστα χρονικά διαστήματα του Σύμπαντος αναλογούν ορισμένες ελάχιστες διακυμάνσεις ενέργειας και στοιχειώδη ποσά ενέργειας και έτσι διατηρούνται τα δομικά στοιχεία, με τον κενό χώρο να συμμετέχει δυναμικά στη δομή της ύλης.

► Σε ποια δεδομένα βασίζεται χωρίς να τα εξηγεί.

Αξιώνει, ότι το Σύμπαν παρουσιάζεται με τα ίδια φυσικά χαρακτηριστικά προς όλες τις κατευθύνσεις και εφαρμόζονται παντού οι ίδιοι φυσικοί νόμοι. Σε αντίθεση με την έξυπνη και πρωτότυπη προσπάθεια που γινόταν με τις περισσότερες φιλοσοφικές θεωρίες, αυτή η επιστημονική θεωρία δεν εξηγεί την ύπαρξη των φυσικών νόμων, τους οποίους χρησιμοποιεί για να τους ακυρώσει...

Η θεωρία δημιουργεί το ίδιο πρόβλημα που υποτίθεται ότι πρέπει να λύσει, δηλαδή πως έγινε και αν έγινε η δημιουργία της φύσης. Δεν δίνει καμία απάντηση στο πως έγινε η Μ.Ε., γιατί τότε και τι μπορεί να υπήρχε πριν από το ξεκίνημα του κόσμου. Αντιθέτως απαιτεί να σταματήσει η έρευνα...

Ύστερα από πολύ χάσιμο χρόνου, μερικοί ερευνητές οι οποίοι δεν μπορούσαν να αποδεχτούν μια τέτοια ανόητη λύση, πρόσθεσαν μερικές μαθηματικές σχέσεις που αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο, η Μεγάλη Έκρηξη να μην ξεκίνησε από το απόλυτο μηδέν και χωρίς καμία σύνδεση με τους γνωστούς φυσικούς νόμους.

► Σε ποια δεδομένα βασίζεται χωρίς να τα εξηγεί.

Αξιώνει ένα Σύμπαν αυτοτελές, στο οποίο όλες οι αλλαγές των πραγμάτων γίνονται χωρίς να αλλάζει το σύνολο. Από την αρχή, ερμηνεύει την ύπαρξη των νόμων, με πρώτη και πιο σύντομη ερμηνεία, την ανάγκη να διατηρείται πάντοτε το ίδιο το σύνολο του κόσμου. Η ίδια ερμηνεία πιο αναπτυγμένη, ερμηνεύει τη νομοτέλεια με την ύπαρξη ελάχιστων και μέγιστων ορίων στις φυσικές μεταβολές, ίδιων ορίων παντού στο χώρο και πάντοτε στο χρόνο. Τα όρια αυτά συνδέονται με την αρχή διατήρησης της ενέργειας και σε τελική ανάλυση με την αρχική παραδοχή της θεωρίας, που είναι η σταθερότητα του ολοκληρωμένου Σύμπαντος.

Η θεωρία αυτή, έχοντας αφομοιώσει τις φιλοσοφικές σκέψεις του παρελθόντος, δίνει προοπτική στην ανθρώπινη λογική, διότι δεν μεταθέτει το πρόβλημα της δημιουργίας του κόσμου σε κάτι προηγούμενο και τελείως διαφορετικό, ούτε σε μια άπειρη σειρά εξελίξεων. Δέχεται και εξηγεί την αυτοτέλεια του Σύμπαντος, αναπτύσσει την εξήγηση για την ενότητα των πραγμάτων, κατευθύνει την έρευνα με τα σωστά ερωτήματα και στο τέλος φτάνει να συμπέσει με παραδεκτές σχέσεις της φυσικής και ιδιαίτερα με την αρχή διατήρησης της ενέργειας.

► Οι ισχυρότερες παρατηρήσεις που ενισχύουν τη θεωρία.

• Η παρατήρηση μιας διάχυτης ακτινοβολίας (Κοσμική Μικροκυματική Ακτινοβολία Υποβάθρου CMBR), η οποία είχε προβλεφθεί θεωρητικά από ένα Ρώσο φυσικό. Αυτή η ακτινοβολία/θόρυβος θεωρείται ότι είναι η κατάληξη της παλαιότερης ακτινοβολίας που είχε το θερμό Σύμπαν στα πρώτα στάδια της δημιουργίας του και στις πρώτες φάσεις της διαστολής του. Η ακτινοβολία μπόρεσε τότε να διαφύγει, όταν άρχισαν να σχηματίζονται για πρώτη φορά τα ουδέτερα άτομα της ύλης. Στο Σύμπαν με τις διαστάσεις που υπάρχει σήμερα, αυτή η ακτινοβολία περιγράφεται όπως θα μοιραζόταν σε ένα μέλαν σώμα θερμοκρασίας 2,73Κ.

• Η παρατήρηση του φαινομένου της μετάθεσης του φάσματος ακτινοβολίας προς χαμηλότερες συχνότητες (redshift), όταν κοιτάζουμε πιο μακρινούς γαλαξίες, σύμφωνα με τη σχέση του αστρονόμου Hubble. Από αυτή την παρατήρηση εμπνεύστηκαν τη σκέψη για τη "διαστολή του σύμπαντος", δηλαδή το φαινόμενο να μεγαλώνουν οι αποστάσεις μεταξύ των γαλαξιών σαν συνέπεια της αρχικής ορμής που προκάλεσε τη δημιουργία τους. Η διαστολή χρησιμοποιείται σαν όρος που περιγράφει ένα άγνωστο φαινόμενο διόγκωσης του κενού χώρου και όχι μια κίνηση απομάκρυνσης των ίδιων των γαλαξιών. 

• Ο υπολογισμός της ηλικίας του Σύμπαντος από μετρήσεις παλαιότητας των άστρων και ορισμένων χημικών στοιχείων (ανεξάρτητες μετρήσεις που συγκλίνουν).

Τελικά τα ερωτήματα που προκαλεί αυτή η κρύα φυσικομαθηματική θεωρία είναι περισσότερα από τις απαντήσεις που προσφέρει, ενώ αδυνατεί να αναπτυχθεί, παρά το τεράστιο πλήθος παρατηρήσεων από την έρευνα της δομής της ύλης και του Σύμπαντος επί σειρά πολλών δεκαετιών.

► Οι ισχυρότερες παρατηρήσεις που ενισχύουν τη θεωρία.

• Αυτή η θεωρία, από τη γενική αρχή της εξάγει με λογική σειρά, συνδέει και προβλέπει πλήθος φαινομένων, τα οποία είναι ήδη γνωστά και ήδη έχουν παρατηρηθεί στη φυσική σαν τυχαίες και ανεξάρτητες ανακαλύψεις. Σε γενικές γραμμές, είναι καθοριστική η παρατήρηση γενικά για την ύπαρξη των περιοδικών φαινομένων, των κοινών ιδιοτήτων και των ίδιων νόμων σε όλη τη φύση, αφού όλα τα πράγματα θεωρούνται σχηματισμοί από ταχύτατες ταλαντώσεις ενέργειας σε μια σταθερή ποσότητα, που βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας.

• ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

• ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

• ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

• ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

• ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

• ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

• ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

► Προβλέψεις για το μέλλον του Σύμπαντος.

Με πιθανότητες, τα τρία γνωστά σενάρια για το ανοιχτό, κλειστό και παλλόμενο σύμπαν. Για να επικρατήσει ένα από αυτά, χρειάζονται ακριβείς μετρήσεις, οι οποίες δεν φαίνονται εφικτές με τη σημερινή τεχνολογία.

► Προβλέψεις για το μέλλον του Σύμπαντος.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

► Η άμεση σχέση της ζωής με την ύλη.

Οι κοσμολογικές θεωρίες που έχουν διατυπωθεί με μαθηματικά και θεωρούνται οι επικρατέστερες δεν ανοίγουν κανένα δρόμο προς αυτή τη κατεύθυνση της φύσης. Αντιθέτως, εμφανίζουν ένα χάσμα, μεταξύ ενός σπάνιου, τοπικού και ευπαθούς φαινομένου μέσα σε ένα τεράστιο και εκρηκτικό σύμπαν από μικροσκοπικά σωματίδια, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους μόνο με εξωτερική αλληλεπίδραση. Βαθμολογία των ερευνητών όλης της Γης για την ερμηνεία του φαινομένου της ζωής από τα υλικά στοιχεία: απόλυτο 0 για τους φυσικούς!

► Η άμεση σχέση της ζωής με την ύλη.

Η κοσμολογική θεωρία του "ολοκληρωμένου και σταθεροποιημένου - εντός μιας μεγάλης περιόδου- Σύμπαντος" είναι η μόνη θεωρία που ερμηνεύει το φαινόμενο της ζωής, ξεκινώντας από μια καθοριστική παρατήρηση για τη συγκρότηση των υλικών πραγμάτων, χωρίς να ξεφεύγει από την εμπειρία. Η γενική ερμηνεία αυτού του φαινομένου, αντί να είναι μια βίαιη προσάρτηση μιας άποψης στην υπόλοιπη ερμηνεία των φυσικών φαινομένων, εξάγεται σαν αναπόφευκτη σκέψη από την ερμηνεία των τελευταίων. Για πρώτη φορά, η παρουσία της ζωής και το πέρασμα από την ανόργανη ύλη στην απλούστερη μορφή ζωής ερμηνεύονται και βασίζονται σε μια ερμηνεία για τη δημιουργία της ύλης και του Σύμπαντος (κόσμου).

(...)