*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή...  Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

 

"ΜΕΓΑΛΑ" ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ - ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

 

 

 

 
   

> 4 Γιατί ο χρόνος είναι σχετικός και τι πρέπει να εννοούμε;

 

Ακατάληπτο για τον μη ειδικό, γνωστό μόνο από μαθηματική σχέση για τη φυσική. Στο βάθος, με αυτό το ερώτημα επαναλαμβάνουμε την φιλοσοφική απορία για τη σχέση της ενότητας με την πολλαπλότητα των πραγμάτων και ζητάμε να μας εξηγήσουν γιατί υπάρχει ροή χρόνου. Ο χρόνος είναι σχετικός γιατί το Σύνολο των πραγμάτων Είναι ταυτοχρόνως. Αυτό σημαίνει, ότι η στιγμή που γίνεται κάτι δεν είναι μια άλλη (απόλυτα) ξεχωριστή στιγμή στην εξέλιξη του Σύμπαντος, όπως θα ήταν αν το Σύμπαν δεν ήταν το ίδιο στο σύνολό του. Η στιγμή που γίνεται κάτι είναι ξεχωριστή σε σχέση με τα χρονικά διαστήματα των άλλων επιμέρους πραγμάτων. Τα ίδια τα πράγματα είναι τρόποι αλληλεπίδρασης και διασύνδεσης σε ευρύτερους χρόνους, με αρχικούς τρόπους τους υλικούς φορείς. Συνεπώς, τα πράγματα υπάρχουν σαν μέρη-στιγμές ενός ευρύτερου Χρόνου-Παρόντος, που αποτελεί το 100% σύνολό τους. Τα επιμέρους πράγματα υπάρχουν σαν ξεχωριστά μέσα στο χρόνο και εξελίσσονται όχι επειδή το Σύμπαν δεν είναι ολοκληρωμένο και σταθερό, αλλά διότι το Σύμπαν είναι σταθερά και πάντοτε απών, σε σχέση με τα μικρότερα χρονικά διαστήματα των επιμέρους πραγμάτων. 

 

Μία από τις απορίες που γεννιέται στη σκέψη ενός άσχετου, εκφράζεται με το ερώτημα, πώς από μία τέτοια δυναμική δομή της ύλης, όπου αναρίθμητα μικροσκοπικά άτομα συνδέονται και μάλιστα με τη μεσολάβηση των αεικίνητων ηλεκτρονίων, πώς τελικά διαμορφώνονται πράγματα που μας φαίνονται κάπως σταθερά. Πώς μικροσκοπικές ποσότητες που κινούνται ασταμάτητα και ανταλλάσσουν ενέργεια, ή κυματικές κινήσεις καταφέρνουν και αποκτούν μια πιο σύνθετη και σταθερή μορφή. Την ίδια αφελή απορία προκαλεί η σκέψη, ότι ζούμε επάνω σε ένα πλανήτη που αυτοπεριστρέφεται και περιφέρεται γύρω από τον ήλιο και όλα μαζί πάλι κινούνται μέσα στο γαλαξία. Εάν τα κινούμενα φαίνονται σαν ακίνητα ή με πολύ αργό ρυθμό μεταβαλλόμενα, τότε μην μας παραξενεύει ότι το Σύμπαν στο σύνολό του είναι αμετάβλητο αλλά σε εμάς φαίνεται αντιθέτως.

 

Ορισμοί για τον χρόνο.

 

Η Βικιπαίδεια στην ελληνική εκδοσή της, αναφέρει και ξεκινάει με τους εξής ορισμούς για τον χρόνο (στις 24-10-2010) :

" Σύμφωνα με το Λεξικό της Οξφόρδης με τον όρο χρόνος εννοείται "η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρόν, και το μέλλον, θεωρούμενη ως σύνολο". Γενικά Χρόνος χαρακτηρίζεται η ακριβής μέτρηση μιας διαδικασίας από το παρελθόν στο μέλλον ".

 

Όταν για να ορίσουμε την έννοια του χρόνου, χρησιμοποιήσουμε τις έννοιες "παρελθόν, παρόν και μέλλον", τότε επαναλαμβάνουμε ότι ο χρόνος είναι χρόνος (ταυτολογία). Αφού ο χρόνος περιέχει την έννοια της ροής (και σχεδόν τίποτα άλλο), λογικά μπορούμε να αναλύσουμε την έννοια του και να πούμε: ο χρόνος είναι μια ροή και η ροή έχει στιγμή που πέρασε, στιγμή που περνάει και στιγμή που μπορεί να περάσει. Αυτές τις τρεις αυθαίρετες στιγμές που τριχοτομούν ένα φαινόμενο ροής τις έχουμε ονομάσει με τρεις διαφορετικές και αντίστοιχες λέξεις: παρελθόν, παρόν και μέλλον.

 

Αν χρόνος ορίζεται έτσι στο λεξικό της Οξφόρδης, τότε αυτός ο ορισμός είναι αποτυχημένος και κενός.

Η συμπληρωματική διατύπωση " Γενικά Χρόνος χαρακτηρίζεται η ακριβής μέτρηση μιας διαδικασίας από το παρελθόν στο μέλλον " πλησιάζει πιο κοντά στον επιτυχημένο ορισμό του χρόνου. Διότι μαζί με την έννοια της ροής/κίνησης/διαδικασίας εισάγει ένα ακόμα σημαντικό χαρακτηριστικό της φύσης και ίσως το πιο καθοριστικό φαινόμενο που θεμελιώνει τους νόμους της φύσης: Εισάγει την έννοια του μέτρου. Δηλαδή εκτός από μια ροή, ο χρόνος περιέχει την έννοια ενός ρυθμού, είναι μια ροή/κίνηση που μπορεί να μετρηθεί με μια σταθερή μονάδα ή μια ροή/κίνηση που μπορεί να γίνεται με κάποια όρια, με ένα μέτρο και όχι μια "σκέτη" τυχαία ροή/κίνηση.

Το συμπλήρωμα " από το παρελθόν στο μέλλον " επίσης δεν προσθέτει τίποτα περισσότερο στην αρχική έννοια του χρόνου και απλώς μας βοηθάει να καταλάβουμε καλύτερα την έννοιας της ροής.

 

Πιο κάτω στη Βικιπαίδεια δίνεται ένας ακόμα ορισμός του χρόνου με έννοιες που κάνουν πιο ακατανόητο, ένα φαινόμενο που κατανοεί όλος ο κόσμος: " Ένας άλλος στερεότυπος ορισμός για τον χρόνο είναι "ένα μη χωρικό γραμμικό συνεχές στο οποίο τα γεγονότα συμβαίνουν με εμφανώς μη αναστρέψιμη τάξη ".

 

Ορισμοί και φαινόμενα που διατυπώνονται με επιστημονικές εκφράσεις, συχνά στη διατύπωσή τους εισάγονται άλλα μη ορισμένα και άγνωστα φαινόμενα. Στη σύγχρονη φυσική ιδιαίτερα, είναι συνηθισμένο να ερμηνεύονται φαινόμενα με την περιγραφή άλλων άγνωστων και ανεξήγητων φαινομένων. Το " μη χωρικό γραμμικό συνεχές " φαντάζομαι μπορεί να το εξηγήσει όποιος το σκέφτηκε και να μας ζαλίσει με την πολυλογία του. Έτσι, αντί για ορισμός, στο τέλος θα βγει μια θεωρία... Μπορώ να σκεφτώ τι σημαίνει αυτή η έκφραση, αλλά δεν θα γίνω κουραστικός.

Η φράση " συμβαίνουν με εμφανώς μη αναστρέψιμη τάξη " δεν αποτελεί βέβαιο γνώρισμα του χρόνου. Είναι ένας αυθαίρετος ισχυρισμός. Υπάρχουν φαινόμενα και πλήθος μεταβολών που επαναλαμβάνονται και συμβαίνουν αντίστροφα μέσα στο χρόνο (εναλλασσόμενα, αμφίδρομα, επαναλαμβανόμενα, πάνω-κάτω, πήγαινε-έλα) όπως λ.χ. ένα έμβολο που μπαίνει και βγαίνει. Είναι φαινόμενα τα οποία γίνονται μέσα στο χρόνο και αν τα δούμε απομονωμένα, η ροή του χρόνου είναι αναστρέψιμη. Εμείς, έχουμε τη ροπή να μετράμε το χρόνο για πολλά φαινόμενα μαζί (πακέτο) και έτσι γίνεται απίθανο ένας συνδυασμός πραγμάτων να αντιστραφούν και να γυρίσουν πίσω με την ίδια σειρά που έγιναν συνδυασμένα μεταξύ τους. Όμως, ο χρόνος δεν υπάρχει μόνο για πολλά πράγματα μαζί, υπάρχει και για τα πράγματα ξεχωριστά και τότε βρίσκουμε περιπτώσεις που η σειρά των εξελίξεων είναι αναστρέψιμη. Άρα υπάρχει και χρόνος χωρίς το χαρακτηριστικό της μη αναστρέψιμης σειράς/διαδοχής.

 

Σύμφωνα, λοιπόν, με το ξεκίνημα της θεωρίας του "Τελειωμένου Χρόνου και του Ολοκληρωμένου Σύμπαντος", ο χρόνος ορίζεται ως εξής:

Χρόνος: Γενικά, συμπίπτει με την κίνηση, τη μεταβολή, την αλλαγή σε κάτι, κάπου και κάπως. Χρόνος χωρίς κανένα μέσο-φορέα ή χωρίς καμία αλλαγή δε νοείται. Τι πρέπει να αλλάξουμε στον αρχικό ορισμό μας για να μπορούμε να μετρήσουμε τη ροή του χρόνου, δηλαδή τη μεταβολή; Χρόνος είναι ο ρυθμός σε μια μεταβολή, ο ρυθμός ο οποίος για να μετρηθεί χρειάζεται προηγουμένως να έχουμε ορίσει μία στιγμή αρχής μέχρι μια στιγμή τέλους σε μια οποιαδήποτε άλλη μεταβολή και να πάρουμε αυτό το χρονικό διάστημα σαν μονάδα μέτρησης. Έτσι στην περίπτωση της μέτρησης του χρόνου για τη ανάγκη να ρυθμίσουμε την καθημερινή ζωή μας, έχουμε ορίσει μια αρχή και ένα τέλος στη μεταβολή της θέσης του ήλιου στον γήινο ουρανό (ημερονύκτιο) και αυτό το χρονικό διάστημα το κάναμε μονάδα μέτρησης του χρόνου για όλες τις άλλες μεταβολές. Όπως διαφαίνεται ήδη από τον ορισμό του χρόνου, ο ρυθμός μιας μεταβολής, στη φύση δεν είναι ο ίδιος με το ρυθμό που γίνονται όλες οι άλλες μεταβολές...

 

Τελειώνοντας, διαβάστε ένα σπουδαίο απόσπασμα από το έργο του Αριστοτέλη, το οποίο γράφτηκε πριν από 2300 έτη περίπου. 

Ο Αριστοτέλης με την καταπληκτική οξύνοια του, κατέγραψε πολλές σκέψεις για την έννοια του χρόνου, από την εποχή που οι επιστήμες μόλις ξεκινούσαν. Σε μία από αυτές ανέφερε μία τέτοια απόσπαση της έννοιας του χρόνου, όπου οδηγεί σε απροσεξίες.

Κάθε μεταβολή είναι ταχυτέρα ή βραδυτέρα, ο χρόνος όμως όχι (Φυσικά, σ189, Πάπυρος). Πιο πέρα ό ίδιος προβληματιζόταν:

Μπορεί πάλιν εις κανένα να παρουσιασθή και η απορία ποίας κινήσεως είναι ο χρόνος αριθμός. Είναι αριθμός οποιασδήποτε κινήσεως; Διότι μέσα εις τον χρόνο γίνονται ταυτοχρόνως και γένεσις και φθορά και αύξησις και αλλοίωσις και τοπική μετακίνησις. Καθ' όσον λοιπόν υπάρχει κίνησις, εις την μέτρησιν αυτήν υπάρχει ένας αριθμός εκάστης κινήσεως. Δι' αυτό ο χρόνος είναι αριθμός της κινήσεως του συνεχούς γενικά, όχι κάποιας κινήσεως. Είναι όμως γεγονός ότι μέσα εις το ίδιο νυν, πραγματοποιούνται κινήσεις πολλών πραγμάτων, κινήσεις που θα πρέπει αντιστοίχως να έχουν το αριθμό των. ” (Φυσικά, σ211, Πάπυρος)  

 

1η δημοσίευση στη Γη  www.kosmologia.gr

   
 

 

 

 

 

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +