*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ, Η ΥΛΗ & ΤΑ ΚΥΜΑΤΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

*

 

 

 

*

 

*

starΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

 

Για δημιουργικά σκεπτόμενους!

"Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα..." Λαϊκή ρήση

 


Gr lang  Eng language

 

 

 

Οι "μικρές εκρήξεις" του άτμητου χώρου    -   Απαντήσεις που δημοσιεύονται για 1η φορά στη Γη   - 

??????????????????????????????????????????????????????????????????

   

??????????????????????????????????????????????????????????????????

???

spacer

 

c =2,997924 x108 m/s

 

 

h = 6,62606 x 10-34 kg m2 / sec

 

 

π = 3,141592...

 

 

2π = 6,283185

 

 

c2 =8,98755 x10e16

 

 

μο = 4π x 10e-7 H/m

 

 

εο=1/36π 10e9 F/m

 

 

√ μο/εο =zo =μο c

 

 

c = 1 / √ μο εο

 

 

c2 = 1 / μο εο

 

 

Ε = h f = hc / λ

 

 

Εo = m c2 = F λ

 

 

Fη = k q1 q2 / r2  

 

 

c=120π /4π x10e-7

 

 

zo=μο c = 120π

 

 

Emax / h = fmax  

 

 

c = fmax λmin

 

 

c = amax tmin

 

 

c = zo / μo

 

 

fmax=Vmax /λmin

 

 

Fmax=Emax /λmin

 

 

λmin = c2 /amax

 

 

 amax = c2 / λmin

 

 

amax=λmin fmax2

 

 

Emax=Fmax λmin

 

 

Emax = fmax h

 

 

Henry Farad =sec2

 

 

-e = 1,602176 x10e-19

 

 

√2 = 1,4142135

 

 

fplanck: 7,4008 x10e42 Hz

 

 

1,35639 x10e50 

 

 

fe: 1,23559 x10e20 Hz

 

 

fp: 2,26873 x10e23 Hz

 

 

Vmax = Mmax V /M

 

 

h c /λ = Mpl2 G / λ = E

 

 

0,452444 x10e42

 

 

1rad/sec ~ 0,1591 Hz

 

 

h / c λmin = Mmax

 

 

λe / re 2pi = c / V

 

 

Σχετικότητα του χρόνου ή της ενέργειας ; - Οι μεγάλες παγίδες της εμπειρίας - Οι "μικρές εκρήξεις" του άτμητου χώρου...

 

 

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΕΙ  ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ !

 

planet Earth

 

bang! Όπως η έννοια της ισορροπίας και της σταθερότητας δεν θα είχε νόημα χωρίς την έννοια της κίνησης και της αλλαγής, έτσι επίσης η έννοια της διατήρησης της ενέργειας δεν θα είχε νόημα χωρίς την παραβίασή της (...) Οι νόμοι που ρυθμίζουν την ύπαρξη και τη δομή των υλικών στοιχείων δεν είναι μηνύματα που έρχονται από έξω τους, εξ αποστάσεως και σαν εικονικοί. Οι νόμοι αυτοί ξεκινούν από το κοινό "σύνδεσμο" που έχουν όλα τα δομικά στοιχεία με έναν και τον ίδιο "κενό" χώρο, με μία και την ίδια ολοκληρωμένη πραγματικότητα, με την ίδια "κοινόχρηστη" ποσότητα ενέργειας, τελικά από την ίδια τους την (αόρατη) ουσία. Η συνολική ποσότητα ενέργειας είναι η ίδια για όλα τα πράγματα και όλα τα δομικά στοιχεία σχηματίζονται με τις ίδιες διακυμάνσεις ενέργειας ενός και του ίδιου δυναμικού χώρου.

 

 

"ΜΕΓΑΛΑ" ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ - ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ !

 

 

 

 

 

προϋπάρχει το ολοκληρωμένο σύνολο...   "Δεν είναι τα εξωτερικά υλικά πράγματα τα οποία με την κίνηση, με το πλησίασμα, την απομάκρυνση, την ένωση και το διαχωρισμό τους αυτά επιτυγχάνουν ένα ισορροπημένο σύνολο και τη διατήρηση της νομοτέλειας. Αντιθέτως, προϋπάρχει το ολοκληρωμένο σύνολο... "   

 

 

Όλες οι φιλοσοφικές προσπάθειες που έγιναν προς απάντηση των κοσμολογικών ζητημάτων, από την εποχή του Hegel και του Maxwell μέχρι σήμερα, χρησιμοποιούσαν σαν δεδομένα τις ανακαλύψεις από το χώρο της φυσικής. Οι φιλόσοφοι δεν τα επικαλούνταν απλώς για να ενισχύσουν τις δικές τους θεωρίες αλλά τα ενσωμάτωναν στη θεωρία τους και τα χρησιμοποιούσαν για να βασίσουν και να αναπτύξουν τη δική τους φιλοσοφική θεωρία. Μπροστά στη ραγδαία ανάπτυξη των επιστημών και ιδιαίτερα της φυσικής, μερικοί στοχαστές βιάστηκαν να δηλώσουν ότι η Φιλοσοφία "πέθανε" και εστίασαν τη σκέψη τους σε ζητήματα περί της ανθρώπινης λογικής και για το νόημα της ανθρώπινης ζωής. Πρώτη φορά συμβαίνει (απ' όσο γνωρίζω) στα 150 περίπου χρόνια που ακολούθησαν να διατυπώνεται φιλοσοφική θεωρία, ξεκινώντας από συνηθισμένους γενικούς όρους και να φθάνει με λογική συνέπεια, χωρίς πειράματα και υπολογισμούς στη διατύπωση σχέσεων και ορίων, με συνέπειες στον επιστημονικό χώρο της φυσικής. Η θεωρία του Τελειωμένου Χρόνου επιτυγχάνει την ερμηνεία πολλών φυσικών φαινομένων, αποκαλύπτει άγνωστες σχέσεις τους και καταφέρνει ακόμα να δείξει με ποιους άλλους συλλογισμούς και διατυπώσεις μπορούσαμε να φθάσουμε στις ίδιες παρατηρήσεις...

 

Με απλά λόγια...

 

• Το Σύμπαν Είναι ολοκληρωμένο και σταθεροποιημένο εντός των ορίων ενός μέγιστου χρονικού δια­στήματος.

 

• Το Σύνολο των υλικών πραγ­μάτων επηρεάζει συγχρόνως ως σύνολο το κάθε επιμέρους πράγμα και προ­καθορίζει τις ιδιότητες και την ποσότητα των δομικών στοιχείων τους.

 

• Ο ρόλος του Συνόλου για τα επιμέρους πράγματα αποκαλύ­πτεται μέσα στην Επιστήμη, με το φαινόμενο του κενού χώρου και με τα ηλεκτρο­μαγνητικά φαινόμενα, τα οποία ενυπάρχουν με τον κενό χώρο και προ­διαγράφουν τα φαινό­μενα που προκαλούν την παρουσία των σωματιδίων και τις ιδιότητές τους.

 

 

 

 

 

 

 

 

Η απλή λογική πρόταση που συνδέει τη φιλοσοφία με τα μαθηματικά, η οποία οδηγεί τις απλές εμπειρικές παρατηρήσεις στον επιστημονικό χώρο της φυσικής και στην άποψη της σχετικότητας του χρόνου :

<•> Το Σύμπαν είναι αυτοτελές διότι είναι παρών, αμετάβλητο και “συμπαγές”  στα όρια ενός μέγιστου συνολικού χρόνου  -γι' αυτό και “άμεσα” υπαρκτό. Το Σύμπαν ανά Μέγιστη Χρονική Περίοδο είναι πάντοτε το ίδιο. Η ανάπτυξη της φαινομενικά παράλογης και αντιφατικής ιδέας οδηγεί σε απίστευτα λογικές συνέπειες! Ο υλικός κόσμος στο σύνολο του χρόνου είναι πλήρης, άμεσος και ταυτόχρονος (με όλους τους δυνατούς τρόπους) και υπάρχει σχετικά σαν πεπερασμένος χώρος και σαν σταθερή ποσότητα ενέργειας για όσα μπορούν να συμβούν εμμέσως με τους υλικούς φορείς, οι οποίοι υπάρχουν σαν αυξομειώσεις αυτής της σταθερής ποσότητας. Έτσι, το (πλήρες) Σύμπαν μονίμως επενεργεί (πυρηνική δύναμη) στα δομικά στοιχεία από τα οποία, αυτό αρχίζει να γίνεται έμμεσα, σχετικά, σαν εξωτερικό και ελλιπές...

 

Οι φυσικοί δεν είχαν πει ότι δεν γνωρίζουν... είχαν πει ότι δεν υπάρχουν όρια και ότι η μεταβολή μιας σχέσης δεν εξαρτάται από τα όρια της μεταβολής της και από τα όρια σε ορισμένες άλλες σχέσεις! Οι κορυφαίοι φυσικοί και οι ικανοί ερευνητές, πριν αναζητήσουν λύσεις με τα πιο πολύπλοκα μαθηματικά και πριν θέσουν ερωτήματα για τα παράδοξα φαινόμενα δεν σκέφτηκαν τις πιο πιθανές ερμηνείες για τα αδιέξοδα της σύγχρονης φυσικής και δεν χρησιμοποίησαν μερικές από τις πιο απλές σχέσεις της φυσικής. Οποιοσδήποτε με τις γνώσεις ενός μέτριου μαθητή μέσης εκπαίδευσης μπορεί να καταλάβει τις πιο κάτω σχέσεις και να διαπιστώσει τη στροφή στη πορεία της έρευνας και πόσο απλοποιείται η μαθηματική διατύπωση, εάν λίγες θεμελιώδεις σχέσεις είχαν χρησιμοποιηθεί έστω και δοκιμαστικά !

 

1η δημοσίευση στη Γη  www.kosmologia.gr

 

fmax = Vmax / λmin                λmin = Vmax / fmax = Vmax Tmin | όπου λmin = h

 

Emax = h fmax = h / Tmin = h c / λmin = Mmax c2                 Mmax = h fmax / c2 = h / c λmin

 

Tmax = Vmax / amin                  Tmin = λmin / Vmax        Tmin = λmin / Vmax = Vmax / amax

 

Θεμελιώδης σχέση για την ενοποίηση των φυσικών φαινομένων

Vmax = amin Tmax = amax Tmin

 

ΑΡΧΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Emax / Emin = Tmax / Tmin                 P = h fmin / Tmin =  h fmax / Tmax  

 

 

Από το ξεκίνημα των φιλοσοφικών αναζητήσεών του στη δεκαετία του '80, ένας νεαρός με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο έγραφε τους παρακάτω συλλογισμούς και καθημερινά έβγαζε τις συνέπειες που επιβάλλονται στα επιμέρους πράγματα, από την αρχική του παραδοχή, χωρίς κανένα μαθηματικό υπολογισμό :

 

" Όλα τα πράγματα αποτελούν ένα σταθερό σύνολο μέσα στα όρια μιας στιγμής, δεν είναι απειράριθμα, δεν αλληλεπιδρούν με απεριόριστους τρόπους και ο πιο έμμεσος τρόπος που επηρεάζει το ένα το άλλο δεν είναι ατελείωτος ". 139

 

" Η ασυνέχεια και το όριο στη συνεχή εξέλιξη των πραγμάτων είναι αναγκαία συνέπεια και η σχετική αρχή της σταθερότητας του κοινού συνόλου τους ". σελ. 112

 

" Αν το σύνολο των πραγμάτων δεν ήταν μια άμεση αιτία στον εαυτό του, αν δεν ήταν με σταθεροποιημένη ποιότητα (σαν συνολικός Χρόνος), τότε τα λεγόμενα πράγματα δε θ' αποτελούσαν τρόπους μιας κοινής ουσίας. Θα υπήρχαν με απροσδιόριστους τρόπους και απεριόριστες δυνατότητες, σε απροσδιόριστες στιγμές, χωρίς συνέχεια και δε θα μπορούσαν να είναι με μια σχετικά σταθερή και ενιαία ποιότητα, ούτε να έχουν κοινά στοιχεία ". 145

 

" Δεν πρέπει να μιλάμε για την αρχή της διατήρησης της ενέργειας ή της ύλης (δηλ. της αφηρημένης πραγματικότητας), αλλά για την αρχή της σταθερότητας της Συμπαντικής Ποιότητας, η οποία είναι πιο εύστοχη και σαφέστερη ". 149

 

" Η συμπαντική στιγμή δεν αποτελείται από ατελείωτες ή απειράριθμες μικρότερες στιγμές, διαφορετικά το Σύμπαν δε θα ήταν πάντοτε το ίδιο μέσα στα όρια μιας στιγμής ". 153

 

" Υπάρχει ένα μέγιστο χρονικό όριο, η Συμπαντική Στιγμή, η οποία δεν μπορεί να διαιρεθεί απεριόριστα, συνεπώς υπάρχει και μια ελάχιστη στιγμή, από την οποία προκαθορίζονται χρονικά όρια στις έμμεσες (υλικές) αλληλεπιδράσεις και στην ουσία στα ίδια τα πράγματα, που υπάρχουν σαν τρόποι αλληλεπίδρασης και έτσι έχουν μια άμεση σχέση με το χρόνο (...) Όλα πρέπει να αλλάζουν με τρόπους που να διατηρείται πάντοτε η ίδια η Συμπαντική Ποιότητα. Δεν πρέπει να μιλάμε για την αρχή διατηρήσεως της ενέργειας ή της ύλης (δηλ. της αφηρημένης πραγματικότητας), αλλά για την πιο εύστοχη αρχή του Τελειωμένου Χρόνου ". 269 

 

" Ο χώρος είναι η ενέργεια στο σύνολο του χρόνου, είναι η τελειωμένη και ταυτόχρονη ενέργεια που αντιστοιχεί στο τελειωμένο χρονικό όριο του Σύμπαντος, ενώ σχετικά αποτελεί τη δυνατότητα της εμμεσότητας, δηλαδή τη σχετική αρχή του χρόνου και του ταυτόχρονου εκ των υστέρων ". 180

 

" Ο χώρος είναι η ενέργεια στο σύνολο του χρόνου και στον ελάχιστο χρόνο αναλογεί μια ελάχιστη ενέργεια και μια ελάχιστη απόσταση " 186

 

◄ Για να είναι το Σύμπαν πάντοτε το ίδιο και στο ίδιο χρονικό διάστημα μιας μέγιστης περιόδου, πρέπει όλα τα επιμέρους πράγματα με τις κινήσεις τους, να γίνονται με καθορισμένα όρια και όχι προσδιορισμένα μόνο από το εξωτερικό τους.

Σχεδόν 20 έτη μετά, με τη διατύπωση πιο καλά προσαρμοσμένη στο λεξιλόγιο της φυσικής, η προηγούμενη διαπίστωση συνοψίζεται ως εξής: 

 

Για να είναι το Σύμπαν πάντοτε το ίδιο και στο ίδιο χρονικό διάστημα μιας μέγιστης περιόδου και για να έχει νόημα η αρχή διατηρήσεως της ενέργειας, πρέπει όλα τα επιμέρους πράγματα με τις κινήσεις τους να γίνονται συγχρονισμένα με την ταυτόχρονη δυναμική συμμετοχή του Κοινού Συνόλου τους και από την πλησιέστερη απόστασή του, που σε εμάς φαίνεται από μακριά σαν απουσία του κενού χώρου, ενώ από πολύ κοντά σαν πυρηνική δύναμη. Έτσι, στις μεταβολές επιβάλλονται ελάχιστα min και μέγιστα max όρια: στο χρόνο t και Τ, στο μήκος l και λ, στην ταχύτητα V, στη συχνότητα f, στο ρυθμό μεταβολής της ταχύτητας ±a, στην αύξηση της μάζας M, στη μεταβίβαση της ενέργειας hf, στο μέγεθος της δύναμης F.

 

 

 

 

 

 

 

Ήταν πιο λογικό, πιο έξυπνο, πιο συνεπές για ένα αστροφυσικό να αντιστρέψει τη μέγιστη συχνότητα fmax του Σύμπαντος (στην οποία τελειώνει το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα), να την κάνει ελάχιστο χρόνο 1/fmax = Tmin και μετά αυτός να ψάξει τι υπήρχε σε αυτό το ελάχιστο χρονικό διάστημα;

Θα επιμείνουμε στην αναζήτηση τι υπήρχε στα πρώτα δευτερόλεπτα της διάσημης Μεγάλης Έκρηξης;

Ή θα αναζητήσουμε τι συμβαίνει με τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα στο τέρμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος και πώς η ενέργεια των κυμάτων συσσωρεύεται με μειωμένη συχνότητα και προκαλεί τα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα, που δημιουργούν τη σταθερή δομή της ύλης ;

 

Ελάχιστος χρόνος tmin στον οποίο ξεκίνησε κάποτε να δημιουργείται το Σύμπαν ή συχνότητα fmax στην οποία η ενέργεια του κενού χώρου μεταβιβάζεται κυματικά και προκαλεί τα ηλε­κτρομαγνητικά φαινόμενα που διατηρούν μικρά ποσά ενέργειας σε στάσιμες καταστάσεις; 

 

Γύρω μας γίνονται ανταλλαγές ενέργειας και αλληλεπιδράσεις με την ύλη σε συχνότητες άνω από 1020 Hz, σε μικροσκοπικές διαστάσεις και με την ταχύτητα του φωτός. Μέχρι τώρα, αυτή την πραγματικότητα δεν την υπολογίζαμε, την απλοποιούσαμε με την έννοια του "κενού" χώρου και αντιλαμβανόμασταν επιπόλαια την παρουσία της από τα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα και από τη βαρύτητα. Μια αόρατη πραγματικότητα συμμετέχει μόνιμα στις υλικές εξελίξεις με ποσά ενέργειας, που ανταλλάσσονται και μεταβάλλονται μεταξύ 1020 - 1042 Hz και αυτή την πραγματικότητα την αγνοούσαν στην επιστήμη. Αυτή συμμετέχει μόνιμα και ταυτόχρονα για ολόκληρο τον υλικό κόσμο, από το ένα άκρο μέχρι το άλλο... Στη φυσική, αυτά τα ποσά ενέργειας που ανταλλάσσονται και μεταβάλλονται σε τόσο σύντομα χρονικά διαστήματα (t=1/f) ονομάζονται "σωματίδια".

Εσείς μιλάτε ακόμα για τη συνολική δημιουργία του Σύμπαντος και για τη φαντασίωση του Big Bang;

Στη μέγιστη ταχύτητα c η μάζα γίνεται άπειρη ή γίνονται οι διακυμάνσεις του κενού χώρου, οι οποίες όταν επιβραδύνονται τότε προκαλούνται ηλεκτρομαγνητικά κύματα και με περισσότερη επιβράδυνση δημιουργούνται σωματίδια με μάζα;

 

1η δημοσίευση στη Γη

 

 

 

Η απεριόριστη αύξηση της συχνότητας, θα σήμαινε με­ταβίβαση άπειρης ποσότητας ενέρ­γειας στη μονάδα του χρόνου. Σε αυτή την περίπτωση, η διατή­ρηση της ενέργειας θα ήταν ένα τυχαίο φαινόμενο. Δεν θα υπήρχε η ελάχιστη ποσότητα χρόνου tmin = λmin / Vmax ούτε μια μεγαλύτερη συχνότητα fmax = Vmaxmin, ούτε μια ελάχιστη ποσότητα ενέργειας (h/sec) quantity of energy h = Emax/fmax 

 

Έλλειψη της ύλης ή των δομικών στοιχείων θα σήμαινε έλλειψη μεταβίβασης της ενέρ­γειας, καμία διακύμανση της ενέργειας, απόλυτη ισορροπία, απόλυτα κενός χώρος και τελικά ανυπαρξία ποιότητας και εξέ­λιξης.

 

Το φως δεν είναι κίνηση κανενός σώματος. Είναι η εμφά­νιση της (κυματικής) κίνησης του ίδιου του χώρου.

 

 

τριγωνομετρικές σχέσεις

 

 

 

 

 

 

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ BIG BANG ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΓΚΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ !  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

 

ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΦΥΣΙΚΟΥΣ

Ερμηνεία και μαθηματική διερεύνηση

 

 

πίσω επόμενη

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ - ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ !

 

 

κοσμολογία, cosmology, in German: Kosmologie, in Italian and Portuguese: cosmologia, in France: cosmologie, in Spanish: cosmología, in Russian: космология, in Chinese: 宇宙论, in Hindi: ब्रह्मांड विज्ञान (), in Turkish: kozmoloji, in Swedish and Norwegian: kosmologi, in Arabic: الكوزمولوجيا علم الكونيات , in Hebrew: קוסמולוגיה

φιλοσοφία, philosophy, in German: Philosophie, in Italian and Portuguese: filosofia, in France: philosophie, in Spanish: filosofía, in Russian: философию, in Chinese: 哲学, in Hindi: दर्शन (tattvadnyaan), in Turkish: felsefe, in Swedish and Norwegian: filosofi, in Arabic: الفلسفة , in Hebrew: פילוסופיה

 

spacer

 

G = 6,6725 x10e-11 m3 kg-1 s-2

 

 

M=E/c2 = h / f λ2

 

 

M = h f μο εο

 

 

V = S / t

 

 

 p = M V = E / V

 

 

aκ = V2 / r

 

 

S = 1/2 a t2

 

 

g = G M / r2

 

 

F = M a

 

 

a = V2 /λ = λ f2

 

 

V =√GM / r = M c / Mplanck

 

 

Fg = G M1 M2 / r2

 

 

G=c2 / Smax

 

 

zo=50G /μο

 

 

Mmax=Fmax / amin

 

 

c2 / λmin = Gmax

 

 

c2 = amax λmin

 

 

ω = 2 π f = V/ r

 

 

 2π = T Vκ / r

 

 

 f =ω / 2π =V/2π r

 

 

λmax=amin Tmax2

 

 

 λmax = c2 /amin   

 

 

 amin = c / Tmax

 

 

amax = c / Tmin

 

 

c = h / M λ  

 

 

 M=m c / √c2- V2

 

 

L = M V r

 

 

0,73725 x10e-50 kg sec

 

 

cos 90° = 0

 

 

c  G ~ 0,02

 

 

0,44929 x10e19

 

 

Me: 9,10938 x10e-31 kg

 

 

Mp: 1,67262 x10e-27 Kg

 

 

Mplanck2 = h c / G

 

 

Mmax = Vmax M / V

 

 

F r2 = M1 M2 G

 

 

1parsec = 3,086 x10e16 m

 

 

G = F λ2 / Mplanck2

 

 

Dhubble / 1Mpc = C / Vhubble

 

 

 

© Κώστας Γ. Νικολουδάκης, Επιμέλεια-Σχεδίαση 2004 -2014

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | ΙΕ v.6.0 +