*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ, Η ΥΛΗ & ΤΑ ΚΥΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

*

 

 

 

*

 

*

starΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

 

Για δημιουργικά σκεπτόμενους!

"Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα..." Λαϊκή ρήση

 


Gr lang  Eng language

 

 

 

Οι "μικρές εκρήξεις" του άτμητου χώρου    -   Απαντήσεις που δημοσιεύονται για 1η φορά στη Γη   - 

??????????????????????????????????????????????????????????????????

   

??????????????????????????????????????????????????????????????????

???

spacer

 

c =2,997924 x108 m/s

 

 

h = 6,62606 x 10-34 kg m2 / sec

 

 

π = 3,141592...

 

 

2π = 6,283185

 

 

c2 =8,98755 x10e16

 

 

μο = 4π x 10e-7 H/m

 

 

εο=1/36π 10e9 F/m

 

 

√ μο/εο =zo =μο c

 

 

c = 1 / √ μο εο

 

 

c2 = 1 / μο εο

 

 

Ε = h f = hc / λ

 

 

Εo = m c2 = F λ

 

 

Fη = k q1 q2 / r2  

 

 

c=120π /4π x10e-7

 

 

zo=μο c = 120π

 

 

Emax / h = fmax  

 

 

c = fmax λmin

 

 

c = amax tmin

 

 

c = zo / μo

 

 

fmax=Vmax /λmin

 

 

Fmax=Emax /λmin

 

 

λmin = c2 /amax

 

 

 amax = c2 / λmin

 

 

amax=λmin fmax2

 

 

Emax=Fmax λmin

 

 

Emax = fmax h

 

 

Henry Farad =sec2

 

 

-e = 1,602176 x10e-19

 

 

√2 = 1,4142135

 

 

fplanck: 7,4008 x10e42 Hz

 

 

1,35639 x10e50 

 

 

fe: 1,23559 x10e20 Hz

 

 

fp: 2,26873 x10e23 Hz

 

 

Vmax = Mmax V /M

 

 

h c /λ = Mpl2 G / λ = E

 

 

0,452444 x10e42

 

 

1rad/sec ~ 0,1591 Hz

 

 

h / c λmin = Mmax

 

 

λe / re 2pi = c / V

 

 

Σχετικότητα του χρόνου ή της ενέργειας ; - Οι μεγάλες παγίδες της εμπειρίας - Οι "μικρές εκρήξεις" του άτμητου χώρου...

 

   Οι νόμοι που ρυθμίζουν την ύπαρξη και τη δομή των υλικών στοιχείων δεν είναι μηνύματα που έρχονται από έξω τους, εξ αποστάσεως και σαν εικονικοί. Οι νόμοι αυτοί ξεκινούν από το κοινό "σύνδεσμο" που έχουν όλα τα δομικά στοιχεία με έναν και τον ίδιο "κενό" χώρο, με μία και την ίδια ολοκληρωμένη πραγματικότητα, με την ίδια "κοινόχρηστη" ποσότητα ενέργειας, τελικά από την ίδια τους την (αόρατη) ουσία. Η συνολική ποσότητα ενέργειας είναι η ίδια για όλα τα πράγματα και όλα τα δομικά στοιχεία σχηματίζονται με τις ίδιες διακυμάνσεις ενέργειας ενός και του ίδιου δυναμικού χώρου.

 

 

 

 

ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

 

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΕΙ  ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ !

bang! planet Earth

Η 1η δημοσίευση στη Γη

 

 

 

 

 

 
 

ΘΕΩΡΙΑ "BIG BANG"

 

► Προέλευση της θεωρίας.

Γύρω στο 1930, από τις μαθηματικές σχέσεις της θεωρίας της σχετικότητας την οποία διατύπωσε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και περιοριζόταν αποκλειστικά σε γεωμετρικές σχέσεις και σε κινήσεις κοντά σε βαρυτικά πεδία. Καθοριστική ήταν η αστρονομική παρατήρηση για τη μετατόπιση στο φάσμα του φωτός που έρχεται από το βάθος του διαστήματος και αυτή ερμηνεύθηκε ως απομάκρυνση μεταξύ των γαλαξιών και με τις πρώτες υποθέσεις για την ομοιογένεια του σύμπαντος. Όμως γύρω από αυτή την αρχική άποψη έχουν διαμορφωθεί πολλές κοσμολογικές θεωρίες και δεν είναι μόνο μία θεωρία που αναπτύσσεται.

 

ΘΕΩΡΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

 

► Προέλευση της θεωρίας.

Γύρω στο 1990, από τη φιλοσοφική προσπάθεια να αναλυθούν οι πιο γενικές έννοιες της σκέψης (του χρόνου, του χώρου και της αλλαγής), με πρώτη καθοριστική παρατήρηση, ότι ο χρόνος ουσιαστικά αναλογεί σε πραγματική μεταβολή (σε μεταβολή ενέργειας) και από τη διατύπωση της γενικής αρχής, ότι το σύνολο του Σύμπαντος είναι πάντοτε το ίδιο, με όλους τους δυνατούς τρόπους, μέσα σε μια μέγιστη χρονική περίοδο.

 

 

 
   

 

 
 

 
 

► Αρχή του κόσμου.

Από μια υπερβολικά πυκνή και θερμή κατάσταση, όπου δεν ισχύουν οι γνωστοί φυσικοί νόμοι. Από αυτή την άγνωστη κατάσταση με ανεξήγητο τρόπο, άρχισε να σχη­ματίζεται ο χρόνος και ο χώρος και να οργανώνονται ομάδες από αστρικά σώματα. Έπειτα, το σύμπαν περιγράφεται ως μια ποσότητα ενέργειας η οποία μοιράζεται και κατανέμεται σε ακτινοβολία και σε σωματίδια.

 

 

► Αρχή του κόσμου.

Η αρχή είναι η μισή λύση του προβλήματος και εδώ βρίσκεται το μεγάλο πλεονέκτημα της θεωρίας. Το Σύμπαν πάντοτε ήταν το ίδιο και πλήρες. Όμως σχετικά αυτό συνεχίζει να γίνεται σαν ελλιπές, με αρχή από τα ελάχιστα χρονικά διαστήματα, τα οποία περιέχει μέσα του. Στα ελάχιστα χρονικά διαστήματα του Σύμπαντος αναλογούν ορισμένες ελάχιστες διακυμάνσεις ενέργειας και στοιχειώδη ποσά ενέργειας και έτσι διατηρούνται τα δομικά στοιχεία, με τον κενό χώρο να συμμετέχει δυναμικά στη δομή της ύλης.

 

 



 

 

► Σε ποια δεδομένα βασίζεται χωρίς να τα εξηγεί.

Αξιώνει, ότι το Σύμπαν παρουσιάζεται με τα ίδια φυσικά χαρακτηριστικά προς όλες τις κατευθύνσεις και εφαρ­μόζονται παντού οι ίδιοι φυσικοί νόμοι. Σε αντίθεση με την έξυπνη και πρωτότυπη προσπάθεια που γινόταν με τις περισσότερες φιλοσοφικές θεωρίες, αυτή η επιστημονική θεωρία δεν εξηγεί την ύπαρξη των φυσικών νόμων, τους οποίους χρησιμοποιεί για να τους ακυρώσει...

Η θεωρία δημιουργεί το ίδιο πρόβλημα που υποτίθεται ότι πρέπει να λύσει, δηλαδή πώς έγινε και αν έγινε η δημιουργία της φύσης. Δεν δίνει καμία απάντηση στο πώς έγινε η Μ.Ε., γιατί τότε και τι μπορεί να υπήρχε πριν από το ξεκίνημα του κόσμου. Αντιθέτως απαιτεί να σταματήσει η έρευνα...

Ύστερα από πολύ χάσιμο χρόνου, μερικοί ερευνητές οι οποίοι δεν μπορούσαν να αποδεχτούν μια τέτοια ανόητη λύση, πρόσθεσαν μερικές μαθηματικές σχέσεις που αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο, η Μεγάλη Έκρηξη να μην ξεκίνησε από το απόλυτο μηδέν και χωρίς κάποια σύνδεση με τους γνωστούς φυσικούς νόμους.

 

 

 

 

► Σε ποια δεδομένα βασίζεται χωρίς να τα εξηγεί.

Αξιώνει ένα Σύμπαν αυτοτελές, στο οποίο όλες οι αλλαγές των πραγμάτων γίνονται χωρίς να αλλάζει το σύνολο. Από την αρχή, ερμηνεύει την ύπαρξη των νόμων, με πρώτη και πιο σύντομη ερμηνεία, την ανάγκη να διατηρείται πάντοτε το ίδιο το σύνολο του κόσμου. Η ίδια ερμηνεία πιο αναπτυγμένη, ερμηνεύει τη νομοτέλεια με την ύπαρξη ελάχιστων και μέγιστων ορίων στις φυσικές μεταβολές, ίδιων ορίων παντού στο χώρο και πάντοτε στο χρόνο. Τα όρια αυτά συνδέονται με την αρχή διατήρησης της ενέργειας και σε τελική ανάλυση με την αρχική παραδοχή της θεωρίας, που είναι η σταθερότητα του ολοκληρωμένου Σύμπαντος.

Η θεωρία αυτή, έχοντας αφομοιώσει τις φιλοσοφικές σκέψεις του παρελθόντος, δίνει προοπτική στην ανθρώπινη λογική, διότι δεν μεταθέτει το πρόβλημα της δημιουργίας του κόσμου σε κάτι προηγούμενο και τελείως διαφορετικό, ούτε σε μια άπειρη σειρά εξελίξεων. Δέχεται και εξηγεί την αυτοτέλεια του Σύμπαντος, παρατηρούνται τα καθολικά γνωρίσματα και οι θεμελιώδεις σχέσεις όλων των επιμέρους πραγμάτων, τα φυσικά φαινόμενα περιγράφονται ενο­ποιημένα με το κοινό λεξιλόγιο, κατευθύνει την έρευνα με τα σωστά ερωτήματα και στο τέλος φτάνει να συμπέσει με παραδεκτές σχέσεις της φυσικής και ιδιαίτερα με την αρχή διατήρησης της ενέργειας.

 

 



 

 

► Οι ισχυρότερες παρατηρήσεις που ενισχύουν τη θεωρία.

<•> Η παρατήρηση μιας διάχυτης ακτινοβολίας (Κοσμική Μικρο­κυματική Ακτινοβολία Υποβάθρου CMBR), η οποία είχε προβλεφθεί θεωρητικά από ένα Ρώσο φυσικό. Αυτή η ακτινοβολία/­θόρυβος θεωρείται ότι είναι η κατάληξη της παλαιότερης ακτινοβολίας που είχε το θερμό Σύμπαν στα πρώτα στάδια της δημιουργίας του και στις πρώτες φάσεις της διαστολής του. Η ακτινοβολία μπόρεσε τότε να διαφύγει, όταν άρχισαν να σχηματίζονται για πρώτη φορά τα ουδέτερα άτομα της ύλης. Στο Σύμπαν με τις διαστάσεις που υπάρχει σήμερα, αυτή η ακτινοβολία περιγράφεται όπως θα μοιραζόταν σε ένα ομοιογενές μέλαν σώμα θερμο­κρασίας 2,73Κ.

<•> Η παρατήρηση του φαινομένου της μετάθεσης του φάσματος ακτινοβολίας προς χαμηλότερες συχνότητες (redshift), όταν κοιτάζουμε πιο μακρινούς γαλαξίες, σύμφωνα με τη σχέση του αστρονόμου Hubble. Από αυτή την παρατήρηση εμπνεύστηκαν τη σκέψη για τη "διαστολή του σύμπαντος", δηλαδή το φαινόμενο να μεγαλώνουν οι αποστάσεις μεταξύ των γαλαξιών σαν συνέπεια της αρχικής ορμής που προκάλεσε τη δημιουργία τους. Η διαστολή χρησιμοποιείται σαν όρος που περιγράφει ένα άγνωστο φαινόμενο διόγκωσης του κενού χώρου και όχι μια κίνηση απομάκρυνσης των ίδιων των γαλαξιών. 

<•> Ο υπολογισμός της ηλικίας του Σύμπαντος από μετρήσεις παλαιότητας των άστρων και ορισμένων χημικών στοιχείων (ανεξάρτητες μετρήσεις που συγκλίνουν).

Τελικά τα ερωτήματα που προκαλεί αυτή η κρύα φυσικο­μαθηματική θεωρία είναι περισσότερα από τις απαντήσεις που προσφέρει, ενώ αδυνατεί να αναπτυχθεί, παρά το τεράστιο πλήθος παρατηρήσεων από την έρευνα της δομής της ύλης και του Σύμπαντος επί σειρά πολλών δεκαετιών.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

► Οι ισχυρότερες παρατηρήσεις που ενισχύουν τη θεωρία.

*Επειδή είναι μεγάλος ο αριθμός των παρατηρήσεων και των σχέσεων, θα τις παραθέσουμε ξανά και λίγο πιο αναλυτικά, έξω από αυτόν το συγκριτικό πίνακα, στο τέλος.

<•> Αυτή η θεωρία, από τη γενική αρχή της εξάγει με λογική σειρά, συνδέει και προβλέπει πλήθος φαινομένων, τα οποία είναι ήδη γνωστά και ήδη έχουν παρατηρηθεί στη φυσική σαν τυχαίες και ανεξάρτητες ανακαλύψεις. Σε γενικές γραμμές, είναι καθοριστική η παρατήρηση γενικά για την ύπαρξη των περιοδικών φαινομένων, των κοινών ιδιοτήτων και των ίδιων (min-max) ορίων σε όλη τη φύση, αφού όλα τα πράγματα θεωρούνται σχηματισμοί από ταχύτατες ταλαντώσεις ενέργειας σε μια σταθερή ποσό­τητα, που βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας.

<•> Ιδιαίτερα προβλέπει και ερμηνεύει το βαρυτικό πεδίο σαν ηλεκτρο­μαγνητικά κύματα αντίθετης φοράς, τα οποία μεταβιβάζουν διαρκώς ενέργεια προς τη δομή της ύλης, συγκεντρωτικά και με όριο ένα ελάχιστο μήκος ακτίνας.

<•> Προβλέπει ότι ο κενός χώρος ταλαντεύεται όπως τα στάσιμα κύματα με το ελάχιστο μήκος μεταξύ των κυμάτων και με το πιο γρήγορο ρυθμό. Με τη μείωση αυτού του ρυθμού σχηματίζονται και ερμηνεύονται τα δομικά σωμα­τίδια με κυματικές διεργασίες.

<•> Προβλέπει το όριο μιας μέγιστης συχνότητας fmax ή ρυθμού για τη διακύμανση και τη μεταβίβαση της ενέργειας. Για τη φύση μέσα στο χώρο δεν υπάρχει στιγμή "μηδέν" της δημιουργίας, διότι στη στιγμή μηδέν υπάρχει το πλήρες Σύμπαν, το οποίο αποτελεί μια σχετική αρχή για τη φύση...

<•> Πιο συγκεκριμένα. Τα βασικά δομικά στοιχεία είναι ποσά ενέργειας hf με συχνότητα μεγαλύτερη των μικρο­κυμάτων. Γι' αυτό η θέση τους σε μια σειρά προτε­ραιότητας, βάσει της περιόδου και της ποσότητας της ενέργειας βρίσκονται μετά το φως. Παρατηρούμε πιο άφθονο το υδρογόνο και το ήλιο, αφού αυτά τα στοιχεία μπορούν να δημιουργούνται σαν ηλεκτρο­μαγνητικά φαινόμενα πιο εύκολα, παντού μέσα στο χώρο και με τα ασθενέστερα βαρυτικά πεδία.

<•> Τα ποσά της ενέργειας, του μήκους και του ρυθμού με τα οποία σχηματίζονται τα βασικά σωματίδια της ύλης είναι οι μέσες τιμές στην αυξομείωση των μεγεθών, που γίνεται με σταθερά ελάχιστα και μέγιστα όρια.

<•> Ο μέγιστος ρυθμός μεταβολής amax σχετίζεται άμεσα με την παρουσία της μέγιστης βαρυτικής δύναμης στις μικρο­σκοπικές διαστάσεις (amax λmin =c2).

<•> Οι παγκόσμιες φυσικές σταθερές c,G,h εμφανίζονται και συνδέονται μεταξύ τους επειδή οι μεταβολές των μεγεθών στα θεμελιώδη φαινόμενα (βασικά χρόνου, μήκους, συχνότητας και ποσότητας ενέργειας) γίνονται με ορισμένα αξεπέραστα max και min όρια.

<•> Η μάζα των σωματιδίων σχηματίζεται με μείωση από τη μέγιστη ταχύτητα c των διακυμάνσεων του κενού χώρου. Η αδράνεια συνδέεται μαθηματικά με σχέση αναλογίας με μια ταχύτητα μείωσης. Το μικρότερο ποσό της μείωσης παρουσιάζεται αρχικά με την αδράνεια των ηλεκτρο­μαγνητικών κυμάτων και πιο φανερά (όταν μειωθεί περισ­σότερο) με την αδράνεια των εντοπισμένων σωματιδίων. Το φως (το ορατό φάσμα) δεν είναι η κίνηση ακριβώς με τη μέγιστη ταχύτητα c.

 

 

 



 

 

► Προβλέψεις για το μέλλον του Σύμπαντος.

 

Με πιθανότητες, τα τρία γνωστά σενάρια για το ανοιχτό, κλειστό και παλλόμενο σύμπαν. Για να επικρατήσει ένα από αυτά, χρειάζονται ακριβείς μετρήσεις, οι οποίες δεν φαίνονται εφικτές με τη σημερινή τεχνολογία.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

► Προβλέψεις για το μέλλον του Σύμπαντος.

Δεν υπάρχει χρόνος, Σύμπαν και χώρος χωρίς την ύλη, δηλαδή ένα Σύμπαν μόνο άμεσα, χωρίς διακυμάνσεις, χωρίς ποιότητα και έμμεσες αλληλεπιδράσεις. Όπως δεν υπάρχει μια συνολική στιγμή χωρίς τις μικρότερες στιγμές. Αντιστρόφως, δεν υπάρχουν πρωταρχικά υλικά στοιχεία που συνθέτουν εξωτερικά όλο το Σύμπαν, (χωρίς κεντρική, ενιαία και συγχρονισμένη ρύθμιση). Το ολοκληρωμένο Σύμπαν διαρκώς βρίσκεται σε εξέλιξη και ξεκινάει να γίνεται από τα ίδια πάντα ελάχιστα χρονικά διαστήματα, τα οποία παρατηρούμε με αντίστοιχα ποσά ενέργειας σαν δομικά στοιχεία στα μικροσκοπικά μήκη και αποστάσεις. Το Σύμπαν διαρκώς υπάρχει με το σύνολο της ενέργειάς του σε κατάσταση ισορροπίας και γι' αυτό δεν παρατηρούμε αμέσως την παρουσία του. Τη σταθερή παρουσία του αντιλαμβανόμαστε σαν απουσία του από το ίδιο μέγιστο μήκος απομάκρυνσης του κενού και πε­περασμένου χώρου. Το φαινόμενο της "διαστολής" του χώρου, σχετίζεται με την αρχή διατήρησης της ενέργειας και του κενού χώρου, αφού διαρκώς ανανεώνεται από την ενέργεια που συγκεντρώνεται στα ελάχιστα μήκη του κενού χώρου. Η κατάληξη του Σύμπαντος συνυπάρχει με το ξεκίνημά του.

 

 

 



 

 

► Η άμεση σχέση της ζωής με την ύλη.

 

Οι κοσμολογικές θεωρίες που έχουν διατυπωθεί με μαθηματικά και θεωρούνται οι επικρατέστερες δεν ανοίγουν κανένα δρόμο προς αυτή τη κατεύθυνση της φύσης. Αντιθέτως, εμφανίζουν ένα χάσμα, μεταξύ ενός σπάνιου, τοπικού και ευπαθούς φαινομένου μέσα σε ένα τεράστιο και εκρηκτικό σύμπαν από μικροσκοπικά σωματίδια, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους μόνο με εξωτερική αλληλεπίδραση. Βαθμολογία των ερευνητών όλης της Γης για την προσφορά τους στην ερμηνεία του φαινομένου της ζωής μέσα από τα υλικά στοιχεία: απόλυτο 0 για τους φυσικούς! Αυτό είναι το ίδιο απόλυτο μηδέν με εκείνο από το οποίο ξεκίνησε ο κόσμος μέσα στη φαντασία τους!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

► Η άμεση σχέση της ζωής με την ύλη.

 

<•> Η κοσμολογική θεωρία του "ολοκληρωμένου και σταθερο­ποιημένου -εντός μιας μεγάλης περιόδου- Σύμπαντος" είναι η μόνη θεωρία που ερμηνεύει το φαινόμενο της ζωής, ξεκινώντας από μια καθοριστική παρατήρηση για τη συγκρότηση των υλικών πραγμάτων, χωρίς να ξεφεύγει από την εμπειρία. Η γενική ερμηνεία αυτού του φαινομένου, αντί να είναι μια βίαιη προσάρτηση μιας άποψης στην υπόλοιπη ερμηνεία των φυσικών φαινομένων, εξάγεται σαν αναπόφευκτη σκέψη από την ερμηνεία των τελευταίων. Για πρώτη φορά, η παρουσία της ζωής και το πέρασμα από την ανόργανη ύλη στην απλούστερη μορφή ζωής ερμηνεύονται και βασίζονται σε μια ερμηνεία για τη δημιουργία της ύλης και του Σύμπαντος (κόσμου). Η λέξη "κλειδί" είναι: συγχρονισμός των δομικών στοιχείων, με τα οποία το ά-μεσο (χωρίς καμία μεσο­λάβηση) και πλήρες Σύμπαν γίνεται σχετικά εμμέσως και εξωτερικά.

<•> Η παρουσία της ζωής, της ψυχής και της νοημοσύνης έχουν άμεση σχέση με τη σταθερότητα και με τη δυνατότητα ταυτόχρονης ή πολύ γρήγορης υλικής αλλη­λεπίδρασης. Και αυτά τα τελευταία σχετίζονται άμεσα με την προ­ϋπάρχουσα σταθερότητα και αμεσότητα του αδημι­ούργητου Σύμπαντος και με το δυναμικό χώρο. Η αρχή της ζωής και του συγχρονισμού στην αλληλεπί­δραση πολλών σωματιδίων επιτυγχάνονται με τους πιο γρήγορους τρόπους αλλη­λεπίδρασης στις μικρότερες δυνατές απο­στάσεις και οι τρόποι αυτοί προ­ϋποθέτουν την ταυτόχρονη παρουσία του 100% ολοκληρωμένου Σύμ­παντος, που σε εμάς φαίνεται σαν απουσία του κενού χώρου...

 

 

 

 

 

Λίγο πιο αναλυτικά 

 

 

Οι ισχυρότερες παρατηρήσεις

      που ενισχύουν τη θεωρία για ένα Σύμπαν πλήρες και σταθερό: ►►► 

 

 

 

 

 

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ BIG BANG ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΓΚΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ !  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

 

ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΦΥΣΙΚΟΥΣ

Ερμηνεία και μαθηματική διερεύνηση

 

 

πίσω επόμενη

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ !

 

 

κοσμολογία, cosmology, in German: Kosmologie, in Italian and Portuguese: cosmologia, in France: cosmologie, in Spanish: cosmología, in Russian: космология, in Chinese: 宇宙论, in Hindi: ब्रह्मांड विज्ञान (), in Turkish: kozmoloji, in Swedish and Norwegian: kosmologi, in Arabic: الكوزمولوجيا علم الكونيات , in Hebrew: קוסמולוגיה

φιλοσοφία, philosophy, in German: Philosophie, in Italian and Portuguese: filosofia, in France: philosophie, in Spanish: filosofía, in Russian: философию, in Chinese: 哲学, in Hindi: दर्शन (tattvadnyaan), in Turkish: felsefe, in Swedish and Norwegian: filosofi, in Arabic: الفلسفة , in Hebrew: פילוסופיה

spacer

 

G = 6,6725 x10e-11 m3 kg-1 s-2

 

 

M=E/c2 = h / f λ2

 

 

M = h f μο εο

 

 

V = S / t

 

 

 p = M V = E / V

 

 

aκ = V2 / r

 

 

S = 1/2 a t2

 

 

g = G M / r2

 

 

F = M a

 

 

a = V2 /λ = λ f2

 

 

V =√GM / r = M c / Mplanck

 

 

Fg = G M1 M2 / r2

 

 

G=c2 / Smax

 

 

zo=50G /μο

 

 

Mmax=Fmax / amin

 

 

c2 / λmin = Gmax

 

 

c2 = amax λmin

 

 

ω = 2 π f = V/ r

 

 

 2π = T Vκ / r

 

 

 f =ω / 2π =V/2π r

 

 

λmax=amin Tmax2

 

 

 λmax = c2 /amin   

 

 

 amin = c / Tmax

 

 

amax = c / Tmin

 

 

c = h / M λ  

 

 

 M=m c / √c2- V2

 

 

L = M V r

 

 

0,73725 x10e-50 kg sec

 

 

cos 90° = 0

 

 

c  G ~ 0,02

 

 

0,44929 x10e19

 

 

Me: 9,10938 x10e-31 kg

 

 

Mp: 1,67262 x10e-27 Kg

 

 

Mplanck2 = h c / G

 

 

Mmax = Vmax M / V

 

 

F r2 = M1 M2 G

 

 

1parsec = 3,086 x10e16 m

 

 

G = F λ2 / Mplanck2

 

 

Dhubble / 1Mpc = C / Vhubble

 

 

 

© Κώστας Γ. Νικολουδάκης, Επιμέλεια-Σχεδίαση 2004 -2014

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | ΙΕ v.6.0 +